天下不帅

天下不帅 #1

by 李惟七

《洛阳乱》内容简介：这其实不是一部武侠小说，只是安排发生的时间比较早而已。某个年间，天下大乱，土匪、叛军横行，皇上被困锁龙岗。师兄弟两人因饥荒下山。途中他们遇到三位奇怪的女孩，阴差阳错地来到黑虎崖的土匪窝，又误入闹鬼的幽冥村。一个阴谋，一段奇案，一场痛苦之恋。看着花团锦簇的繁华热闹，触手却是冰凉。

卓南雁受羅雪亭之託，急赴江南，欲告知江南武林，金朝將要向南宋發動龍蛇變之秘。但江南武林對他誤會甚深，非但不聽他所言，還群起擊之。武林群豪的攻擊、所愛之人的誤解……讓卓南雁悲憤鬱結。由此，他踏上了一條正義、悲壯的人生之路…… 本書以宋金對峙作背景，採取清明上河圖式的寫實描摹，情節曲折、懸念叢生，同時，還細緻再現了南宋時期登峰造極之中華文化。一部武俠小說，以武俠情節和俠義元素，全景展示博大精深之華夏國學！

傳說中的長樂幫少幫主終於登場了，他御駕親征力求一戰功成，穩固在幫中的地位，卻沒想到敗得一塌糊塗。長樂幫威臨壽州如猛獅搏兔，怎可能敗？又是為何而敗？其中竟有天大的陰謀！

王天逸代霍無痕頂下戰敗罪名，被貶入建康妓院當看門人，身負「夜鶯」任務的他該如何力求生存？而人生總有許多轉折，殺出師門的他，在最低潮的時後又遇上了青城派的故人，他該如何自處？他是否真能做到絕情絕義？

《游侠文学漫话》力求在介绍中抓住各历史时期游侠文学的特色，从而勾勒出游侠文学发展、衍变的历史概貌，力求融知识性、趣味性于一炉，使之成为雅俗共赏的读物。这是一本简明通俗的游侠文学漫话。它将向广大读者朋友介绍我国古代有关游侠的文学作品和作家。

美男辈出的江湖，男色当道的时代，女扮男、男扮女、以假乱真，三角恋、四角恋，招招奇诡，步步凶险。

四个江湖上最好看的男人，一个骗她，一个耍她，一个偷她的江西，一个害得她家破人亡……

她不是江湖人，却被江湖缠。

江湖上有美男。

某年某月某日，一本《江湖男色录》横空出世。

其源头已不可考，然而从此，男人和男人之间，女人和女人之间男人和女人之间，开始变得不太平……这位姑娘，看你一介弱女子，行走江湖多有不便，买本美男谱防身吧，可镇宅、辟邪、冲煞，招桃花运，挡桃花劫……

她生于青楼烟花地，出逃于十岁那年风雪夜。

一路九死一生，却不想美人救英雄，一脚踏入尔虞我诈的生死豪门。

她奸猾多谋，她也豪气干云；她心狠手辣，她也义字当头；她爱金山银山，也爱醇酒知己。

他对她青睐有加，他也为了保住氏族基业让她做了一枚无辜的棋。

她要他的心，而他最后只想要她的命。

莽莽草原杀机尽现，北疆王府另起风云。复仇与逃亡，离乱与追寻。

江山如画，铁蹄踏碎王朝版图，锦瑟奏起戚戚之音。

这天下，最盛大的宝藏，莫不过茫茫人海中的一个你。

《巫山传》内容简介：巫山十二峰，以幽深秀丽擅奇天下，门派的纷争缠斗也从未休止。份属同门的巫山十二峰弟子世世为敌，累世的怨女痴男，七情六欲如水无岸，一入情障便归于癫狂，每一段恩怨都潜藏着诡秘迷离的前世孽缘。

神女峰上，望夫石边，白衣女子姬瑶花凛然俏立，一手缚仙索在前，一手背负身后，卓然之气，足以令山色动容，水流异样。身旁男子姬瑶光，与她的容貌相差无几，互为牵绊，互为生命。两人勘破了玄机，为一统巫山门相携江湖，来去不离，直至招惹了风神如玉、勇不可当的小温侯……

