What do you think?
Rate this book
Księżna jeleń
„Księżna jeleń” to wyprawa w poszukiwaniu naszych wewnętrznych demonów, a także refleksja nad władzą, zniewoleniem i wolnością.
Po wielkim popisie narracyjnym, jakim była powieść Lśnij, morze Edenu, w swojej nowej książce Andrés Ibánez zagłębia się w świat średniowiecznej fantastyki, żeby opowiedzieć historię Hjalmara, ucznia czarnoksiężnika, oraz jego spotkania z fascynującą księżną Pasquis. I oto ukazuje się naszym oczom osobny świat, żywy w każdym szczególe: ludne miasto Irundast, nad którym góruje Wieża Magów, gdzie mieszkają piękna Olcha, król Urbán i arcymag Saamsar de Olden, a dalej całe uniwersum nieogarnionych imperiów, fanatycznych religii i prastarych legend. Znajdziemy tu kolejne etapy magicznych wtajemniczeń, wielką miłość, długą podróż, niekończącą się wojnę. A przecież ten świat z obłoków i wyobraźni boleśnie przypomina nasz własny.
Po wielkim popisie narracyjnym, jakim była powieść Lśnij, morze Edenu, w swojej nowej książce Andrés Ibánez zagłębia się w świat średniowiecznej fantastyki, żeby opowiedzieć historię Hjalmara, ucznia czarnoksiężnika, oraz jego spotkania z fascynującą księżną Pasquis. I oto ukazuje się naszym oczom osobny świat, żywy w każdym szczególe: ludne miasto Irundast, nad którym góruje Wieża Magów, gdzie mieszkają piękna Olcha, król Urbán i arcymag Saamsar de Olden, a dalej całe uniwersum nieogarnionych imperiów, fanatycznych religii i prastarych legend. Znajdziemy tu kolejne etapy magicznych wtajemniczeń, wielką miłość, długą podróż, niekończącą się wojnę. A przecież ten świat z obłoków i wyobraźni boleśnie przypomina nasz własny.
- GenresFantasy
304 pages, Paperback
First published January 1, 2017
4 people are currently reading
90 people want to read
About the author
Andrés Ibáñez
36 books28 followersLicenciado en Filología Española por la Universidad Autónoma de Madrid. Residió en Nueva York, donde escribió varias obras de teatro en inglés, dos de las cuales (Nympho Lake y Ophelia) se representaron en el circuito off off Broadway. Gran aficionado a la música, ejerce la crítica de conciertos de música clásica en el periódico ABC, en cuyo suplemento cultural también mantiene una columna semanal. Ha sido pianista de jazz durante muchos años. Trabaja como profesor de español en la Escuela Oficial de Idiomas de Madrid.
En 1995 publicó su primera novela, La música del mundo, que obtuvo el Premio Ojo Crítico de Radio Nacional y fue recibida con grandes alabanzas por los principales críticos españoles. Posteriormente ha publicado varias novelas más: El mundo en la Era de Varick (1999), La sombra del pájaro lira (2003), El parque prohibido (2005, su primera incursión en la literatura juvenil y Memorias de un hombre de madera (2009, IV Premio Tristana de novela fantástica).
Además de la novela, Ibáñez ha cultivado también otros géneros. En 1994, su relato "No esperes" fue recogido en la antología Páginas amarillas. Su libro de relatos El perfume del cardamomo obtuvo el premio NH de relatos inéditos , y ha sido publicado por la Editorial Impedimenta, en 2008. Su libro de poesía El bulevar del crimen fue accésit del premio Rafael Morales. Es también un destacado articulista, colaborador habitual de Revista de Libros y del suplemento cultural del diario madrileño ABC, donde publica una columna titulada Comunicados de la tortuga celeste.
En 1995 publicó su primera novela, La música del mundo, que obtuvo el Premio Ojo Crítico de Radio Nacional y fue recibida con grandes alabanzas por los principales críticos españoles. Posteriormente ha publicado varias novelas más: El mundo en la Era de Varick (1999), La sombra del pájaro lira (2003), El parque prohibido (2005, su primera incursión en la literatura juvenil y Memorias de un hombre de madera (2009, IV Premio Tristana de novela fantástica).
