What do you think?
Rate this book
Kerkhofblommenstraat
In een daad van puberale overmoed besluit Arabella om op het chrysantenveld van haar ouders te gaan werken. Tussen de arbeidsters hoopt ze te vinden wat haar kille moeder haar niet kan geven. Ze houdt er geen rekening mee dat die vrouwen uit een andere wereld komen. Al wroetend in de aarde luistert ze naar de verhalen van de kweeksters. Het wordt al snel duidelijk dat hun levens meer met elkaar verweven zijn dan ze dacht. Dat zelfs haar eigen geschiedenis er niet los van staat. Langzaamaan vormt het verleden een gevaarlijk web, met Arabella in het midden. Op Allerheiligen moeten de bloemen klaar zijn; dan verhuizen ze naar de begraafplaats aan de andere kant van de muur. Maar groeit een meisje even snel als een kerkhofbloem? En is iemand ooit helemaal klaar voor de waarheid? In oude dagboeken vond Lara Taveirne de taal die Kerkhofblommenstraat zo eigen maakt. De historische rijkheid en ijzingwekkende intriges maken de roman tot haar meest inventieve en gedurfde werk tot nu toe.
310 pages, Hardcover
First published October 8, 2018
12 people are currently reading
850 people want to read
About the author
Lara Taveirne
9 books182 followersLara Taveirne schreef een thesis over liefdesverdriet. Ze schreef ook een keer een brief, waarmee ze zichzelf toegang verleende tot een vervallen sluiswachtershuis. Dertien jaar lang woonde ze onder een lek dak, verstoken van luxe en lawaai, maar dicht bij de natuur. Zo nu en dan schrijft ze ook een roman, zoals De kinderen van Calais (winnaar Debuutprijs 2015) en Wolf (longlist Libris Literatuur Prijs 2025).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 118 reviews
September 16, 2019
2 weken geleden stond er een klein artikel in Humo met Herman Brusselmans. Welk boek bezorgde je het laatst tranen van het lachen? Kerkhofblommenstraat
Welk boek bezorgde je het laatst tranen van ontroering? Kerkhofblommenstraat
Meer is er natuurlijk niet nodig om mijn nieuwsgierigheid te wekken. Over de middag naar de bibliotheek en 's avonds al aan het lezen. Eén van die kleine gelukjes :). Het is een boek dat ik op basis van de korte inhoud nooit zou lezen maar dat zou doodzonde geweest zijn.
Het is echt een schitterend boek. De taal is prachtig, de emoties zijn zo echt. Het staat werkelijk vol met onvergetelijke zinnen... Het verhaal is ook geniaal in zijn opbouw. Er zijn zo van die boeken die zaken naar boven brengen waarvan je niet wist dat ze daar ergens zaten. Dit is zo een boek.
Welk boek bezorgde je het laatst tranen van ontroering? Kerkhofblommenstraat
Meer is er natuurlijk niet nodig om mijn nieuwsgierigheid te wekken. Over de middag naar de bibliotheek en 's avonds al aan het lezen. Eén van die kleine gelukjes :). Het is een boek dat ik op basis van de korte inhoud nooit zou lezen maar dat zou doodzonde geweest zijn.
Het is echt een schitterend boek. De taal is prachtig, de emoties zijn zo echt. Het staat werkelijk vol met onvergetelijke zinnen... Het verhaal is ook geniaal in zijn opbouw. Er zijn zo van die boeken die zaken naar boven brengen waarvan je niet wist dat ze daar ergens zaten. Dit is zo een boek.
October 23, 2018
Vier jaar werk en tijd steekt in dit boek. Door een latere oogst ontstaat een rijpere vrucht, maar dus ook een kwetsbaardere.
De sfeer was geschept na een avondlijke boekvoorstelling met nostalgische foto's van chrysantenkweeksters. Als een zwartwitfilm kwam het boek in mijn hoofd tot leven.
