Κοντά είκοσι χρόνους μετά την αρχική του εμφάνιση, το ευσύνοπτο, τεκμηριωμένο κι εποπτικό εγχειρίδιο του Δημήτρη Σταμέλου βλέπει την τρίτη του έκδοση, εικονογραφημένο, ξαναδουλεμένο σ' όλο του το μήκος κι ενημερωμένο ως τις μέρες μας για όλες τις συναφείς λαογραφικές έρευνες. Η "Νεοελληνική Λαϊκή Τέχνη" καλύπτει το σύνολο σχεδόν των λαϊκών καλλιτεχνικών εκδηλώσεων στο χώρο των εικαστικών τεχνών, από τη μεταβυζαντινή περίοδο μέχρι σήμερα - τη μικροτεχνία σε ασήμι και χρυσό, την ξυλογλυπτική, την κεντητική, τη ζωγραφική, την κεραμική και την υφαντουργία. Το βιβλίο τούτο αποτελεί έναν τυπικό, υποδειγματικά οργανωμένο σε όλα τα επίπεδα «οδηγό μελέτης» του αντικειμένου του: μια ιστορική, αισθητική και βιβλιογραφική εργασία, όπου παρουσιάζονται με ευγλωττία και μεγάλο πλήθος πηγών οι αντιπροσωπευτικότερες στιγμές της λαϊκής μας τέχνης.
Ο Δημήτριος Σταμέλος ήταν Έλληνας συγγραφέας, δημοσιογράφος και λαογράφος. Πρωτοεμφανίσθηκε στα γράμματα σε ηλικία 17 ετών με στίχους και ταξιδιωτικές εντυπώσεις. Το 1948 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο, μία ποιητική συλλογή. Παράλληλα, σπούδασε πολιτικές επιστήμες. Από το 1957 εξέδιδε και διεύθυνε την ετήσια φιλολογική και ιστορική περιοδική έκδοση Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, που μέχρι το 1970 είχε εκδώσει 10 τόμους. Παράλληλα, από το 1962 μέχρι το 1967, ήταν συντάκτης στην αθηναϊκή εφημερίδα Ελευθερία και αργότερα στις εφημερίδες Τα σημερινά (1970-1973) και Ελευθεροτυπία (από το 1976 μέχρι το 1992, ως φιλολογικός συντάκτης και κριτικός βιβλίου). Κείμενά του εξάλλου δημοσιεύθηκαν στα περιοδικά Αιτωλικά γράμματα, Στερεά Ελλάδα και άλλα. Υπήρξε και συνεργάτης της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, από το 1960. Συνολικά ο Δημήτριος Σταμέλος έγραψε 16 βιβλία, με θέμα κυρίως σημαντικά πρόσωπα και γεγονότα της Τουρκοκρατίας και της Εθνεγερσίας, αντιπροσωπευτικές μορφές της νεοελληνικής πνευματικής ζωής και εκδηλώσεις του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας δύο φορές, το 1976 και το 2001, καθώς και με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1995.