Jump to ratings and reviews
Rate this book

Mortífago

Rate this book
Si los personajes de <> me pertenecieran, el protagonista no sería Harry Potter. Además habría sexo, drogas y Rock 'n' Roll y Slytherin desnudos.

1620 pages, ebook

First published May 1, 2009

8 people are currently reading
51 people want to read

About the author

Metanfetamina

4 books6 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
33 (64%)
4 stars
13 (25%)
3 stars
5 (9%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
Profile Image for Uinda Seivra.
Author 2 books6 followers
April 1, 2020

Empecé este fic sin querer. No sé quién me convenció, posiblemente la de siempre, pero huelga decir que Theodore y sus rarezas me enamoraron desde el primer instante.

Un día, casi desesperada por descubrir qué eran en realidad esos ojos amarillos, busqué a la autora cuyo nombre aún no sé si sabría escribir bien (Voy a intentarlo: Pilkunnussita. Si lo he puesto mal ya tenéis un motivo más para reíros de mí) y vi que no había más. Que no iba a haberlo. Y cuando lo hubo, yo ya estaba a otras cosas y Theodore y sus movidas eran la nada olvidada en un cajón. Hasta diciembre de 2019.

Y, sinceramente, todas las conclusiones no merecen la pena, sobran, posiblemente ya estén dichas, pero no me puedo ir de aquí sin poner mi piedrecita:

Mortífago es a Harry Potter lo que Así Habló Zaratustra es a la Biblia. Y que vengan a decirme lo contrario. Porque, tía, has cogido todo lo que sabíamos y lo has despezado delante de nuestras putas narices. Has tomado la verdad que conocíamos y la has pisoteado. Nietzsche mató a Dios y no digo a quienes has matado tú, porque sería spoiler.

Y ahora, un agradecimiento a parte. Empecé a querer escribir (de verdad, fuera de fakeland, aunque sí en fanfiction) a raíz de muchas cosas, pero, entre ellas, está este fanfic que en aquella época era un gran proyecto inacabado. Y, joder, ¡¡¡gracias!!!

Y nah. Ya está, perdón por ponerme intensita. No sé poner punto y final, así que me lo ahorro
Profile Image for Bárbara  Alejandra.
30 reviews4 followers
February 6, 2020
3.5

Tengo casi 30 años. Soy de esa generación que creció con Harry Potter. Cuando salió la piedra filosofal tenía la edad de Harry y ya había leído los primero 4 libros. Aunque era fan, siempre se me antojaron ridículos muchos aspectos de su mundo. La nobleza de Harry que no venía de ninguna parte, gratuita y estúpida; la ambivalencia de Rowling al mostrar algunos personajes rematadamente buenos o malos, unidimensionales, y luego otros con un precioso tono de gris que parece salirle casi de chiripa con muy pocos personajes. Mortífago es de esas cosas que enriquece la saga aportando los temas y matices que aún puedo apreciar, cuando la saga me parece demasiado tibia o poco construida. Puedes ver a la autora madurar con sus personajes (mucho de la nota es global, los primeros capítulos puedes era inconsistentes) y la historia mejora con cada capítulo. Es entrañable, conmovedora y orgullosamente amarga, me hizo amar a sus personajes y me lo leí de tirón como hace mucho no me pasaba. La autora me ha parecido genial y espero que su novela próxima a publicarse reciba la atención que merece. Gracias por Blaise, por Emmanuel, por Tom Draco.... Pansy, por la presciosa pareja que armaste con Vincent y Gregory, personajes que jamás había podido apreciar. Gracias por no temer con Daphne e incluso gracias por Theodore. Por el erotismo, las lágrimas y el arrepentimiento.
Profile Image for Nea Poulain.
Author 7 books546 followers
May 7, 2021
Kinda weird nunca haber calificado esto. Theodore Nott, espero que cuando te mueras tu castigo sea pisar legos descalzo para toda la eternidad. Te sacaría las entrañas, pero seguro te parece divertido.
Profile Image for Maria Bonet.
355 reviews22 followers
September 1, 2019
Brutal.
Avui han acabat de publicar aquest Fanfic que ha durat 10 anys, jo l'he llegit tot aquest estiu, són unes 1800 pàgines BRUTALS.
Brutals perquè hi ha violència explícita i sexe, homo, hetero, bi, perquè s'explica una història que ja conec però que alhora és completament diferent perquè està explicada des d'un altre punt de vista. Brutals perquè l'autora és súper coherent i no hi ha res, absolutament res que sobri ni res que no estigui lligat i ben lligat.
Brutals perquè està escrit de manera molt valenta i sovint això la porta per camins on segurament no voldria anar però que són els que fan falta a la història i això s'agraeix.
Mortífago és el Harry Potter que hauria escrit Ben Brooks i tots sabeu que m'encanta Ben Brooks.
Profile Image for Sandra.
157 reviews
June 7, 2020
Es atroz, he sufrido muchísimo leyendo y, pese a todo, es una de las mejores historias sobre el mundo mágico que he leído en mucho tiempo. Es real, llena más huecos de los que creía que había y lastima y remueve al mismo tiempo.
Sobre todo me ha gustado porque los personajes son grises, tienen aristas y, salvo en el caso más evidente, he podido empatizar con ellos.