十二峰无言静候，她能否打破“凡有所学，皆成命运”的谶语？

《天下不帅》：假如你曾经认为一个人是你的朋友，那么这个人就永远都是。友情是累积的，爱情却是突然的。友情必定要经得起时间的考验，爱情却往往在一瞬间发生。

——古龙



江湖传言：古龙笔下的女人非奸即盗，充当着兄弟义气的炮灰。那么，这部铁杆古龙迷向古龙大侠的致敬之作，是否也是如此呢？答案是肯定的，却也是否定的。

文中不乏漂亮可爱的女人，但倾国倾城一如林诗音的，没有。因为这是“纯净”的男人江湖，忠肝义胆一如君无意，狂放不羁一如苏同……甚至无须绝色女子陪衬。这样的男人，你有多久没看到过了？

“我不怕你抗旨，只怕你抗旨之后还要回朝；我不怕你付出二十年功力，只怕你功力全无之后还要上马杀敌；我不怕你笨，只怕你总是知其不可而为之。”苏长衫对君无意如是说。

男人的世界里，丹心碧血、知己义气就是生命，哪怕狂歌纵酒，热血沾裳。

Genres: Yaoi

265 pages, Paperback

First published December 1, 2009

Reviews

[Or_O · Rating 4 out of 5]

ครึ่งแรกของเล่มหนึ่งเป็นนิยายสืบสวนค่ะ สืบสวนแบบเต็มๆ คดีสนุก ได้ลุ้นดี เพราะผู้เขียนให้เบาะแสเรามาด้วย ตัวผู้ไขคดีหรือนักสืบของเราคือซูฉางซัน หนึ่งในตัวเอกของเรื่อง โอชอบคดีแรกมาก รู้สึกว่าผู้เขียนปล่อยเต็มที่ไม่กั๊กเลย ส่วนคดีที่สองก็สนุก เพราะมีปล่อยมุกฮาๆ เป็นระยะ

เป็นหนึ่งส่วนสี่ของเนื้อหาที่โอชอบมาก

ซึ่งอยากจะบอกว่า มันแทบไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่องหลักเลยค่ะ! มันเป็นเหมือนบทเกริ่นนำ เป็นพาร์ทแนะนำตัวเฉ๊ยเฉย โอโดนหลอกอีกแล้ววว

แนวหลักของเรื่องคือแนวราชสำนัก กู้บ้านเมือง การแย่งอำนาจ และหักมุม ส่วนสืบสวนนอกจากช่วงแรกที่มาเต็มๆ แล้ว ก็มีสอดแทรกมาในเนื้อเรื่องเล็กๆ บ้าง

ตามชื่อเรื่องเลยคือ มีตัวเอกสองคน ทำหน้าที่กู้บ้านเมือง

คุณๆ รู้จักซูฉางซันยอดนักสืบแล้วใช่ไหมคะ ซูฉางซันเจ้าไหวพริบ มีวิชา เอาตัวรอดเก่ง แต่จริงๆ หมอนี่ไม่ใช่คนจิตใจดียอมพลีช่วยชาติอะไรหรอกค่ะ ข้อดีเพียงอย่างเดียวของหมอนี่ต่อบ้านเมืองคือ เขาดันเป็นเพื่อนกับจวินอู๋อี้

จวินอู๋อี้ เป็นอีกหนึ่งตัวเอกในเรื่อง เขาเป็นแม่ทัพที่จงรักภักดีต่อบ้านเมืองที่สุด คำนิยามสั้นๆ ของเขาคือ เขาเป็นคนดี ดีจนแบบ โอ๊ย พ่อเจ้าประคุณ พ่อพระมาโปรด พ่อช่วยดีน้อยลงกว่านี้เถิด

คบคนพาล พาลพาไปหาผิด คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล คบคนดีเช่นจวินอู๋อี้ สิ่งเดียวที่คุณพอทำได้คือต้องทำดีตามเขา

แต่เรื่องนี้ออกจะเลวร้ายตรงที่ ทำดีไม่ได้ดี ทำดีมีแต่อุปสรรคแทน

ทางชีวิตของจวินอู๋อี้และซูฉางซันจึงมีแต่ขวากหนาม พ้นอุปสรรคตรงนี้ เพื่อไปเจออุปสรรคใหม่ที่ใหญ่กว่า

