Brodeck, recém-saído de um campo de concentração após o término da Segunda Guerra Mundial, regressa ao seu povoado, próximo à fronteira com a Alemanha. Certa noite, ele chega ao armazém local no momento em que os homens de sua aldeia acabaram de cometer um assassinato brutal. Por ser um escriba, é obrigado pelos outros a fazer o relatório sobre o ocorrido. Enquanto aprofunda sua investigação, Brodeck faz perigosas e chocantes descobertas, que podem mudar sua vida e a de outras pessoas de maneira irreversível. Esta impressionante adaptação do premiado romance de Philippe Claudel, um dos nomes proeminentes da literatura francesa contemporânea, é um marco das HQs mundiais. Enquanto Claudel narra os aspectos mais sombrios da humanidade, Larcenet os tinge com a escuridão advinda dos piores horrores que uma pessoa pode enfrentar. O Relatório de Brodeck já se firmou como um dos maiores exemplos do poder de expressão da arte dos quadrinhos.
Manu Larcenet (full name: Emmanuel Larcenet) is a French comics writer and artist. He has been working with Fluide Glacial magazine since 1994 and with Spirou magazine since 1997.
PT Provavelmente não devia ter lido este livro nesta fase da minha vida — é simplesmente demasiado pesado. E não falo do peso físico.
A natureza pode ser implacável, mas os seres humanos conseguem ser muito piores.
Para além do clima duro e cruel, cada gota de sofrimento e crueldade nesta história vem das pessoas. São os seres humanos a origem de todo o tormento descrito aqui.
Nunca consegui compreender como é que alguém pode ser tão cruel com outro ser humano — mas a verdade é que há demasiadas pessoas capazes disso. E dispostas a fazê-lo.
É tudo simplesmente… triste. Cada elemento dos acontecimentos deste livro é profundamente triste.
A crueldade da nossa espécie está retratada de forma poderosa nesta história.
E é por isso que pessoas como Brodeck são tão importantes. Pessoas que sabem distinguir o certo do errado. Inteligentes, fortes, que não hesitam em enfrentar o Mal de frente. Que não se curvam perante a escuridão.
É simplesmente impossível não dar a este livro a pontuação máxima.
--
EN I probably shouldn't have read this at this point in my life — this book is simply too heavy. And I don't mean physically.
Nature can be harsh, but humans are so much worse.
Beyond the unforgiving weather, every ounce of pain and cruelty in this story comes from people. Human beings are the source of every torment described here.
I've never fully understood how some can be so cruel to others — yet the truth is, there are far too many who are not only capable of such cruelty, but willing.
It’s all just… sad. Every aspect of the events in this book is deeply, profoundly sad.
The cruelty of our kind is powerfully portrayed in this story.
That’s why people like Brodeck matter. People who know right from wrong. Intelligent, resilient individuals who are willing to confront the evil in this world without flinching. People who refuse to bow to darkness.
It’s simply impossible not to give this book the highest rating.
Impresionante. Hacía tiempo con no leía un comic que me invitase tanto a detenerme en el placer de verlo y leerlo. Una experiencia totalmente inmersiva, donde parece que somos uno más que estamos en el pueblo, acompañando a Brodeck en la redacción de su informe. Una historia desgarradora y conmovedora. Una narrativa magistral. Y a nivel gráfico, un virtuosismo excepcional. No es que sea totalmente recomendable, sino que es absolutamente IMPRESCINDIBLE.
Dok sam čitao ovaj savršeni opis tjeskobe, ne mogu ne primjetiti da Manu Larcenet postaje neprikosnovena faca u svijetu stripa. Svojevrsna adaptacija knjige Brodekov izvještaj Philippe Claudela (koju nisam čitao) se mora uvrstiti u lektiru svakog obrazovnog sustava koji iole drži do sebe. Obavezno štivo za one koji traže nešto više od obične priče..
Es una locura el dibujo de Larcenet en este cómic (en la línea de "Blast: Intégrale" más que en "Los combates cotidianos" o "El retorno a la tierra, Tomo 1: La vida auténtica"). Una maravilla, cada personaje es completamente reconocible y las expresiones faciales están muy bien logradas. Es la adaptación en cómic de la novela homónima de Phillipe Claudel, que nos muestra la situación en un pueblo que se ve enfrentado a sus peores demonios al llegar un extranjero, que no entienden y que los aterra, llevándolos a tomar una decisión horrible. El informe que debe hacer Brodeck, es para intentar explicar qué ha sucedido, ya que él es otro extranjero, que ha salido del infierno de un campo de concentración y que regresa al pueblo de su mujer para encontrarse con la culpa colectiva reprimida.
“Eğer savaşı ve savaşın bize yaşattıklarını yaşamış olsaydınız, siz de bizim gibi olurdunuz. En acısız şekilde yaşamanın yollarını arardınız. İnsanca bir şey bu.”
Daha önce iki kitap şeklinde basıldığında okumuştum. Larcenet kredisi ve bıraktığı izden mürekkep bu ciltli tek baskıyı da şartsız sipariş ettim. Baştan sona okuma bambaşka bir deneyim oldu!
Bu bir roman uyarlaması (imiş). Fakat kapakta bu ibare olmasa hiç başka şey düşünülmez, müstakilen gümbür gümbür bir kitap olurdu. Sembolizm, doğa, siyahlar simsiyah ve beyazlar büyük boşluklar…Avrupalı bir sanatçının elinden evvela Avrupa’ya sonra insanlığa dair bir manyetik rezonans görüntülemesi bu. Grafik olarak da öyle, teknik olarak da… Bütün patolojileri(mizi) semptom vermeden önce ve sonra ağır bir teşhir ve teşhis.
Farklılık, ötekiler, tahammül, azınlık olmak ve bencillik ve kötülüğün toplumsallığı üzerine çok şeyden bahsediyor. Ne desem ne yazsam bilemiyorum. Türkçe grafik roman seven herkes bu esere hem biçim hem içerik olarak mutlaka sahip olmalı!
İsim vermemekle birlikte İkinci Cihan Harbi ve akabindeki atmosferden bahsediyor. Her çağa tümevarım mümkün gerçi ama semboller belirgin. Sistematik kötülük, adeta bir canavar gibi resmedilen askerler (naziler?) olsa da taşranın bencilliği/azgınlığı/bulaşıcı hayvani dürtüleri benim daha çok midemi bulandırıyor. İnsanın tüm varlığı/farklılığı hayvan olan haliyle mücadelesinden ibaret. “Fine dining” temasında bu gelir aklıma. Bedensel ihtiyaçlarımız yok sayamadığımız hayvansal özelliklerimizden. Besinleri öyle bir işliyor, öyle bir forma sokuyoruz ki, bu yemenin en sofistike halinde, mesela Fransız mutfağında, yemeğin ham halini öyle işliyoruz ki, ortamı öyle hazırlıyoruz ki, steak tartar yiyor dahi olsak, avını dişleyen bir aç hayvan imajından fersah fersah uzaklaşıyoruz. Hayvan halleri dönüştürüyoruz. Yahut beceremeyenler görmezden gelme gayretindeler. Tüm o ilkelliklerini, vahşiliklerini… Tembele güzel iş değil mi? Ölene kadar zaman doldurmaca. Peki bir gün biri bu düzeni bozarsa? Vahşisiniz diye bağırırsa? Sadece ima etse bile?
Gerçekten derinlikli bir iş bu. Türkçe basılmış en özel grafik işlerden diyebiliriz. Öneriyorum. İş bunu karaladığım gece yarısı itibariyle benden bu kadar.
Spoiler Alert: Doğrudan bir benzerlik olmamakla beraber Yasin suresinde geçen Habib-i Neccar hikayesini anımsıyorum. Antakya halkına hakikati söyledi ve…
Mracan, crn strip u svakom pogledu. U jednom momentu, kod prve scene iz logora podsjetio me na mausa, ali nije to dobra usporedba. Nije ovo priča o trenutku ludila koji izvlači najgore iz čovjeka. Ovo je priča o najgorem u ljudima. O mentalitetu mase. Ovo je libar ki bi triba biti obavezna lektira u našem društvu.
