Το Αγριότρενο

by Θοδωρής Τσεκούρας

Ένας νεαρός διαφημιστής έχει καταφέρει να ζει εξαργυρώνοντας τα μοναδικά ταλέντα του: τους ψυχαναγκασμούς και τις φοβίες του. Όμως κάποιο πρωί, ο ήχος του τηλεφώνου τον οδηγεί σε ένα πέρασμα προς ένα μυστικό δάσος, που κατοικείται από εκκεντρικούς κυνηγούς, οι οποίοι –χωρίς ποτέ να τον ρωτήσουν για τ’ όνομά του– τον αποκαλούν «Σακάκι». Εκεί συναντάει παράφρονες μοναχούς, αρχαίους Έλληνες θεούς, αρκούδες και ελάφια που μιλάνε και φαντάσματα στρατιωτών του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Από τη μία μέρα στην άλλη, ένας άνθρωπος που η ζωή του ήταν μια διαρκής διαδρομή ανάμεσα στο γραφείο και το σπίτι, βρίσκεται να στήνει ενέδρες για να πιάσει σύννεφα, να ερωτεύεται τη θεά Άρτεμη, να συναντάει τους νεκρούς γονείς του μέσα σε ένα υποβρύχιο που βυθίστηκε στο Ιόνιο, να ακούει τα μυστικά των μυρμηγκιών, να μαθαίνει το μέλλον της ανθρωπότητας από τον ίδιο τον μάντη Τειρεσία και να κυνηγάει, μαζί με έναν άντρα που τον φωνάζουν Δάσκαλο, ένα τρένο που δραπέτευσε από τις ράγες του πριν από εβδομήντα χρόνια.

280 pages, Paperback

First published November 12, 2018

About the author

Ο Θοδωρής Τσεκούρας γράφει ιστορίες. Ενίοτε ως διαφημιστής, ενίοτε ως συγγραφέας. Ως διαφημιστής έχει γράψει για έναν αριθμολόγο που έλεγε "τυχαίο; δε νομίζω", για έναν μπαμπά που έλεγε "στη μάνα σου το'πες;" για ένα αγοράκι που έλεγε "κροφίλ", για μια κυρία που τα έβρισκε "όλα ελληνικά πχια" και άλλα. Ως συγγραφέας έχει γράψει για ένα αγόρι που είχε φύλλα αντί για μαλλιά, για ένα κορίτσι που περπατούσε στο ταβάνι, για ένα αγόρι που υπνώτιζε χρυσόψαρα, για έναν νεαρό που κυνηγούσε ένα αγριότρενο, για μια γιαγιά που είχε όλα τα είδη ζώων στην αυλή της και άλλες πολλές ιστορίες. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά και τα πολωνικά.

Reviews

[Katerina Vasilopoulou · Rating 5 out of 5]

Dream book, easy to read.

[Marialena Hatziioannidi · Rating 4 out of 5]

Ένα όμορφο και ονειρικό παραμύθι για μεγάλα παιδιά! Ακολούθησα πιστά το Σακάκι και μαγευτηκα από τον Τρελό Μόναχο, λάτρεψα τον μάντη Τειρεσία, διδάχτηκα από το δάσκαλο και συγκινήθηκα από την ιστορία του Αγριότρενου. Πολύ ωραία γραφή, που σε κάποια σημεία μου θύμισε Ρόμπινς. Το συστήνω ανεπιφύλακτα!

[Despoina Tsouknaki · Rating 3 out of 5]

Καιρό είχα να διαβάσω ενδιαφέρον βιβλίο από Έλληνα συγγραφέα! Μπράβο!

[Tania Paleologou · Rating 5 out of 5]

Δεν μπορώ να γράψω εμπεριστατωμένη κριτική, μόνο έναν χείμαρρο ενθουσιασμού μπορώ να αραδιάσω για το Αγριότρενο. Παρασύρθηκα, χάθηκα κι εγώ στο Υπερδάσος.
Σκέψεις μου που σκόρπιες περιπλανούνταν τόσα χρόνια στο αχανές τοπίο του ακατάστατου εγκεφάλου μου, έγιναν προτάσεις κανονικές, με αρχή μέση και τέλος και είναι εκεί, στις σελίδες του βιβλίου αυτού.

Το Αγριότρενο μόλις μπήκε στην πεντάδα των βιβλίων που παίρνω δώρο σ’ αυτούς που αγαπώ.

[Yannis]

Το Υπερδάσος και πώς να το διακρίνετε από ένα ρετιρέ των Αμπελοκήπων

[ChGk · Rating 3 out of 5]

* 3.7 * Ενδιαφέρον αλλά κάπου κουραστικό, πολλά υποσχόμενο που τελικά δεν κρατά όλες τις υποσχέσεις του, αλλά αφήνει μια αίσθηση ατελούς. Και οι γυναίκες??.. που πήγαν όλες οι γυναίκες??.. είναι αντρικό club το υπερδάσος??.. μόνο celebrities (θεότητες) και άντρες δέχεται??.. Συνολικά, ένα βιβλίο που αξίζει τον κόπο να διαβαστεί, έχει κάτι να πει, αλλά νομίζω μέχρι εκεί.

