Liesbeth is in 'Late lente' van Marleen Schmitz van de ene dag op de andere haar man Frank kwijt als gevolg van een hartaanval. Samen hadden ze een bedrijf, een rozenkwekerij, die ze nu alleen overeind moet zien te houden. En dat terwijl ze in diepe rouw is om het verlies van haar man. Ze voelt zich bovendien niet capabel genoeg om een bedrijf als dit te runnen. Ze wil de rozenkwekerij graag overdragen aan zoon Guido, maar die voelt daar niet voor. Wat heeft ze nu nog voor keus? 'Late lente' is een indringende familieroman van Marleen Schmitz.
Liesbeth verliest haar man Frank door een hartaanval. Dat kwam voor iedereen totaal onverwachts en op dat moment veranderde haar leven compleet. Ze was stapelgek op Frank en steunde hem waar maar mogelijk was in de rozenkwekerij die ze samen opbouwden. Ze waren zo'n gelukkig gezin: Frank, hun zoon Guido en Liesbeth.
"Ik haal een paar keer diep adem, zeg tegen mezelf dat Frank niet zou willen dat ik opgeef en veeg mijn wangen droog. Buiten vliegen vogels af en aan met nestmateriaal, zie ik. Ja, het is voor jaar en er moet gewerkt worden. Het leven begint opnieuw. Dat geldt voor de vogels, maar ook voor mij."
De twijfel of ze het bedrijf zelf voort kan zetten groeit met de dag. Eerst ging ze er van uit dat hun zoon Guido in de zaak zou werken, maar dat bleek anders te zijn. Hij voelt daar niets voor...
Frank Bergen, zo leren we via de wereld van zijn vrouw Liesbeth, is een sympathieke man. Liesbeth heeft een goed huwelijk met hem, ze hebben een fijne zoon en een mooi bedrijf. Tot de dag dat Liesbeth op een ochtend naast hem wakker wordt en hij niet meer ademt. Frank is dood en Liesbeth staat verder alleen voor de rest van hun gezamenlijk leven. Dat valt niet mee! De rozenkwekerij met tuincentrum loopt niet zo goed, er zijn problemen met personeel, bemoeizucht van dorpelingen, haar zoon die niet voor het bedrijf van zijn ouders kiest en daarnaast mist ze Frank ontzettend. Liesbeth ziet het nauwelijks nog zitten, als ze ook nog eens geconfronteerd wordt met een geheime bankrekening van Frank moet ze iets onder ogen zien waar ze geen idee van had. Gelukkig is daar Toon, vriend en medewerker op het bedrijf en rots in Liesbeths branding.
‘Late lente’ is een mooi verhaal waarin de hoofdpersonages levensecht en sympathiek worden beschreven en zo het boek zouden kunnen uitwandelen. Heel spannend is het niet, maar als lezer raak je zo betrokken bij Liesbeths reilen en zeilen, dat het verhaal bij je blijft en je het in een ruk uitleest.
‘Late lente’ is Marleen Schmitz zesde roman bij uitgeverij Zomer & Keuning. Haar verhalen vallen in het genre streek- en liefdesromans. Haar personages worden meestal door een tegenslag op zichzelf terug geworpen, Ze komen voor keuzes te staan en moeten het heft in eigen hand nemen, en dan gaat hun weg niet altijd over rozen.