Al principio dudaba entre las 4 y las 5 estrellas, pero los epílogos han decantado claramente la balanza. Diecinueve días, meses y años. Distintos puntos del mismo futuro.

Gracias.
Profile Image for Rebeca.
Author 5 books19 followers
January 10, 2020
No sé ni por donde empezar. Es la historia que no sabía que necesitaba hasta que la he devorado. Es una carta de amor a todos los Slytherin, a los personajes secundarios, a los villanos y los no tan villanos. Es todo aquello que la Jk se negó a darnos por cobarde.

Es un fic que ya no soy capaz de separar de la obra original.

"Mortífago" es marivilloso de principio a fin. Todo fan de Harry Potter debería leerlo. ES QUE ES UNA PUÑETERA OBRA DE ARTE I CAAAAAAAANT.

Me he enamora de personajes que apenas se han mencionado en la historia orginal, he llorado y reído con ellos. Y me ha dolido. Todos y cada uno de ellos me han dolido a un nivel que hacía mucho que no sentía. Me han partido en cachitos como a Theodore y me han devuelto a la vida. Así sin más.

Es que tiene tantísimos momentos que no sabría elegir uno. Los siete en la playa, la bofetada a Draco, vinsexual, las fiestas de slytherin, la primera regla, los slytherin perdidos en el Londres muggle. Pansy Parkinson. LA JODIDA Y PUÑETERA AMA DE PANSY PARKINSON QUE SE MERECE EL CIELO LAS ESTRELLAS Y TODO EL UNIVERSOOOOOOOOOO.

Llevaré a Lisa Turpin en el corazón siempre. Y a Manny y a Adrian (ay Adrian, ojalá más Adrian en la vida), a Crabbe y Goyle, a Zabini con sus chistes y la máscara. A Draco y su ya no tan inflado ego. A Tony, Wyot, a Daphne. Daphne siempre tendrá un lugar privilegiado en mi corazón.

Y Theodore. Siempre recordaré a Theodore, para lo bueno y para lo malo.

Ahora no se que hacer con mi vida después de este fic.

Seguiré de cerca a la autora porque todas sus palabras son ORO.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Profile Image for Milenrrama.
1,470 reviews16 followers
June 12, 2022
Entiendo por qué está este fic tan mitificado, sobre todo por aquellas personas que lo fueron siguiendo durante su periodo (larguísimo de publicación), pero también creo que hay un enorme factor nostálgico que embellece ese sentimiento y que no se corresponde con la realidad del fic. La autora comienza contando una historia (no lo digo yo: lo dice ella en las notas finales y si lees el fic del tirón SE NOTA MUCHO), hacia la mitad cuenta otra y al final cuenta otras dos. Se nota que ha intentado hilarlo (y lo incómoda que se sentía en el útlimo tercio con Theodore como narrador, cuando ella quería a Daphne) y más o menos lo ha conseguido, pero no puedo evitar pensar en que hay cuatro historias y no me ha contado ninguna bien del todo, por mucho potencial que tuviesen. Al menos una tengo la suerte de haberla podido leer en Prende fuego a la noche, lo cual ya es un paso, pero esa parte, por muy práctica que fuese para su original después, queda poco orgánica en el fic y sólo se salva (para mí) por mi gusto por los vampiros hornys xD. El ensamblaje de diferentes historias se nota tanto que creo que se podrían quitar unas 700 páginas (de las 1300 que tenía en mi ereader) y la historia no se vería afectada (de hecho, Lisa Turpin puede desaparecer de la historia sin problema, toda su trama se queda en una promesa constante desde el inicio que apenas se cumple de manera anticlimática): un par de escenas en flashback del joven Theodore a partir del momento en que abre el despacho de su padre, y tienes el personaje perfectamente caracterizado sin pasillos que no llevan a ningún sitio.

