What do you think?
Rate this book
Yeni Osmanlıcılık: Hınç, Nostalji, Narsisizm
“Yeni Osmanlıcılığın ‘AKP’nin duygu yüklü bir fotoğrafı’nda başköşede oturmasının tarihini ve dinamiklerini tartışırken Nagehan Tokdoğan bir perspektif genişlemesi sağlıyor: Hikâyenin duygulanımsal boyutunu gösteriyor bize. Bu boyutun seçmenin manipülasyonundan ibaret olmadığını, ‘fakir ama gururlu genç’ hikâyesinin neden ve nasıl tuttuğunu görüyoruz. Mağduriyetin zafere dönüştüğü kritik anlara, mağduriyet hikâyesinin iktidar hikâyesine evrilmesine dikkat kesiliyoruz.” Aksu Bora
Osmanlı’nın “esas” kimlik olarak inşasına dönük çok yönlü bir seferberlik süregidiyor: Kamusal mekânların düzenlenmesinde Osmanlı’yı ihyâ gayreti; “tarih” deyince sadece Osmanlı’nın konuşulması; araba camlarında, yüzüklerde Osmanlı tuğraları; dükkânlarda “Osmanlı”lı isimlendirmeler…
Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarı, Yeni Osmanlıcılığı, yeni bir millî kimliğin ve halet-i ruhiyenin inşasına harç yapı. Gerçek bir Osmanlı geçmişiyle bağ kurmaktan öte, bugünün dertlerine ve arzularına hitap eden bir duygular harekâtı bu: Hem Batı’ya, Cumhuriyet elitlerine yönelen hem de her türden aşağılanmanın biriktirdiği hınç; güç fantezileri ve bunların güdümünde bir nostalji… Recep Tayyip Erdoğan’ın liderlik karizması, Yeni Osmanlıcı hissiyattan ve onun güçlü imgesi olarak II. Abdülhamid’den “enerji” alıyor. Kitap, 15 Temmuz’un “işlenme” biçimini de Yeni Osmanlıcı anlatıyı ve milli narsisizmi takviye eden bir tecrübe olarak inceliyor.
Nagehan Tokdoğan’ın çalışması, sahici bir anlama tutkusunu okuruna da aktaran çok yönlü sosyal bilimsel bakışın heyecan verici bir örneği.
Osmanlı’nın “esas” kimlik olarak inşasına dönük çok yönlü bir seferberlik süregidiyor: Kamusal mekânların düzenlenmesinde Osmanlı’yı ihyâ gayreti; “tarih” deyince sadece Osmanlı’nın konuşulması; araba camlarında, yüzüklerde Osmanlı tuğraları; dükkânlarda “Osmanlı”lı isimlendirmeler…
Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarı, Yeni Osmanlıcılığı, yeni bir millî kimliğin ve halet-i ruhiyenin inşasına harç yapı. Gerçek bir Osmanlı geçmişiyle bağ kurmaktan öte, bugünün dertlerine ve arzularına hitap eden bir duygular harekâtı bu: Hem Batı’ya, Cumhuriyet elitlerine yönelen hem de her türden aşağılanmanın biriktirdiği hınç; güç fantezileri ve bunların güdümünde bir nostalji… Recep Tayyip Erdoğan’ın liderlik karizması, Yeni Osmanlıcı hissiyattan ve onun güçlü imgesi olarak II. Abdülhamid’den “enerji” alıyor. Kitap, 15 Temmuz’un “işlenme” biçimini de Yeni Osmanlıcı anlatıyı ve milli narsisizmi takviye eden bir tecrübe olarak inceliyor.
Nagehan Tokdoğan’ın çalışması, sahici bir anlama tutkusunu okuruna da aktaran çok yönlü sosyal bilimsel bakışın heyecan verici bir örneği.
286 pages, Paperback
First published November 1, 2018
5 people are currently reading
69 people want to read
About the author
Nagehan Tokdoğan
8 books3 followers1984 Ankara doğumlu. Hacettepe Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden mezun olduktan sonra, aynı üniversitenin İletişim Fakültesi’nde yüksek lisans ve doktorasını tamamladı. Akademik ilgi alanları arasında milliyetçilik ve toplumsal cinsiyet, erkeklik çalışmaları, insan hakları, duygular sosyolojisi ve etnografi bulunuyor. Bu alanlarda yazdığı makaleler muhtelif dergilerde yayımlandı. Aynı zamanda İletişim Yayınları’ndan çıkan Ahlâki Açıklık: Yetişkin İdealistler İçin Bir Kılavuz ve Niçin Büyüyelim: Çocuksu Bir Çağ İçin Altüst Edici Düşünceler kitaplarının çevirmenidir.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
February 14, 2021
Duygular ve siyaset ilişkisini, Türkiye (son yirmi yılı) özelinde ele alan bir kitap...
Türkiye'de modern siyasetin akıl, duygu ve çıkarlar arasındaki dengesine odaklanarak, AKP ve seçmen arasındaki sembolik ilişkinin bir çözümlemesi yapılıyor. Hali hazırda içerisinde bulunduğumuz AKP deneyimini yeniden düşünmek, belki yeni açılardan kavramak bakımından faydalı bir çalışma olduğunu düşünüyorum.
Siyasetin, seçkinler ve kitleler arasında sembolik bir dinamizm içerisinde nasıl kurulduğuna ve işletildiğine ilişkin olarak, lider (Recep Tayyip Erdoğan), mekan (İstanbul) ve mit (15 Temmuz destanı) uğrakları aracılığı ile analizini takip ederken, toplumsal alanda birikmiş duygu haznesine yeniden dönüp bakma ihtiyacı hissettim.
Tam da kitabı okurken ortaya çıkan "Milli Uzay Programı" gündemine, ister istemez kitabın açtığı ufuktan baktım ve analizin üzerine kurulduğu literatürün (ya da teorik çerçevenin) ne kadar evrensel ve yerinde olduğunu fark ettim.
Türkiye'de modern siyasetin akıl, duygu ve çıkarlar arasındaki dengesine odaklanarak, AKP ve seçmen arasındaki sembolik ilişkinin bir çözümlemesi yapılıyor. Hali hazırda içerisinde bulunduğumuz AKP deneyimini yeniden düşünmek, belki yeni açılardan kavramak bakımından faydalı bir çalışma olduğunu düşünüyorum.
Siyasetin, seçkinler ve kitleler arasında sembolik bir dinamizm içerisinde nasıl kurulduğuna ve işletildiğine ilişkin olarak, lider (Recep Tayyip Erdoğan), mekan (İstanbul) ve mit (15 Temmuz destanı) uğrakları aracılığı ile analizini takip ederken, toplumsal alanda birikmiş duygu haznesine yeniden dönüp bakma ihtiyacı hissettim.
Tam da kitabı okurken ortaya çıkan "Milli Uzay Programı" gündemine, ister istemez kitabın açtığı ufuktan baktım ve analizin üzerine kurulduğu literatürün (ya da teorik çerçevenin) ne kadar evrensel ve yerinde olduğunu fark ettim.
April 13, 2019
Yazarıyla da konuşma fırsatı bulduğum güzel bir kitap.
Yazar, siyasete sadece rasyonel çerçeveden bakılamayacağını, Gustav Le Bon'un tezine benzer şekilde kitleleri mobilize etmek için irrasyonelitenin (yazarın ifadesiyle duygu siyaseti de diyebiliriz) kulladığını AKP örneğini ele alarak çok güzel anlatmış.
Hem yakın tarihe tekrar dönüp bakmak isteyenlerin, hem de siyasi literatürde kendine yer bulan hınç, nostalji, rövanşist kent ve narsizm gibi kavramlarının pratik siyasette nasil vuku bulduğunu örnekleriyle görmek isteyenlerin faydalanabileceği bir kaynak olmuş.
Emeğine sağlık Nagehan Tokdoğan((:
Yazar, siyasete sadece rasyonel çerçeveden bakılamayacağını, Gustav Le Bon'un tezine benzer şekilde kitleleri mobilize etmek için irrasyonelitenin (yazarın ifadesiyle duygu siyaseti de diyebiliriz) kulladığını AKP örneğini ele alarak çok güzel anlatmış.
Hem yakın tarihe tekrar dönüp bakmak isteyenlerin, hem de siyasi literatürde kendine yer bulan hınç, nostalji, rövanşist kent ve narsizm gibi kavramlarının pratik siyasette nasil vuku bulduğunu örnekleriyle görmek isteyenlerin faydalanabileceği bir kaynak olmuş.
Emeğine sağlık Nagehan Tokdoğan((:
January 6, 2019
Türkiye'nin son 16 yıllık siyasi serüvenine farklı bir açıdan bakmanızı sağlayacak, güzel bir kitap.
June 8, 2019
Kemalist mit kurulusu - Yeni Osmanlici mit kurulusu arasinda kurdugu karsitlik yanlis. Bastirilanin geri donusu olarak okunamaz durum. Kemalist anlatiya bariz oykunmelere hic yer verilmemis.
Batiyla karsilasma deneyimi olarak anlattigi durumsa komik kalmis. Osmanli mesela Japonya gibi Batiyla "karsilasmiyor", zaten Batinin hep kiyisinda. Islam ilk ortaya cikarken bile bir rekabet ve hinc arzusunun var oldugunu farketmemis.
Bir iki talihsiz mapping var, sf 127de 28 Subat'a degil, 27 Mayis'a gonderme yapan "Biz bu yola kefenlerimizi giyerek ciktik" cumlesini yanlis anlamis mesela. Ya da saf 129'da 2007 Bayrak eylemlerini "reaksiyoner bir halk tepkisi" diyerek masumlastirmis. Sf 139'da Yahudiler konusunu fazla gecmise suruklemis, 200 yillik vs diyerek.
