Haar moeder is opgegroeid in een pleeggezin en vanaf het moment dat ze dát hoorde, wilde Mirjam Oldenhave ook pleegmoeder worden. Haar pleegdochter heet Esi, is negen jaar en komt uit Drenthe, maar oorspronkelijk uit Ghana. Esi blijkt een erg leuk, maar vooral ook erg eigenwijs meisje te zijn dat een plek moet vinden bij haar nieuwe ouders.
In glasheldere taal neemt Oldenhave de lezer mee in de wereld van pleegouders en pleegkind. Een ontroerend boek over wennen, regels, onderlinge verhoudingen, onmacht en communicatie, maar vooral over liefde en plezier.
Mirjam Oldenhave is a Dutch author and musician, best known for her Mees Kees series for children.
Oldenhave trained as a drama therapist and taught Drama and Music in special education, before becoming an author.
She has received several nominations and honours from the top juries for Dutch children's literature. Her Mees Kees books were turned into a popular film series and a theatre show.
Wat een prachtig boek, in één trek uitgelezen omdat ik gewoon niet kon stoppen. Het is zeer interessant om binnen te kijken in het leven van een pleegmoeder. Zo'n vlotte, humoristische en duidelijke schrijfstijl, zalig om te lezen. Het enige kritiekpuntje dat ik heb is dat het boek veel te kort is. Vandaar 4 en geen 5 sterren. Het einde kon me niet zo bekoren, veel te abrupt. Maar wat een mooi boek!
Ik ben sinds haar vorige boek voor volwassenen 'Alles goed en wel' echt enorm fan van Mirjam Oldenhave. Ik vind haar schrijfstijl heel humoristisch en haar karakters zijn altijd zo beeldend. Hoe leuk dan ook om erachter te komen dat de hoofdpersoon van dit eerste boek is gebaseerd op haar pleegdochter Esi, waar dit tweede boek voor volwassenen over gaat. Moest ik dus lezen! In sneltreinvaart ben ik er doorheen gegaan, want dit is wéér zo'n geweldig boek. Ik vind het zo knap hoe dit verhaal is gemengd met humor, ontroering en aandoenlijkheid. Humor, verbazing en ontroering wisselen elkaar in dit boek in hoog tempo af. Ik heb dit boek beluisterd, ingesproken door Mirjam zelf. Ik kan dat iedereen aanraden! Ik had het gevoel alsof ik bij Mirjam aan de keukentafel zat waar zij mij stukjes voorlas uit haar dagboek. Ik hoop dat er een vervolg komt!
Mijn eerste vijf-sterren-review van het jaar *****
Grappig, ontroerend, verdrietig, eerlijk en een boek om in je hart te sluiten. In korte stukjes vertelt Mirjam (auteur van Mees Kees: Een pittig klasje) over haar persoonlijke ervaring als pleegmoeder in de crisisopvang en in het bijzonder met Esi, een zevenjarig meisje en de ster van het boek :)!
Ik krijg zelf in mijn werk regelmatig te maken met pleegzorg, daarom extra interessant.
Geluisterd op storytel, voorgelezen door Mirjam zelf.
Een interessant boek, maar wat aan de korte kant om echt indruk te maken. Jammer, want Mirjam schrijft leuk en je krijgt een interessant inkijkje in het leven van pleegouders en pleegkinderen.
Fantastisch, wat een kan Mirjam Oldenhave goed schrijven. Als het je lukt om een kind alleen met woorden zo tot leven te wekken dat ik dwars door het papier (beeldscherm in dit geval) van haar ga houden, dan ben je echt een goede schrijver. Ik zou inderdaad ook graag willen weten hoe het afloopt met dit grappige, levendige, leuke kind.
Ik was pas op bladzijde dertig en toen moest ik huilen. Niet omdat het zo zielig was, maar om de pure persoonlijkheid die Esi is. Gooi daar de zeer fijne schrijfstijl van Mirjam bovenop, en je hebt me. Héél fijn! Ik kan niet wachten tot ik Mees Kees kan lezen met de kids van m'n werk. En ik ga eens opzoeken of Mirjam meer van dit soort boeken heeft geschreven. Aanrader, voor iedereen!
Een kort verhaal, over de ontroerende ervaringen als pleegmoeder. Regelmatig een brok in mijn keel. Stond al een jaar in mijn digitale boekenkast, maar ik kwam er niet aan toe. Nu in 1 ruk uitgelezen
Wat een fantastisch boek! Gekregen als cadeautje van de pleegzorgorganisatie aan het einde van de STAP-training voor aspirant pleegouders. In één adem uit gelezen. Prachtig!
Ik ben erg blij dat ik dit boek vond bij mjn nieuwe bibliotheek #2, want tja, ik vond het toch niet zo erg leuk als ik had gehoopt. 3 sterren is nog steeds goed hoor, maar boeken mogen alleen blijven als ze minstens 4.5 zijn gerate. Ik vond het wel een interessant boek om te lezen, over een bekende kinderboekenschrijfster en hoe zij ook in de pleegzorg zit en kinderen helpt. In dit boek lezen we alles over Esi, een klein (best vaak irritant, sorry, maar het is zo) meisje met een erg grote eigen wil. We lezen over school, over simpele dingen die Esi op haar eigen manier doet (en dat dat niet altijd goed is), we lezen over het stressen als er misschien een plekje vrijkomt en een moeder opeens een verschijning maakt. Ik vond het wel jammer dat de schrijfster een aantal vooroordelen had op dingen (zoals eten of gamen).
Leuk boekje over het pleegouderschap. Ik vond vooral het meisje Esi een schitterend hoofdpersoon. Zo ongedwongen en eigenwijs. Mirjam Oldenhave heeft ook een schrijfstijl die lekker wegleest en mij goed ligt.
Esi es una niña de origen ghanés, de siete años, que es asignada a una familia de acogida. El proceso de adaptación, las dudas ante su futuro y la madre biológica que reaparece configuran un carrusel de emociones que madre e hija adoptiva experimentan.
Ontroerend zonder zwaar te worden. Het is duidelijk dat Mirjam weet wat ze doet. Een pakkende autobiografie die alle mooie en minder mooie kanten van pleegzorg laat zien. Also, heel jaloers op de gevatheid van de jonge Esi.
In een nacht uitgelezen. Knap verwoord hoe je als pleegouders in een spagaat komt te staan als je je hecht aan het pleegkind en vice versa. Leuke humor van een bijzonder kind van zeven jaar.