เล่ห์บรรพกาล ภาค เรขพิษฐาน

เล่ห์บรรพกาล #3

by วรรณวรรธน์

“เพลิงฟ้าบอกว่า...เขากับ ‘เนื้อคู่’ จะลงเอยกันไม่ได้เหมือนคำสาป
ร้ายแรงตามอาฆาตเขาอยู่ ชีวิตของเขาต้องทำท่าไม่รู้จักกับ
เนื้อคู่ตัวเอง เพราะจะมีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้น อย่างที่ใครก็หยุดไม่ได้!”

เรื่องเลวร้ายขนาดไหน เพลิงฟ้าเล่าหรือเปล่า ถึงขนาดต้องหลบหน้าแบบนั้น?

“คนเคยทำข่าวสงคราม ทำข่าวฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ คนเคยผ่านกองศพคนตาย
ทั้งเมืองมาอย่างมัน บอกว่าเรื่องพวกนี้ที่มันผ่านมายังไม่น่ากลัวเท่า
อาถรรพ์ร้ายที่จะเกิดขึ้น หากมันยอมรับโชคชะตาที่มันถูกลิขิตกับคนนั้น
เรื่องมันคงจะน่ากลัวที่สุดอย่างที่มันบอกนั่นแหละ

แต่พอมันเมาได้ที่ มันก็ประกาศลั่น!
ว่าจะตามเอาผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียมันให้ได้เหมือนชาติก่อน ไม่ว่าจะมี
อะไรเลวร้ายเกิดขึ้น มันก็จะแย่งชิงผู้หญิงคนนั้นมาเป็นเมียให้ได้ในชีวิตนี้”

“ฟังดูโรแมนติคจริงๆ” เพื่อนสาวของเธอพึมพำ

จริงหรือ...เธอได้ยินถูกต้องใช่ไหม เขาประกาศลั่นว่าจะแย่งชิงผู้หญิงคนนั้น
มาให้ได้เหมือนอย่างที่เขาประกาศกับเธอ คือ ‘ผู้หญิงคนนั้น’ เนื้อคู่ของเขา!!!

355 pages, Paperback

Published October 1, 2018

Reviews

[Ning · Rating 2 out of 5]

มาเฉลยทั้งหมด เอา 10 หน้าสุดท้าย มันรวบตึงไปนะ

แถมทั้งหมดที่อ่านมา รู้สึกติดๆขัดๆ เกือบทั้งหมด เหมือนตรรกะมันไม่ใช่ เขียนเรื่องต่างๆ เพื่อให้เรื่องมันดำเนินไปได้

ถ้าเปลี่ยนพระเอกเป็นตำรวจ เชื่อว่าจบได้ตั้งแต่ครึ่งเล่มแรกแล้ว ไม่ต้องอิงอาถรรพ์อะไรเลย แต่นี่ดูเหมือน ประเทศนี้ไม่มีหน่วยสืบสวนอ่ะ คือปล่อยแบลงค์มาก

สรุปว่า พล็อตน่าสนใจ แต่การดำเนินเรื่องมันไม่ใช่อ่ะ ..

[ดินสอ สีไม้ · Rating 3 out of 5]

โดยรวมๆ แล้วเฉยๆ นะ
วรรณวรรธน์เคยทำได้ดีกว่านี้มากๆ
เราว่าเรื่องราวมีจุดที่ขัดแย้งกันหลายจุด
ปมความแค้นในตอนจบ -
ไม่มากพอที่จะทำให้เราเชื่อว่ามันจะทำให้คนแค้นกันเป็นพันๆ ปี

[Pairash Pleanmalai · Rating 4 out of 5]

กว่าจะให้พระเอกกับนางเอกได้คุยกันเป็นเรื่องราว ต่อสายสัมพันธ์ ก็รอไปถึงครึ่งเล่มหลัง เท่ากับมีไม่ถึง 20%
ถึงแม้จะกล่าวถึงอยู่เนืองๆในภาคอดีต ก็ยังรู้สึกว่ามาแบบนิดๆหน่อยๆ และมันคืออดีตไปแล้ว
ถือว่าไม่จุใจเลยสำหรับบทพระบทนาง จนสุดท้ายยังงงๆว่านางเอกภาคปัจจุบันรักพระเอกมากแค่ไหน

งงกับตรรกะกับความพยายาม ที่จะกล่าวโทษท่านขุน ให้คนปัจจุบันรู้สึกเกลียด มันดูไม่สมเหตุผลว่าทำเผื่ออะไร
จุดดีขอเรื่องนี้คือตอนเฉลยท้ายสุดที่ซ่อนเอาไว้ โดยยึดหลักที่ทำมาตลอดคือ การที่มองอดีตได้ไม่ครบ การรู้ที่ไม่ครบ
ทำให้เข้าใจผิดได้ จึงเป็นที่มาของคำว่า "เล่ห์บรรพกาล"

อ่านจบแล้วเหมือน นอนไม่เต็มตาตื่นไม่เต็มอื่ม กินข้าวแค่ครึ่งจานเพราะกับหมดก่อน ตอนอ่านเหลือ 20กว่าหน้าก็คิดในใจแล้ว ยังไม่ไปถึงไหนจะจบแล้วเหรอ บทพระเอกกับนางเอกคงไม่เหลือแน่แล้ว

[Nlinpatr · Rating 2 out of 5]

อ่านไปอ่านมาเริ่มเอ๊ะในหัวตลอด รู้สึกไม่สมเหตุสมผลหลายจุดแต่ก็ดูเหมือนจะมีเหตุผลของมัน อ่านจบก็เลยงงๆกับตัวเอง
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของนข.ที่เรารู้สึกว่าไม่ชอบ ไม่สนุกขนาดนั้น ทุกทีอ่านของนข.จบจะรู้สึกอิ่มเอมใจไปกับเรื่องราว แม้มีบทพระนางน้องแต่ ไม่ใช่กับเรื่องนี้
อย่างเรื่องการก่อเหตุ ดูเหมือนทำง่ายมาก แล้วตำรวจก็ดูไม่รู้เรื่องรู้ราวมาเป็นตัวประกอบฉาก
บทเถียงกับของนอ.กับคนอื่นๆตอนที่นางเอกถูกจับ ก็ทะแม่งๆ เอาสีข้างเข้าถู
แล้วไหนว่ามีอำนาจมากวางระเบิดหลายจุดได้ แต่พอจะจนมุมก็เกิดมีตำรวจ”ตรงๆ”คนหนึ่งมาจัดการ
ตอนเฉลยก็ดูรวบรัด fast forward มาก รู้ตัวอีกอ่าว...จบแล้ว ถ้าตอนที่ไปบรรยายความเชื่อไม่เชื่ออาถรรพ์มาขยายส่วนท้ายตรงนี้จะดีมาก
สรุปคือเรื่องนี้ไม่ถูกจริตเราเท่าไหร่ อาจเพราะคาดหวังมากเกินไปกับนข.ที่ชอบผลงานมาทุกเรื่อง แม้เรื่องอขิโทรที่ยาวกว่ายังรู้สึกชอบมากกว่า
ดีที่เรื่องนี้มีแค่3เล่ม เจ็บตัวไม่เท่าไหร่แต่ไม่มีที่เก็บนี่สิ เพราะงี้ถึงไม่ชอบซื้อเป็นหนังสือโดยเฉพาะที่มีหลายๆเล่มแต่เรื่องพวกนี้ก็ดันไม่ค่อยมีอีบุคไปอี๊กก ส่วนของสนพ.นี้อีบุคก็ออกช้าจนต้องไปซื้อนส.มาอ่านก่อน จากนี้คงต้องตัดใจรออีบุคหน่อยละ

[Jeab · Rating 2 out of 5]

ชอบสองเล่มแรกมากกว่า​ แต่ก็อยากอ่านให้รู้ตอนจบซึ่งแม้จะมีเรื่องหักมุม​อยู่บ้างในตอนท้ายแต่ก็ยังงงๆ​ พอจะจบก็รวบรัดจบเสียดื้อๆ​ แต่ก็มีบางตอนที่ดำเนินเรื่องยืดยาวไปนิด​ แต่ก็อ่านจนจบค่ะ​

[Afternoon · Rating 4 out of 5]

ต้องบอกก่อนว่าแรงบันดาลใจในการหยิบเรื่องนี้มาอ่านคือละคร ทำให้อยากรู้ว่าเรื่องราวเป็นมายังไงและจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ปรากฎว่าละครมีส่วนที่ตรงกับนิยายแค่20-30%เท่านั้นเอง แต่มันก็อดทำให้มีการเปรียบเทียบกันขี้นไม่ได้ ต้องบอกว่าละครสนุกกว่ามาก..... แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเราจะพูดถึงตัวนิยายกันดีกว่า อยากจะบอกว่ายังคงคล้ายๆเล่มสองคือยังคงบ่นวนๆถึงเนื้อความเดิมๆจนกินหน้ากระดาษจนเกินไป แถมเรื่องก็ซับซ้อนจนเริ่มงงจับต้นชนปลายไม่ถูก แต่ก็ได้รับการเฉลยในภายหลัง อันนี้ค่อยยังชั่วหน่อย เพราะอ่านๆไปเริ่มไม่แน่ในแล้วว่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นนั้นมีเหตุและผลมาจากอะไรกันแน่ ความหวานซึ้งแบบพระนาง ถ้าคุณจะหวังอะไรแบบนั้นจากเรื่องนี้ ข้ามไปเลยค่ะ มันมีน้อยมากกก จนไม่สมกับที่เค้าตามรักตามหากันมาหลายภพชาติ สรุปแล้วอ่านได้แต่ต้องมีความอดทนซักหน่อย แอบผิดหวังกับงานเขียนของเจ้าป้า เพราะแค่ชื่อก็รู้สึกว่าต้องสนุกมาก เลยขอให้สามดาวค่ะ

[Ubonwan Poosawang · Rating 4 out of 5]

เล่มจบพลิกกลับมาสนุกขึ้นกว่าเล่มสองมากทีเดียวค่ะ5555 ดีใจที่ไม่เทไปซะก่อน ช่วงใกล้จบนี่สนุกเลยค่ะ ถึงจะทราบว่าลาสบอสเป็นใครอยู่แล้ว เพราะลาสบอสหนังสือนั้นสงวนท่าทีไว้มิดชิดมาก คาแรกเตอร์ลาสบอสเราประทับใจความนิ่ง สุขุม มีความผูกพันแต่ก็ตัดได้ไม่เหลือใยในหนังสือ แต่ประทับใจในการแสดงของนักแสดงตัวละครนี้ในละครมากกว่า เพราะไปสุดมาก ตีสองหน้าเก่ง สลับอารมณ์ได้ในเสี้ยววิ รู้เลยว่าทำไมต้องเป็นคนนี้มาแสดง
ตอนจบชอบในหนังสือมากกว่าเพราะสตันท์ และเวทนาในตัวปักบุญ พาร์ทความรักชอบในละครมากกว่า ในหนังสือตัวนางเอกยังดูไม่ค่อยรักพระเอกเท่าไหร่เลย

[Maneechan · Rating 5 out of 5]

อ่านรวดเดียวจบ เล่มนี้สนุกที่สุดในบรรดาสามเล่ม เพราะปมปริศนา เรื่องราวต่างๆ มาเฉลยเอาในเล่มนี้ พออ่านจบแล้วถึงได้รู้ว่าเนื้อเรื่องแตกต่างจากในละครอยู่พอสมควร ส่วนตัวคิดว่ากว่าพระเอกกับนางเอกจะมีใจให้กันมันก็แทบจะหมดเล่มแล้ว และต้องยอมรับว่าละครทำสนุกกว่านิยายเยอะเลย ใดๆ คือสงสารปักบุญเหลือเกิน ถูกเขาหลอกใช้ให้โกรธแค้นมาไม่รู้กี่ชาติกี่ภพ อ่านแล้วเตือนสติให้นึกถึงเรื่องกฎแห่งกรรมได้เป็นอย่างดีตลอดทั้งสามเล่มนี้