What do you think?
Rate this book
Kontakt. Polskie specsłużby w Afganistanie
Wygrane medialne bitwy. Przegrana po cichu wojna.
Procedury przygotowane przez amatorów zza biurek i żółtodzioby na misji. Brak helikopterów, tłumaczy języka, toalety z których nie da się korzystać. Nieznajomość realiów Afganistanu – ludzi, zwyczajów, warunków terenowych. Mit o opanowanym kraju i rebeliantach kryjących się po górach. Niszczenie WSI oraz partactwo i nielojalność Amerykanów.
Jak w takich warunkach zadbać o bezpieczeństwo bazy położonej w samym centrum rozpętanego przez talibów piekła? Jak zdobyć informatorów wśród sterroryzowanej ludności miejscowej i uratować życie kolegów? Polski wywiad, jak zawsze, poradzi sobie w każdej sytuacji.
Wstrząsająca książka, napisana brutalnym, męskim językiem. Nieocenzurowane świadectwo wojny, którą politycy chcieli przedstawić nam jako wielki sukces. Jesteś gotowy na brudną prawdę o polskiej interwencji w Afganistanie? Prawda może być naprawdę bolesna…
Ta książka powstała na podstawie moich wspomnień z Afganistanu.Mogę tylko dodać, że polski żołnierz, mimo rażących braków w nowoczesnym uzbrojeniu, stanął na wysokości zadania i wypełnił je z należytą starannością, płacąc za to najwyższą cenę. - Od autora
Procedury przygotowane przez amatorów zza biurek i żółtodzioby na misji. Brak helikopterów, tłumaczy języka, toalety z których nie da się korzystać. Nieznajomość realiów Afganistanu – ludzi, zwyczajów, warunków terenowych. Mit o opanowanym kraju i rebeliantach kryjących się po górach. Niszczenie WSI oraz partactwo i nielojalność Amerykanów.
Jak w takich warunkach zadbać o bezpieczeństwo bazy położonej w samym centrum rozpętanego przez talibów piekła? Jak zdobyć informatorów wśród sterroryzowanej ludności miejscowej i uratować życie kolegów? Polski wywiad, jak zawsze, poradzi sobie w każdej sytuacji.
Wstrząsająca książka, napisana brutalnym, męskim językiem. Nieocenzurowane świadectwo wojny, którą politycy chcieli przedstawić nam jako wielki sukces. Jesteś gotowy na brudną prawdę o polskiej interwencji w Afganistanie? Prawda może być naprawdę bolesna…
Ta książka powstała na podstawie moich wspomnień z Afganistanu.Mogę tylko dodać, że polski żołnierz, mimo rażących braków w nowoczesnym uzbrojeniu, stanął na wysokości zadania i wypełnił je z należytą starannością, płacąc za to najwyższą cenę. - Od autora
- GenresAudiobook
328 pages, Paperback
First published September 1, 2018
3 people are currently reading
62 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
July 30, 2020
„Kontakt” w odróżnieniu od „Hajlajfu’, którego Kafir jest współautorem, nie jest historią fabularyzowaną, nie zawiera elementów fikcji literackiej. Jest to dokument, wspomnienia oficera polskich służb specjalnych z jego misji w Afganistanie.
Mało satysfakcjonującymi rezultatami afgańskiej odsłony „wojny z terrorem”, żeby nie powiedzieć jej fiaskiem po blisko dwóch dekadach obecności tam NATO-wskich kontyngentów, zajmuje się wielu analityków, ekspertów z dziedziny wojskowości, badaczy różnic kulturowych i religioznawców, o politykach odpowiedzialnych za ten bałagan nawet nie wspominając. Ale najciekawsze są zawsze świadectwa uczestników, szczególnie jeśli potrafią ocenić sens powierzanych im zadań, ich szanse na sukces, jakie tam, w Afganistanie, niepokojąco często okazywały się znikome. Kafir pisze więc nie tylko o akcjach, w których przyszło mu brać udział, lecz rownież analizuje okoliczności i przyczyny niepowodzeń, zarówno tych wynikających z niedopracowanej doktryny NATO-wskiej, jak i ze specyficznych warunków działania polskiego kontyngentu, jego niewystarczającego wyposażenia sprzętowego i niejasnej odpowiedzialności dowódczej wobec kierujących operacjami Amerykanów.