Además de la novela, Ibáñez ha cultivado también otros géneros. En 1994, su relato "No esperes" fue recogido en la antología Páginas amarillas. Su libro de relatos El perfume del cardamomo obtuvo el premio NH de relatos inéditos , y ha sido publicado por la Editorial Impedimenta, en 2008. Su libro de poesía El bulevar del crimen fue accésit del premio Rafael Morales. Es también un destacado articulista, colaborador habitual de Revista de Libros y del suplemento cultural del diario madrileño ABC, donde publica una columna titulada Comunicados de la tortuga celeste.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
April 3, 2022
Me ha costado esta novela
Lo que mas me ha gustado es lo currado que esta la ambientación, un mundo de fantasía enorme lleno de seres, de razas, con magos, unicornios, dragones...lo que mas me animaba a seguir leyendo era esta ambientación.
lo peor ha sido todo el resto, los personajes no me atrapaban y no les cogí el truquito a ninguno, la trama es sencilla pero tampoco me interesaba demasiado y el ritmo de lectura me era un poco pesado. Pasaban cosas rápidamente con largas explicaciones, claro que explicar un mundo es duro pero en este caso no encajo conmigo.
Todo esto son mis impresiones, no es una verdad absoluta.
Lo que mas me ha gustado es lo currado que esta la ambientación, un mundo de fantasía enorme lleno de seres, de razas, con magos, unicornios, dragones...lo que mas me animaba a seguir leyendo era esta ambientación.
lo peor ha sido todo el resto, los personajes no me atrapaban y no les cogí el truquito a ninguno, la trama es sencilla pero tampoco me interesaba demasiado y el ritmo de lectura me era un poco pesado. Pasaban cosas rápidamente con largas explicaciones, claro que explicar un mundo es duro pero en este caso no encajo conmigo.
Todo esto son mis impresiones, no es una verdad absoluta.
December 12, 2018
Życie > fantastyka
May 28, 2022
Adentrarse en esta historia de corte fantástico es asomarse a un homenaje al género, hecho desde la admiración y el amor por esas historias de espada y brujería. Y ese respeto se muestra añadiendo elementos rompedores, insinuaciones que no son resueltas pero funcionan perfectamente para dotar de misterio a un argumento sencillo pero profundo al mismo tiempo.
El final es justo lo que la trama demandaba.
El final es justo lo que la trama demandaba.
August 18, 2018
No me suele molestar el machismo dentro de la literatura porque entiendo que es ficción y procuro no sacar las cosas de su contexto. Sin embargo, hay cosas con las que no trago y algunas de ellas están en esta historia.
Los personajes, lejos de ser originales y tener una evolución atractiva e interesante, son bastante planos y demasiado clichés, pero lo de la protagonista me ha parecido el colmo de lo esperpéntico. Sí, es ficción, uno puede ser todo lo machista que quiera, especialmente en este tipo de géneros que tienden a mostrar ese tipo de imagen de la mujer (cada vez menos, por fortuna). Pero creo que hacer que la protagonista, que en inicio era segura de sí misma y fría hasta el extremo con los hombres, se convierta en todo lo contrario y caiga perdidamente enamorada del protagonista en la escena en la que le ve desnudo, me parece, como poco, pasarse 2 o 3 pueblos, aparte de bastante ridículo.
La historia es entretenida por partes, aunque nada del otro mundo. Es fácil perder el interés, especialmente en la primera parte que no cumple la función de enganchar al lector, y la prosa tampoco es nada del otro mundo.
Los personajes, lejos de ser originales y tener una evolución atractiva e interesante, son bastante planos y demasiado clichés, pero lo de la protagonista me ha parecido el colmo de lo esperpéntico. Sí, es ficción, uno puede ser todo lo machista que quiera, especialmente en este tipo de géneros que tienden a mostrar ese tipo de imagen de la mujer (cada vez menos, por fortuna). Pero creo que hacer que la protagonista, que en inicio era segura de sí misma y fría hasta el extremo con los hombres, se convierta en todo lo contrario y caiga perdidamente enamorada del protagonista en la escena en la que le ve desnudo, me parece, como poco, pasarse 2 o 3 pueblos, aparte de bastante ridículo.
La historia es entretenida por partes, aunque nada del otro mundo. Es fácil perder el interés, especialmente en la primera parte que no cumple la función de enganchar al lector, y la prosa tampoco es nada del otro mundo.
January 4, 2019
Ta książka była wspaniała... Ale jej objętość mogłaby być raczej wstępem. Ibáñez wcisnął w jedną książeczkę epicką podróż, która np. W Belgariadzie trwa jakieś 1000 stron... Brakuje rozwinięcia wątków i ich spójnego zakończenia, ewentualnie te zakończenia są kulawe. Jednorożec - skąd on tam i w sumie po co? I smok? I UFO?! W 1000 stronach byłoby tych elementów za dużo! Aaa, no i final round, to na co wszyscy czekali, zawarło się... W jednym akapicie.
