Φτηνό κρεβάτι

by Δημήτρης Αθηνάκης

λες

— να ψηλαφίσω απ’ την αρχή λες
με δάχτυλα τους καρπούς

να παραδώσω λες
να παραδώσεις λέω

μα κοίτα πώς έχει το πράμα
ο χρόνος που ικέτεψες θα ’ρθεί
και
θα γελάσει

θα ’ρθεί λες
και
θα ’ρθώ σού απαντά

να ’ρθεί λες να ’ρθεί
τικ τακ τικ τακ τικ τακ

χέρια στους καρπούς μετράνε
αδύναμα δάχτυλα
σε
φλέβες αδύναμες

κι άσ’ τα λες

ίδια κολυμπήθρα του Σιλωάμ
χωράς; μπαίνεις
δε χωράς; να περιμένεις τη σειρά σου
−θα ’ρθεί καιρός λες που θα μετρήσουμε αλλιώς−

χωράω (θα) λέω αλλά
ένα κιλό χώμα είναι πιο βαρύ από ένα κιλό κρέας
−είναι γνωστές οι επαναλήψεις του αίματος−

πολύ αίμα λες

να παραδοθώ λες
να παραδοθείς λέω

κι εγώ

για τ’ αδύναμα δάχτυλα
κομμένα
όπως τα νύχια
νύχτα που έκοβα νομίζοντας
πως ωραιότερος θα γίνω

γι’ αυτά θα λέω•

Genres: Poetry

88 pages, Paperback

First published November 13, 2018

About the author

Ο Δημήτρης Αθηνάκης γεννήθηκε στη Δράμα. Σπούδασε κοινωνική θεολογία, φιλοσοφία και φιλοσοφία της επιστήμης στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και το Άμστερνταμ. Σήμερα μένει επίμονα στο κέντρο της Αθήνας και εργάζεται ως μεταφραστής και επιμελητής κειμένων. Δημοσιεύει κριτικά κείμενα γύρω από τη λογοτεχνία σε εφημερίδες και περιοδικά. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες. Το "Δωμάτιο μικρών διακοπών" είναι η δεύτερη ποιητική συλλογή του. Το "χωρίσεμεις", η πρώτη του συλλογή, εκδόθηκε από την Κοινωνία των (δε)κάτων το 2009 και ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού "Διαβάζω".

Reviews

[Xenia Germeni · Rating 4 out of 5]

Είναι μια συλλογή του Δημήτρη...Είναι ο κόσμος του Δημήτρη...Ειναι το μέσα και το έξω του Δημήτρη...Είναι οι άσκησεις και τα χαμόγελα του και τα δάκρυά του...Τα διαβάσματα, ο έρωτας, οι φίλοι, η μαμά, ο μπαμπάς...που μερικές φορές σου θυμίζουν κι εσένα και μένα...Ειναι το σύγχρονο και το απλό...και είναι η "αυτοσυντήρηση" που μας βρίσκει σε φθηνό κρεβάτι με τρόπο πεζό...και είναι η μνήμη που στοιχειώνει...ΥΓ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΣΑΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΤΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ...

[Alex · Rating 5 out of 5]

μου το δάνεισε μια φίλη να το διαβάσω, πριν μήνες, και κατάλαβα γιατί μου το δάνεισε και γιατί έπρεπε να το διαβάσω, μάλλον δηλαδή, μάλλον επειδή μου έχουν λείψει τα λόγια τα απλά, να, αυτά που θα καταλάβαινε κι η μάνα μου, τις λέξεις τις καθημερινές που απλά αν μπουν σε μια σειρά α βγάζουν ένα νόημα από το άλφα ως το ωμέγα, κι επειδή μου λείπει αυτή η πόλη ακόμη κι όταν είμαι εδώ, κι όταν την περπατώ και με συνεπαίρνουν κάτι στενά, ας πούμε η Αγίου Στυλιανού, στο Γκύζη, που μυρίζουν μαλακτικό / και μέριτο , κι επειδή τρώγομαι συνέχεια με τα κουφάρια μου, των άλλων δηλαδή, ποτέ με το δικό μου, κι επειδή τα σπίτια μας είναι όλα πάντα δανεικά, και κυρίως επειδή το δικό μου το κρεβάτι είναι μονάκριβο, μου το' φτιαξε ο θείος μου ο Μπάμπης, δις.

δημήτρη αν ακούς στέλνω μήνυμα λατρείας.

[Konstantinos · Rating 4 out of 5]

Ο Δημήτρης είναι φίλος, οπότε ό,τι και να βάλω δεν θα είναι αντικειμενικό. Βάζω 4 αντί για 5* για να μη με πείτε προκατειλημμένο, αλλά νομίζω είναι το καλύτερό του βιβλίο μέχρι σήμερα.

[Γιώργος · Rating 5 out of 5]

Έκλαψα, γέλασα και μπερδεύτηκα υπογραμμίζοντας σε κάθε δεύτερη σελίδα, 5 αστέρια.