What do you think?
Rate this book
เร็นทัล ชิลเดรน ลูกไม่ใช่ลูก
เพราะมีเลือดเนื้อและหัวใจ จึงยืนยันรักครั้งแรกเป็นรักเดียวตลอดไป
ยาสุชิ ซาโตยะและภรรยาใช้ชีวิตอย่างหม่นหมองไปกับเวลาที่หมุนผ่าน ด้วยเหตุที่บุตรชายคนเดียวเสียชีวิต จากบริการล้ำยุคของบริษัทแห่งหนึ่ง เขาจึงได้พบกับเด็กหน้าตาเหมือนบุตรชายราวกับฝาแฝด จึงทุ่มเงินเพื่อให้ได้เด็กคนนั้นมา หวังจะเติมเต็มให้ชีวิตมีความสุขเหมือนเดิมอีกครั้ง แต่สดใสได้ไม่นาน ก็เกิดความผิดปกติกับเด็กจนต้องขนลุกขนพอง หลังจากเขาได้พบพี่สาวของผู้ที่เคยใช้บริการจากบริษัทเดียวกัน เขาเริ่มแกะรอยปริศนาสืบค้นความจริง จนได้พบคำตอบที่สุดระทึกและรวดร้าวใจ
ยาสุชิ ซาโตยะและภรรยาใช้ชีวิตอย่างหม่นหมองไปกับเวลาที่หมุนผ่าน ด้วยเหตุที่บุตรชายคนเดียวเสียชีวิต จากบริการล้ำยุคของบริษัทแห่งหนึ่ง เขาจึงได้พบกับเด็กหน้าตาเหมือนบุตรชายราวกับฝาแฝด จึงทุ่มเงินเพื่อให้ได้เด็กคนนั้นมา หวังจะเติมเต็มให้ชีวิตมีความสุขเหมือนเดิมอีกครั้ง แต่สดใสได้ไม่นาน ก็เกิดความผิดปกติกับเด็กจนต้องขนลุกขนพอง หลังจากเขาได้พบพี่สาวของผู้ที่เคยใช้บริการจากบริษัทเดียวกัน เขาเริ่มแกะรอยปริศนาสืบค้นความจริง จนได้พบคำตอบที่สุดระทึกและรวดร้าวใจ
- GenresJapanese Literature
176 pages, Paperback
First published January 1, 2008
2 people are currently reading
19 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
July 31, 2020
- อ่านแล้วไม่แปลกใจว่าทำไมในคำนำถึงบอกว่านิยายเรื่องนี้ถูกนักวิจารณ์สับเละ
- ในคำนำบรรณาธิการมีย่อหน้าหนึ่งเขียนไว้ประมาณว่า เมื่ออ่านจบแล้ว คนอ่านจะรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรบางอย่างหายไป บางช่วงรู้สึกแหว่งๆ ไม่ต่อเนื่องและอาจคิดว่าเป็นความผิดพลาดในการแปลหรือเปล่า สำนักพิมพ์จึงต้องออกตัวก่อนเลยว่า "แปลมาครบนะจ๊ะ"
- ซึ่งบางช่วงอ่านแล้วก็รู้สึกว่ามันเขียนแปลกๆ จริงๆ นั่นแหละ (ซึ่งก็พยามคิดในแง่ดีว่าคงมีเหตุผลบางอย่างแน่ๆ หรืออาจจะเป็นการวางแผนที่แยบยลและจะส่งผลถึงเนื้อเรื่องในตอนจบอะไรแบบนั้น)