No i jeśli kogoś razi ta typowa fantastyka z XX wieku niech lepiej po to nie sięga, bo książka jest tak kliszowa, że aż boli (znaczy, mnie nie boli, ja lubię).
No i jeśli kogoś razi ta typowa fantastyka z XX wieku niech lepiej po to nie sięga, bo książka jest tak kliszowa, że aż boli (znaczy, mnie nie boli, ja lubię).
August 28, 2021
cholera jasna
na końcu tej książki jeden z głównych bohaterów powiedział do drugiego, że wszystko mu zbyt łatwo przyszło. I taki jest problem całej fabuły.
jak można było zmarnować taki potencjał XD
autor oczekuje, że sama sobie dopowiem większość szczegółów dotyczących uniwersum. np: obok jest państwo, jego historia jest smutna, nigdy więcej już o tym państwie nie usłyszysz, a teraz masz przeczytaj coś o sztuce magicznej, a teraz będą rodzaje magii, a teraz jednak wracamy do poprzedniego rozdziału albo dobra, wprowadzamy nowych bohaterów, ale w sumie to jednak smok się budzi, o patrz stara baba na mokradłach, lol kto wygra rycerz czy UFO, na którym znajduje się, nie uwierzycie, TOALETA, a przecież jesteśmy w średniowieczu????coooo
tak się to czyta
przeszkody jakie napotykają bohaterowie, zwłaszcza że jest to fabuła, która opiera się na podróży, nie mają żadnego znaczenia i szybko znikają
przykładowo: główny bohater chce zostać rycerzem, ale zostaje magiem. dosłownie tego samego dnia opanowuje transmutacje (która, jak wam będą wmawiać czterej narratorzy ((ha)), jest cholernie trudna)
przez to, że wyzwania stawiane postaciom są tak łatwe, w tej książce jest dosłownie wszystko.
jednorożce? tak
smoki? tak
wojna? tak
zoofilia? proszę bardzo
święty graal? jasne
ufo? JESZCZE JAK
na szczęście mamy przy sobie narratora z rozdwojeniem jaźni, który nie może się zdecydować czy będzie mówił w trzeciej osobie, czy w pierwszej (pod koniec się okazuje, że jednak w pierwszej, ale no co za różnica i tak się już zdążyłam pogubić, Andrés)
niestety, nieważne ilu byłoby narratorów, tego uniwersum nie da się opisać na hop siup, a już na pewno nie głównego bohatera, który ewidentnie potrzebuje się wygadać, bo go crush girl nie chce
Hjalmar to jest ogólnie bardzo ciekawy przypadek, ponieważ ma wiele hobby z czego w pierwszej części książki jest to maczyzm, w drugiej zamienianie się w wróbla/gołębia/łasice i stalkerstwo, a w trzeciej overthinking i lamentowanie.
maczyzm w tej książce to już zupełnie inna sprawa. i ja rozumiem, że to średniowiecze, że kiedyś było inaczej, ale w którymś momencie puściły mi nerwy. ten moment to opis nogi księżnej.
a propos księżnej, wyobraźcie sobie najbardziej archetypiczną femme fatale, która od czasu do czasu przyzywa demony, przypadkowo budzi smoki z odwiecznego snu i jest obiektem miłości wszystkich mężczyzn w promieniu 40 tysięcy kilometrów, a od początku wiemy, że ONA CIE HJALMAR RZUCI, PRZY PIERWSZEJ LEPSZEJ OKAZJI.
NO I KURCZE, DWIE GWIAZDKI (i pół, bo jednak dworem cierni i róż to to nie było), A SZKODA BO BYŁ POTENCJAŁ I JUŻ NIE BĘDĘ ROASTOWAĆ TEJ POWIEŚCI, PRZEPRASZAM, PLUSIK NA ZACHĘTĘ, DAM MU JESZCZE JEDNĄ SZANSĘ I PRZECZYTAM TO „LŚNIJ, MORZE EDENU”
a i jeszcze jedno, battle royal 0/10
za to okładka jest bardzo ładna
na końcu tej książki jeden z głównych bohaterów powiedział do drugiego, że wszystko mu zbyt łatwo przyszło. I taki jest problem całej fabuły.
