Беспокойная юность

Повесть о жизни #2

by Konstantin Paustovsky

Genres: Russia, History, Memoir, Russian Literature, Autobiography

352 pages, Hardcover

First published January 1, 1954

About the author

Konstantin Georgiyevich Paustovsky was a Russian Soviet writer nominated for the Nobel Prize for literature in 1965.

Reviews

[Vit Babenco · Rating 5 out of 5]

The Great War has just begun and Konstantin is on his way from Kiev to Moscow to bid farewell to his brother and to stay with his mother and sister…

I was too short-sighted to qualify for military service and would in any case have been exempted in those days as a student and a youngest son.
The door into the corridor was jammed. Conscripts sprawled on the roof and clustered on the steps and buffers. The stations rang with the wailing of women and with songs, shrill whistles and accordions. Every time the overloaded train stopped, it froze to the rails. It took two engines and a sudden jolt to get it on the move.

In Moscow he works as a tram conductor until he takes a job as medical orderly on a rear échelon hospital train…
Konstantin Paustovsky writes extremely imaginatively so he makes every simple detail shine with bright colours…

The women sighed, went back to the pavement and stood in the shadows, watching the big station doors.
They came on the off chance of finding their husbands, sons, brothers among the wounded, or at least of meeting someone from the same regiment, who could give them news.
As soon as the orderlies appeared with the stretchers, they swarmed round them, peering into the grey faces of the men, pushing apples, biscuits, packets of cheap, loosely-rolled cigarettes into their hands. They wept with compassion, and the wounded, stifling their groans, comforted them with homely words – such words as a simple uneducated Russian keeps by for a rainy day and shares only with people who are as simple as himself.

After many tragic events, convalescing from the wound, he returns to Moscow where he is offered a job dispatching food and medical supplies to the units at the front. Performing the task, he finds out that everything is in the state of severe putrefaction and that corruption is in full swing…

By the end of the month I had had a close look at all the goods yards and most of the depots in Moscow, and had begun to have some idea of the rules and way of life of this vast, self-enclosed world. Pilfering seemed to be universal. It was practised wholesale – by watchmen, store-keepers, porters, carters, above all by the station clerks who weighed the goods. The carters stole brazenly and, if the client protested, came at him roaring and shaking their fists. Few people felt up to getting embroiled with these muscular giants, especially as they were all pledged to back each other up.
Everything vanished, down to bits of sacking and rusty nails.
This was going on at the bottom. What went on at the top could only be guessed. The underworld took its cue from Rasputin; his name was on everyone’s lips.

If the tension in society keeps building up without any outlet, everything ends up in the monstrous explosion.

[Daniël Gras · Rating 4 out of 5]

Voor aanzienlijk deel leuk, middenstuk wat saai. Wel hoogtepunten, moeite waard. Laatste 100 pagina’s top.

Paustovskij’s liefde voor poëzie indrukwekkend

[Sven Deroose · Rating 4 out of 5]

Eerst leven dan schrijven! Zijn ervaringen in de hospitaaltreinen die van het front gewonden overbrengen naar voorzieningen in het achterland. Vallen, rechtstaan en weer doorgaan. Eén voor één lees ik de deeltjes nu, nu beginnen aan deeltje 4, tot nu toe geen moment van stilstaan, de boog van ervaringen opdoen in revolutionaire onzekere context staat constant gespannen. Overleven in de hoop in een betere wereld te eindigen...

[Trounin · Rating 3 out of 5]

Написав “Далёкие годы”, Паустовский замолчал. О чём он мог сообщить? О многом. Но надо понять, как преподнести читателю воспоминания. Решением стало очевидное – писать с подробностями. Вслед за детством пришла пора юности. Ей и посвятил Константин следующую книгу. И юность он провёл в труде, не зная покоя. Он работал не покладая рук, стремясь прослыть ответственным работником. Итак, всё началось с трамвая.

(c) Trounin

[Martinxo · Rating 5 out of 5]

Magnificent. Paustovsky is my favourite Russian writer of the 20th century.

