Biezel woont al bijna een jaar met haar ouders in een afgelegen boerderijtje, en ze is wel gewend aan de lange donkere bosweg waar het zo spookt, aan de andere dorpsmeisjes die weinig van haar willen weten en aan de geheimzinnige nieuwe Indische kinderen op school. Maar aan een paar dingen wil ze niet wennen. Ze wil niet dat kinderen wat doet jouw vader? Ze wil ook niet dat de lieve buurvrouw Sofia in het dorp wordt uitgescholden, en dat haar huisje met stenen wordt bekogeld. En ze wil al helemaal niets meer horen over de oorlog, die eeuwig vervelende oorlog! Want die is nu toch al dertien jaar voorbij?
Biezel is een heel subtiel boek. De gebeurtenissen en ontwikkelingen van de personages zijn klein gehouden, maar voor mij (als volwassen lezer) boeiend. Taal en ritme van het boek zijn prachtig en de personages stappen recht je hart in. Biezel is een heerlijk kind.
Ik lees de boeken van Martha Heesen heel graag. Ze vormt goedlopende heel natuurlijke zinnen, in erg mooi taalgebruik. Weet gelaagde portretten van mensen neer te zetten, niet zelden mensen die aan de rand van het leven staan. Alles is in dit boek ook aanwezig en toch had ze me hier minder, ik kan er niet helemaal mijn vinger op leggen waar dat aan lag.
Echt een boek van het type Griffel. Een mooi verteld verhaal, mooie personen en situaties die net niet genoeg worden uitgelegd. Een boek voor de betere lezer dus.