Dla misji w rejonie, gdzie służył, zwodniczo określanej jako stabilizacyjna, kluczowe było zbieranie informacji poprzez werbunek agentów i współpracę z lokalną policją. W konfrontacji z agresywnymi grupami talibów aktywnymi w terenie i regularnie atakującymi polską bazę, których szeregi wzmacniane są cały czas przybyszami z Pakistanu i innych państw islamskich, na przykład zadanie dotarcia do ich watażki nie było łatwe. A to przede wszystkim z powodu wewnątrzplemiennych lojalności, międzyplemiennych animozji oraz biedy i poczucia zagrożenia ludności cywilnej.
Każda operacja, którą Kafir opisuje jest ciekawa, bez względu na jej efekty. Okazuje się bowiem, źe jeśli chodzi o styl narracji, a także dobór i charakterystykę aktorów poszczególnych epizodów radzi sobie autor doskonale, bez wspomagania dziennikarza jak to jest w „Hajlajfie”, czego, przyznam, trochę się obawiałam. Natomiast nie ma co ukrywać, że wybiórcze wspomnienia i analizy, łącznie z tymi o generalnym charakterze w Epilogach, nie trzymają w napięciu, jak to jest w tamtej powieści. Trudno jednak nie docenić wartości dokumentalnej tej książki. O jej rzetelności - można by z przekąsem zauważyć - świadczy ściganie autora za ujawnienie niejawnych informacji. Tych, którzy podjęli taką decyzję historia, oby nieodległa, z pewnością ośmieszy.
Słuchałam audiobooka w dobrej interpretacji Piotra Makarskiego. Ale był to błąd ze względu na olbrzymią liczbę skrótowców w tekście. Kafir dekoduje je opisując na początku strukturę i zależności specsłużb od innych instytucji i nazw np. rodzajów broni czy transportu oraz zamieszcza na końcu ich Słowniczek. Jednak nawigacja w trakcie słuchania jest znacznie trudniejsza niż mając tekst przed oczami, a dla laika jest to niestety konieczne.
Mało satysfakcjonującymi rezultatami afgańskiej odsłony „wojny z terrorem”, żeby nie powiedzieć jej fiaskiem po blisko dwóch dekadach obecności tam NATO-wskich kontyngentów, zajmuje się wielu analityków, ekspertów z dziedziny wojskowości, badaczy różnic kulturowych i religioznawców, o politykach odpowiedzialnych za ten bałagan nawet nie wspominając. Ale najciekawsze są zawsze świadectwa uczestników, szczególnie jeśli potrafią ocenić sens powierzanych im zadań, ich szanse na sukces, jakie tam, w Afganistanie, niepokojąco często okazywały się znikome. Kafir pisze więc nie tylko o akcjach, w których przyszło mu brać udział, lecz rownież analizuje okoliczności i przyczyny niepowodzeń, zarówno tych wynikających z niedopracowanej doktryny NATO-wskiej, jak i ze specyficznych warunków działania polskiego kontyngentu, jego niewystarczającego wyposażenia sprzętowego i niejasnej odpowiedzialności dowódczej wobec kierujących operacjami Amerykanów.
Dla misji w rejonie, gdzie służył, zwodniczo określanej jako stabilizacyjna, kluczowe było zbieranie informacji poprzez werbunek agentów i współpracę z lokalną policją. W konfrontacji z agresywnymi grupami talibów aktywnymi w terenie i regularnie atakującymi polską bazę, których szeregi wzmacniane są cały czas przybyszami z Pakistanu i innych państw islamskich, na przykład zadanie dotarcia do ich watażki nie było łatwe. A to przede wszystkim z powodu wewnątrzplemiennych lojalności, międzyplemiennych animozji oraz biedy i poczucia zagrożenia ludności cywilnej.
