Ερμής ο Τρισμέγιστος: Άπαντα, Αποσπάσματα - Μαρτυρίες

by Ερμής ο Τρισμέγιστος

Τα περισσότερα και εκτενέστερα αποσπάσματα των ερμητικών κειμένων (λόγοι του Ερμή, λόγοι της Ίσιδας, ανεξάρτητα αποσπάσματα) προέρχονται από τον Στοβαίο.
Τρισμέγιστος Ερμής ονομάστηκε η ελληνική εκδοχή του αιγυπτιακού θεού Θωθ ύστερα από τον συγκρητισμό ελληνικής και αιγυπτιακής θρησκείας κατά την ελληνιστική εποχή. Ο Θωθ ως φορέας μιας διττής θεοσοφικής παράδοσης με φιλοσοφικό αλλά και πρακτικό-μαγικό χαρακτήρα, την κληροδότησε και στον Τρισμέγιστο Ερμή. Από την ελληνική μετάφραση των ιερών κειμένων του Θωθ και με την προσθήκη στοιχείων από την ελληνική φιλοσοφία (κυρίως τον Πλατωνισμό, τον Πυθαγορισμό και τη Στοά) αλλά και από την ιουδαϊκή παράδοση και από διάφορες άλλες ανατολικές φιλοσοφίες, προέκυψαν τα πρώτα Ελληνικά Ερμητικά, με διττό και αυτά προσανατολισμό, φιλοσοφικό και πρακτικό-μαγικό. Η ερμητική παράδοση εξακολούθησε να καλλιεργείται στην ελληνική πλέον γλώσσα έως τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, οπότε και διαμορφώθηκαν τα φιλοσοφικά εκείνα κείμενα τα οποία συγκεντρώθηκαν την περίοδο της Αναγέννησης και εξακολουθούν να εκδίδονται μέχρι σήμερα υπό τον τίτλο Ερμητικά Κείμενα. Παράλληλα όμως η άλλη πλευρά της διπλής ερμητικής παράδοσης εξακολούθησε και αυτή να παράγει μέχρι και τον Μεσαίωνα μία σειρά πιο λαϊκών έργων με μαγικό-πρακτικό χαρακτήρα, μεταξύ των οποίων κορυφαία θέση κατέχουν οι "Κυρανίδες". (Από την παρουσίαση της έκδοσης)


Περιεχόμενα

Α. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΟΒΑΙΟ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΑΤ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΜΜΩΝΑ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
Β. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
Σχόλια

808 pages, Paperback

Published February 1, 2001

About the author

Το όνομα που χρησιμοποιούσαν κατά την Αρχαιότητα οι Έλληνες για τον σεληνιακό θεό των Αιγυπτίων Θωθ, προστάτη και εμπνευστή της αστρολογίας και της αλχημείας ο οποίος ταυτίσθηκε με τον Ερμή της ελληνικής μυθολογίας. Ονομάσθηκε έτσι από το πλήθος των ανακαλύψεων που αποδίδονταν σ΄ αυτόν όπως της γλώσσας, του αλφαβήτου, της γεωμετρίας, της αριθμητικής, της αστρονομίας, της ιατρικής, της γυμναστικής, του χορού, της μουσικής, της γλυπτικής και κάθε τέχνης ή επιστήμης, ή ακόμα λόγω της τριπλής όπως πίστευαν ιδιότητάς του ως φιλοσόφου, ιατρού και βασιλέως. Αποτελούσε το σύμβολο της θείας διάνοιας, "ο ζων λόγος" όπως τον αποκαλούσαν, η ενσαρκωμένη σκέψη.

Στον "Τρισμέγιστο Ερμή" αποδίδονται πολλά ελληνικά συγγράμματα τα οποία γράφηκαν κατά τη ρωμαϊκή εποχή και εκπροσωπούσαν το διανοητικό κίνημα του ερμητισμού.

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος έγινε γνωστός στη Δύση κατά την Αναγέννηση όταν ο Μαρσίλιο Φιτσίνο μετάφρασε στα λατινικά το (ελληνικό) κείμενο των σωζόμενων ερμητικών γραπτών, γνωστών σήμερα ως Hermetica ή Corpus Hermeticum. Το κείμενο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους αλχημιστές της εποχής και κρατούνταν μυστικό, οπότε η ετυμολογία της "ερμητικής γνώσης" και της λέξης "ερμητικός" προέρχεται από εδώ.