Is het een voorrecht het Brugs kerkhof en zijn omgeving te kennen, de Brugse en West-Vlaamse taal mee te ademen? Dat denk ik wel, want Arabellaatje kroop onder mijn vel. Een enige dochter die van plan was om tot Allerheiligen op een smerig bloemenveld te gaan werken. Maar wat stellen acht weken voor in het licht der eeuwigheid?
"bloemen kweken voor de doden, zij die aan de andere kant van de muur lagen te bekomen van het leven."
Waar je bij aanvang vooral hoort waar grootmoeders over vertelden, het zware arbeidersleven van het kotjesvolk tegenover de schone schijn van dat van de fabrieksbaas, gaat het heel geleidelijk over naar door elkaar verweven verhalen die dat van Arabella mee bepalen. Dat vooral Johanna me meteen intrigeerde, zegt misschien meer over mij. En niet alleen om de dichter, waar ook ik een zwak voor heb.
"Ik had foto's gezien waarop mijn ouders liefdevol naast elkaar stonden...
...in hun ogen lag een mildheid die iemand later per ongeluk bij het grofvuil moest hebben gezet."
Per ongeluk. Ongewild, onbedoeld. Het is een terugkerend gegeven bij elk van de personages. Zo ook leert de naïeve Arabella het leven kennen, dat aan haar voeten ligt.
Zelf heb ik nog nooit van chrysanten gehouden, maar wanneer ik nu kerkhofblommen zie, hoor ik "pak altijd de purperen, die staan langer schoon..."
De sfeer was geschept na een avondlijke boekvoorstelling met nostalgische foto's van chrysantenkweeksters. Als een zwartwitfilm kwam het boek in mijn hoofd tot leven.
Is het een voorrecht het Brugs kerkhof en zijn omgeving te kennen, de Brugse en West-Vlaamse taal mee te ademen? Dat denk ik wel, want Arabellaatje kroop onder mijn vel. Een enige dochter die van plan was om tot Allerheiligen op een smerig bloemenveld te gaan werken. Maar wat stellen acht weken voor in het licht der eeuwigheid?
"bloemen kweken voor de doden, zij die aan de andere kant van de muur lagen te bekomen van het leven."
Waar je bij aanvang vooral hoort waar grootmoeders over vertelden, het zware arbeidersleven van het kotjesvolk tegenover de schone schijn van dat van de fabrieksbaas, gaat het heel geleidelijk over naar door elkaar verweven verhalen die dat van Arabella mee bepalen. Dat vooral Johanna me meteen intrigeerde, zegt misschien meer over mij. En niet alleen om de dichter, waar ook ik een zwak voor heb.
"Ik had foto's gezien waarop mijn ouders liefdevol naast elkaar stonden...
...in hun ogen lag een mildheid die iemand later per ongeluk bij het grofvuil moest hebben gezet."
Per ongeluk. Ongewild, onbedoeld. Het is een terugkerend gegeven bij elk van de personages. Zo ook leert de naïeve Arabella het leven kennen, dat aan haar voeten ligt.
Zelf heb ik nog nooit van chrysanten gehouden, maar wanneer ik nu kerkhofblommen zie, hoor ik "pak altijd de purperen, die staan langer schoon..."
November 5, 2024
Wondermooi hoe Lara Taveirne je perfect gedoseerd - als met mondjesmaat - binnen laat in het leven op het veld en in de geesten en levens van de vrouwen die het bewerken. Alsof ze de lezer meegeeft: “Niet te snel!” Ook al heb je daar constant de neiging toe.
Wat mij bijblijft is de Brugse woordenschat. De echo’s van woorden die we ooit bij onze grootouders hoorden. Woorden die wat naar het achterhoofd verhuisd zijn. Woorden die tijdens het lezen hun volle betekenis terugwinnen. Blijven hangen. ‘Blahaaimaker’: dat woord zal alvast nooit meer verdwijnen. Misschien wel één van de leukste aspecten van dit boek.
