What do you think?
Rate this book
Alleen met jou - De terugkeer van de romantische liefde
De terugkeer van de romantische liefde
In de liefde zijn we vrijer dan ooit en toch zijn we collectief bang. Bang om gekwetst te worden. Bang om niet gezien te worden. Bang om te falen. Dus schuiven we onze emoties aan de kant, en hopen we dat onze ratio ons zal redden. Als we maar verstandig een partner kiezen, dan komt het goed. Of toch niet?
Rika Ponnet, die ons met haar bestseller Blijf bij mij op een andere manier naar relaties deed kijken, toont in dit nieuwe baanbrekende boek waarom het hoog tijd is dat we de romantische liefde in ere herstellen, en hoe we alleen kunnen liefhebben als we ook durven loslaten.
In de liefde zijn we vrijer dan ooit en toch zijn we collectief bang. Bang om gekwetst te worden. Bang om niet gezien te worden. Bang om te falen. Dus schuiven we onze emoties aan de kant, en hopen we dat onze ratio ons zal redden. Als we maar verstandig een partner kiezen, dan komt het goed. Of toch niet?
Rika Ponnet, die ons met haar bestseller Blijf bij mij op een andere manier naar relaties deed kijken, toont in dit nieuwe baanbrekende boek waarom het hoog tijd is dat we de romantische liefde in ere herstellen, en hoe we alleen kunnen liefhebben als we ook durven loslaten.
212 pages, Paperback
First published October 6, 2018
13 people are currently reading
250 people want to read
About the author
Rika Ponnet
4 books11 followersRika Ponnet is seksuologe en leidt al jaren, samen met haar man Mark Boeykens (psycholoog) het relatiebemiddelingsbureau Duet. Als therapeute begeleidde ze talloze singles en koppels. Ze is een veelgevraagd relatie-expert in de media, en heeft onder meer een vaste rubriek in Het Nieuwsblad Magazine en Libelle.
Beluister het interview van Friedl' Lesage met Rika Ponnet op Radio 1 :
http://www.radio1.be/node/289083?seek...
Beluister het interview van Friedl' Lesage met Rika Ponnet op Radio 1 :
http://www.radio1.be/node/289083?seek...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
March 7, 2021
Heel helder boek over relaties, relatiedynamieken en onze zoektocht naar dé liefde
Over ratio en emotie, over behoeften
over weerloosheid, eerder dan machteloosheid
Zeer vlot en helder en leesbaar geschreven
https://www.beatrijs.be/nl/boeken/978...
Over ratio en emotie, over behoeften
over weerloosheid, eerder dan machteloosheid
Zeer vlot en helder en leesbaar geschreven
https://www.beatrijs.be/nl/boeken/978...
April 11, 2021
Rika Ponnet kende ik al van haar talloze rubrieken bij Libelle doorheen de jaren. Ponnet schrijft helder en duidelijk over de liefde, helemaal niet zoals haar collega's bij Blind Getrouwd of andere reality-tvshows. Haar insteken zijn verfrissend en minder wollig dan ik had verwacht in een boek over relaties. Vooral een ode om Tinder en co in de vuilbak te kieperen en meer te kiezen en zelf open te zijn in ontmoetingen. Een leuke eerste boek om te lezen over relaties.
February 2, 2020
Helder! Boeiend! Goed!
January 21, 2021
Smijt de ratio maar overboord en ga ervoor. Vanaf nu vang ik in gesprekken dooddoeners op als 'de tijd zal het uitwijzen' en 'ik wil het langzaamaan doen'... Ik ben alvast nog steeds blij dat ik in m'n partnerkeuze ondanks de verschillen op m'n gevoel ben afgegaan.
November 4, 2018
Boeiend, tussen een drie en een vier.
January 5, 2019
Interessant! Duidelijke voorbeelden maakten de soms wat abstracte manier heel begrijpelijk.
July 17, 2021
Voer tot denken, maar met een korrel zout te nemen. Zet aan tot nadenken over hoe je zelf anderen tegemoet gaat.
Maar soms met tijden gemengde boodschappen. We moeten ambitieus durven zijn in de liefde, afstappen van de 'zesjescultuur'. Anderzijds moeten we ook niet afkomen met lijstjes en mogen we geen al te kritische blik werpen op potentiële partners. Ik begrijp dat je door het vroegtijdig afblokken van mensen vaak (onterecht) potentiële partners uitsluit, maar anderzijds moet je toch niet iedereen een kans geven voor het geval dat er misschien, mogelijk toch iets bloeit.
