زبان و تاریخ: مقولات زبانی و تاریخی در تفکر بنیامین/ جورجو آگامبن در باب زبان و زبان بشری رسالت مترجم قطعهی الاهیاتی-سیاسی در باب نظریهی شناخت، نظریهی پیشرفت (از پروژهی پاساژها) تزهایی دربارهی مفهوم تاریخ الهیات واژگون/ نوربرت بولتس و ویلم فانراین
Walter Bendix Schönflies Benjamin was a German Jewish philosopher, cultural critic, media theorist, and essayist. An eclectic thinker who combined elements of German idealism, Romanticism, Western Marxism, Jewish mysticism, and neo-Kantianism, Benjamin made influential contributions to aesthetic theory, literary criticism, and historical materialism. He was associated with the Frankfurt School and also maintained formative friendships with thinkers such as playwright Bertolt Brecht and Kabbalah scholar Gershom Scholem. He was related to German political theorist and philosopher Hannah Arendt through her first marriage to Benjamin's cousin Günther Anders, though the friendship between Arendt and Benjamin outlasted her marriage to Anders. Both Arendt and Anders were students of Martin Heidegger, whom Benjamin considered a nemesis. Among Benjamin's best known works are the essays "The Work of Art in the Age of Mechanical Reproduction" (1935) and "Theses on the Philosophy of History" (1940). His major work as a literary critic included essays on Charles Baudelaire, Johann Wolfgang von Goethe, Franz Kafka, Karl Kraus, Nikolai Leskov, Marcel Proust, Robert Walser, Trauerspiel and translation theory. He also made major translations into German of the Tableaux Parisiens section of Baudelaire's Les Fleurs du mal and parts of Proust's À la recherche du temps perdu. Of the hidden principle organizing Walter Benjamin's thought Scholem wrote unequivocally that "Benjamin was a philosopher", while his younger colleagues Arendt and Theodor W. Adorno contend that he was "not a philosopher". Scholem remarked "The peculiar aura of authority emanating from his work tended to incite contradiction". Benjamin himself considered his research to be theological, though he eschewed all recourse to traditionally metaphysical sources of transcendentally revealed authority. In 1940, at the age of 48, Benjamin died by suicide at Portbou on the French Spanish border while attempting to escape the advance of the Third Reich. Though popular acclaim eluded him during his life, the decades following his death won his work posthumous renown.
71 برای درک هسته ماتریالیستی الاهیات رستگاری، راه بهتر مقایسه تصور مسیحی زندگی پس از مرگ و معاد جسمانی با توصیف سنتی فلسفه یونانی از حیات اخروی است. در تمامی این سنت، از افلاطون گرفته تا ابن رشد، حیات اخروی صرفا بر اساس بقای روح و نوعی زندگی سراپا مجرد و بی بهره از حس و لذت جسمانی تصورشده است... روشن است که الاهیات رستگاری به واسطه تاکیدش بر معاد جسمانی و لذت اخروی بسی بیشتر از گفتار انتزاعی فلسفه عقل گرا و به مضمون ماتریالیستی سعادت دنیوی و حق تک تک افراد در کسب لذت جسمانی نزدیک است
43 اگر پیکان معطوف به همان هدفی باشد که پویش دنیوی در راستای آن عمل می کند، و پیکانی دیگر نشانگر سمت و سوی فوران مسیحایی، آنگاه جستجوی بشریت آزاد برای خوشبختی مسلما در مسیری خلاف جهت مسیحایی جریان دارد... نظان دنیوی نیز به واسطه دنیوی بودنش به فرارسیدن ملکوت مسیحایی یاری می رساند. از این رو، امر دنیوی هرچند خود یکی از مقولات این ملکوت نیست، لیکن مقوله ای تعیین کننده در فرارسیدن و نزدیکی به غایت آرام آن است