[Demimou · Rating 5 out of 5]

Ένα "Σακάκι" μιλάει για μια χώρα, μια κοινωνία, την ανθρωπότητα, την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Σε "καλεί" να γελάσεις μαζί του, να το καταλάβεις και να το συναισθανθείς. Ένα εκπληκτικά καλογραμμένο μυθιστόρημα που δεν χορταίνεις να διαβάζεις.

[Manos Tzorakis · Rating 2 out of 5]

Ωραία new age φαντασία αλλά και αρκετός (λανθάνων) εστέτ εξυπνακισμός.

[Chichi Mdou · Rating 5 out of 5]

Μην μπερδευτείτε.
Εδώ δεν μιλάμε για ένα άγριο τρένο, αλλά για ένα αγριότρενο.
Πώς λέμε αγριολούλουδο, αγριόγατα, αγριογούρουνο;
Αυτή την αδάμαστη φύση, που υπάρχει σε όλες τις ελεύθερες υπάρξεις αυτού του κόσμου.
Διαβάστε τις εντυπώσεις μου εδώ : https://bit.ly/2M9GVJf

[Hara · Rating 4 out of 5]

Άλλωστε εμείς οι άνθρωποι έχουμε μια προπατορική τάση να καταστρέφουμε παραδείσους.

[Alex Walex · Rating 4 out of 5]

Παραμύθι για ενήλικες με υπαρξιακές ανησυχίες που διαβάζεται σε ένα απογευμα. Τι καλύτερο;

[Angeliki Chatzipantou · Rating 5 out of 5]

«Πρώτη φορά πεθαίνεις όταν ανακαλύπτεις τον θάνατο. Μετά πεθαίνεις κάθε φορά που αλλάζεις, που αλλάζει το περιβάλλον σου-κάθε στιγμή που δε θα ξαναζήσεις, ακόμα και οι πιο όμορφες, είναι ένας μικρός θάνατος. Κάθε φορά που χάνεται ένας άνθρωπός σου. Κάθε φορά που φεύγει από τη ζωή σου κάποιος, ακόμα και αν ζει. Κάθε φορά που αλλάζει κάτι μέσα σου. Ο θάνατος δεν είναι κάτι που μπορείς να αποφύγεις, γιατί ακόμα και αν ζήσεις για πάντα έχει πεθάνει η εποχή σου.» Μέσα από ένα πολύ όμορφο μυθιστόρημα ο συγγραφέας περνάει υπαρξιακά, θρησκευτικά, κοινωνικά ζητήματα. Με ‘’πέτυχε’’ σε πολλά σημεία όπου συναισθάνθηκα ακριβώς αυτά που ήθελε να επικοινωνήσει. Ένα αλληγορικό παραμύθι για μεγάλους.

[Niki · Rating 2 out of 5]

Ολο το βιβλιο ειναι η ιδια φορμουλα ξανα και ξανα.

Σακακι: *φοβαται να κανει κατι*
Δασκαλος: *του φωναζει*
Σακακι: *κανει αυτο που φοβοταν*
Ακυρος χαρακτηρας: *εμφανιζεται για 1 σκηνη, βγαζει ενα τεραστιο διδακτικο λογυδριο για το πως οι πολεις ειναι απροσωπες και βγαζουν αδυναμα ανθρωπακια/ ο Θεος δεν υπαρχει, η θρησκεια ειναι ενα ψεμα/ πρεπει να γινουμε πιο πολυ αθωα παιδια αντι για ακεφοι ενηλικες/ πρεπει να επιστρεψουμε στην φυση/ κτλ κτλ κτλ*
Γυναικες: *δεν υπαρχουν, η μοναδικη γυναικα στο βιβλιο υπαρχει για να εχουμε σκηνη σεξ στην οποια το Σακακι γινεται "κυνηγος" για να την κατακτησει- ακουει κανεις αλλος να παιζει το Macho Macho Man η μονο εγω? Μπονους ποντοι για το οτι η εν λογω γυναικα ειναι η Αρτεμις, η θεα του κυνηγιου, και ο συγγραφεας μαλλον θεωρησε εξυπνο που η κυνηγος εγινε το θηραμα*

Και αυτο συμβαινει ξανα και ξανα, αφου καθε τρεις και λιγο εμφανιζεται καποιος χαρακτηρας, μας λεει αγαρμπα ακριβως τι αποψη θα επρεπε να εχουμε σε ενα τεραστιο λογυδριο τουλαχιστον 3 σελιδων, και μετα εξαφανιζεται, ενω οι πιο σταθεροι χαρακτηρες σερνουν το Σακακι σε διαφορες χαζες περιπετειουλες, απο τις οποιες εκεινος βγαινει.... σχεδον ολοιδιος με πριν. Ουσιαστικα δεν υπαρχει αφηγηση ή ιστορια στο βιβλιο, μονο διαφορα περιστατικα που δεν εχουν σχεδον καμια συνδεση μεταξυ τους. Οι χαρακτηρες δεν ειναι ανεπτυγμενοι ή συμπαθεις και δεν σε νοιαζει τι θα παθουν.