- แต่ปรากฎว่าไม่มี!! ไอ้ความประหลาดจนนึกว่าแปลมาไม่ครบนั่นไม่เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่องเลย แต่เป็น "สไตล์" ของคนเขียนล้วนๆ (แต่จริงๆ แอบคิดว่าไม่ใช่สไตล์นะ รู้สึกเหมือนคนเขียนมือไม่ถึงมากกว่า)
- จุดอ่อนที่เด่นชัดที่สุดของนิยายเรื่องนี้คือการที่ผู้เขียนขาดความรุ่มรวยทางภาษาและไม่มีความสามารถในการใช้คำเพื่อบรรยายความรู้สึกของตัวละครในห้วงขณะนั้นๆ ด้วยถ้อยคำที่หลากหลายและต่อเนื่องได้
- นั่นทำให้นิยายเรื่องนี้ดูจะไม่เป็นนิยายเท่าที่ควร เพราะมันขาดบทบรรยายส่วนที่เป็น "น้ำ" ซึ่งจะช่วยเติมเต็มอารมณ์ความรู้สึกของคนอ่านเพื่อที่จะเข้าถึงจิตใจของตัวละครอย่างที่นิยายควรจะเป็น
- วิธีการเขียนทำให้มันดูเหมือนเรื่องเล่าหรือนิทานที่มักจะบอกแค่ว่าใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร แต่จะไม่เน้นมิติทางอารมณ์มากนัก (หรือถ้าจะพูดถึงอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร ก็จะพูดแค่ว่า "A โกรธมาก" หรือ "B เศร้ามาก" แล้วจบแค่นั้น)
- ส่วนตัวมองว่าเรื่องนี้ค่อนข้างแย่ในฐานะนิยาย แต่เนื้อเรื่องที่เดินค่อนข้างเร็วและจำนวนหน้าที่ไม่เยอะ ทำให้มันสามารถอ่านไปได้เพลินๆ แบบไม่เบื่อหรือหงุดหงิดเท่าไหร่ เลยรู้สึกว่ายกโทษให้นิดนึงก็ได้ (แต่ถ้าไม่อ่านก็ไม่พลาดอะไรหรอกครับ)
- ในคำนำบรรณาธิการมีย่อหน้าหนึ่งเขียนไว้ประมาณว่า เมื่ออ่านจบแล้ว คนอ่านจะรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรบางอย่างหายไป บางช่วงรู้สึกแหว่งๆ ไม่ต่อเนื่องและอาจคิดว่าเป็นความผิดพลาดในการแปลหรือเปล่า สำนักพิมพ์จึงต้องออกตัวก่อนเลยว่า "แปลมาครบนะจ๊ะ"
- ซึ่งบางช่วงอ่านแล้วก็รู้สึกว่ามันเขียนแปลกๆ จริงๆ นั่นแหละ (ซึ่งก็พยามคิดในแง่ดีว่าคงมีเหตุผลบางอย่างแน่ๆ หรืออาจจะเป็นการวางแผนที่แยบยลและจะส่งผลถึงเนื้อเรื่องในตอนจบอะไรแบบนั้น)
- แต่ปรากฎว่าไม่มี!! ไอ้ความประหลาดจนนึกว่าแปลมาไม่ครบนั่นไม่เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่องเลย แต่เป็น "สไตล์" ของคนเขียนล้วนๆ (แต่จริงๆ แอบคิดว่าไม่ใช่สไตล์นะ รู้สึกเหมือนคนเขียนมือไม่ถึงมากกว่า)