42 در بحث از زبان، ما با تمایزی سه گانه روبرو هستیم: ۱ - همان کلمه خلاق خداوند است و در آن وجود و زبان یکی است، 2 - زبان آدم ابوالبشر پیش از هبوط که همان زبان نامهاست ... در این سطح از زبان، که بنیامین آن را سطح اصلی نام ها می نامد، شناخت الاهی از چیزها به واسطه نام گذاری شان به آدم عطا میشود 3 - زبانهای طبیعی پس از هبوط آدم ابوالبشر که ... محصول آشفتگی و تکثر زبان است. در این مرحله سوم رابطه بی واسطه نام ها و چیزها از دست می رود و دلالت و معنا به وجود آمده است. ... فرآیند دلالت گری زبانهای دوران پس از هبوط ضرورتا نیازمند نوعی مازادند که در قالب یاوه گویی و به اصطلاح وراجی بروز پیدا می یابند. به بیان دیگر، برای رساندن چیزی، برای انتقال معنا ما همواره نیازمند معانی مازاد یا اضافی هستیم
فصل «تزهایی دربارهی مفهوم تاریخ» قابلفهمترین و معروفترین قطعهی کتاب است. اکثر کسانی هم که دربارهی بنیامین حرف زدهاند، دست گذاشتهاند روی همین فصل سهل و ممتنع؛ و نه فصول دشوار دیگر. به عبارت دیگر، وقتی بنیامین از زبان حرف میزند سخت است و وقتی از تاریخ میگوید، شیرین. البته آگامبن (که مترجمان مقالهاش را در ابتدای کتاب آوردهاند)، کمکهایی میکند برای فهم چند مقالهی نخست (زبانیها)، و پیشنهاد میکنم اول بنیامینش را بخوانید و بعد آگامبنش را. درسگفتار عباس کاظمی و آرش حیدری هم خوب است و میتوانید در کانال بایگانی پیدایشان کنید. دربارهی نقاشیِ فرشتهی تاریخ هم صالح نجفی در درسگفتارش، نقاشی و ماخولیا، کمی حرف میزند. ژیژک هم در فصل سوم کتاب «از نشانگان خود لذت ببرید» دربارهی تاریخیگری و نگاه ماتریالیستی بنیامین به تاریخ حرف میزند. خود امید مهرگان هم در کتاب «ایدههای منثور»ش واضحا تحتتأثیر بنیامین است. اما خب، حتما درسگفتارهای دیگری هم هستند و حتما کتابهای دیگری هم هستند، که خیلی هم خوباند. اما کدام آکادمی همهی اینها را طبقهبندی کرده و در پروژهی مکتب فرانکفورت ارائهشان میدهد؟ بله درست است، دیسکورد کارخونه! Instagram: andfactory
در مقمهي اين کتاب كه دربارهي پارهاي از مضمونهاي تفكر "والتر بنيامين"است، چنين خاطرنشان ميشود كه تفكر بنيامين با تاًمل در باب مساًلهي زبان آغاز ميشود و با "تزهايي دربارهي مفهوم تاريخ" به پايان ميرسد. (اين دو مضمون در تمام طول حيات فكري وي به شكلي درهم تنيده حضور داشته است.) مطالب بعدي كتاب نيز شامل مقالاتي در فلسفهي زبان و فلسفهي تاريخ است. اين مقالات عبارتاند از: "زبان و تاريخ: مقولات زباني و تاريخي در تفكر بنيامين/ جورجو آگامين" درباب نظريهي شناخت، نظريهي پيشرفت (تومار N، پاساژها)، "قطعهي الهياتي سياسي"، "تزهايي دربارهي مفهوم تاريخ" (كه جملگي نوشتهي والتر بنيامين است) و "الهيات واژگون/ نوربرتبولتس و ويلم فانراين" گفتني است مضمون دو مقالهي "درباب زبان و زبان بشري" و "رسالت مترجم" دربارهي زبان و گوياي قسمت اوليهي تفكر بنيامين و تاًثيرپذيري او از الهيات و عرفات يهودي است. ("رسالت مترجم" در اصل مقدمهاي است كه بنيامين بر ترجمههايش از اشعار بودلي نوشته بود). قطعهي رمز آميز الهياتي- سياسي نيز محصول همين سالهاست.
I have read in this book so many times I had to glue pages back in with cello tape. It's the bible to my agnostic little heart. Musings about history, language, religion, epistemology and art in the most beautiful way German words were ever strung together.
در بکر بودن سوژهی تحقیقات بنیامین هیچ شکی نیست. اما گاه آنقدر روی چیزهای عجیبی دست میگذارد، که منِ فاقد علم لازم، ناتوان از تایید یا تکذیب آنم. نظریات الهیاتی-سیاسیاش بینظیر بودند. نظریاتش در باب تاریخ و بررسی زبان و تاریخ از دیدگاه فلسفهی تحلیلی عالی بود. خصوصا راجع به امر ترجمه، تزهایی را بیان میکند که کمتر کسی به آن پرداخته؛ حالیا، موافق یا مخالف باشم. در کل، اشکال کار ما در مطالعهی بنیامین، جسته و گریخته و پراکنده بودن مقالاتش است و بس.
از آن رو که وجود معنوی انسان خودِ زبان است، او فقط میتواند خود را در آن و نه از طریق آن همرسانی کند. جوهرهی این تمامیت درون گسترِ زبان در مقام وجود معنوی انسان همان نام است. انسان همان موجود نام گذار است و بدین سان تشخیص میدهیم که زبان ناب از خلال او سخن میگوید.