De auteur is geen fan van datingapps en -sites (wie eigenlijk wel) omdat ze vaak lijstjesdenken faciliteren en je het potentieel van een relatie niet meten a.d.h.v. een foto en een paar kernwoorden. Sure, akkoord. Maar de verheerlijking van het toeval lijkt mij dan ook weer een serieuze romcom meetcute verwachting.
In het vorige boek, Blijf bij mij, gaat het om de hechtingsstijl. Die bepaalt hoe je in een relatie staat. Dit boek komt daar grotendeels op terug, want zelf al heb je een bepaalde hechtingsstijl, toch kan je in relaties een andere positie innemen. (Bv. een 'geboren' vermijder die in een relatie de 'aanjager' is of een veilig gehechte persoon die toch altijd de vermijder is in een relatie.) Ik had graag meer informatie gekregen over de wisselwerking tussen die aangeleerde hechtingsstijl en dan de posities die mensen uiteindelijk innemen in relaties. Want door dit nieuwe standpunt (je hechtingsstijl is niet altijd de rol die je inneemt in relaties) lijkt het vorige boek een beetje betekenisloos.
Ergens tegen het einde van het boek is er ook een voorbeeld waar ik wel serieus bij moest fronsen. Een vrouw had te maken met een ontrouwe ex, een man die tijdens hun relatie verder online datete. Hierover zegt Ponnet het volgende: ‘Ik vraag haar of ze denkt dat haar laatste vriend erop gericht was om haar te kwetsen. Of hij verder datet via het internet om haar te kleineren of vanuit zijn diepgewortelde behoefte aan aandacht en bevestiging, om zijn rusteloosheid te temperen. Daar moet ze over nadenken en de vraag beantwoorden vindt ze moeilijk. Omdat ze weet dat het betekent dat hij geen dader is en zij geen slachtoffer. Dat wat hij deed, inderdaad niet als doel had haar te kwetsen, maar deel uitmaakt van wie hij is.’ Dus het niet hebben van echt kwetsende bedoelingen, maakt een vertrouwensbreuk minder erg ... Okee ...
Persoonlijk heb ik het ook niet voor terminologie als 'liefdescirkels' en 'liefdesachten', maar goed.
Maar soms met tijden gemengde boodschappen. We moeten ambitieus durven zijn in de liefde, afstappen van de 'zesjescultuur'. Anderzijds moeten we ook niet afkomen met lijstjes en mogen we geen al te kritische blik werpen op potentiële partners. Ik begrijp dat je door het vroegtijdig afblokken van mensen vaak (onterecht) potentiële partners uitsluit, maar anderzijds moet je toch niet iedereen een kans geven voor het geval dat er misschien, mogelijk toch iets bloeit.
De auteur is geen fan van datingapps en -sites (wie eigenlijk wel) omdat ze vaak lijstjesdenken faciliteren en je het potentieel van een relatie niet meten a.d.h.v. een foto en een paar kernwoorden. Sure, akkoord. Maar de verheerlijking van het toeval lijkt mij dan ook weer een serieuze romcom meetcute verwachting.
In het vorige boek, Blijf bij mij, gaat het om de hechtingsstijl. Die bepaalt hoe je in een relatie staat. Dit boek komt daar grotendeels op terug, want zelf al heb je een bepaalde hechtingsstijl, toch kan je in relaties een andere positie innemen. (Bv. een 'geboren' vermijder die in een relatie de 'aanjager' is of een veilig gehechte persoon die toch altijd de vermijder is in een relatie.) Ik had graag meer informatie gekregen over de wisselwerking tussen die aangeleerde hechtingsstijl en dan de posities die mensen uiteindelijk innemen in relaties. Want door dit nieuwe standpunt (je hechtingsstijl is niet altijd de rol die je inneemt in relaties) lijkt het vorige boek een beetje betekenisloos.