Każda operacja, którą Kafir opisuje jest ciekawa, bez względu na jej efekty. Okazuje się bowiem, źe jeśli chodzi o styl narracji, a także dobór i charakterystykę aktorów poszczególnych epizodów radzi sobie autor doskonale, bez wspomagania dziennikarza jak to jest w „Hajlajfie”, czego, przyznam, trochę się obawiałam. Natomiast nie ma co ukrywać, że wybiórcze wspomnienia i analizy, łącznie z tymi o generalnym charakterze w Epilogach, nie trzymają w napięciu, jak to jest w tamtej powieści. Trudno jednak nie docenić wartości dokumentalnej tej książki. O jej rzetelności - można by z przekąsem zauważyć - świadczy ściganie autora za ujawnienie niejawnych informacji. Tych, którzy podjęli taką decyzję historia, oby nieodległa, z pewnością ośmieszy.
Słuchałam audiobooka w dobrej interpretacji Piotra Makarskiego. Ale był to błąd ze względu na olbrzymią liczbę skrótowców w tekście. Kafir dekoduje je opisując na początku strukturę i zależności specsłużb od innych instytucji i nazw np. rodzajów broni czy transportu oraz zamieszcza na końcu ich Słowniczek. Jednak nawigacja w trakcie słuchania jest znacznie trudniejsza niż mając tekst przed oczami, a dla laika jest to niestety konieczne.
January 19, 2023
Książka pozwala spojrzeć na kwestie zaangażowania polskich przedstawicieli Sił Zbrojnych i Służb Specjalnych podczas misji zagranicznej z perspektywy jej bezpośredniego uczestnika. Mowiac krotko - otwiera oczy na brutalną rzeczywistość wojny.
Czytelnik może poczuć atmosferę panującą wśród uczestników misji, ale również z szerszej perspektywy spojrzeć na systemowe rozwiązania i dostrzec problemy, z którymi przyszło się zmierzyć.
Wnioski zamykające książkę zostawiają czytelnika z otwartymi pytaniami. Zasadność zaangażowania w zagraniczne misje bojowe polskich przedstawicieli jest tematem do długiej dyskusji - ta książka pomaga zająć własne stanowisko w tej sprawie poprzez analizę konkretnych przykładów i doświadczeń.
Czytelnik może poczuć atmosferę panującą wśród uczestników misji, ale również z szerszej perspektywy spojrzeć na systemowe rozwiązania i dostrzec problemy, z którymi przyszło się zmierzyć.
Wnioski zamykające książkę zostawiają czytelnika z otwartymi pytaniami. Zasadność zaangażowania w zagraniczne misje bojowe polskich przedstawicieli jest tematem do długiej dyskusji - ta książka pomaga zająć własne stanowisko w tej sprawie poprzez analizę konkretnych przykładów i doświadczeń.
October 10, 2025
Zawsze z zaciekawieniem zerkam na pozycje autorstwa byłych funkcjonariuszy służb specjalnych RP, jednak tutaj szczególną rekomendację zapewnił nalot na dom rodzinny oraz blokada publikacji, jaką zapewniło Autorowi SKW wraz z Prokuraturą ;)
Książka opisuje urywki aktywności komórki kontrwywiadu podległej pod Polski Kontyngent Wojskowy w Afganistanie, rozpoczynając od budowania sieci agentury lokalnej, werbunek źródeł, pozyskiwanie informacji, na realizacjach kończąc.
Czytelnik nie zazna w tej pozycji bogoojczyźnianego patosu znanego z większości publikacji prasowych dotyczących Afganistanu, a część publicznie powszechnych obrazków PKW straci swój blask. Nie przez działania żołnierzy, ale przez bezsensowne decyzje najwyższego dowództwa oraz wynikające z Likwidacji WSI, ciągnące się za służbą, problemy kadrowo-organizacyjne. Autor często nie gryzie się w Język, przedstawiając realia zgodnie ze stanem faktycznym, bez ukrywania patologii czy nieporozumień wewnątrz pododdziałów, czy niezrozumienia przez centralę w Warszawie realiów panujących w Afganistanie.
Jeśli zaś chodzi o strukturę oraz układ książkę czyta się sprawnie, jest napisana językiem, który nie powinien sprawić trudności amatorom tematyki okołowojskowej, jeśli ktoś ma wolny czas, całość powinien pochłonąć w dzień/dwa spokojnego czytania. Zdecydowanie polecam.
Książka opisuje urywki aktywności komórki kontrwywiadu podległej pod Polski Kontyngent Wojskowy w Afganistanie, rozpoczynając od budowania sieci agentury lokalnej, werbunek źródeł, pozyskiwanie informacji, na realizacjach kończąc.
