Nietzsche: İyinin ve Kötünün Ötesinde

by Leo Strauss, Özgüç Orhan (Translator)

Bu kitap Leo Strauss’un St. John’s College’da (Annapolis, Maryland) Nietzsche’nin İyinin ve Kötünün Ötesinde adlı eseri üzerine 1971-72 güz ve bahar dönemlerinde verdiği seminerin dökümünden oluşmaktadır. Seminer, büyük ölçüde Strauss’un Nietzsche’yi doğrudan anlama çabasıdır. Nietzsche Strauss’un ifadesiyle “son altı kuşağın en kapsamlı ve en derin sorgulayıcısıdır. Sokrates’i sorgulasa da ve tam da onu sorgulaması nedeniyle, bize Sokrates’i hatırlatır.” Strauss, Nietzsche’nin güç istencinin doğru olduğu ya da temel gerçek olduğu iddiasında yer alan güçlükler ile ilgilenir ve tüm bu iddiaların sadece yorum olduğunu belirtir. Ayrıca Nietzsche’nin hiçbir canlı türünün sabit olmadığı ve tüm “oluş”un ölümcül olduğu hakikatiyle ilgilenir ve “Tanrı öldü” olarak özetlenen bu ölümcül hakikatin gerçekten yaratıcı olanlar için ölümcül olması gerekmediğine dikkat çeker. Strauss’un doğa sorunu veya doğa ve tarih sorunuyla ilgili kendi kaygısı, aynı zamanda doğanın nasıl Nietzsche’nin merkezi ama genellikle gözden kaçan temalarından biri olduğunu vurgulamasına izin verir. Strauss bu vesileyle Platon, Spinoza, Locke, Kant, Hegel, Marx, Freud ve Heidegger gibi düşünürlere de değinir. Seminer ayrıca Strauss ve St. John’un öğretmenleri ve öğrencileri arasında canlı ve derin tartışmalarla da dikkat çekiyor. St. John’s College’ın dekanı ve Strauss’un arkadaşı olan Jacob Klein en azından bazı oturumlara katılmıştır.

Genres: Philosophy

371 pages, Paperback

First published January 1, 1971

About the author

Leo Strauss was a 20th century German-American scholar of political philosophy. Born in Germany to Jewish parents, Strauss later emigrated from Germany to the United States. He spent much of his career as a professor of political science at the University of Chicago, where he taught several generations of students and published fifteen books.
Trained in the neo-Kantian tradition with Ernst Cassirer and immersed in the work of the phenomenologists Edmund Husserl and Martin Heidegger, Strauss authored books on Baruch Spinoza and Thomas Hobbes, and articles on Maimonides and Al-Farabi. In the late 1930s, his research focused on the texts of Plato and Aristotle, retracing their interpretation through medieval Islamic and Jewish philosophy, and encouraging the application of those ideas to contemporary political theory.

Reviews

[Ashley Adams · Rating 3 out of 5]

* This is my cheaterly Goodreads way if collecting a page count. Found a recording of Strauss' lectures on Beyond Good and Evil given at St. John's College in 1971.

Helpful, though not as much as I'd hoped. I got a kick out of Strauss' total unwillingness to offer a definition, though. The word means all things at once!

[Mehmet Ektirir · Rating 3 out of 5]

Fena değil.

[Larry · Rating 2 out of 5]

Just making it clear: I didn't actually read this article taken from Studies in Platonic Political Philosophy, I rather read his series of lectures on Beyond Good and Evil. It wasn't great. He should stick closer to the text. Because when he does, it's greatly illuminating, like when he makes the case that fact and interpretation are the same in sect. 28 by analyzing how Nietzsche writes: “man vergebe mir die Thatsache, dass selbst Goethe’s Prosa” instead of going something like “pardon me for stating the fact that...” (as it says in Zimmern's very poor translation). Other examples, but not a lot. Strauss also validly stresses importants landmarks of Nietzsche's thought in this book, such as the idea that the striving for innocence is pointless, as one always ends up consciously or unconsciously hurting other people (which is not to say that one should (especially if that is meant purposefully) do so). I guess it is still a good idea to read it while getting through BGE in order to keep in mind the general framework of the argumentation. I'll edit this when I'll have read his actual article to say what I think.

[Azizkilic]

Anladığımı sandım ama anlamadım.