Nie jestem wielkim zwolennikiem przenoszenia literatury na język komiksu, zazwyczaj mam wrażenie uproszczenia, sprowadzania fabuły do streszczenia, a nawet wypaczania pierwotnych sensów. W przypadku "Raportu" nie znałem jednak oryginału, więc odpadł problem konfrontacji treści z moimi wyobrażeniami, dostałem za to dzieło na swój sposób wstrząsające, perfekcyjnie operujące obrazem, angażujące czytelnika w taki sposób, że po lekturze naprawdę trzeba ochłonąć. Dialogi są dawkowane oszczędnie, w tym komiksie mówi się dokładnie tyle ile potrzeba, za to perfekcyjnie operuje się ciszą. Sprzyja temu ponura, często zimowa, aura prezentowana w czarno-białych kadrach. Nawet, jeśli przeczytałbym wcześniej powieść Claudela, wiem, że nie byłbym zawiedziony, bo dzieło Larceneta najbardziej oddziałuje właśnie obrazem tak genialnie dostosowanym do poważnej i pesymistycznej opowieści, będącej swoistym studium zła. Niesamowite, że ten komiks stworzył ten gość, którego podziwiałem w świetnej "Codziennej walce". Stawiam obie pozycje obok siebie i nie mogę się nadziwić, że autor operuje tak różnymi estetykami i w każdej osiąga mistrzostwo
Unfortunately, I haven't heard about original book, until this adaptation, so I cannot tell how much of a power comes from original and what comes from Larcenet's art and depiction of certain scenes he selected. But oh my god...
I've read it twice this years and every times it hit me. Cruelty of man told almost without the words. You know something bad had happened. But still, it will catch you by surprise when it's finally revealed...
Story about war, enclosed community, what suspicion and paranoia can cause... How the worst can be awaken in people...
Amazing, how simple scene of man walking through snowy forest, followed by bird, can feel so heavy... Birds are flying carelessly in the sky while man commit worst thing imaginable...
It's hard to describe it, as this is sequential art at it's best. No unnecessary words or panels. Great pace, when even when you flip through it pretty quickly and easily, it still manages to communicate clearly and to create heavy and dark feeling... Pure comics experience.
Please put this book in every school library. 10/10. On my personal top 10.
Brodeck, definitivamente, se tornou uma das melhores leituras que fiz nos últimos anos.
Fiquei impressionado com o virtuosismo do Manu Larcenet em criar o visual para essa história que tem adaptação do Phillipe Claudel. O retrato que ele dá a desumanização dos seus personagens, a paisagem gélida e inóspita dessa aldeia, e a monstruosidade dos algozes da guerra, é algo tão único, que tornou essa experiência algo ao mesmo tempo difícil de engolir pela temática, ao passo que também é prazerosa ao deleite gráfico.
Infelizmente, não é uma leitura de fácil digestão. A temática da intolerância pinta quadros sufocantes e repulsivos, não abrindo espaço para alívios cômicos, o que deixa a trama ainda mais densa e nebulosa. Não me vejo relendo ele tão cedo, mas isso não tira o mérito de uma obra prima sem precedentes. Recomendo de olhos fechados essa obra que beira a perfeição narrativa e artística.
Che Larcenet abbia una dote innata quando si tratta di strappare e poi ricucire i cuori dei suoi lettori lo avevo già capito fin troppo bene leggendo Blast. Il rapporto di Brodeck racconta una storia più "classica", lineare, ma non per questo meno potente e d'impatto. Il tratto dei disegni, così scuri e profondi, quasi dolorosi, è un concentrato di perfezione.
"A guerra é um triunfo do medíocre... O criminoso recebe a auréola de santo e nós nos curvamos perante ele, aclamando-o... A vida parece tão monótona para os homens, que eles preferem a ruína."
Esse livro tem uma imensa sensibilidade, mas é uma sensibilidade que dói. Porque são várias verdades jogadas na nossa cara. E apesar de ser uma história representada em quadrinhos, com poucos diálogos, se torna lento de digerir, exatamente pelo seu conteúdo, por nos mostrar uma série de coisas que vemos na nossa própria sociedade e fingimos não ver. Algo que pensamos estar tão distante da nossa própria realidade quando na verdade está sempre mais perto do que imaginamos.
Quando a gente reflete sobre as guerras que existiram, sempre acabamos nos questionando: "Mas como as pessoas deixaram chegar a esse ponto? Como algo dessa magnitude pôde acontecer? E tão rápido? E como as pessoas não conseguiram impedir?". Mas aí a gente percebe que é um vírus silencioso, que quando você acorda pra realidade do que está acontecendo, já é quase tarde demais. Porque ninguém é exatamente da forma como se mostra, ninguém é exatamente da forma como nós imaginamos. Às vezes há mais bem do que mal e outras há mais mal do que bem, dentro de cada pessoa. E nem sempre isso vem à superfície a não ser quando uma situação impulsiona ou até mesmo obriga a vir.
Esse livro é verdadeiro, emocionante e nos deixa devastados, mas com algumas gotas de esperanças de que existam mais pessoas como o Brodeck. De qualquer forma, a certeza é que este é um livro extremamente necessário. Se você tem a oportunidade de ler, leia. É algo que realmente precisa ser lido, precisa ser conscientizado na nossa sociedade.
Não tenho o costume de ler histórias em quadrinhos, graphic novels, nada desse tipo. Eu lia bastante quando era criança, mas depois fui perdendo o interesse. Porém esse livro trouxe de volta esse interesse e a partir de agora, quero agregar histórias desse tipo cada vez mais nas minhas leituras.
Outra coisa extremamente bem feita é a arte desse livro. Às vezes, não são necessárias palavras e esse livro mostra exatamente isso, nas situações e nas expressões dos personagens. Nos faz realmente sentir!
E o livro acaba falando por si mesmo, por isso vou deixar várias passagens do livro ao invés de ficar apenas comentando sobre.
Pra mim, "O Relatório de Brodeck" nos deixa uma pergunta clara: "Vocês não conseguem enxergar o mal que estão fazendo uns aos outros? É assim tão difícil exercer conceitos tão simples como o respeito e a empatia?" E a verdade é que é.
Depois de ler esse livro e ficar pensando e repensando várias questões, uma frase de um outro livro ficava martelando na minha cabeça o tempo inteiro. "Porque acreditamos nos atos simples de bravura, na coragem que leva uma pessoa a se levantar em defesa de outra." É da série "Divergente" e fez total sentido pra mim enquanto eu refletia.
É exatamente isso! É tão mais difícil se levantar em defesa de outra pessoa quando isso pode ferir você mesmo. É tão mais fácil simplesmente se omitir diante de um ato de covardia, não é? Do que arriscar a própria pele pra defender uma injustiça? É extremamente nobre arriscar-se para defender alguém em uma situação de perigo, além de ser extremamente raro. Então pra mim, essa frase se tornou uma enorme base, exceto de que no fim das contas, realmente não é um ato simples de bravura, mas sim um dos maiores atos de bravura.
El estilo de dibujo de Larcenet es impecable, con un trabajo de luces y sombras que incluso da pena pasar de viñeta antes de maravillarte con la siguiente. Cada viñeta podría enmarcarse perfectamente.
La historia que cuenta y lo que pasa en ella es dura. La redacción del informe no solo nos relata los hechos que han llevado a cabo la realización del asesinato por parte de los vecinos del pueblo, sino que aprovecha para entrar en la vida y memorias del escritor, intercalando diferentes épocas y momentos de forma desordenada dando saltos temporales.
"Avanzo, retrocedo, me salto el hilo temporal como quien salta una cerca, me voy por las ramas y, sin quererlo, quizá no explico lo esencial”.
Nos habla del miedo, sobretodo del miedo a lo desconocido y lo diferente, sobre cómo todos y cada uno de nosotros esconde un lado egoísta y malvado que nos hace creer que estamos por encima de los demás, que nos hace ver lo diferente como algo a evitar como si fuese una amenaza para la integridad de nuestro ser o nuestra sociedad en lugar de verlo como una posibilidad de aprender y conocer más y mejor el mundo.
Nos enseña cómo el cerebro es capaz de sobrevivir canturreando una canción eternamente cuando ya nada tiene sentido ni vale la pena.
O traço do autor e a abundância da cor preta ilustram a história, as personagens e o ambiente onde ela se passa na perfeição. As cenas que se desenrolam sem falas honram o texto original. Para quem tem saudades do romance é um retorno aconchegante, mas apenas até ao ponto onde a história nos dói mais. Ver o final ilustrado é o fecho de um círculo que eu não sabia que ia ser necessário. Maravilhoso.
The original book is an amazing, and very heavy read, and Manu Larcenet's graphic novel adaptation is equally worthy. It captures the exact same dark, dark, dark atmosphere of the novel, and really leaves nothing out.