[Bas · Rating 5 out of 5]

Na de jeugdherinneringen van Paustovski zijn we nu in de Eerste Wereldoorlog beland; de auteur werkt eerst op de tram, daarna op hospitaaltreinen. Vervolgens omzwervingen langs het front, narigheid en tragiek (het overlijden van Lolja aan zwarte pest is zeer aangrijpend). Dan de Zwarte Zee-kust, met Sebastopol en Taganrog als verblijfplaatsen; en dit deel eindigt als Paustovski vanuit Moskou als journalist naar het kleine stadje Jefremov is afgereisd en hoort dat de revolutie is uitgebroken (1917). Leest als een avonturenroman.

"Voor een schrijver is het geheugen bijna alles. Het opgespaarde materiaal wordt er niet alleen maar opgeslagen. Het meest waardevolle wordt er als in een toverzeef achtergehouden. Stof en molm vallen erdoor en worden door de wind weggevoerd en slechts het goudzand blijft achter. En daarmee worden dan kunstwerken gemaakt." (p.240-241)

[Els · Rating 4 out of 5]

Het is geweldig zoals Paustovskij mij mee weet te nemen naar het Rusland van 100 jaar geleden. Het leven voor de gewone mensen is al bijzonder te noemen, maar Konstantin of Kostnik, leidt een wel erg bijzonder leven. Hij beschrijft dit bijzonder beeldend en kleurrijk. Soms voor mij wat al te kleurrijk. Hij vertelt over personen en gebeurtenissen en dit wordt afgewisseld met natuurbeschrijvingen en overpeinzingen. Vooral bij dit laatste gebruikt hij bijzonder bloemrijke taal. Tegenwoordig zou dat misschien wel als te gekunsteld te boek staan. Ik laat me hierdoor echter niet tegenhouden om ook het volgende boek te gaan lezen. Het is té mooi om te laten liggen.

[Piet · Rating 4 out of 5]

Na het lezen van het eerste deel van zijn autobiografie smaakte het naar meer. Nu ik het tweede deel uit heb, snel naar het derde. Want Paustovski lezen is verslavend, zo heb ik gemerkt. Heerlijk: die afgeronde, niet al te lange hoofdstukken die toch als parels achter elkaar een ketting vormen. In dit deel vertelt hij over wat de Eerste Wereldoorlog in zijn leven teweegbracht. Het eindigt met de Russchische revolutie waarvcan hij het bericht hoort in een dorp. Opvallend is dat die revolutie door alle bewoners met gejuich wordt ontvangen.
Op naar het derde deel!

[Wilco · Rating 5 out of 5]

Prachtig geschreven 2e boek van zijn autobiografische serie. Het speelt in het chaotische Rusland tijdens de 1e Wereldoorlog, de schrijver heeft vele kortstondige baantjes en maakt veel mee. Bijzonder hoe de schrijver het vermogen heeft om het mooie van het leven te zien in de lelijke wereld van oorlog en armoede. Het boek eindigt met het nieuws van de revolutie.

[Jacques · Rating 5 out of 5]

Deel twee van de Paustovski's autobiografie. Aangrijpend relaas over zijn inzet als hospitaalsoldaat W.O.-I. Verder over zijn moeder, tante Vera en Galja, afscheid van een vriendin, zijn werk als journalist en 'Over aantekeningenboekjes en het geheugen'.

[Joris Rycken · Rating 4 out of 5]

Heerlijke korte autobiografische hoofdstukjes di een periode kenschetsen. Aanrader...

[Liselot · Rating 4 out of 5]

Alsof ik er bij was (echt heel mooi)

[Henk · Rating 5 out of 5]

De vertaling is zeer matig (het lijkt erop of het via het Duits vertaald is) maar de gebeurtenissen zijn fantastisch. Paustovskij heeft alles en iedereen meegemaakt.

[Aletta · Rating 5 out of 5]

Wow