¡Descubre El calor de la ceniza, un longseller que ya ha cautivado a más de 80 000 lectores en su versión original, A nosa cinza!
«El mundo ideológico de los vencedores en la Guerra Civil es presentado con luz semiesperpéntica, eludiendo la crítica política pues no es un alegato contra un sistema sino una odisea espiritual». Profesor Ricardo Carvalho Calero. «Su autor es heredero de las tradiciones narrativas gallega y portuguesa, y de la novela contemporánea en inglés, aquí con hincapié en el Retrato del artista adolescente, obra de Joyce con la cual El calor de la ceniza muestra semejanzas claras». Profesor y crítico Ángel Basanta. «Alcalá acierta a enlazar los motivos de la educación en la posguerra desde una óptica moderna, en un ambiente urbano. El protagonista debe salir de su ciudad cerrada para desprenderse del sentimiento de culpa que le causan sus descubrimientos sobre las ideas políticas y religiosas, sobre el amor y la pulsión sexual». Profesora Silvia Gaspar, en cuaderno A nosa cinza / Guía de lectura, Ed. Galaxia.
Francisco Xavier Alcalá Navarro, máis coñecido como Xavier Alcalá, nado en Miguelturra (Cidade Real) o 19 de agosto de 1947, é un escritor galego.
Viviu en Ferrol dende a infancia, e estudou no Instituto Concepción Arenal desa vila. Estudou Enxeñaría de Telecomunicacións na Escola Técnica Superior de Enxeñaría e Sistemas de Telecomunicación da Universidad Politécnica de Madrid. Doutorouse en Informática no Departamento de Electrónica e Sistemas da Facultade de Informática da Universidade da Coruña. Foi profesor asociado de dita facultade, e impartiu docencia tamén na Facultade de Xornalismo da Universidade de Santiago de Compostela, a Universidade Católica Arxentina e a Escola de Organización Industrial de Madrid.
Traballou como auxiliar de laboratorio en Generale di Telefonia de Elettronica (1973-74), foi enxeñeiro de mantemento en Onuba (Teledyne Isotopes) (1974-75), director técnico rexional da Compagnie Xeral de Radiologie (Thomson-CSF) (1975-77), delegado rexional de Hispano Electrónica (1977-81), director comercial de Gaélico (1981-84), delegado técnico-comercial de Sintel (1984-86), director técnico da Compañía de Radio-TV de Galicia (1986-88), subdirector de Sintel Noroeste (1988-94), consultor asociado a Lógica Sistemas de Información (1994-95), director técnico do Centro de Innovación e Servizos de Galicia (1995-2003), conselleiro de Emetel Sistemas e asesor de Tecnoloxías da Información e a Comunicación do Centro de Innovación e Servizos de Galicia.
Colaborou con xornais como El Correo Gallego, El Mundo, Diario de Ferrol e La Voz de Galicia. Entre 1976 e 1979 foi responsábel da sección Arco da Vella en El Ideal Gallego. No Grial 229: O país dos alcumes.
Foi o primeiro presidente da AGAL. Escribiu cancións para Andrés do Barro, como "Teño saudade", "A uns ollos verdes", "Rapaciña" ou "Fogar de Breogán".
A gran novela iniciática para os estudantes de bacherelato dos anos noventa. Non sei cantas veces a lin de novo, pero non me saco da cabeza a escea na que a profesora lles dí que Galicia foi derrotada polos Reis Católicos e dende aquela tan só subsistimos (non lembro a cita literal, tiro de memoria).
Lembroume en moitas ocasións a "El camino", de Delibes. Este tipo de novelas de corte realista e costumbrista relatadas dende o punto de vista dun neno teñen algo tenro que non se pode explicar. É moi interesante como transmite o autor todos os conflitos internos cos que ten que lidiar o protagonista. Ten unha compoñente social moi substanciosa. Pese a non terme enganchado ata case os últimos capítulos, é unha lectura que recomendo un montón (en especial a calquera que desfrutase do análogo castelán).
Unha “Master Piece” da literatura galega. Unha obra con pouca sona mais que paga a pena como a que máis. A infancia a mediados do pasado século nunha boa familia, nun bo colexio e nunha contorna de galeguismo desorientado perante a bátega franquista dos anos 50.