- จุดอ่อนที่เด่นชัดที่สุดของนิยายเรื่องนี้คือการที่ผู้เขียนขาดความรุ่มรวยทางภาษาและไม่มีความสามารถในการใช้คำเพื่อบรรยายความรู้สึกของตัวละครในห้วงขณะนั้นๆ ด้วยถ้อยคำที่หลากหลายและต่อเนื่องได้
- นั่นทำให้นิยายเรื่องนี้ดูจะไม่เป็นนิยายเท่าที่ควร เพราะมันขาดบทบรรยายส่วนที่เป็น "น้ำ" ซึ่งจะช่วยเติมเต็มอารมณ์ความรู้สึกของคนอ่านเพื่อที่จะเข้าถึงจิตใจของตัวละครอย่างที่นิยายควรจะเป็น
- วิธีการเขียนทำให้มันดูเหมือนเรื่องเล่าหรือนิทานที่มักจะบอกแค่ว่าใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร แต่จะไม่เน้นมิติทางอารมณ์มากนัก (หรือถ้าจะพูดถึงอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร ก็จะพูดแค่ว่า "A โกรธมาก" หรือ "B เศร้ามาก" แล้วจบแค่นั้น)
- ส่วนตัวมองว่าเรื่องนี้ค่อนข้างแย่ในฐานะนิยาย แต่เนื้อเรื่องที่เดินค่อนข้างเร็วและจำนวนหน้าที่ไม่เยอะ ทำให้มันสามารถอ่านไปได้เพลินๆ แบบไม่เบื่อหรือหงุดหงิดเท่าไหร่ เลยรู้สึกว่ายกโทษให้นิดนึงก็ได้ (แต่ถ้าไม่อ่านก็ไม่พลาดอะไรหรอกครับ)
October 29, 2020
คาดหวังว่าจะได้อะไรจากประเด็นที่ละเอียดอ่อนอย่างการ “เช่า” เด็กหรือ “ซื้อ” เด็ก มาเป็นลูกมากกว่านี้
ปรากฏว่ามันมีอะไรที่ไม่ลงตัว ไร้คำอธิบายอยู่มาก
ส่วนการดำเนินเรื่องก็กลางๆ อ่านแป๊บเดียวจบ
ปรากฏว่ามันมีอะไรที่ไม่ลงตัว ไร้คำอธิบายอยู่มาก
ส่วนการดำเนินเรื่องก็กลางๆ อ่านแป๊บเดียวจบ
January 16, 2021
สำหรับเราเราอ่านแล้วไม่ได้มีตรงไหนที่รู้สึกว่า 'อ่านกระโดด' เหมือนที่คำนำสำนักพิมพ์บอก มีความรู้สึกรำคาญบ้างนิดหน่อยตอนใกล้จบ รำคาญความเวิ่นเว้อของตัวละคร และมีติดใจคำพูดใกล้จบนิดหน่อยที่ว่า 'พวกเขาเชื่อจริงๆหรือ เรื่องโคลนนิ่ง' เพราะมันมองได้ 2 ความหมายคือ 1. เรื่องโคลนนิ่งไม่มีอยู่จริง 2. เรื่องโคลนนิ่งมีอยู่จริง และคำพูดนี้แค่พูดติดตลก ...มองอีกแง่เราว่าเพราะคำพูดนี้ทำให้หนังสือเล่มนี้จบดี คือมันไปไกลกว่านี้ไม่ได้แล้วไง เนื้อเรื่องมันไม่สุดสักทางแล้วเหมือนมันวนอยู่ในวังวนของพล็อตตัวเอง เหมือนคนหาทางออกไม่ได้แล้วอะ โอเค งั้นก็จบแบบนี้แหละ (ทิ้งคำพูดปริศนาไว้นี่แหละ จบ) เราว่ามันไม่แย่นะ แต่มันก็ไม่ได้ดี มันเหมือนสนุกแหละ แต่มันก็ไม่...
อ่านแบบไม่จริงจังอะโอเค ถือว่าอ่านฆ่าเวลาเพราะเล่มไม่หนามาก ตัวหนังสือไม่เยอะ อ่านแปบเดียวก็จบ
แต่ถ้าอ่านเอาสนุกเอาความตื่นเต้นระทึกอะไรแบบนี้...ข้ามไปเถอะ หาเล่มอื่นดีกว่า
อ่านแบบไม่จริงจังอะโอเค ถือว่าอ่านฆ่าเวลาเพราะเล่มไม่หนามาก ตัวหนังสือไม่เยอะ อ่านแปบเดียวก็จบ
แต่ถ้าอ่านเอาสนุกเอาความตื่นเต้นระทึกอะไรแบบนี้...ข้ามไปเถอะ หาเล่มอื่นดีกว่า
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 9, 2020
เหมือนจะอ่านรู้เรื่องแต่ก็ไม่รู้เรื่อง
1.ตอนแรกอ่านแล้วเข้าใจว่าคู่สามีภรรยาหลักสูญเสียลูกจากที่ลูกเดินแล้วหายตัวไป แต่ทำไมตอนต่อไปกลับกลายเป็นว่าลูกเสียชีวิตจากโรคร้าย
...ย้อนกลับไปอ่านแล้วก็ยังงง
2.ตกลงตอนจบคือเขาเอาหุ่นขี้ผึ้งมาทำเด็กใช่มั้ย หรือยังไง แล้วถ้าเอาหุ่นขี้ผึ้งมา ทำไมถึงได้มีการเปลี่ยนแปลงเร็วขนาดนั้น ความงงนี้
ส่วนที่ได้คะแนนเพราะอ่านง่าย เข้าใจง่าย จำนวนหน้ากำลังดี และให้กับบรรยากาศในเรื่องที่ทำให้อ่านจบได้เร็ว (อันนี้คุมเราอยู่หมัดจริง ๆ)
1.ตอนแรกอ่านแล้วเข้าใจว่าคู่สามีภรรยาหลักสูญเสียลูกจากที่ลูกเดินแล้วหายตัวไป แต่ทำไมตอนต่อไปกลับกลายเป็นว่าลูกเสียชีวิตจากโรคร้าย
...ย้อนกลับไปอ่านแล้วก็ยังงง
2.ตกลงตอนจบคือเขาเอาหุ่นขี้ผึ้งมาทำเด็กใช่มั้ย หรือยังไง แล้วถ้าเอาหุ่นขี้ผึ้งมา ทำไมถึงได้มีการเปลี่ยนแปลงเร็วขนาดนั้น ความงงนี้
ส่วนที่ได้คะแนนเพราะอ่านง่าย เข้าใจง่าย จำนวนหน้ากำลังดี และให้กับบรรยากาศในเรื่องที่ทำให้อ่านจบได้เร็ว (อันนี้คุมเราอยู่หมัดจริง ๆ)
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 7, 2024
- ตัวหนังสือมีเนื้อหาและคำโปรยที่น่าสนใจ ดูมีความลึกลับเป็นวิทยาศาสตร์และออกแนวน่าจะมีองค์กรเบื้องหลังอีกด้วย
- หนังสือเรื่องนี้ห่วยมาก ไม่ว่าจะเป็นพล็อตเรื่องหรือโครงเรื่องที่ดูโหรงเหรง ไม่มีการวาง clues ทิ้งไว้เลย อยากจะเฉลยก็เฉลย
- บทพูดดูอ่านยาก ไม่ปะติดป่ะต่อ พรรณาไม่ช่วยอะไร ยิ่งอ่านยิ่งงง
- ตอนจบก็ทำดูเหมือนว่าจะมีอะไรต่อ แต่ก็ไม่ได้เคลียร์ปมว่าทำไปทำไม ทำได้ยังไง และเป็นใคร
- หนังสือเรื่องนี้ห่วยมาก ไม่ว่าจะเป็นพล็อตเรื่องหรือโครงเรื่องที่ดูโหรงเหรง ไม่มีการวาง clues ทิ้งไว้เลย อยากจะเฉลยก็เฉลย
- บทพูดดูอ่านยาก ไม่ปะติดป่ะต่อ พรรณาไม่ช่วยอะไร ยิ่งอ่านยิ่งงง
- ตอนจบก็ทำดูเหมือนว่าจะมีอะไรต่อ แต่ก็ไม่ได้เคลียร์ปมว่าทำไปทำไม ทำได้ยังไง และเป็นใคร
Displaying 1 - 5 of 5 reviews