Czytelnik nie zazna w tej pozycji bogoojczyźnianego patosu znanego z większości publikacji prasowych dotyczących Afganistanu, a część publicznie powszechnych obrazków PKW straci swój blask. Nie przez działania żołnierzy, ale przez bezsensowne decyzje najwyższego dowództwa oraz wynikające z Likwidacji WSI, ciągnące się za służbą, problemy kadrowo-organizacyjne. Autor często nie gryzie się w Język, przedstawiając realia zgodnie ze stanem faktycznym, bez ukrywania patologii czy nieporozumień wewnątrz pododdziałów, czy niezrozumienia przez centralę w Warszawie realiów panujących w Afganistanie.
Jeśli zaś chodzi o strukturę oraz układ książkę czyta się sprawnie, jest napisana językiem, który nie powinien sprawić trudności amatorom tematyki okołowojskowej, jeśli ktoś ma wolny czas, całość powinien pochłonąć w dzień/dwa spokojnego czytania. Zdecydowanie polecam.
August 3, 2025
Książka „Kontakt. Polskie specsłużby w Afganistanie” miała być moim drugim podejściem pod twórczość współczesnego rodzimego autora ukrywającego się pod pseudonimem Kafir. Pierwsze nie było specjalnie udane, gdyż „Hajlajf. Czysta prawda o brudnej służbie” nie do końca mnie zachwyciła. Ta ostatnia była opowieścią fabularną stworzoną w spółce autorskiej z Łukaszem Maziewskim, a teraz dla odmiany miałem spróbować samodzielnej(?) pracy pisarza i już nie czysto fabularnej, ale opartej na wspomnieniach.
Wybrałem wydanie w formie audio z głosem Piotra Makarskiego.
Na początek słuchacz otrzymuje wstęp historyczny jak z googla, nie dość, że za długi (w końcu nie za to odbiorca płaci), to w dodatku nie do końca wiarygodny – skąd na przykład autor wziął, że w Afganistanie byliśmy lat 14, a nie 15 lub 20?
Natomiast wadą krytyczną wydania jest to, że audiobook jest kompletnie niestrawny dla kogoś, kto już wcześniej nie poznał polskiego slangu „misjonarzy” afgańskich (żołnierzy z misji w Afganistanie). W tekście roi się od tego grypsu, a żadne terminy nie zostały objaśnione podczas pierwszego ich użycia.
Jakby tego było mało, beznadziejny styl kompletnie nie pasuje do wojskowego, co w dziwnym świetle stawia całą książkę. Na przykład, gdy mowa o bazie Bagram, pada stwierdzenie, że było w niej około 25 tysięcy wojskowych wraz z personelem. To nie jest jednoznaczny język służb, chyba, że służb z kraju Zulu-Gula.
Najgorsze, że na ogólnym wrażeniu się nie kończy. Momentami Kafir wznosi się na szczyty niekompetencji, żenującej nawet dla cywila, na przykład gdy pisze, że „Chinook" (śmigłowiec Boeing CH-47) „wyposażony jest w systemy awioniczne, w tym GPS”. To tak, jakby marynarz napisał, że fregata jest wyposażona w ożaglowanie i olinowanie, w tym sztaksel, albo bardziej zrozumiale, żeby kucharz napisał, iż kuchnia była wyposażona w różne rzeczy, w tym widelce. No comment…
Dalej nie dałem rady. DNF i chyba raz na zawsze koniec z Kafirem. Nie wiem co robił w Afganistanie, ale jego książki wyglądają na pisane przez kogoś, kto był tam gaciowym, albo siedział w biurze, a wiadomości do książek zdobywał przy piwie od ludzi wracających z patrolu. No more...
źródło: klub-aa.blogspot.com
Wybrałem wydanie w formie audio z głosem Piotra Makarskiego.
Na początek słuchacz otrzymuje wstęp historyczny jak z googla, nie dość, że za długi (w końcu nie za to odbiorca płaci), to w dodatku nie do końca wiarygodny – skąd na przykład autor wziął, że w Afganistanie byliśmy lat 14, a nie 15 lub 20?
