Höfuðlaust lík fnnst í hraungjótu við Krýsuvík. Lögreglumaðurinn Hörður Grímsson er kallaður til.
Fyrr en varir er hann kominn á kaf í skuggaveröld þar sem erlendir verkamenn eru hafðir að leiksoppi og morðingi gengur laus.
Hörður hefur sinn hátt á að leysa erfið sakamál í spennutryllum Stefáns Mána. Hér tekur hann á öllu sínu til að leysa ráðgátur sem fléttast saman á ófyrirséðan hátt.
Stefán grew up in Ólafsvík and lived there until over the age of 20. After school he did general manual labour and service jobs. To name a few, he worked in the fishing industry, did building work, plumbing, gardening, was a security guard, a cleaner, worked with teenagers and cared for the mentally ill. He has now written eight novels, the first coming out in 1996, Dyrnar á Svörtufjöllum (The Door in the Black Mountains).
Síðustu 120 bls. eða svo í þessari bók eru ROSALEGA spennandi og varla hægt að leggja bókina frá sér. En fyrstu 300 eða svo eru ROSALEGA langar. Hversu oft þarf að lýsa því hvernig gangurinn í 8 strokka bílvél er? Eða hversu ítarlega þarf að lýsa gatnamótunum í Varmahlíð? Eða uppröðun húsgagna í herbergjum? Less is more stundum.
Og af hverju kemur orðið kámugt svona ofboðslega oft fyrir í þessari bók?
En svona heilt yfir ágætis skemmtun, þegar maður er búinn að þræla sér í gegnum byrjunina og miðjunina og kemst í endirinn.
Var ánægður með þessa sögu Stefáns Mána. Finnst hún vera sú besta sem ég hef lesið eftir hann. Skemmtilegast fannst mér að lesa um sögupersónurnar og hve Stefán Máni hefur gefið sér góðan tíma til að mála þær með skýrum línum og þannig verður t.a.m. aðalpersónan, löggan Hörður, að steinaldardrumbi með knippi af njóla í hendinni til að gefa kærustunni og skilur ekkert í því hvers vegna hún er í fýlu út í hann. Krimminn sjálfur er líka ágætur. Stefán Máni fjallar um hvernig skipulögð glæpasamtök teygja anga sína víða og misnota t.d. starfsmannaleigur grimmilega. Hauslaust lík finnst fyrir tilviljun en það tekst að greina um hvern er að ræða. Í kjölfarið hefur Hörður rannsókn á málinu en brátt kemur í ljós að þetta mál tengist öðru máli sem er til rannsóknar.
Ég elska Húsið en held að Krýsuvík sé jafnvel enn betri. Stefán Máni er svo sannarlega einn langbesti penni Íslands. Ég skil ekki hvernig hann fer að því að láta undirheimana, erlend glæpagengi og peningaþvætti virka svona skemmtileg einsog hann gerir. Og það er ekki allt, því persónusköpun hans er með ólíkindum og sagan sem hann byggir upp er eins spennandi og hröð (án þess að tapa einhverjum gæðum) einsog hugsast getur. Hann á miklu meira hrós skilið heldur en hann fær, svona yfirleitt. Talandi um persónurnar í þessari bók: Kinga - ég væri svo til í seríu bara um hana ; Hörður Grímsson - ég hef aldrei alveg skilið hversvegna hann var svona vinsæll, jú jú, hann er miklu betri en Erlendur og allir aðrir spæjarar sem komið hafa í íslenskum bókum en samt... Ókey núna skil ég ALLT. Enginn annar en Stefán Máni hefði getað gætt þennan þunga og allt að því dapra karakter svona mörgum jákvæðum og upplífgandi kostum. Hann er djúpþenkjandi, örlítið trúaður, í tengslum við hið yfirnáttúrulega og umfram allt þá er hann svo NÆS. Alltaf þegar einhver hringir í hann þá reynir hann sitt besta og gefur af sér, er aldrei leiðinlegur eða hvass. Mér finnst það svo heillandi. Já, ég væri sko til í að kaupa með honum íbúð í hvaða hverfi Reykjavíkur sem er, just sayin. Og svo er plottið svo fullkomið, margbrotið og samt einfalt. Það verður að kvikmynda þessa bók eins fljótt og mögulegt er svo að ég sjái Hörð og Kingu í action (og Bíbí að innrétta íbúðina er ekki síður spennandi) - get to it!
Ég hef yfirleitt verið frekar hrifin af bókum Stefáns Mána en verð að segja að þessi fannst mér undir meðallagi. Söguþráðurinn og fléttan eru í sjálfu sér fín en stíllinn fannst mér afleitur og einstaklega tilgerðarlegur. Hnaut ítrekað um skrýtna orðanotkun og fannst oft eins og bókin hafi verið skrifuð fyrir löngu síðan, svona um svipað leyti og kvikmyndin "You Got Mail" kom út og tölvupóstur fór að verða aðgengilegur fyrir almenning og einn og einn venjulegur maður átti gemsa. Hörður lyftir til dæmis tólinu á "landlínusímanum" - í staðinn fyrir að hvað, lyfta tólinu á farsímanum?? Og mikið óskaplega var frasinn "rauðhærði risinn" orðinn þreyttur. Og rauðhærði risinn svarar yfirmanni sínum "Skal gert herra"?!?!?!?! Svara íslenskir lögreglumenn yfirmönnum sínum svona???? Þess á milli skipar hann yfirmanninum fyrir og sá lætur sér vel líka! Og "heilt yfir" þá finnst mér "yfir höfuð" vera betri íslenska en "heilt yfir"!
Ekki lesa lengra ef þú vilt ekki vita neitt um söguþráðinn - SPOILER:
Ýmislegt var líka svolítið ótrúverðugt eins og að 17 ára unglingar fari létt með að tæma bankareikninga í skattaskjólum eins og það sé jafn einfalt og að millifæra eða borga reikninga í heimabankanum. Og yfirtaki svo marijúanaframleiðslu bara eins og ekkert sé sjálfsagðara.
Langt í frá besta bók Stefáns en ég hlustaði samt á hana til enda.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Sein í gang þessi bók... líkt og aðrar bækur sem ég hef lesið eftir Stefán.
Sagan nær þú góðum dampi og helst nokkuð spennandi seinnipartinn.
Nokkur ótrúverðug atriði eins og hvernig Hörður, sem er starfsmaður á reynslu, fær að keyra áfram rannsóknina sem vefur upp á sig að verða stærsta glæpamál Íslands. Nýliðinn fær bara að keyra þetta allt áfram. Nauðsynlegt fyrir söguna en frekar ótrúlegt.
Mér finnst Hörður flott týpa. Sé alltaf fyrir mér Ólaf Darra með rautt hár.
Stefán er fínn penni. Eyðir full miklum orðum í lýsingar þó fyrir minn smekk.
Afar spennandi og góð flétta, ég nýt þess að fygljast með Herði Grímssyni að störfum! Hér berst leikurinn norður í land, Akureyri, Varmahlíð, Langidalur og Blönduós svo eitthvað sé nefnt. Þegar ég ek um þessar slóðir upplifi ég atburði úr bókinni. Það kæmi mér ekki á óvart ef Kinga kæmi aftur við sögu hjá Stefáni Mána.
Lengi að byrja. Spennan eykst eftir ca helmingur sögunnar er komin. Finnst hinsvegar þessi ameríska útgáfa af lögreglumanni þreytt. Drekkur og reykir eins og einhver bytta er síðan klár lögga þess á milli. Kæmist ekki inní lögguna miðað við lýsingar.
Annars flott plott bara karakterinn sem er full amerískur.
Frábær reyfari, og það hefur greinilega farið smá rannsóknarvinna í söguna. Ikea senan, snemma í bókinni, fannst mér mjög skemmtileg og kom mér á óvart. Ég bölva sjálfum mér að hafa ekki gripið þessa um leið og hún kom út, mistök sem ég mun ekki gera aftur. Myndi segja að Krýsuvík sé ein af betri bókunum um Hörð Grímsson.
Full löng. Fór hægt af stað og alltof mikið af löngum lýsingum á fólki, aðstæðum, atburðum og það dregur úr spennunni. En plottið var flott og síðari hluti bókarinnar ( eftir bls 300) mjög spennandi.
Virkaði eins og samansafn af nokkrum eldri bókum, orðalag (súrt sígarettureikur, ofsoðið kaffi, rauðhærði risinn) og söguþráður (hlutur sendur í pósti út á land í Nautinu líka, kappakstur í bæinn frá Akureyri öfugt við að Akureyri í Feigð). Endirinn frekar óraunhæfur.
Þessi bók fannst mér mjög góð, var mjög spennt að lesa hana! Með skemmtilegri flettu og mjög góðum sögupersónum !!! ,,vélin malar í hægagangi,, er uppáhalds setningin úr bókum Stefán
Hún byrjaði hægt og mjög margar persónur voru kynntar til sögunnar. En svo fór allt í gang! Hrikalega spennandi með góðri sögufléttu, nú verð ég líklega að lesa hinar bækurnar um Hörð líka...
"Hvað er í gangi?!" *Hörður endurtekur eitthvað sem er sagt við hann* Lýsingar á fólki, umhverfi og bílum taka ofsalega mikil pláss. Annars ágætt plott. Varð fyrir nokkrum vonbrigðum.