jak można było zmarnować taki potencjał XD
autor oczekuje, że sama sobie dopowiem większość szczegółów dotyczących uniwersum. np: obok jest państwo, jego historia jest smutna, nigdy więcej już o tym państwie nie usłyszysz, a teraz masz przeczytaj coś o sztuce magicznej, a teraz będą rodzaje magii, a teraz jednak wracamy do poprzedniego rozdziału albo dobra, wprowadzamy nowych bohaterów, ale w sumie to jednak smok się budzi, o patrz stara baba na mokradłach, lol kto wygra rycerz czy UFO, na którym znajduje się, nie uwierzycie, TOALETA, a przecież jesteśmy w średniowieczu????coooo
tak się to czyta
przeszkody jakie napotykają bohaterowie, zwłaszcza że jest to fabuła, która opiera się na podróży, nie mają żadnego znaczenia i szybko znikają
przykładowo: główny bohater chce zostać rycerzem, ale zostaje magiem. dosłownie tego samego dnia opanowuje transmutacje (która, jak wam będą wmawiać czterej narratorzy ((ha)), jest cholernie trudna)
przez to, że wyzwania stawiane postaciom są tak łatwe, w tej książce jest dosłownie wszystko.
jednorożce? tak
smoki? tak
wojna? tak
zoofilia? proszę bardzo
święty graal? jasne
ufo? JESZCZE JAK
na szczęście mamy przy sobie narratora z rozdwojeniem jaźni, który nie może się zdecydować czy będzie mówił w trzeciej osobie, czy w pierwszej (pod koniec się okazuje, że jednak w pierwszej, ale no co za różnica i tak się już zdążyłam pogubić, Andrés)
niestety, nieważne ilu byłoby narratorów, tego uniwersum nie da się opisać na hop siup, a już na pewno nie głównego bohatera, który ewidentnie potrzebuje się wygadać, bo go crush girl nie chce
Hjalmar to jest ogólnie bardzo ciekawy przypadek, ponieważ ma wiele hobby z czego w pierwszej części książki jest to maczyzm, w drugiej zamienianie się w wróbla/gołębia/łasice i stalkerstwo, a w trzeciej overthinking i lamentowanie.
maczyzm w tej książce to już zupełnie inna sprawa. i ja rozumiem, że to średniowiecze, że kiedyś było inaczej, ale w którymś momencie puściły mi nerwy. ten moment to opis nogi księżnej.
a propos księżnej, wyobraźcie sobie najbardziej archetypiczną femme fatale, która od czasu do czasu przyzywa demony, przypadkowo budzi smoki z odwiecznego snu i jest obiektem miłości wszystkich mężczyzn w promieniu 40 tysięcy kilometrów, a od początku wiemy, że ONA CIE HJALMAR RZUCI, PRZY PIERWSZEJ LEPSZEJ OKAZJI.
NO I KURCZE, DWIE GWIAZDKI (i pół, bo jednak dworem cierni i róż to to nie było), A SZKODA BO BYŁ POTENCJAŁ I JUŻ NIE BĘDĘ ROASTOWAĆ TEJ POWIEŚCI, PRZEPRASZAM, PLUSIK NA ZACHĘTĘ, DAM MU JESZCZE JEDNĄ SZANSĘ I PRZECZYTAM TO „LŚNIJ, MORZE EDENU”
a i jeszcze jedno, battle royal 0/10
za to okładka jest bardzo ładna
December 31, 2019
Ależ to był romans rycerski.
April 24, 2017
¡Aquello (el protagonista) no era en absoluto feo ni horrible! Era muy hermoso, y verlo así, tan frágil, tan puro, tan expuesto de forma temeraria a los insectos y a los pájaros, le producía una gran ternura. "Oh, dulce Lady Ottoline, se dijo a sí misma, "mi amiga del alma, mi mejor mitad, ¿cómo podéis haberme ocultado una cosa así? ¿Cómo me habéis asegurado mil veces que un hombre desnudo es algo grotesco que ofende a la vista? ¿Cómo pudisteis abandonar a vuestro esposo...?
¿Es realmente este párrafo necesario?
¿Es realmente este párrafo necesario?
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 2, 2017
Un refrito de tópicos totalmente innecesario.
March 31, 2020
Młody królewicz Hjalmar pragnie zostać rycerzem, los przygotował jednak dla niego niespodziankę. Chłopak zostaje podopiecznym czarnoksiężnika Saamsara i uczy się zupełnie innego niż dotychczasowy sposobu patrzenia na świat. Jednocześnie zakochuje się w równie pięknej, co niedostępnej księżnej o imieniu Olcha, także zgłębiającej tajniki magii pod okiem Saamsara. We trójkę wyruszają w pełną niebezpieczeństw wędrówkę, która dla młodych adeptów magii stanie się inicjacją w dorosłość.