เรื่องมันเหนื่อยตรงนี้แหละค่ะ โอรู้สึกว่า ทำไมผลตอบแทนของการทำดีถึงมีเรื่องเลวร้าย ขุดจนถึงก้นบ่อ ถึงไม่เจอน้ำ แต่ก็ขอต้นไม้เล็กๆ สักต้น ไส้เดือนสักตัว ไม่ใช่เจอแต่ดินแห้งผาก ที่ชวนให้หมดอาลัย

โอเค ในเรื่องสองตัวเอกเขาก็ไม่ถึงกับสิ้นไร้ไม้ตอก
หนึ่ง พวกเขาเป็นคนเก่ง
สอง พวกเขาไม่ใช่คนที่ยอมแพ้กับอะไรง่ายๆ
สาม สิ่งดีๆ อาจตอบแทนมาในรูปแบบอื่น เช่น เพื่อนที่ดี หรือศัตรูที่กลายเป็นมิตร แต่มันก็น้อยมากๆ เมื่อเทียบกับเรื่องแย่ๆ ที่พวกเขาเผชิญ

นอกจากเนือยด้วยเหตุผลข้างบน โอยังรู้สึกว่ายังจัดการตัวละครกับเนื้อเรื่องไม่ดีนัก นอกจากตัวเอกไม่กี่คน คนอื่นเป็นตัวประกอบที่ผ่านแล้วผ่านเลย (หรืออาจจะกลับมาแบบโดดๆ จากเนื้อเรื่องบ้าง) ซึ่งน่าเสียดายเพราะแต่ละคนมีอะไรให้น่าเล่นพอสมควร ส่งผลทำให้เรื่องเป็นแนวเดินหน้าไปเรื่อยมากกว่าหาประเด็นมาขมวดเข้าหากัน

แต่ถ้ามองแค่เนื้อเรื่อง ไม่มององค์ประกอบอื่น โอก็ยังมองว่าเป็นเรื่องที่ดี แน่น หนัก มีอะไรคมๆ ทิ่มแทงเราให้แสบๆ คันๆ หักมุมเล็กๆ ให้เราคาดไม่ถึงบ้าง

ตอบคำถามที่น่าจะมีคนสงสัย

- เรื่องนี้ไม่มีนางเอกค่ะ

- ไม่ใช่แนววาย (Yaoi) ค่ะ เป็นแค่มิตรภาพ

ซึ่งถ้าอยากจิ้นก็ทำได้ตามอัธยาศัย แต่ถ้าคุณไม่ใช่คนที่มีจินตนาการโลดโผน โอว่าก็ไม่มีอะไรหรอกนะ


เนื้อเรื่องค่อนข้างอ่านยากนะโอว่า เหมือนสองเล่มเล็กๆ ที่ข้างในใส่หินเอาไว้ ผู้เขียนไม่ได้บอกเรามาตรงๆ บางทีให้เราคิดเอง บางทีต้องตีความ ใครที่ไม่ชอบอะไรลักษณะนี้อาจจะเบื่อได้ง่าย แต่ถ้าชอบคิดตาม ก็ลุยเลย เพลินอยู่


(4+3.5)/2 = 3.75 ดาว


.
.
.

ข่าวลือที่แพร่สะพัดเร็วที่สุดย่อมเป็นทางชู้สาวอยู่แล้ว บางที...คนที่เล่าคนแรกสุดอาจเพียงพูดเล่น ทว่าหลังจากนั้นข่าวลือก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งคฤหาสน์ราวกับมีขาเดินได้ ที่เป็นเช่นนี้เพราะชีวิตของผู้คนส่วนใหญ่บนโลกล้วนไร้รสชาติ

---ซูฉางซัน---
หน้า 26 บทที่ 2 ตกปลา
เล่ม 1

.
.
.

ใต้หล้าไม่เคยมีเทพ มีเพียงผู้คนที่แข็งแกร่งกว่าคนอื่น ล้มเลิกช้ากว่าคนอื่นเท่านั้น

จวินอู๋อี้เป็นเช่นนั้น ซูฉางซัน...ซูฉางซัน... ใช่ว่าจะไม่เป็นเช่นนั้นด้วยเหมือนกัน

หน้า 183 บทที่ 15 เกิดใหม่
เล่ม 2

.
.
.

[Patrawan Dear]

#คู่บุรุษกู้ใต้หล้า เล่ม 1/2

เป็นเรื่องราวของแม่ทัพกับบัณฑิตหนุ่มเพื่อนสนิทที่เข้าไปพัวพันกับคดีการตายหลายคดี เนื้อเรื่องในเล่มแรกนี้จะแบ่งเป็นคดีย่อย ๆ ซึ่งเรายังมองไม่เห็นจุดเชื่อมโยงและโครงเรื่องหลัก

แม้ว่าแต่ละคดีจะเล่าได้สนุก แต่ให้รายละเอียดน้อย เพราะรวบรัดเฉลยปมโดยผ่านปากของบัณฑิตหนุ่มเป็นหลัก นอกจากนี้ เรายังรู้สึกเข้าไม่ถึงความรักความผูกพันของชายหนุ่มสองคนที่เป็นตัวเอก เพราะเปิดเรื่องมาบอกแค่ว่าเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่ทำไมถึงสนิทถึงขนาดนี้ ไม่ได้มีบอกไว้ หรืออาจจะมีเฉลยในเล่มสอง เช่นเดียวกับจุดเชื่อมโยงของคดีต่าง ๆ ที่อ่านมาถึงตอนนี้ก็ยังจับทางไม่ถูกก็เป็นได้

สนุกแบบงง ๆ ค่ะ :)

[Ning · Rating 4 out of 5]

หลังจากอ่านนิยายรักติดๆ มาหลายเรื่อง เริ่มเอียนๆ เลยว่าจะหาอะไรที่ไม่เหม็นความรักสักหน่อย เลยมาตกที่เรื่องนี้

ค่อนข้างจะชอบเลยค่ะ ส่วนของคดีดูแน่นดี แม้ว่าเราจะไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเค้าหรอก แต่ก็มีพอให้เดาโน่นเดานี่กันไป
จนมาคดีล่าสุด เหมือนไม่ค่อยจะสืบอะไรเท่าไหร่ มีโน่นนี่เข้ามา ไม่แน่ใจว่าจะไปทางไหน ก็ต้องตามอ่านตามลุ้นกันต่อไป

[Mari · Rating 4 out of 5]

(2 เล่ม) วายไหมก็ว่าไม่นะ มันแบบไม่มีความวายอยู่เลยยย แค่เพื่อนกัน มีตัวละครผู้หญิงอีกตัวด้วยซ้ำที่ออกพอๆกัน มันคือความวายป่วงอะ บางอย่างไม่สมเหตุสมผลเลย เล่มแรกยังดีหน่อย เกี่ยวกับการไขคดีซะเยอะ เปิดเรื่องมาก็ไขคดี ตัวเอกกำลังไปสอบบัณฑิต เจอคดี ไขคดี ท่านแม่ทัพมาตอนจบ แต่ก่อนหน้านั้นรู้จักกับท่านแม่ทัพยังไงก็ไม่รู้ เจอกันยังไงก็ไม่บอก รู้แค่ว่ารู้จักกันนานแล้ว สอง ก็ไขคดีอีกนั้นแหละ ตัวเอกเหมือนจะมีสิทธิมีเสียงในราชสำนักแต่ก็ไม่ เพราะยังไม่ได้เป็นขุนนาง สามอันนี้เหมือนเป็นปมหลักของเรื่อง แต่ก็ไม่ใช่ ยังมีอีกเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับการไขคดี เรื่องลากยาวและไม่สมเหตุสมผลที่สุดแล้ว อะไรก็ไม่รู้ อยากให้เหมือนนิยายกำลังภายในก็ไม่เหมือน ชีวิตมีแต่โชคร้าย ใครๆก็ทำร้าย มันก็เข้าใจได้คนเขียน เขียนไว้ในเล่มแล้วว่าผ่านมาหลายปี แต่คดีที่สามที่น่าจะเป็นปมที่สุดกับไม่ใช่ กลับใช้ความเป็นคนดีของท่านแม่ทัพมาเป็นปม เป็นตัวจบเรื่อง แล้วท่านแม่ทัพก็อดทนแล้วอดทนอีก ตัวเอกก็มาซวยซ้ำซวยซ้อน ซวยซ่อนเงื่อนจะอะไรขนาดนั้น เหมือนเป็นปีชงอะ อะไรๆก็ซวย เป็นเ���ื่องที่อ่านหลังๆ ยิ่งไม่เข้าใจ จะยกตัวอย่างสิ่งที่ไม่สมเหตุสมผลดู คือสกุลในลั่วหยาง ที่เป็นพี่เขยท่านแม่ทัพ มีคนบอกว่าไม่นับกับคนนอก แต่ให้เพื่อนมาอยู่ที่บ้านได้เป็นเดือน ตัวเอกอุตส่าห์ไปหายาให้ท่านแม่ทัพที่บ้านเสือกไม่ไว้ใจ จะฆ่าทิ้ง ทั้งๆที่เคยเจอกันก่อนหน้านั้น ต่อให้โดนหลอกก็เถอะ เล่มสองเป็นอะไรที่ขัดใจหลายอย่างมาก รู้สึกว่าทำให้เล่มแรกไม่ได้ดีไปด้วยเลย แต่ตัวเอกกับท่านแม่ทัพเก่ง เก่งมาก เก่งจนน่าจะมีวิธีแล้วความคิดที่ดีกว่านี้ในการจัดการปัญหา มันรู้สึกว่า เฮ้ย ปัญหามันแค่นี้เอง ทำไมทำกันไม่ได้ อย่างตอนช่วยท่านแม่ทัพแหกคุก ทำไมไม่หนีไปให้ไกลกว่านี้ จะบอกว่าท่านแม่ทัพห้ามเคลื่อนย้ายหรอก ทำไมพอพวกทหารมาแล้วถึงพาหนีได้แหละ ไม่คิดจะไปสืบข่าวในตัวเมืองบ้างหรอ วันๆเอาแต่อยู่ในหมู่บ้านไม่คิดว่าทหารในเมืองจะออกตามหาบางเลยรึไง ตอนทหารมาเจอ ตัวเอกยังพูดอยู่เลยว่าคงไม่ได้เผาหมู่บ้านไปแค่หมู่บ้านเดียวแน่ เอ้า ก็รู้นิแล้วทำไมไม่ทำอะไรซักอย่าง คือถ้าคนเขียนไม่ได้เขียนมาว่า ตัวเอกฉลาดก็คงไม่สงสัยอะไรขนาดนี้หรอก เล่มแรกให้ 4.3 เล่ม 2 ให้ 3.5 เลยแหละ

