ครอบครัวจินตกรรม: บทวิพากษ์ว่าด้วยชุมชน การปกครอง และรัฐ

by ธเนศ วงศ์ยานนาวา, ภาคิน นิมมานนรวงศ์, พิพัฒน์ พสุธารชาติ

ความชอบธรรมในการย้อนกลับไปศึกษาอดีตด้วยการมองความความเป็นสมัยใหม่ของรัฐไทยหรือสังคมไทยโดยภาพรวม เป็นประเด็นหนึ่งที่อาจจะถกเถียงกันได้ แต่ในแง่ผลลัพธ์ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการมองย้อนกลับไปในอดีตที่มองโดยคนร่วมสมัย ย่อมให้มุมมองและโลกทัศน์ทางวิชาการที่ต่างไปจากเดิม และในหลายกรณีก็ทำให้เราเข้าใจสังคมหรือสภาพการณ์ในปัจจุบันได้ดีขึ้นกว่าเดิม โครงสร้างที่ไม่ได้เป็นประชาธิปไตยในครอบครัวได้เปิดโอกาส ให้รัฐใช้เด็กเป็นตัวประกันเพื่อจัดการกับพ่อแม่การควบคุมซับเจคของรัฐด้วยการทำให้ ครอบครัว กลายเป็นส่วนหนึ่งของการปกครองเป็นวิถีปฏิบัติของรัฐสมัยใหม่มาหลายศตวรรษ

Genres: Politics

301 pages, Paperback

First published January 1, 2018

About the author

เป็นนักวิชาการชาวไทยด้านสังคมศาสตร์ที่มีความถนัดและผลงานทางด้านปรัชญา, ทฤษฎีสังคม, อาหาร, เพศ และ ประวัติศาสตร์สังคม มีฉายาที่เป็นที่รู้จักกันในวงการวิชาการด้านสังคมศาสตร์ว่า "เจ้าพ่อโพสต์โมเดิร์น" ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจำสาขาการเมืองการปกครองคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นบรรณาธิการ "รัฐศาสตร์สาร" มีคอลัมน์เกี่ยวกับดนตรีและภาพยนตร์ในสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ โดยใช้นามปากกา "ธนา วงศ์ญาณณาเวช" และผลิตผลงานทางวิชาการมาอย่างต่อเนื่อง

จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก และสำเร็จการศึกษาสาขาสังคมวิทยาในระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจบการศึกษาในระดับปริญญาโทสาขา Sociology จาก มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน และสาขา Social & Political Theory จาก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์

Reviews

[Kin · Rating 5 out of 5]

ในฐานะคนเขียนและคนแปล อยากให้ทุกคนได้อ่านครับ 555555

[Attasit Sittidumrong · Rating 5 out of 5]

บทความของธเนศ วงศ์ยานนาวาในเล่มนี้ ถือเป็นบทความเพียงไม่กี่ชิ้นของเจ้าตัวที่เขียนเกี่ยวกับสังคมไทย ซึ่งก็นำเสนอได้สนุก น่าสนใจและทรงพลังมาก นอกจากบทความของธนศแล้ว บทความเสริมของภาคิณว่าด้วยเรื่่องประวัติศาสตร์แนวคิดวาด้วยความเป็นเด็กในสังคมไทย และบทความของเก่งกิจที่พูดถึงแนวคิดอนาธิปัตย์ของคลาสเตสนักมานุษยวิทยาชาวฝรั่งเศสซึ่งเจ้าตัว (คือเก่งกิจ) มองว่าเป็นฐานคิดของธเนศ ก็สนุกและน่าสนใจมากเช่นกัน (แม้โดยส่วนตัวจะเห็นต่างกับบทความของเก่งกิจนิดหน่อย) ลำพังแค่สามบทความนี้ก็เพียงพอที่จะห้ ห้าคะแนนเต็มสำหรับหนังสือเล่มนี้