Tabi ki Deleuzecu (Spinozaci) meta fikirle yazilmis her sosyolojik/tarihsel metinde oldugu gibi bu metin de Hegelyan kavramlari kullanmak zorunda kalmis. Yarali Turk Oznesi ya da Kolektif kimlik, Tarih Felsefesi'nde gecen uluslara ozellesmis Tin degil de nedir? Ama yalnizca metnin icine sirayet etmis durumda. Yazar anlattiginin mantiki sonucuna ulastirmamis bu fikirleri. Bu durum da cikarlar/duygular/tutku analizini sakatlamis. Sf 198deki Nazizm-Gigantomani benzetmesi de havada kalmis. Sf 263de zaten kahve koselerinde, cocuklarin kendi aralarinda uydurduklari oykulerde, Kemalist metinlerde gecen onlarca ontolojik hinc oykusunu es gecmis.
Ama tum bunlara ragmen derli toplu bir mit insasini anlatmis. Bu bir ulus insa projesi. Ve bu kitap bu insaya izin vermeyecek insanlarin bir cok konuda uyanik olmalarini saglayacak.
Batiyla karsilasma deneyimi olarak anlattigi durumsa komik kalmis. Osmanli mesela Japonya gibi Batiyla "karsilasmiyor", zaten Batinin hep kiyisinda. Islam ilk ortaya cikarken bile bir rekabet ve hinc arzusunun var oldugunu farketmemis.
Bir iki talihsiz mapping var, sf 127de 28 Subat'a degil, 27 Mayis'a gonderme yapan "Biz bu yola kefenlerimizi giyerek ciktik" cumlesini yanlis anlamis mesela. Ya da saf 129'da 2007 Bayrak eylemlerini "reaksiyoner bir halk tepkisi" diyerek masumlastirmis. Sf 139'da Yahudiler konusunu fazla gecmise suruklemis, 200 yillik vs diyerek.
Tabi ki Deleuzecu (Spinozaci) meta fikirle yazilmis her sosyolojik/tarihsel metinde oldugu gibi bu metin de Hegelyan kavramlari kullanmak zorunda kalmis. Yarali Turk Oznesi ya da Kolektif kimlik, Tarih Felsefesi'nde gecen uluslara ozellesmis Tin degil de nedir? Ama yalnizca metnin icine sirayet etmis durumda. Yazar anlattiginin mantiki sonucuna ulastirmamis bu fikirleri. Bu durum da cikarlar/duygular/tutku analizini sakatlamis. Sf 198deki Nazizm-Gigantomani benzetmesi de havada kalmis. Sf 263de zaten kahve koselerinde, cocuklarin kendi aralarinda uydurduklari oykulerde, Kemalist metinlerde gecen onlarca ontolojik hinc oykusunu es gecmis.
Ama tum bunlara ragmen derli toplu bir mit insasini anlatmis. Bu bir ulus insa projesi. Ve bu kitap bu insaya izin vermeyecek insanlarin bir cok konuda uyanik olmalarini saglayacak.
Read
September 17, 2021Osmanlıcılık ve İslamcılığın tek başlıkta kategorize edilerek servis edilmesi siyasetin icadı gibi görünebilir ama bu tür bir harmanlamanın %100 veya yakını geçerli tarihsel bir olgu olmaktan uzak olduğu kanısındayım.
Bu oluşuma asıl sebebin, Atatürk tüccarı plaza sülüklerinin, siyasette koltuklarından başka her yeri boş bırakmaları aymazlığı olduğunu ve mevcut tahterevalli siyasetinde Atatürk'ün bile siyasi imge olarak (plaza sülükleri haricince) devşirilmeyeceğinin garantisi olmadığını düşünüyorum.
Nihayetinde uzun bir blog yazısı kıvamında bir kitap. Lakin akp-chp simbiyotik ilişkisine hiç değinmeyen benzer kategorideki tüm eserler gibi, karşı tezlerini itinayla oluşturmaya çalıştığı tarih bükücülüğü uzayına tarih yazıcılığı unsuruyla cevap verebilmekten uzak kalmaya mahkum gibi.
Bu oluşuma asıl sebebin, Atatürk tüccarı plaza sülüklerinin, siyasette koltuklarından başka her yeri boş bırakmaları aymazlığı olduğunu ve mevcut tahterevalli siyasetinde Atatürk'ün bile siyasi imge olarak (plaza sülükleri haricince) devşirilmeyeceğinin garantisi olmadığını düşünüyorum.
Nihayetinde uzun bir blog yazısı kıvamında bir kitap. Lakin akp-chp simbiyotik ilişkisine hiç değinmeyen benzer kategorideki tüm eserler gibi, karşı tezlerini itinayla oluşturmaya çalıştığı tarih bükücülüğü uzayına tarih yazıcılığı unsuruyla cevap verebilmekten uzak kalmaya mahkum gibi.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews