La conjuration des anges

by Igor Sakhnovsky, Véronique Patte (Translator)

"Lilith n’a droit à rien. C’est Ève, l’écervelée, la douce, la sage, l’intéressante, qui a droit à tout. Ses filles constituent l’ensemble de l'engeance féminine ou presque. Seuls quelques fous irréductibles fraient encore avec les filles de Lilith. Mais qu’Ève l’ait rendu heureux ou malheureux, qu’elle l’ait nourri, choyé, bercé, Adam continue de languir sourdement de l’autre dans la forêt inextricable de ses nuits délirantes, de la maudite, dont il ose à peine murmurer le nom."

Les miracles traversant le temps et l’espace, ceux suscités par l’amour et la passion, sont au centre de cette grande mosaïque narrative étourdissante qui met au premier plan la figure féminine, de Lilith jusqu’à ses avatars contemporains. Igor Sakhnovski, en interrogeant ainsi la signification de cette chaîne de hasards, de coïncidences et de miracles qui traversent nos vies, impressionne par l’ampleur de son entreprise romanesque et par l’originalité de son propos. À l’arrivée, il nous offre un grand et singulier roman sur l’amour.

256 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2009

About the author

Russian language profile at: Игорь Сахновский

Igor Sakhnovsky studied Philology at Ural State University, and went on to serve as scientific and chief editor at the Academy of Sciences, as well as directing the journal, Book Club. He has been published in a number of leading literary journals, both Russian and foreign. His novel, The Vital Needs of the Dead, was published in 1999 in the journal New World and subsequently translated into English. In 2002, Igor Sakhnovsky was awarded a Fellowship by the Hawthornden International Retreat for Writers (UK). Since then, he has been a finalist for both the National Bestseller Prize (2006) and the Russian Booker Prize (2007), among numerous other awards. In 2008, his novel The Man Who Knew Everything was turned into a screenplay.

Reviews

[Konstantinos · Rating 4 out of 5]

Στην τελευταία μας συνομιλία ο πατέρας μού εξομολογήθηκε ότι είχε πάψει σχεδόν να πιστεύει στην επιστήμη, είχε απογοητευτεί από αυτήν. Κι αυτό το ερμήνευε ως εξής: Η επιστήμη συνήθισε να βασίζεται μόνο σε τυπικά, επαναλαμβανόμενα γεγονότα, ώστε να τα παρακολουθεί επανειλημμένως ή, ας πούμε, με την επιθυμία να τα αναπαραγάγει. Εκείνα όμως τα ανεπανάληπτα πράγματα και γεγονότα που δεν μπορούν να ξαναπαιχτούν σαν δίσκος του πικάπ, που δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν με καρμπόν, η επιστήμη πολύ συχνά τα αγνοεί, τα αντιμετωπίζει αφ' υψηλού. Αυτά τα ανορθολογικά γεγονότα είναι εύκολο να τα περιφρονήσει κανείς. Η περιφρόνηση απέναντί τους, όμως, δείχνει βλακεία και κοντόθωρη αντίληψη, επειδή κυρίως στις αποκλίσεις, στις μοναδικότητες και στην παθολογία βρίσκεται αν όχι η απάντηση στον κανόνα, τουλάχιστον μια πολύ πιο εύγλωττη πληροφορία γι' αυτόν, απ' ό,τι στα πιο φυσιολογικά, τυπικά πράγματα. Απλώς οι επιστήμονες προς το παρόν δεν διαθέτουν αρκετά ισχυρά και κατάλληλα εργαλεία.
«Και ποιοι τα διαθέτουν;» τον ρώτησα.
Τέτοια απάντηση μπορούσα να την περιμένω από οποιονδήποτε άλλο, όχι όμως από τον πατέρα μου.
«Οι ποιητές» είπε.

— Ίγκορ Σαχνόφσκι, Η Συνωμοσία Των Αγγέλων, εκδ. Ποταμός

[Katerina Koltsida · Rating 4 out of 5]

Το ωραίο αυτό βιβλίο περιστρέφεται, αλλά και κυριαρχείται από την ΑΙΩΝΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ - ΤΗ ΛΙΛΙΘ, που την βλέπουμε με διάφορες μορφές της ανθρώπινης ιστορίας.
Είναι μια αρχαία ελληνίδα μαινάδα, η Ιωάννα η Τρελή της Αραγωνίας, η Μαίρη ντελ Ροζάριο, η Ντίνα.
Από τη δημιουργία του κόσμου, όταν ο Αδάμ αποδείχθηκε λίγος για τη Λίλιθ, ως την Αρχαία Ελλάδα, την Αίγυπτο και την έρημο Σαχάρα, την Ισπανία του 16ου αιώνα, τη Σοβιετική Ένωση, και την Αγγλία ο συγγραφέας μας ταξιδεύει πλάθοντας τον δικό του Ορφικό ύμνο, αφου ο μεγάλος λυράρης της ελληνικής μυθολογίας συντροφεύει τη διήγηση, και συνάμα φαίνεται να τη «δημιουργεί», μιας και η μοίρα του και κυρίως η ανθρώπινή του φύση, τον οδήγησαν στον απόλυτο άθλο (να φτάσει στις πύλες του Άδη για να εκλιπαρήσει για την επιστροφή της αγαπημενης του) αλλά και στον απόλυτο χαμό, αφού δεν άντεξε, έπραξε το απαγορευμένο, και εκείνη χάθηκε για πάντα στον άλλο κόσμο.

[Arhondi · Rating 4 out of 5]

Πραγματικά ιδιαίτερη γραφή από έναν συγγραφέα που δυστυχώς δεν ήξερα, αλλά τώρα σίγουρα ψάξω. Μοναδικό ρωσικό πικρό χιούμορ, τρυφερότητα, και πολυ έξυπνος τρόπος να πλέξει την ιστορία του.

[AndreasRaptis · Rating 3 out of 5]

Δεν ξέρω. Υπήρχαν στιγμές που ένιωθες το ρωσικό τρένο να σε διαμελιζει, άλλες παλι εξώκειλε σε αυτοαναφορική έπαρση, κάπου κάπου εχανα το νόημα της προτασης (ίσως είναι πολυ ρωσοφιλη η μετάφραση). Ίσως είναι ένα σπουδαίο μυθιστόρημα, ατάκτως ερριμμένο σε αυτόνομα κεφάλαια, ίσως είναι έναςακομαελληναςσυγγραφεας που έγραψε σε κυριλλικό αλφάβητο. Δεν ξέρω.

[Bασίλης Τσιρώνης]

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον αυτό το μυθιστόρημα. Ο τρόπος αφήγησης είναι ευρηματικός.

[Vassiliki-Maria Plavou · Rating 5 out of 5]

A book with a gut feeling. Amazing.

[Petros Vakalios · Rating 3 out of 5]

Ένα ιδιαίτερο βιβλίο...αχ αυτοί οι Ρώσοι συγγραφείς δεν ξέρω αν φταίει η μετάφραση-απόδοση που γίνεται στα βιβλία τους αλλά γενικά έχουν μια τάση να γίνονται "κουραστικά"..