Natomiast wadą krytyczną wydania jest to, że audiobook jest kompletnie niestrawny dla kogoś, kto już wcześniej nie poznał polskiego slangu „misjonarzy” afgańskich (żołnierzy z misji w Afganistanie). W tekście roi się od tego grypsu, a żadne terminy nie zostały objaśnione podczas pierwszego ich użycia.
Jakby tego było mało, beznadziejny styl kompletnie nie pasuje do wojskowego, co w dziwnym świetle stawia całą książkę. Na przykład, gdy mowa o bazie Bagram, pada stwierdzenie, że było w niej około 25 tysięcy wojskowych wraz z personelem. To nie jest jednoznaczny język służb, chyba, że służb z kraju Zulu-Gula.
Najgorsze, że na ogólnym wrażeniu się nie kończy. Momentami Kafir wznosi się na szczyty niekompetencji, żenującej nawet dla cywila, na przykład gdy pisze, że „Chinook" (śmigłowiec Boeing CH-47) „wyposażony jest w systemy awioniczne, w tym GPS”. To tak, jakby marynarz napisał, że fregata jest wyposażona w ożaglowanie i olinowanie, w tym sztaksel, albo bardziej zrozumiale, żeby kucharz napisał, iż kuchnia była wyposażona w różne rzeczy, w tym widelce. No comment…
Dalej nie dałem rady. DNF i chyba raz na zawsze koniec z Kafirem. Nie wiem co robił w Afganistanie, ale jego książki wyglądają na pisane przez kogoś, kto był tam gaciowym, albo siedział w biurze, a wiadomości do książek zdobywał przy piwie od ludzi wracających z patrolu. No more...
źródło: klub-aa.blogspot.com
October 19, 2024
Sięgnęłam po tę książkę, ponieważ odczuwałam braki w wiedzy na temat konfliktu zbrojnego prowadzonego w Afganistanie. Chciałam się zapoznać z genezą rozpoczęcia tych działań i całego tła politycznego. To dostałam w zasadzie we wstępie oraz w epilogu - i tu się nie zawiodłam. Rzetelna literatura. Środek książki nie był aż tak "porywający" i osobiście mogłabym go pominąć. Nie można jednak odmówić tego, że autor się nie cacka z czytelnikiem i pokazuję wojnę taką jaka jest w rzeczywistości. Nie było tu tendencji widocznej w amerykańskich książkach tego typu - pokazywania brawury, inteligencji i nieśmiertelności autora.
November 27, 2020
Książka "Kontakt. Polskie specsłużby w Afganistanie" jest bardzo ciekawy spojrzeniem na konflikt w Afganistanie, jego tło historyczne i realia XXI wieku, codzienną służbę żołnierzy w realiach (misji stabilizacyjnej) wojennych i współpracę z lokalnymi władzami. Opowieść Kafira jest pełna akcji, z pracy operacyjnej oficera wywiadu odkrywa dokładnie tyle, żeby zainteresować czytelnika, ale nie zanudzić.
https://peakd.com/hive-134382/@lesiop...
https://peakd.com/hive-134382/@lesiop...
January 22, 2026
Książka nie uświadczyła redagowania. Chaotyczna narracja oraz brak ciągłości.
Powtórzenie treści niemal całego akapitu po akapicie lub przepisany w treści książki komunikat MON, który jest w przypisach na tej samej stronie.
Autor wyjaśnia kilka razy te same pojęcia, niektórych nie wyjaśnia w ogóle. Trepowski język połączony z często niepotrzebnymi wrzutkami z angielskiego. Całość podlana cytatami ze Sun Tzu.
Katorga.
Powtórzenie treści niemal całego akapitu po akapicie lub przepisany w treści książki komunikat MON, który jest w przypisach na tej samej stronie.
Autor wyjaśnia kilka razy te same pojęcia, niektórych nie wyjaśnia w ogóle. Trepowski język połączony z często niepotrzebnymi wrzutkami z angielskiego. Całość podlana cytatami ze Sun Tzu.
Katorga.
November 26, 2023
i like it, siadlo
December 30, 2023
Całkiem ciekawa książka, pokazująca trochę inne podejście do wojny w Afganistanie niż jesteśmy przyzwyczajeni z mediów.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews