დასავლურმა „რბილმა ძალამ“ – იქნებოდა ეს ამერიკული ჯაზი თუ კინემატოგრაფია, ლიტერატურა თუ როკ-ენ-როლი – ჯერ საბჭოთა იდეოლოგიის გაშიშვლება და მერე კი აღსასრული დააჩქარა; მან მორიგ ჯერზე დაამტკიცა, რომ „ხე ნაყოფით გამოიცნობა“ – ანუ საბჭოეთში მცხოვრებთათვის ნათელყო, რომ დასავლური სისტემა, თავისუფალი ბაზრითა და სიტყვის თავისუფლებით, კაპიტალიზმითა და კერძო საკუთრებით უფრო ღირებულ შედეგს ქმნიდა, ვიდრე მარქსისტულ-ლენინისტური სოციალიზმი მისი ხუთწლედებით, „გმირი დედებითა“ და მოწინავე მწველავებით. თავისუფალი სამყაროს ეს „ნაყოფი“ ყველაზე დამარწმუნებელი არგუმენტი აღმოჩნდა იმის გასაგებად, რომელი იდეოლოგია სჯობდა სუპერსახელმწიფოთა ჭიდილში –სოციალისტური თუ კაპიტალისტური, კომუნისტური თუ დემოკრატიული.
არ მიყვარს დიდად ჯაზი, მაგრამ ამ წიგნის კითხვისას უბრალოდ გინდა თუ არ გინდა უნდა გქონდეს სადღაც ჩართული. მე ვერ მოვესწარი საბჭოთა კავშირს, არ ვიცი როგორ ჩამოჰქონდათ ჩუმად ვინილები, როგორ იწერებოდა კასეტიდან კასეტაზე მუსიკები.. მაგრამ ერთი რამ კი ცხადია ადამიანს ყოველთვის ექნება “ფლობის” ვნება, შესაბამისად ვერც ვინილები ჩანაცვლდება ონლაინ პლატფორმებით და ვერც წიგნი ჩანაცვლდება kindle-ით.