ครึ่งแรกอ่านสนุกดี สนุกกว่า 4 เล่มก่อนที่เคยอ่านมา แต่ครึ่งหลังรู้สึกมึนกับปริมาณข้อมูลไปหน่อย ช่วงแรกๆ ของเรื่องออกแนวผจญภัยซึ่งถูกจริตเรา แต่หลังๆ มีเรื่องให้ตั้งคำถามเยอะไปหน่อย555
เล่มนี้พาเราลงลึกไปถึงประวัติศาสตร์เซวีน่าตั้งแต่ก่อนจะเป็นเซวีน่า แล้วคือเป็นเรื่องที่เราตั้งคำถามมาตลอดอยู่แล้วเพราะไม่ซื้อไอเดียการสร้างเมืองแบบเซวีน่า555 พาเราไปรู้จักคนที่สร้างหอนาฬิกาของเซวีน่าที่มีพลังเว่อร์สุดๆ เป็น one of a kind คือมันมีเหตุให้เข็มนาฬิกาพัง แล้วการที่จะซ่อมนั้นต้องใช้ทรายสีดำที่แบบต้องให้เด็กที่สืบเชื้อสายของชายคนนั้นเข้าไปเอา มันก็เกิดเป็นการผจญภัยกับคณะเดินทางกลุ่มหนึ่ง พอเป็นแบบนี้เล่มนี้เลยได้เห็นบทบาทของคุณพระเอกซะเยอะ
พออ่านจนจบแล้วไม่เข้าใจหลายๆ อย่าง คือไม่เข้าใจว่าทำไมคนเราถึงจะอยากซ่อนความลับให้คนอื่นรักษาและปกป้อง ใช้มันเป็นเงื่อนไขในการมอบกุญแจทุกดอกเพื่อที่จะสามารถไปถึงแหล่งที่มีทรายสีดำได้ คือมันมีประโยชน์อะไร555 เงื่อนไขอย่างอื่นดีกว่ามั้ย เหมือนพอใจที่จะทำแบบนั้นเฉยๆ โดยไม่คิด มันวนเวียนอยู่กับความรักเชิงชู้สาว การเสียสละ ซึ่งเรารู้สึกว่ามันมากเกินไป ง่ายๆ คือมันไม่อิมแพคพอสำหรับเรา(คนอื่นอาจจะอินก็ได้) คนเราจะรักใครสักคนจนเสียสละมากมายนั่นไม่แปลก แต่เหมือนพวกเอ็งสร้างเรื่องทุกอย่างโดยอิงจากความรักเชิงชู้สาวน้อ สร้างเมืองที่คนที่ตัวเองรักปรารถนาถึง ฟังดูยิ่งใหญ่เนอะ แต่อ่านแล้วไม่รู้สึกอินเลย😭 รู้สึกว่าปัญหาคาราคาซัง อิหยังก็ไม่รู้มันมาจากพวกบรรพบุรุษทั้งหลายอะ เราก็ไม่ได้คิดว่าคนในอดีตจะต้องทำถูกทุกอย่าง ไม่มีข้อผิดพลาดหรอก แต่อ่านไปอ่านมาฟีลเหมือนทุกอย่างหมุนรอบตัวกุมาก ไหนจะคนที่มองเห็นอนาคต คนที่เฝ้ากาลเวลาดูทุกอย่างให้เป็นไปตามควรที่มันจะเป็น แนวคิดเทียนเซี่ยป๊ะเนี่ย พวกที่มีพลังเว่อร์ๆ ตอนสร้างเมืองแรกๆ ให้ฟีลเหมือนเทพเจ้า เหมือนเทพเจ้ากรีกที่มีหลายองค์อะ ไม่ก็ให้ฟีลเทพเซียนของจีน เพราะมีพลังใดๆ แต่ไม่มี GOD สูงสุดที่นับถือ ในเซวีน่าส่วนใหญ่จะมีแต่บุคคลสำคัญในตำนานมากกว่า ให้ความสำคัญกับเทศกาลต่างๆ ให้ความสำคัญกับเรื่องอัญมณี ประวัติศาสตร์อะไรก็ว่าไป แต่ดูไม่มีสถานที่ที่เป็นที่รวมตัวของความเชื่ออื่น
หลักๆ คือไม่เข้าใจว่าทำไมเงื่อนไขของทุกอย่างต้องเป็นแบบที่หนังสือเล่าเท่านั้นอะแหละ มันไม่หนักแน่นพอที่จะบอกว่าต้องเป็นแบบนี้เท่านั้นเพราะเหตุผล 1,2,3,4 อะไรก็ว่าไป การสร้างเมืองแบบนี้เอ๊ะหลายตรง คือเอ๊ะตั้งแต่จบเล่ม 3 ละ พอเล่าลึกลงไปถึงช่วงก่อนหน้าอีกยิ่งเอ๊ะ เอ๊ะไปหมด😭
ส่วนที่ขอชมคือดีเทลเล็กๆ ของโลกเวทมนตร์แบบเซวีน่า ที่ไม่ใช่เรื่องความรัก ความยิ่งใหญ่อย่างการเสียสละ แต่เป็นเรื่ององค์ประกอบเช่นเผ่าต่างๆ ภูมิประเทศ ป่าไม้ พรรณไม้ สิ่งมีชีวิต ดีเทลเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ทำให้โลกเซวีน่าเต็มไปด้วยสีสัน น่าสนใจ