Aanrader.
Wat mij bijblijft is de Brugse woordenschat. De echo’s van woorden die we ooit bij onze grootouders hoorden. Woorden die wat naar het achterhoofd verhuisd zijn. Woorden die tijdens het lezen hun volle betekenis terugwinnen. Blijven hangen. ‘Blahaaimaker’: dat woord zal alvast nooit meer verdwijnen. Misschien wel één van de leukste aspecten van dit boek.
Aanrader.
August 2, 2023
4,5 ⭐️.
Ijzingwekkende intriges. Beklijvend.
Om het in het vlaams te zeggen: wreed schoon!
Ijzingwekkende intriges. Beklijvend.
Om het in het vlaams te zeggen: wreed schoon!
February 18, 2019
Taveirnes stijl heeft iets betoverends en meeslepends. De dialogen lezen bijna als een theatertekst – ik kon me de scènes in de Kerkhofblommenstraat, op het kerkhof en op het chrysantenveld zeer levendig voorstellen en ik hoorde échte gesprekken van échte vrouwen. De archaïsche taal voerde me terug naar de taal van mijn moeder en grootmoeder – woorden die ik reeds lang niet meer had gehoord, herinnerde ik me opnieuw… talloor, algelijk, haar wezen, een vellen mantel… Het zijn de woorden van mijn jeugd.
Het verhaal speelt zich af in de jaren ’20 en voor de taal baseerde Taveirne zich op oude dagboeken van meisjes uit die tijd maar het verhaal zelf voelt absoluut niet oudbollig of ouderwets aan. Het verhaal heeft iets universeels – hoe al die vrouwen in het boek, ondanks hun verleden, hun verlangens, hun verdriet, een hechte gemeenschap vormen waar de mannen buiten blijven. De mannen staan aan de zijkant als onnozelaar of als onbereikbare liefde of als bedrieger – het zijn de vrouwen die, als het erop aan komt, elkaar helpen en steunen.
Niet enkel de bloemrijke taal maakt dit een rijk boek – het zijn ook de verwijzingen naar de dichter, Guido Gezelle, naar sociale ongelijkheid en sociale verhoudingen die het boek diepgang geven. Hoe deze vrouwen omgaan met leven, ziekte en dood, vooral ook hoe zij altijd opnieuw de kracht vinden om lief te hebben maakt dit verhaal bijzonder. Ik heb het in ieder geval graag gelezen.
Het verhaal speelt zich af in de jaren ’20 en voor de taal baseerde Taveirne zich op oude dagboeken van meisjes uit die tijd maar het verhaal zelf voelt absoluut niet oudbollig of ouderwets aan. Het verhaal heeft iets universeels – hoe al die vrouwen in het boek, ondanks hun verleden, hun verlangens, hun verdriet, een hechte gemeenschap vormen waar de mannen buiten blijven. De mannen staan aan de zijkant als onnozelaar of als onbereikbare liefde of als bedrieger – het zijn de vrouwen die, als het erop aan komt, elkaar helpen en steunen.
Niet enkel de bloemrijke taal maakt dit een rijk boek – het zijn ook de verwijzingen naar de dichter, Guido Gezelle, naar sociale ongelijkheid en sociale verhoudingen die het boek diepgang geven. Hoe deze vrouwen omgaan met leven, ziekte en dood, vooral ook hoe zij altijd opnieuw de kracht vinden om lief te hebben maakt dit verhaal bijzonder. Ik heb het in ieder geval graag gelezen.
June 10, 2021
Acht weken werken als arbeidster op het chrysantenveld van haar vader is voldoende om de vijftienjarige Arabella de wereld van de volwassenen in te laten katapulteren. Zaken die in het verleden zijn gebeurd maar die ze volledig verdrongen heeft, komen opnieuw naar boven. Mensen van wie ze houdt blijken anders te zijn dan gedacht. En er is uiteraard haar eerste verliefdheid. Dit is nu al het derde boek dat ik van Lara Taveirne lees en alweer is het er kloef op. Lara Taveirne kan uiterst mooi, beeldend en inlevend schrijven. Tof aan het boek vind ik de vele volkse uitspraken, zowel van de dames op het veld als in de villa. De dialogen staan niet tussen aanhalingstekens, maar worden gewoon schuin gedrukt. En naast het graf van de bekende priester-dichter, waar veel van de gebeurtenissen zich afspelen, is er ook sprake van de grafkelder van familie Bonheure. Top!
January 21, 2019
Schoon, schoon, schoon! Lara Taveirne wist me vanaf zin 1 mee te nemen naar het chrysantenveld en wist dat zonder problemen vol te houden tot aan het laatste woord. Een mooi verhaal, zo simpel is het.
September 15, 2019
Wat een onschuldig dagboek leek over een meisje uit een beschermend milieu groeit langzaam uit een dagboek met wortels uit een , niet zo fraai , verleden. Het boek volgt precies het groeiproces van de Kerkhofbloemen of de Chrysanten. Arabelle begint te werken op de velden van haar vader en in de gesprekken met de werksters en gesprekken tussen werksters komt het verleden dichterbij. Is wat ze allemaal hoort waar? wie liegt er ?
De hoofdstukken zijn van een goede lengte en het boek leest als een trein.
Ik heb genoten van het verhaal en van de schrijfstijl van Lara. Het boek zot vol met taalkundige pareltjes.
De zinsbouw is om duimen en vingers van af te likken.
Eén pareltje wil ik jullie niet onthouden: De kamers van haar geheugen waren leeggemaakt.
En zo zijn er nog vele.
Dit boek vraagt een vervolg en is zeker een aanrader.
De cover is prachtig en brengt je direct in de sfeer en is *****
Het verhaal is meeslepend . *****
Lara Taveirne si gewoon met dit boek topklasse.
De hoofdstukken zijn van een goede lengte en het boek leest als een trein.
Ik heb genoten van het verhaal en van de schrijfstijl van Lara. Het boek zot vol met taalkundige pareltjes.
De zinsbouw is om duimen en vingers van af te likken.
Eén pareltje wil ik jullie niet onthouden: De kamers van haar geheugen waren leeggemaakt.
En zo zijn er nog vele.
Dit boek vraagt een vervolg en is zeker een aanrader.
De cover is prachtig en brengt je direct in de sfeer en is *****
Het verhaal is meeslepend . *****
Lara Taveirne si gewoon met dit boek topklasse.
December 8, 2018
Awel! Schoon, wreed schoon. Alleen al voor de mooie zinnen in het Vlaams.
June 2, 2019
Fantastisch tragisch. Veel beter dan De kinderen van Calais. Geweldig echt taalgebruik.
July 29, 2019
Fantastisch boek. Heel evenwichtig geschreven, zowel wat de verhaallijn betreft, het bescheiden drama, het gebruik van dialect... Een heel erg Vlaams, Brugs, verhaal, heel herkenbaar. Lara Taveirne schittert hier echt in uniek taalgebruik.
December 15, 2022
Heerlijk beeldend Nederlands! Fijn ook dat het verhaal zich als het ware om de hoek afspeelt.
December 21, 2024
Frank Lateur revisited
February 14, 2019
“Zo schone!”
Mooie verhaallijnen en personages
Meeslepend mooi!
Mooie verhaallijnen en personages
Meeslepend mooi!
July 11, 2025
♡ lachen en huilen.