Dicho esto: el fic es bueno. Metanfetamina cuenta MUY BIEN. Retrata a Theodore de una manera escalofriante y el desarrollo de Daphne (junto con Pansy y Blaise best personaje de la saga). Engancha mientras la lees y quieres saber más. Los fallos del fic son notables porque ahora ya no hay semanas o meses de espera entre capítulo y capítulo y va todo más del tirón, pero no hay que olvidar que es un fic sin trabajo editorial detrás. Un producto en bruto de una autora brújula, vamos, que ha ido evolucionando a la vez que su historia y que ya no es la misma persona al terminarla que al comenzarla. Y eso TAMBIÉN ES BONITO.

Lo mejor? LOS PERSONAJES. El trabajazo que hace para coger los personajes que apenas tienen caracterización y convertirlos en memorables es brutal. Entiendo por qué hay 2389042348970 fanfics del fanfic con Theodore, Daphne o Manny a la cabeza. Son atractivos, empatizas con ellos incluso a pesar de que no son buenas personas (al fin y al cabo, quién lo es, no?. No lo digo yo, es un mensaje del subtexto del fic). Hasta Adrian Pucey, Tryhart Vaisey o Terence HIggs, meros secundarios, consiguen enamorarte. Consigue que la muerte de alguien tan horrible como Dolohov se sienta un alivio y, al mismo tiempo, dé un poco de pena (recordad qeu no son spoilers, el fic respeta el canon de Hatsune Miku).
Profile Image for Elena Gómez.
Author 17 books53 followers
June 20, 2020
Impresionante. Mil millones de gracias a Myriam por regalarnos esta pasada.
Este fanfic debería venir con advertencias, la primera de ellas: No empezar a leer si es época de exámenes o de mucho trabajo o de cualquier otra cosa que requiera atención, este fanfic engancha demasiado e impide dormir. También muchas otras, de maltrato animal, maltrato físico y psicológico, muerte, tortura, abuso sexual… y seguro que me dejo alguna.
Estos son libros para adultos, sin duda ninguna.
Tanto la temática como el estilo van cambiando a medida que la historia avanza.
En los primeros, destacan el salseo y te partes de risa con las fiestas y los dramas sentimentales en que se ahogan los Slytherin mientras Harry y sus amigos arriesgan sus vidas por salvar el mundo. (Especial mención a cuando se pierden por el mundo no mágico, me estuve riendo a carcajadas como una loca a las 2 de la mañana)
También estos primeros libros tienen algunos pasajes muy repetitivos que son para mí el mayor defecto. También hay algunos errores gramaticales y algunas incoherencias de fechas.
A partir del quinto libro toma un matiz indiscutiblemente más oscuro en el que el sadismo del protagonista empieza a ser mucho más importante y a pesar de ello, o por ello, engancha aún más.
A diferencia de otros Slytherin clasificados injustamente como malos, Theodore sí es malo. Completamente malvado, perturbadoramente malvado. Theodore hace llorar de miedo a Hannibal Lecter.
El sexto y séptimo muestra el otro lado del alzamiento de Voldemort: el lado de sus seguidores, sus motivaciones, sus sufrimientos… Enriquece enormemente el universo de Harry Potter.
La forma de narrar la batalla final de Howgarts es super emotiva. Hay algunos personajes que enamoran y son putos héroes aunque nadie se entere. No me han gustado todos los finales, pero de alguna manera todos parecen correctos.
Imprescindible para los amantes de la saga de Harry Potter (adultos).
210 reviews1 follower
July 9, 2022
4,5⭐

Este fanfic de Harry Potter nos relata la misma trama de los libros narrada des del punto de vista del Slytherin Theodore Nott, quien en la saga es un personaje secundario.

