Verne wrote about space, air, and underwater travel before people invented navigable aircraft and practical submarines and devised any means of spacecraft. He ranks behind Dame Agatha Mary Clarissa Christie as the second most translated author of all time. People made his prominent films. People often refer to Verne alongside Herbert George Wells as the "father of science fiction."
Escuela de Robinsones me gustó bastante porque es una historia muy entretenida y muy bien narrada. Me encanta lo descriptivo en cada detalle. Sin embargo, las otras dos historias que acompañan el libro, El Maestro Zacarias y Un drama en los aires, no alcanzaron a conectarme demasiado, me parecieron algo confusas y divagantes.
No me gustaron mucho estas historias, pero la primera mejoró por el giro de trama. De las tres puedo siento que eran buenas ideas pero tienen mucho relleno innecesario. Por esto se sienten como potencial desperdiciado.
Escuela de Robinsones: Como el nombre lo sugiere, es una historia estilo Robinson Crusoe (incluso se menciona al libro y autor). Un par de personas naufragan y llegan a una isla y hacen lo posible por adaptarse y sobrevivir. Aunque pasan unas cosas algo extrañas, que es algo importante para la trama, siento que hay mucho relleno en la historia que hizo que se sintiera tediosa y repetitiva (respecto a otras historias de Verne). El giro del final se me hizo inesperado, refrescante y tan bueno que hizo que la historia mejorara. Creo que fue de lo mejor de este libro. Creo que esta historia tenía potencial para mucho más.
El maestro Zacarías: Esta historia es más de misterio y fantasía. Igual que la anterior, creo que tenía mucho potencial pero se perdió algo de tiempo en cosas que no afectaban tanto a la trama. El maestro Zacarías es un viejo relojero y sus relojes se están deteniendo por una razón misteriosa. Para solucionar esto, y también mejorar su salud, alguien le ofrece un trato misterioso. Zacarías duda en aceptar o no el trato, ya que su decisión afectará a otras personas. Creo que el final da una buena crítica sobre la toma de decisiones que nos pueden beneficiar pero que afectan a otros.
Un drama en los aires: Es una historia de un viaje en globo, al parecer de una sola persona pero se subió un desconocido. La historia es básicamente el desconocido contando historias. No vi el punto de esto, tal vez sólo era para mostrar que estaba loco y justificar el final. Nuevamente, una historia con potencial pero que a mi parecer no estuvo bien lograda.
Un Verne menor, acompanyats d'una novel·la breu (El maestro Zacarías) i un conte (Un drama en los aires) Resulta xocant com han envellit els relats i les impostures racistes en que cauen, pròpies del temps en que van ser escrits. L'estil és el propi de l'autor, amb paràgrafs amb missatge científic o tècnic, en especial el conte, que tracta d'un vol aerostàtic. Ha envellit malament, o potser els meus hàbits lectors van per una altra banda.
«Y allí, llamando en vano, en medio de las sombras, sin que ninguna voz contestase a la suya, no sabiendo si se encontraba en una roca aislada o en el extremo de un banco de arrecife, y siendo el único sobreviviente quizás de aquella espantosa catástrofe, esperó a que llegase el día.»
3.8 El joven Godfrey antes de casarse decide viajar por el mundo, pero termina en una isla desierta. Sobrevive a lo hostil y recibe la ayuda de Phina. Tartelett se torna desesperanzado, aunque colaborativo en ciertos momentos. Carefinotu, es el personaje más intrigante. J. Verne describe un escenario de misterio, exploración y aventuras muy similar a sus otras obras. Robinson Crusoe sería lo siguiente leer.