Klasyczne fantasy to dziś wyjątkowo trudny dla pisarzy gatunek, powiedziano w nim już bowiem niemal wszystko, co mogło zostać powiedziane. Andrés Ibáñez nie ma nic nowatorskiego do zaproponowania w zakresie fabuły, jego powieść wyróżnia się jednak stylem, w jakim została napisana. Hiszpan pisze świetnie, a każde zdanie jego dzieł zdradza erudycję, wrażliwość i oczytanie autora. Niestety, doskonałe pióro, niezwykle plastycznie kreujące świat przedstawiony nie jest w stanie ukryć niedociągnięć fabularnych, a tych jest całkiem sporo. Teoretycznie "Księżna jeleń" ma wszystko, czego można oczekiwać od dobrej powieści fantastycznej, to „wszystko” stanowi jednak zarazem jej zaletę, jak i wadę. W jednej, niezbyt obszernej książce Ibáñez próbował zmieścić i legendy arturiańskie, i historię poszukiwań świętego Graala, i dawne wierzenia skandynawskie, i kosmitów w latających spodkach – zasada „co za dużo, to nie zdrowo” sprawdza się w tym przypadku w stu procentach. Na mentalny face palm zasługuje scena, w której księżna zakochuje się w młodym magu widząc jego nagie przyrodzenie. Serio? Ano niestety, serio. Czyta się tę powieść z początku bardzo dobrze, z każdą kolejną stroną narasta jednak w czytelniku przekonanie, że w całej tej opowieści brakuje sensu – poszczególne wątki zaczynają się nagle, by równie znienacka zniknąć, w dodatku niemal bez rozwiązania, w narracji panuje chaos, a zakończenie sprawia wrażenie urwanego, jakby autor znudził się powieścią i chciał ją jak najszybciej skończyć. Takie też było i moje pragnienie.
Klasyczne fantasy to dziś wyjątkowo trudny dla pisarzy gatunek, powiedziano w nim już bowiem niemal wszystko, co mogło zostać powiedziane. Andrés Ibáñez nie ma nic nowatorskiego do zaproponowania w zakresie fabuły, jego powieść wyróżnia się jednak stylem, w jakim została napisana. Hiszpan pisze świetnie, a każde zdanie jego dzieł zdradza erudycję, wrażliwość i oczytanie autora. Niestety, doskonałe pióro, niezwykle plastycznie kreujące świat przedstawiony nie jest w stanie ukryć niedociągnięć fabularnych, a tych jest całkiem sporo. Teoretycznie "Księżna jeleń" ma wszystko, czego można oczekiwać od dobrej powieści fantastycznej, to „wszystko” stanowi jednak zarazem jej zaletę, jak i wadę. W jednej, niezbyt obszernej książce Ibáñez próbował zmieścić i legendy arturiańskie, i historię poszukiwań świętego Graala, i dawne wierzenia skandynawskie, i kosmitów w latających spodkach – zasada „co za dużo, to nie zdrowo” sprawdza się w tym przypadku w stu procentach. Na mentalny face palm zasługuje scena, w której księżna zakochuje się w młodym magu widząc jego nagie przyrodzenie. Serio? Ano niestety, serio. Czyta się tę powieść z początku bardzo dobrze, z każdą kolejną stroną narasta jednak w czytelniku przekonanie, że w całej tej opowieści brakuje sensu – poszczególne wątki zaczynają się nagle, by równie znienacka zniknąć, w dodatku niemal bez rozwiązania, w narracji panuje chaos, a zakończenie sprawia wrażenie urwanego, jakby autor znudził się powieścią i chciał ją jak najszybciej skończyć. Takie też było i moje pragnienie.
September 4, 2020
Mam spory problem z tą książką. Sam pomysł na fabułę jest ciekawy i przyciągnął moją uwagę ale to chyba jedyna zaleta ........
Styl koszmarny, toporny i nie dający pola wyobraźni, fabuła przeskakuje z miejsca na miejsce zwłaszcza pod koniec dekoncentrując czytelnika, bohaterowie mało interesujący poza samą księżną ale ich historia jest słabo opisana i nie wiemy o ich za dużo, i ja się pytam co w krainie fantasy robią chyba kosmici albo coś z przyszłości w latających "chmurach"?! totalnie niezrozumiałe posunięcie autora sprawiło, że książkę uważam za co najmniej dziwną i słabą.