Lo que más me gusta es que cada miembro del grupo tiene una personalidad y una situación familiar característica. Ahora ya no puedo imaginarme una Pansy, un Blaise o una Daphne sin la personalidad de este fic, veo que les falta algo.

Mis capítulos favoritos son los primeros porque vemos a los Slytherins actuando como adolescentes con vivencias de adolescentes sin mortífagos y marcas tenebrosas de por medio. Vemos sus conflictos, como entran en la adolescencia y como interaccionan con las personas que les gustan.

Es bueno que se haya transmitido también antislytherismo de la saga. Donde los Slytherin son odiados por el hecho de ser Slytherin. Un crío de once años no sabemos si será mortífago o no, pero si ya lo juzgamos como tal después no lo culpemos de que lleve la marca tenebrosa.

Ha sido muy interesante ver la historia que hay detrás de Voldemort y los primeros mortífagos y lo que hay detrás de la muerte de la madre de Theodore. JK Rowling no nos puede decir que un niño vio morir a su madre sin explicarnos las circunstancias de dicha muerte y qué hacía el niño viendo dicha defunción.

Lo que no me ha gustado ha sido la toxicidad de algunas relaciones (menos mal que después los personajes recapacitan), el triángulo amoroso entre Lisa Turpin, Theodore Nott y Daphne Greengrass (no me gustan los triángulos amorosos, lo siento y Lisa no me caía bien así que cada vez que salía ya tenía ganas de que se fuera).

Me ha pasado lo mismo que con la saga original, como solo vemos un único punto de vista de la narración (Harry en el libro original y Theodore en el fic) a veces la trama pide que no esté para que se pueda desarrollar otras subtramas (interacciones entre otros personajes o subtramas en las que el narrador ni está ni se le espera). Menos mal que a la mitad de la historia eso ya cambia.

Algunas muertes de personajes secundarios me decepcionaron por sufrir una muerte sucia y deshonrosa o hubiera querido que murieran de otra manera. Y yo soy una persona de finales felices, y el final no tiene nada de feliz.

Aún así lo recomiendo para quien le guste los fics y Harry Potter.
Profile Image for Irene Gorricho.
Author 6 books25 followers
November 7, 2022
Sin palabras.

Es el libro que me habría encantado leer en la adolescencia. El lado oscuro, salvaje y diferencia de la historia que nos contaron y que nunca se arriesgó a ir más allá, a experimentar y crecer junto a sus lectores que empezaron jóvenes.

Los personajes, todos esos grandiosos personajes de la casa de las serpientes, al fin tienen voces, tienen unas personalidades diferentes y arrolladoras que hacen que nos encariñemos, que luchemos con ellos, que queramos seguir devorando las páginas.

Me ha encantado ver a esa Pansy que demuestra ser más valiente que cualquiera, a esa Daphne que siempre fue más que una fachada bonita aunque pocos lo viesen, a Draco con sus inseguridades, la grandíosa historia de Vicent y Gregory, las máscaras de Blaise y al puñeterísimo Theodore Nott, al que quieres arropar y luego destrozar con tus propias manos. La evolución de todos es preciosa.

No le doy más estrellas porque no puedo. Porque aunque tenga alguna falta la corrección y se noten los diferentes estilos, es un pedazo trabajo de fanfic con todo hiladísimo.
Profile Image for Pirra Smith.
Author 14 books82 followers
June 10, 2020
Es una puñetera pasada. Lo he disfrutado como una enana.

Ha sido como volver a revisitar el mundo de Harry Potter y toda la historia desde una perspectiva totalmente distinta.

Me he enamorado de todos y cada uno de los personajes. Crabbe y Goyle han dejado de ser un pack sin personalidad para ser Gregory y Vincent. Draco ha probado ser mucho más de lo que podía llegar a ser, los personajes femeninos de Daphne y Pansy me han parecido empoderados a la par que enternecedores. He descubierto a Blaise Zabini como ente propio y sobre todo he podido amar y odiar a Theodore Nott.

Ya no es que merezca la pena leerlo, es que es necesario.

Si quieres leer todo lo que pienso sobre Mortifago pásate por mi blog: Hablemos de Mortifago de Metanfetamina.
Profile Image for Fabiola Alvarez Chancolla.
20 reviews
August 16, 2022
Me gustó la idea que plantea este fanfic, la de contar la historia desde la perspectiva de los denominados como "los malos" dentro de las 4 casas, porque se siente más natural describirlos como personas, que pueden sentir y pensar, que pueden cometer errores y tener virtudes.
Disfruté leyéndolo, sobre todo las primeras partes, fue muy divertido, aveces no podía contener la risa, pero a medida que va avanzando se va tornando más oscura. La última parte si me dejo algo descolocada pero no fue malo.
Profile Image for Inge.
93 reviews
June 21, 2020
Imagínate leer los siete libros desde la perspectiva de Slytherin. Imagina enamorarte de Pansy, Draco, Greg, Vin, y una miríada de personajes secundarios que ni recuerdas. Añade una trama con malos de verdad, de los que te dejan mal cuerpo, que le añade trasfondo y sentido a los que ya conocías. Y unos buenos de mentira, ni buenos ni malos, humanos con luces, sombras y conflictos internos. Resultado: le da 800 vueltas al relato de jotaká. Ella inventó el mundo, claro, pero la ejecución de una historia es otra cosa.
Profile Image for Angie.
103 reviews
August 19, 2021
Ahora sí, me voy a terapia 🤧. Me ha encantado, pero cómo he sufrido, y cómo me he reído y disfrutado. Gracias por esta historia.
Profile Image for Re.
76 reviews
November 4, 2019
Myriam, te habrán dicho de todo a estas alturas. Que escribes de putísima madre —algo que tú ya sabes—, que Mortífago se ha convertido en un referente de los fics en español o que se leerían hasta tu lista de la compra. Coincido con todas ellas.

Yo vengo a darte las gracias. Por empezar esta locura en forma de fic —que ya hay que tener los ovarios muy bien puestos para meterse en un proyecto así—, por seguirlo cuando no lo leía nadie y por decidir acabarlo aunque tuvieras un buen puñado de sentimientos encontrados. Por escribir lo que tú querrías leer y por hacerlo sin pelos en la lengua, sin importarte el qué dirán. Tu nombre no empieza por «v», pero eres valiente de narices.

Has conseguido que alguien que va a cuarenta páginas por hora se haya leído más de mil quinientas en menos de un mes, con clases, curro y vida de por medio.
Me has hecho aguantar la risa en el tren y tener que explicarle a mi hermana por qué me estaba descojonando en la cama; tragarme las lágrimas y llorar a moco tendido. He querido a los personajes, los he odiado y vuelto a querer (a excepción del desquiciado). Me he enfadado leyendo algunas partes y he agradecido en voz baja todos y cada uno de los finales. No tenían por qué ser así, pero fueron. Te has alejado del fanservice y has hecho lo que te ha salido del coño —ajustándote a la puñetera Rowling y sus mil lagunas—, y no puedo admirarte más por eso.

Gracias por dejarte descubrir como autora —con este y con todos los demás— y por mostrar pedacitos de ti; por la representación y por todo el trabajo que no se ve.
No creo que sea necesario pedirte que sigas escribiendo (de la cárcel se sale, pero de esto no). Porque no dudo (y lo digo completamente en serio) de que un hueco en el mercado es tuyo. Y si no siempre nos quedarán las listas de la compra (que no, tía, que de una forma u otra tú vas a ser todavía más grande). Aprovecho para felicitarte once again por la primera publicación y el primer puesto en la antología, que me pillaré en cuanto pueda. Tengo un sitio reservado en la estantería para todo lo que saques.

Un besito enorme.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.