Ergens tegen het einde van het boek is er ook een voorbeeld waar ik wel serieus bij moest fronsen. Een vrouw had te maken met een ontrouwe ex, een man die tijdens hun relatie verder online datete. Hierover zegt Ponnet het volgende: ‘Ik vraag haar of ze denkt dat haar laatste vriend erop gericht was om haar te kwetsen. Of hij verder datet via het internet om haar te kleineren of vanuit zijn diepgewortelde behoefte aan aandacht en bevestiging, om zijn rusteloosheid te temperen. Daar moet ze over nadenken en de vraag beantwoorden vindt ze moeilijk. Omdat ze weet dat het betekent dat hij geen dader is en zij geen slachtoffer. Dat wat hij deed, inderdaad niet als doel had haar te kwetsen, maar deel uitmaakt van wie hij is.’ Dus het niet hebben van echt kwetsende bedoelingen, maakt een vertrouwensbreuk minder erg ... Okee ...
Persoonlijk heb ik het ook niet voor terminologie als 'liefdescirkels' en 'liefdesachten', maar goed.
October 22, 2023
"Het lijkt wel alsof we allemaal boekhouders van de liefde zijn geworden. Alvorens we ons hart een kans geven, maken we een kosten-batenanalyse. (...) Niet kiezen lijkt daarbij vaak belangrijker dan kiezen. We houden schijnbaar meer van de zekerheid dat we de juiste nog niet tegengekomen zijn, dan van de onzekerheid van een startend, niet perfect lijkend contract."
Inzichten als deze leggen de vinger op de zere plek, net zoals haar sterke analyse van het dehumaniserende neveneffect van datingapps. Volgens Rika Ponnet zouden we onze consumentistische check-list mentaliteit niet mogen toepassen in de liefde en zouden we daarbij onze gevoelens boven rationele overwegingen moeten plaatsen om onvoorwaardelijk lief te kunnen hebben.
Het klopt dat we in het huidige discours elkaar al te vaak in psychologiserende hokjes opdelen en verbinding bijgevolg teveel vanuit een medisch denkkader bekijken. Ponnets radicale breuk met een moraliserende kijk op liefde houdt echter naar mijn gevoel soms weinig rekening met overlevers van (seksueel) geweld/misbruik of andere vormen van trauma. Liefde is maar onvoorwaardelijk in die mate dat grenzen aangegeven en gerespecteerd (kunnen) worden (cfr. categorische imperatief/vrijheidsbeginsel). Soms gaf ze teveel voorbeelden (waarvan 95% heteroseksueel?) zonder daar zelf veel aan toe te voegen of antwoorden op te geven, ook al is dat laatste uiteraard deel van de praktijk, maar er blijft daardoor veel in het midden.
(midnight thought: Ik zou haar redenering zelfs verder durven doortrekken, is liefde wel onvoorwaardelijk als bv. iemand verwacht dat "de ware" alleen een sportieve witte welvarende man kan zijn met zwarte krullen, een diploma en een hond? Zou je nog onvoorwaardelijk kunnen liefhebben als je een van die elementen weghaalt? Dit boek zegt onbedoeld veel over hoe we door het kapitalisme op een hele enge/benauwde manier naar elkaar zijn gaan kijken en ik ben benieuwd wat daaruit zou komen als ze die maatschappelijke gelaagdheid verder zou onderzoeken.)
Inzichten als deze leggen de vinger op de zere plek, net zoals haar sterke analyse van het dehumaniserende neveneffect van datingapps. Volgens Rika Ponnet zouden we onze consumentistische check-list mentaliteit niet mogen toepassen in de liefde en zouden we daarbij onze gevoelens boven rationele overwegingen moeten plaatsen om onvoorwaardelijk lief te kunnen hebben.
Het klopt dat we in het huidige discours elkaar al te vaak in psychologiserende hokjes opdelen en verbinding bijgevolg teveel vanuit een medisch denkkader bekijken. Ponnets radicale breuk met een moraliserende kijk op liefde houdt echter naar mijn gevoel soms weinig rekening met overlevers van (seksueel) geweld/misbruik of andere vormen van trauma. Liefde is maar onvoorwaardelijk in die mate dat grenzen aangegeven en gerespecteerd (kunnen) worden (cfr. categorische imperatief/vrijheidsbeginsel). Soms gaf ze teveel voorbeelden (waarvan 95% heteroseksueel?) zonder daar zelf veel aan toe te voegen of antwoorden op te geven, ook al is dat laatste uiteraard deel van de praktijk, maar er blijft daardoor veel in het midden.
