فهرست مطالب کتاب: - دین و مذهب در عهد ایلخانان ایران - تصوف در دورهی ایلخانان - جامعالتواریخ و تاریخنویسی در دورهی ایلخانان - مقلدین شاهنامه در دورهی مغول و تیموری - تاریخ منظوم شمسالدین کاشانی
ص 109: عصر حکومت ایلخانان ایران دورهی مناسبی برای تصوف به شمار میرود و به طور کلی دورهی بعد از حملهی مغول تا دورهی تیموری از لحاظ وسعت یافتن زمینه و پیشرفت تصوف دورهی مشخص و ممتازی میباشد.
ص 110: [تصوفی که در دورهی ایلخانان رواج مییابد «تصوف خانقاهی» است که سپس به شدت مورد حملهی حافظ قرار میگیرد.]
ص 102: [به ابتذال کشیده شدن تصوف در دورهی ایلخانان] و عکسالعمل همین اوضاع است که زمینه را برای ظهور شخصیتی عارف و صریح و منتقد چون حافظ شیرازی آماده میسازد تا یکباره آتش در خرقهی ریا بزند و از آستین خرقههای مُرائیان [=ریاکاران] هزاران بت کشف کند و بگوید: خدا زان خرقه بیزار است صد بار / که صد بت باشدش در آستینی
ص 131: تاریخنویسی به اتفاق آراء محققین و دانشمندان بزرگترین خصیصهی ادبی عهد ایلخانی محسوب میشود و در هیچ دورهای از ادوار ادبی ایران فن تاریخنویسی تا این حد پیشرفت نکرده و آثاری به عظمت و اهمیت کتابهای تاریح روزگار ایلخانان به وجود نیامده است... [این دوره] این امتیاز را دارد که در زمانی کوتاه عظیمترین و مهمترین آثار تاریخی را به عالم ادبیات تقدیم کرده است که از آن جمله چهار کتاب تاریخ جهانگشای جوینی و جامعالتواریخ رشیدی و کتاب تجزیهالامصار و تزجیهالاعصار معروف به تاریخ وصاف و تاریخ گزیدهی حمدالله مستوفی و به خصوص دو کتاب اول و دوم دارای ممیزات منحصر به فرد میباشند.