Rithöfundur gengur daglega yfir Skólavörðuholtið með hundinn sinn, á leið á Þjóðskjalasafnið þar sem hann les sér til um listamanninn og sérvitringinn Karl Dunganon. Á safninu vinnur stúlka með eldrautt hár og sægræn augu sem vekur ekki minni áhuga en gömul skjöl – en það er mikið verk að kynnast manneskju.
Heklugjá – leiðarvísir að eldinum er ævintýraleg saga um leit að hamingjunni. Leikar berast yfir höf og lönd og aldir; úr djúpi sögunnar birtast sífellt nýjar persónur en í iðrum jarðar kraumar eilífur eldur sem brýst upp með látum. Öskulög hylja eldri öskulög og undir öllu liggja fjársjóðir, sögur, skáldskapur og líf.
Ófeigur Sigurðsson hefur sent frá sér ljóðabækur og skáldsögur sem vakið hafa mikla athygli, meðal annars hlaut Skáldsaga um Jón … Bókmenntaverðlaun Evrópusambandsins 2011 og metsölubókin Öræfi hreppti Íslensku bókmenntaverðlaunin 2014.
Ófeigur Sigurðsson is an Icelandic poet, novelist and translator. He was born in Reykjavík on November 2, 1975. Ófeigur studied philosophy at the University of Iceland and graduated in 2007, writing a thesis on the work of Georges Bataille. In 2001 he published his first book of poetry, Skál fyrir skammdeginu, with the avant-garde press Nykur. Ófeigur has to this date published seven books of poetry, four novels and several translations. Ófeigur was the first Icelander to be awarded the European Union Prize for Literature (EUPL) in 2011 for the novel Jon. In 2014 he published the novel Öræfi [Oraefi: The Wasteland] to critical acclaim as well as great commercial success, it was the third best selling book of the year with five printings selling out in three months. It received The Icelandic Booksellers‘ Prize 2014 and The Icelandic Literary Prize in 2015. His works have been widely translated and Oraefi: The Wasteland is set to be released in the United States in March of 2018. Ófeigur currently lives in Antwerpen, Belgium.
Ein furðulegasta bók sem ég hef lesið, samt svo frábærir sprettir í henni en einnig alveg stórfurðulegir hlutar. Einstakur ritháttur, mikið um endurtekin merki, fléttar ólíkum heimum saman og tvinnar sjálfan sig, þ.e. rithöfundurinn, inn í frásögnina. Veit bara ekki alveg hvar ég hef þessa bók, þarf að melta þetta eitthvað.
Stórfurðuleg bók, mér gekk illa að ná sambandi við hana framan af en svo fannst mér hún hreint alveg frábær.
Það er deilt á ýmislegt í nútímanum í bókinni og því er oft komið að á lúmskan hátt, til dæmis setur hann út á nútímaleikhús þar sem menn svífa um í köðlum í loftinu og fornmenn tala í farsíma. Hann kemur líka oft að því hvernig ekki er hægt að þverfóta fyrir túristum í Reykjavík. Einnig gerir hann grín að nútímafólki sem er alltaf að fylgjast með veðurfréttum á snjallsímunum sínum þó það hafi aldrei haft áhuga á veðri áður og starfi hvorki við landbúnað né sjómennsku.
Mér fannst það skemmtileg hugmynd að láta Jón Loptsson í Odda segja Snorra litla Sturlusyni sögur fyrir svefninn, í þeim hluta fáum við heilmikið að vita um Sæmund fróða og Sigurðu Jórsalafara sem voru skemmtilegar hliðarsögur.
Ferð Heklu og rithöfundarins (Ófeigs) til Berlínar og Tyrklands og hryðjuverkin sem þau lenda næstum í þar og tengingin við herferðir og manndráp víkinga Sigurðar er mjög flott. Eru ekki trúarbragðadeilur nútímans eiginlega bara alveg eins og fyrir 1000 árum?
Tengingin við Karl Dunganon hertoga af St. Kildu fannst mér öllu óljósari og ég náði litlu sambandi við þann part.
Kannski má líta á þessa bók sem safn áhugaverðra smásagna sem tengjast á óljósan hátt.
Ég hafði mjög gaman af þessari bók ég hins vegar hafði mun meira gaman af ferðasögunni fremur en þetta flakk aftur í tíma til sturlungu. Það er engin sem nær svona góðum sprettum eins og Ófeigur þar sem maður endar á fleigiferð með honum á einhverju ævintýralegum hraða og endar á óvæntum stað. Kanski hefði verið betra að skippta þessu í tvær bækur ég næ oft ekki samhenginu.
Þetta er ekki einföld saga: En það er margt aðdáunarvert við þessa bók. Ófeigur skrifar magnaðan, fyndinn og beittan texta sem er einstaklega skemmtilegur aflestrar. Bókin er yfirgripsmikil og tengir saman ýmsar persónur íslenskrar skáldskaparhefðar frá þúsund ára tímabili, stillir upp túrisma nútímans við hlið ferðalaga til helga landsins að fornum tíma - og jú, Hekla kemur við sögu. En þó að flöktið fram og til baka í tíma og rúmi sé spennandi framan af, þá er stefnan í bókinni óljós og ég missti áhuga eftir því sem leið á. Stórir hlutar bókarinnar eru frásagnir af sögulegum persónum, eins og Sigurði Jórsalafara úr Heimskringlu og Dunganon greifa við upphaf tuttugustu aldarinnar, sem eru færðar í Ófeigsstíl með tilheyrandi húmor. Það sem situr eftir er að þetta er safn áhugaverðra smásagna en tengingarnar við heildarbókina óskýrar.
Í bland algjör snilld og algjör þvæla. Frábær ritháttur og mismunandi heimar fléttaðir snilldarlega saman en heldur lang samt fyrir minn smekk og hefði mátt stytta verulega, sérstaklega seinni hlutann. Skörp ádeilan á nútímasamfélagið stendur uppúr.