Nie podobało mi się.
Styl koszmarny, toporny i nie dający pola wyobraźni, fabuła przeskakuje z miejsca na miejsce zwłaszcza pod koniec dekoncentrując czytelnika, bohaterowie mało interesujący poza samą księżną ale ich historia jest słabo opisana i nie wiemy o ich za dużo, i ja się pytam co w krainie fantasy robią chyba kosmici albo coś z przyszłości w latających "chmurach"?! totalnie niezrozumiałe posunięcie autora sprawiło, że książkę uważam za co najmniej dziwną i słabą.
Nie podobało mi się.
January 12, 2026
Wow, that was amazing!
Saw it in a library and decided to start reading random fantasy from time to time. Reading that the protagonist is going to be a mage made me choose this book. Have read the first page to see if it's easy to read and borrowed it.
The world is a dark ages style fantasy world with magic. There is a lot of interesting and subtle magic and divine (?) interventions.
It has really brutal wars with completely normalize atrocities and oppressive systems but also some good characters, so I'd put it into grimheart category.
Saw it in a library and decided to start reading random fantasy from time to time. Reading that the protagonist is going to be a mage made me choose this book. Have read the first page to see if it's easy to read and borrowed it.
The world is a dark ages style fantasy world with magic. There is a lot of interesting and subtle magic and divine (?) interventions.
It has really brutal wars with completely normalize atrocities and oppressive systems but also some good characters, so I'd put it into grimheart category.
January 7, 2023
Książka momentami chaotyczna. Można się zgubić co jest opisem bieżącym, a co wydarzeniami przeszłymi. Historia sama w sobie mimo to ciekawa, czytało się sprawnie.
Pozycja spokojnie mogłaby być rozłożona na kilka tomów, sama historia głównego bohatera, który przystosowuje się do nowych zadań, pokazanie jego podróży i przemiany nastąpiło bardzo szybko. Jest niedosyt tego jak nagle książka się zakończyła.
Pozycja spokojnie mogłaby być rozłożona na kilka tomów, sama historia głównego bohatera, który przystosowuje się do nowych zadań, pokazanie jego podróży i przemiany nastąpiło bardzo szybko. Jest niedosyt tego jak nagle książka się zakończyła.
July 27, 2025
2.75
Jest mi tak ogromnie przykro, bo ta książka miała wielki potencjał, a wyszedł niewypał. Przede wszystkim historia snuta przez autora wydawała się od początku być monumentalna, więc zmieszczenie jej na 300 stronach było niemożliwe. Wiele wątków zostało rozpoczętych i nigdy ich nie zakończono, pojawiły się luki fabularne i dziwne rozwiązania, których sens nadal jest dla mnie nieznany. Powieść stoi przede wszystkim pięknym, kwiecistym językiem i za to te niecałe 3 gwiazdki
Jest mi tak ogromnie przykro, bo ta książka miała wielki potencjał, a wyszedł niewypał. Przede wszystkim historia snuta przez autora wydawała się od początku być monumentalna, więc zmieszczenie jej na 300 stronach było niemożliwe. Wiele wątków zostało rozpoczętych i nigdy ich nie zakończono, pojawiły się luki fabularne i dziwne rozwiązania, których sens nadal jest dla mnie nieznany. Powieść stoi przede wszystkim pięknym, kwiecistym językiem i za to te niecałe 3 gwiazdki
May 23, 2017
Otra aventura fantástica de Andrés, esta vez de Fantasía. Impresionante dominio del lenguaje y las emociones. Me descuadró un poco el final, cuando los protagonistas dejan paso a otras historias. Mejor empezar con él con Brilla, mar del Edén.
July 4, 2018
Una novela fantástica en todo el sentido del término. Si alguien piensa que hablar de castillos y mundos mágicos está regañado con un estilo cuidado y una obra de pensamiento, este libro borra el prejuicio. Muy recomendable.
December 27, 2021
Myślę, że ta książka zasługuje na jakąś osobną nagrodę. Najbardziej zmarnowany potencjał i najbardziej abstrakcyjnej :D
July 26, 2025
you will never get this book like i get this book
(obiektywnie to nie bylo 5 gwiazdek xdd)
(obiektywnie to nie bylo 5 gwiazdek xdd)
Displaying 1 - 19 of 19 reviews