(midnight thought: Ik zou haar redenering zelfs verder durven doortrekken, is liefde wel onvoorwaardelijk als bv. iemand verwacht dat "de ware" alleen een sportieve witte welvarende man kan zijn met zwarte krullen, een diploma en een hond? Zou je nog onvoorwaardelijk kunnen liefhebben als je een van die elementen weghaalt? Dit boek zegt onbedoeld veel over hoe we door het kapitalisme op een hele enge/benauwde manier naar elkaar zijn gaan kijken en ik ben benieuwd wat daaruit zou komen als ze die maatschappelijke gelaagdheid verder zou onderzoeken.)
June 7, 2019
Alleen met jou is de langverwachte opvolger van Blijf bij mij, waarin Rika Ponnet heel Vlaanderen overtuigde van de hechtingstheorie en daarmee een soort relatiebijbel schreef. Alleen met jou is in die zin een beetje het nieuwe testament. Nog meer is het een oefening in menselijkheid. Het is een heel mooi, grappig en toegankelijke geschreven pleidooi voor het gevoel, de romantische liefde, voor overgave en ontvankelijkheid, tegen angst en voor het leven. Ik kan alleen maar zeggen: bedankt hiervoor. Dit hebben we zo nodig. Hierin kan ik mijzelf herkennen. Dit geeft moed. Ik hoop dat er nog meer van verkocht worden dan van het vorige boek, in naam van het leven en de liefde in al haar imperfecte schoonheid.
December 24, 2018
Lezen over hechting in eenvoudig taalgebruik. Dankjewel Rika!
December 28, 2018
Zinvol vervolg op "Blijf bij mij".
January 7, 2021
Dit boek blijft helaas meer aan de oppervlakte dan ik had gehoopt. Het begin en het einde zijn echter boeiend en gepassioneerd geschreven, daarom toch 3 sterren.
March 7, 2021
'If you limit your choices only to what seems possible or reasonable, you disconnect yourself from what you truly want, and all that is left is compromise.' - Anaïs is Nin
September 15, 2023
Vrees je angsten. Volg je verlangen. Spring. Spring opnieuw. Blijf springen. Word verliefd. Heb lief met je volledige hart. Garantieloos. Wie niet liefheeft, leeft niet.
October 26, 2023
"... soms te veel gewikt en gewogen...imperfecties omarmen is veel milder worden voor jezelf..."
February 26, 2024
Fan van de schrijfstijl, ideologie en casussen
April 24, 2019
In haar boek hekelt Rika Ponnet, misschien wel Vlaanderens bekendste relatiedeskundige, de "zesjescultuur" in de liefde: waarom streven naar een 10 als een 6 voldoende is? Helaas: "wie onderneemt met als enige doel break-even te draaien, zal nooit slagen. Zo is het ook in de liefde".
Aan het andere uiterste beklaagt ze zich over de veel te hoge eisen die sommige mensen stellen aan hun toekomstige partner: er komen (mentale) checklists aan te pas om een potentiële partner te beoordelen, en als een partner niet in hoge mate met de eisen overeenkomt, kan hij of zij het wel schudden.
De auteur pleit voor een terugkeer naar het gevoel, het zich opnieuw laten overspoelen door romantische gevoelens bij de eerste kennismaking, of die op zijn minst een kans te geven. Met dat "een kans geven" begint het al: Tinder en gelijkaardige dating-apps zijn voor een aantal mensen een onuitputtelijke bron van "vergelijkingsmateriaal", zodat er nauwelijks nog een serieuze kans aan een potentiële date wordt gegeven.
"Ambitieus zijn in de liefde betekent niet dat je moet wachten op de perfecte prins op het witte paard. Ambitie in de liefde is een mindset: je open en kwetsbaar opstellen, er durven voor gaan." Verlaat je op je gevoel!
Daarnaast gaat veel aandacht in haar boek naar het model van hechtingsstijlen van Bowlby, waarover ze het in haar eerste boek al had en dat ze nu verder uitdiept; die delen staan een beetje los van haar pleidooi voor meer ambitie in de liefde, en die delen vond ik erg interessant.
Na het lezen van haar boek moet ik eerlijk zeggen dat ik een heel andere, erg pragmatische kijk op de liefde heb. Ik noem dat absoluut niet "een zesje scoren", wel een stabiel en voorspelbaar leven hebben (met iemand die ik al lang kende voor we een koppel werden, en van wie ik zielsveel houd). Is dat te weinig ambitieus? Voor Rika Ponnet misschien wel. Maar ik voel me er goed bij; ik kijk naar wat ik heb en ik tel mijn zegeningen.
Bovendien, lees ik in boeken over positieve psychologie ook niet dat voortdurende ambitie tot ongelukkigheid kan leiden? En wat met gearrangeerde huwelijken uit het Hidoeïsme - van Indische vrienden hoor ik steeds dat ze de keuze aan hun ouders overlieten, en dat ze nu heel gelukkig zijn met hun partner. En zouden relaties ook niet gewoon kunnen ontstaan vanuit een diepe vriendschap voor elkaar? Over die zaken lees je niks in dit boek.
Aan het andere uiterste beklaagt ze zich over de veel te hoge eisen die sommige mensen stellen aan hun toekomstige partner: er komen (mentale) checklists aan te pas om een potentiële partner te beoordelen, en als een partner niet in hoge mate met de eisen overeenkomt, kan hij of zij het wel schudden.
De auteur pleit voor een terugkeer naar het gevoel, het zich opnieuw laten overspoelen door romantische gevoelens bij de eerste kennismaking, of die op zijn minst een kans te geven. Met dat "een kans geven" begint het al: Tinder en gelijkaardige dating-apps zijn voor een aantal mensen een onuitputtelijke bron van "vergelijkingsmateriaal", zodat er nauwelijks nog een serieuze kans aan een potentiële date wordt gegeven.
"Ambitieus zijn in de liefde betekent niet dat je moet wachten op de perfecte prins op het witte paard. Ambitie in de liefde is een mindset: je open en kwetsbaar opstellen, er durven voor gaan." Verlaat je op je gevoel!
Daarnaast gaat veel aandacht in haar boek naar het model van hechtingsstijlen van Bowlby, waarover ze het in haar eerste boek al had en dat ze nu verder uitdiept; die delen staan een beetje los van haar pleidooi voor meer ambitie in de liefde, en die delen vond ik erg interessant.
Na het lezen van haar boek moet ik eerlijk zeggen dat ik een heel andere, erg pragmatische kijk op de liefde heb. Ik noem dat absoluut niet "een zesje scoren", wel een stabiel en voorspelbaar leven hebben (met iemand die ik al lang kende voor we een koppel werden, en van wie ik zielsveel houd). Is dat te weinig ambitieus? Voor Rika Ponnet misschien wel. Maar ik voel me er goed bij; ik kijk naar wat ik heb en ik tel mijn zegeningen.
Bovendien, lees ik in boeken over positieve psychologie ook niet dat voortdurende ambitie tot ongelukkigheid kan leiden? En wat met gearrangeerde huwelijken uit het Hidoeïsme - van Indische vrienden hoor ik steeds dat ze de keuze aan hun ouders overlieten, en dat ze nu heel gelukkig zijn met hun partner. En zouden relaties ook niet gewoon kunnen ontstaan vanuit een diepe vriendschap voor elkaar? Over die zaken lees je niks in dit boek.
June 22, 2020
Niet echt veel nieuws van geleerd. Had meer diepgang verwacht en verwachtte meer over hoe een bestaande relatie te verdiepen en goed te houden. In plaats daarvan leek het vooral te gaan over hoe je moest daten, hoe je het beste erin kon staan voor een nieuwe relatie of voor als je voor een nieuwe relatie aan het kijken was en hoe je houding ten opzichte van te veranderen hiervoor. Allemaal niet toepasbaar voor iemand die al in een (goede) relatie zit, voor mij in ieder geval was er weinig zinvols bij.
August 22, 2019
Soms tenenkrullende termen ("ijspiste der relaties", "levensbron"), hoofdstukken die veel te lang doorgaan (looking at you, "liefdesacht"), bedenkelijke stellingen ("Hoe we non-verbaal signalen uitzenden en onbewust, geautomatiseerd 'redeneren', vormt de kern van wie we zijn." - dacht het niet), MAAR globaal genomen een waardevolle blik op relaties en daten.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews