Sex ára indverskur strákur er settur aleinn upp í lest og endar sólarhring síðar í stórborg þar sem enginn tekur á móti honum og fólk talar framandi tungumál. Næstu árin er hann umkomulaus og einn í heiminum. Sumir eru honum góðir en hann verður líka fyrir ofbeldi og misnotkun.
Svo er hann sendur yfir hálfan hnöttinn, úr hitanum og mannþrönginni í Kalkútta í snjóinn og fámennið í Þorlákshöfn; úr örbirgð í allsnægtir. Allt í einu á hann foreldra og systkini – en enginn skilur hann og hann skilur engan. Og að ári liðnu er hann aftur einn. Beiskur, sár, ráðvilltur og rótlaus. Rændur tungumáli sínu og menningu. Hann fer til Indlands að leita að fjölskyldu sinni – og finnur hana en ekki svörin sem hann leitaði að.
Hasim Ægir Khan á sér ótrúlega sögu – sögu af hrakningum, höfnun, baráttuvilja og dug. Hann hefði getað endað á ruslahaugunum að eigin sögn en vann þess í stað að lokum í fjölskyldulottóinu. Stundum fara þó afturgöngurnar í höfðinu á stjá og sárin svíða.
Þóra Kristín Ásgeirsdóttir, höfundur bókarinnar, er löngu þjóðkunn fyrir skrif sín og störf við sjónvarp og útvarp. Hún nálgast viðfangsefnið af fágætu næmi og samúð með aðalsöguhetjunni og þeim sem reyndu að hjálpa en gáfust upp.
Virkilega góð og áhrifarík bók um ótrúlega lífsreynslu Hasim sem var 6 ára skilinn eftir í lest á leið til Kalkútta. Mér fannst takast vel að segja frá atburðum Hasim, þrátt fyrri að sagan væri sögð frá hans sjónarhóli var ekki gert lítið úr hans mistökum og göllum. Það var aðeins í endann þar sem mér fannst lesandinn fjarlægjast Hasim enda var hlaupið hratt yfir sögu undir lokin. Samt sem áður bók sem ég get virkilega mælt með.