[Kamons · Rating 3 out of 5]

ขอรวบรีวิว 2 เล่มรวดเลยละกันเพราะนิยายเรื่องนี้ขายยกชุด

เคยอ่านบางรีวิวมาว่าเรื่องนี้ค่อนข้างแย่ อะไรที่ไหนว่าแย่ ไม่จริ้งงง ถึงจะว่าดีเริศได้ไม่เต็มปากแต่ว่าไม่ใช่ไม่ดีแต่ๆ ตัวละครน่าสนใจด้วย เข้มข้นด้วย ดราม่ากระชากหัวใจอีกด้วย

สองตอนแรกเป็นเรื่องสืบสวนสั้นๆ แนะนำตัวละครบัณฑิตซู อ่านง่าย อ่านสบายๆ อ่านสนุกดี แต่หลังจากนั้นเนื้อเรื่องจะพลิกกลับจากสองตอนแรกราวกับคนละเล่มเลยจ้า
ตอนที่ 3 เป็นเรื่องการเมืองที่วุ่นวายมาก ซับซ้อน ตัวละครเยอะ แต่เล่าเรื่องได้ไม่ดี นับได้ว่าตอนนี้เป็นหายนะของเรื่องนี้เลย แต่จะทำให้เรารู้จักแม่ทัพจวินดีขึ้น
ตอนที่ 4 และ 5 นับว่าดีกว่ามาก..มาก เมื่อแม่ทัพจวินดีเกินไปย่อมถูกกำจัด ตอนนี้เข้าใจง่ายมาก สู้กัน โชว์กำลังภายใน ตัดเอ็นร้อยหวาย ทลายวรยุทธ ยาพิษฯลฯ โชว์สายสัมพันธ์ของสองบุรุษ #จะจิ้นก็ได้แต่มันไม่วายจ้ะ แต่พอเขียนวกเข้ามาการเมือง ไม่รอด ตายอีกแล้วจ้า
อ่านจบแล้วยังรู้สึกอึนๆ อยู่เลย อ่านจบอารมณ์ไม่จบจ้า

[Nichada · Rating 4 out of 5]