Καταλαβαινω οτι οι περισσοτεροι συγγραφεις γραφουν για να ησυχασουν οι υπαρξιακες τους ανησυχιες και για να περασουν καποιο μηνυμα που νιωθουν εντονα, αλλα πραγματικα δεν υπηρχε αλλος τροπος? Ας πουμε, το να παιρναμε τα μηνυματα απο συμβαντα στην αφηγηση, αντι κυριολεκτικα να μας τα υπαγορευουν οι χαρακτηρες, σαν παπαδες που βγαζουν κηρυγμα στους αφελεις αμνους της ενοριας?

Εδωσα 2 αστερακια και οχι 1 στο βιβλιο, αν και δεν μου αρεσε σχεδον καθολου, επειδη στην τελικη δεν ηταν προσβλητικο (εκτος απο τον lowkey σεξισμο) ή απαισιο, απλα αγαρμπο και καπως ερασιτεχνικο, και δεν με ενδιαφερει να το ξαναδιαβασω. Αρχικα ειχε και αρκετο αυτοσαρκαστικο χιουμορ, που μου αρεσε πολυ, το οποιο δυστυχως εξαφανιστηκε αργοτερα. Μαλλον ο συγγραφεας ξεμενε απο σελιδες για τα λογυδρια οποτε εκοψε ο,τιδηποτε αλλο.

[AGGELOS APOSTOLIDIS · Rating 2 out of 5]

Το διάβασα σχετικά ευχάριστα στην παραλία. Σαν βιβλίο επαναλαμβάνει το κλασικό μοτίβο (ΠΟΛΗ ΚΑΚΗ ΦΥΣΗ ΚΑΛΗ ΟΚ?). Η σχέση του πρωταγωνιστή με τον Δάσκαλο είναι η κλασική σχέση Καζαντζάκη-Ζορμπά αλλά με ελάχιστη ανάλυση χαρακτήρων. Όλοι μονοδιάστατοι και εξ αυτού αδιάφοροι. Γενικά θυμίζει isekai anime (δηλαδή ένας τυχαίος τύπος που βαριέται τη ζωή του μπαίνει σε έναν φανταστικό νέο κόσμο με δικούς του κανόνες και υπερφυσικά στοιχεία). Ο μεγαλύτερος εχθρός ενός τέτοιου στυλ βιβλίου είναι το ελληνικό υπόβαθρό του, καθώς τέτοιου είδους ιστορίες και συζητήσεις στα ελληνικά είναι πολύ forced. Ο συγγραφέας προσπάθησε (και απέτυχε) να γράψει την Ασκητική του 21ου αιώνα αντί να επικεντρωθεί στους χαρακτήρες και στην πλοκή. Τίμια προσπάθεια, (ειδικά στην αρχή είχε ξεκινήσει δυναμικά) αλλά ο συγγραφέας στη συνέχεια το χασε. Ωστόσο είχε κάποιες ωραίες ατάκες εδώ και εκεί.

[Konstantinos M. · Rating 5 out of 5]

Από τα πιο παλαβά βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ. Μια ευχάριστη έκπληξη, ένας σουρεαλιστικός καθρέπτης.
Το Αγριότρενο είναι ένα ενδιαφέρον μυθιστόρημα που σε κρατά σ' αγωνία μέχρι το τέλος, ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί και σαν βιβλίο αυτοβελτίωσης, γι' αυτούς που θα βρουν έστω λίγο από τον εαυτό τους σε έναν ή περισσότερους από τους ήρωες...

[Kika · Rating 5 out of 5]

Πήρα αυτό το βιβλίο κατά τη βιβλιοπαρουσίαση του συγγραφέα. Το βρήκα ιδιοφυές, ευχάριστο, αστείο, βαθύ, με εναλλαγές του φανταστικού και του καθημερινού. Οι ήρωες του μοιάζουν φανταστικοί, αλλά ταυτόχρονα οικείοι και τους ενώνει ένα τρένο το οποίο αχαλίνωτο ταξιδεύει χωρίς δρομολόγιο... όπως η φαντασία του συγγραφέα. Άλλο ένα αγαπημένο μου βιβλίο. ^_^<3

[Βυζαντία Πυριόχου-Γκυ · Rating 2 out of 5]

2,5 *. Τίμια απόπειρα, κάπως φλύαρο. Σαν τον Κόσμο της Σοφίας για διαφημιστές.