January 31, 2019
Arabella is vijftien, geboren in het eerste jaar van de eerste wereldoorlog, 1914. Haar vader kweekt bloemen, chrysanten meer bepaald. Haar moeder geeft haar geen liefde, heeft haar nooit eens aangehaald of omarmd of gekust. In de hoop op het veld wel iets te vinden, gaat ze meewerken tussen de arbeidsters. Van haar vader mag het, haar moeder wil het liever niet, maar bemoeit zich niet. Beide denken toch, evenals de werksters, dat ze het niet lang zal volhouden. Ze hoort er ook niet bij want ze is de dochter van de baas. De vrouwen komen uit een ander milieu en een ander nest dan zij en ze hoort veel zaken die ze niet wist. Ze begint als een bleuke aan het werk, maar op het einde van het boek is ze veel volwassener. Er gebeurt ook veel. Ze leert dingen over haar vader die ze liever niet wist en ook over haar moeder. Achter haar kilheid schuilt een groot geheim.
Dit boek staat bol van de schoon Vlaaamsche zinnen en is echt een pareltje om te lezen.
Het verhaal is mooi, de taal is schoon, de personages zijn echt. Romanie is een van de meisjes op het veld en die snoept veel. Wanneer de vele soorten en namen van snoep voorbij komen, waan je je in een ouderwetse echte snoepwinkel. Het is nostalgisch.
Heel het boek staat vol met dit soort schone zinnen. Lezen, dit wordt het beste boek dat je dit jaar zal lezen.
Dit boek staat bol van de schoon Vlaaamsche zinnen en is echt een pareltje om te lezen.
Het verhaal is mooi, de taal is schoon, de personages zijn echt. Romanie is een van de meisjes op het veld en die snoept veel. Wanneer de vele soorten en namen van snoep voorbij komen, waan je je in een ouderwetse echte snoepwinkel. Het is nostalgisch.
Violetjes, nunnenbillen, vlinderspekken, cuberdons, pastershoeden, rekkers, muntebollen, boerentenen, napoleons, kalissestok, onzelievevrouwtjes, zwarte muizen.
De ochtend had zijn beide voeten nog diep in de nacht steken. Ik was bang dat als ik zou praten het geen klank zou geven, zo weids was de stilte om me heen.
Het laatste wat ik wilde was alleen zijn met dit uitgeleefde lichaam dat maar asemde en asemde gelijk dat ze het uit de diepte van de aarde naar boven moest lurken.
Heel het boek staat vol met dit soort schone zinnen. Lezen, dit wordt het beste boek dat je dit jaar zal lezen.
June 18, 2024
Wreed graag gelezen. Vol schone zinnen met een goeie portie Vlaamse woorden, wat alleen maar bijdroeg tot het leesgenot.
March 19, 2020
Mooie vertelling vol West-Vlaamse woorden (Gezelle zou fier geweest zijn!) die me terugkatapulteerden naar mijn eigen jeugd. De personages zullen wel nog een tijdje door mijn hoofd spoken en een chrysant zal nooit meer hetzelfde zijn...
May 17, 2020
Een van m'n favoriete boeken, tot nu toe. Prachtige Vlaamse taal, maar nooit kneuterig of ouderwets.
October 26, 2018
perfect!
April 16, 2019
Mooi! Het was gewoon zó een stijl switch met het boek dat ik ervoor las (Grand Hotel Europa).
April 22, 2025
Ik werd meteen meegezogen in dit boek. Mooi!
April 11, 2019
Lara Taveirne schrijft een boek dat van taal helemaal anders is dan haar vorige twee boeken. Het sappige brugse taaltje is fantastisch (maar niet voor iedereen weggelegd?). Ze heeft me doen lachen en een krop in de keel gegeven. Een heel eigen wereldje met personages die (net als de bloemen) openbloeien. Een eigenwijze parel, dit boek.
November 20, 2018
Súper mooi. Aanrader!
December 19, 2018
Och zo schoon, dat taalgebruik 😍
April 26, 2019
Schoon verhaal.. In ene asem uitgelezen! Meer van dat!
October 30, 2019
*** 4.00 ***
June 28, 2020
Lezen, gelezen, herlezen en opnieuw lezen
July 17, 2020
Lees mijn blog hier: https://www.hebban.nl/spot/literatuur...
Displaying 1 - 30 of 118 reviews