สืบสวนสอบสวนกำลังภายในและความขัดแย้งในราชสำนัก กับมิตรภาพในหลายๆ แบบ
.
จริงๆ เกือบจะให้ห้าดาวเพราะหยิบอ่านถูกจังหวะ เป็นช่วงจังหวะที่ไม่อยากโดนบิลด์มาก ไม่อยากเจออะไรยาวๆ ยืดๆ เน้นอารมณ์ความรู้สึกเกินไป เล่มนี้เลยตอบโจทย์ตรงดำเนินเรื่องกระชับฉับไว แม้ภาษาสำนวนจะมีความพรรณนาแบบกำลังภายในผนวกกับคำขยายที่นึกภาพไม่ออกที่ไม่ถนัดนักแต่ก็ไม่รู้สึกว่ายืดเยื้ออะไร
.
ตัวหลักสองคน แม่ทัพผู้เก่งกล้าและบารมีความดีหลากล้นจนแม้แต่ราชายังระแวง กับบัณฑิตผู้ฉลาดหลักแหลมแบบเก่งจนไม่รู้จะเก่งยังไง ซึ่งปกติไม่ชอบนิยายที่ตัวเอกเก่งเทพเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้หยิบอ่านถูกจังหวะเลยไม่หงุดหงิด แบบว่าง่ายดี โอเค ไม่ค้างคากัน
.
ไม่มีนางเอก
ถ้าไม่ใช่สาววายก็อ่านสบายๆ ไม่ตงิดอะไร
สาววายก็จิ้นได้ไม่มีปัญหา ซึ่งส่วนตัว...ก็จิ้นไปอย่างได้อรรถรสยิ่งนัก XD

[Hammu · Rating 2 out of 5]

หลังจากอ่านจบเล่มหนึ่งแล้วไม่ค่อยประทับใจ จากที่ค่อนข้างคาดหวังว่าน่าสนุก น่าสนใจ น่าติดตาม แต่กลายเป็นว่าค่อนข้างรู้สึกผิดหวัง ตัวเนื้อเรื่องดำเนินค่อนข้างเร็ว การไขคดีแต่ละครั้งของชูถังดำเนินไปเร็วมาก โดยที่ไม่มีอธิบายถึงขั้นตอนการสืบคดี การหาพยาน หลักฐาน มีแค่พูดถึงคร่าวๆว่าตัวเองไปที่ไหนมา หรือเจอใครมาเท่านั้น แต่รายละเอียดปลีกย่อยไม่มีการกล่าวถึงเลย ทำให้เวลาอ่านไปแล้วไม่รู้สึกคล้อยตาม เหมือนตัวเรื่องพยายามจะชูให้เห็นถึงความสามารถขั้นเทพของซูถังจนมองข้ามรายละเอียดอื่นๆไปหมด ทั้งๆที่หากพูดถึง หรือบรรยายขั้นตอนการสืบคดีมากกว่านี้ อาจจะทำให้ผู้อ่านรู้สึกคล้อยตามได้มากขึ้นกว่าเดิม

เป็นเรื่องที่อ่านๆวางๆ ไม่ได้ชวนน่าติดตามเท่าไหร่ อีกทั้งภาษาที่ใช้ในการบรรยายค่อนข้างห้วนๆ เรื่องดำเนินเร็วและกระชับมาก เหมือนเป็นการเขียนเพื่อให้ผู้อ่านจับใจความสำคัญอย่างเดียว แต่รายละเอียดอื่นๆไม่ต้อง เอาไปแค่เนื้อๆอย่างเดียว น้ำไม่ต้อง

[Nok Yung · Rating 3 out of 5]

สนุกดีนะ ดำเนินเรื่องไม่ยืดเยื้อ แต่การไขคดีดูง่ายไปหน่อย รู้สึกว่า"ซูฉางซัน"เก่งเกินไปหรือเปล่า?! อ่านออกหมด วรยุทธ์ก็เลิศ (มีเพียงสองสิ่งที่ซูฉางซันทำไม่ได้-คือคลอดลูกกับทำอาหาร 5555)

น่าติดตามอยู่ค่ะ อ่านแล้วไม่เบื่อ

(ในการดำเนินเรื่องที่ไม่ยืดเยื้อ บางครั้งก็รวบรัดตัดความเกินไป ขาดที่มาที่ไปที่จะทำให้เรื่องดูสมบูรณ์ขึ้น)