The plot is simple: unnamed country, unnamed village, after an unnamed war. Brodeck returns to his remote village, a survivor of a concentration camp. He picks up the remains of his life as best as he can. Some time later, a mysterious stranger comes to the village. He's finally murdered by the villagers. Brodeck, as the only one who wasn't there when the act happened, is asked to compose a report to the authorities: an account which would explain the situation and make the officials see that what the villagers did was righteous.
"Brodeck's Report", the graphic novel, again just like the novel, is a cauldron of emotions. I have never used this tired French cliche for anything before, but I'll use it here: tour de force. That's what it is, plain and simple.
The volume is even more impressive considering Larcenet not only wrote it, but did the art himself. I must specifically praise the art. He employs a rough style, leaning on minimalist, with stark contrasts between black and white. But I have rarely seen an artist that could portray movement and the unspoken subtleties of body language, as he did in "Brodeck's Report".
You owe it to yourself to have this in your collection. And if you speak Croatian (and related languages), you're in luck: one of the best comic book publishers in the whole world, Fibra, have this in beautiful hardcover edition for a bargain price of 200 kuna (~30 USD).
Nie jestem wielkim zwolennikiem przenoszenia literatury na język komiksu, zazwyczaj mam wrażenie uproszczenia, sprowadzania fabuły do streszczenia, a nawet wypaczania pierwotnych sensów. W przypadku "Raportu" nie znałem jednak oryginału, więc odpadł problem konfrontacji treści z moimi wyobrażeniami, dostałem za to dzieło na swój sposób wstrząsające, perfekcyjnie operujące obrazem, angażujące czytelnika w taki sposób, że po lekturze naprawdę trzeba ochłonąć. Dialogi są dawkowane oszczędnie, w tym komiksie mówi się dokładnie tyle ile potrzeba, za to perfekcyjnie operuje się ciszą. Sprzyja temu ponura, często zimowa, aura prezentowana w czarno-białych kadrach. Nawet, jeśli przeczytałbym wcześniej powieść Claudela, wiem, że nie byłbym zawiedziony, bo dzieło Larceneta najbardziej oddziałuje właśnie obrazem tak genialnie dostosowanym do poważnej i pesymistycznej opowieści, będącej swoistym studium zła. Niesamowite, że ten komiks stworzył ten gość, którego podziwiałem w świetnej "Codziennej walce". Stawiam obie pozycje obok siebie i nie mogę się nadziwić, że autor operuje tak różnymi estetykami i w każdej osiąga mistrzostwo
A book like this hits you harder than a bunch of war films put together..
More than the war, the book tries to paint the horrific image of how the war affected normal people who lived on their own in their remote villages, isolated from the rest of the world...
The art work and the narrative are perfectly blended and suits to the tone of the story and its setting..
Depois de ler o romance de Philippe Claudel fiquei com vontade de ler esta versão gráfica. Adaptar o Relatório de Brodeck a uma BD que transmitisse a essência da obra original, parecia-me uma tarefa quase impossível. A verdade é que Manu Larcenet conseguiu criar uma verdadeira obra de arte. Os seus desenhos conseguem retratar de forma sublime o ambiente desta história, as páginas sem texto completam com imagens marcantes e belas esta narrativa tão dura. Que maravilha!
Ao virar a última página dessa linda edição em capa dura, preciso de tempo para processar o que estou deixando. O fato de as ilustrações serem uma obra de arte dispensa comentários - emoções são apresentadas com beleza e detalhe em cada rosto, em cada olhar, em cada paisagem. O escriba entrelaça o relatório que os aldeões o coagem a escrever, na história de sua própria vida, rumo ao relato minucioso dos eventos que culminaram no assassinato de um forasteiro. Acaso, a sabedoria dos mais velhos, a ameaça que a educação representa, propriedade em atitudes, crueldade e o papel da memória são alguns dos temas nesta sensível e encantadora HQ que definitivamente merece ser vista/lida.
***
As I turn the last page of this gorgeous hardback, I need time to process what I’m walking out of. The fact that the illustration is a masterpiece goes without saying - emotion is beautifully conveyed through and through, in every face, every gaze, every landscape. The scribe weaves the report the villagers coerce him to do with the tale of his own story, leading up to a painstaking account of the events that culminated in the assassination of an outsider. Chance, the wisdom of the elderly, the threat education poses, ownership, cruelty, and the role of memory are some of the themes is this heartbreaking yet delightful graphic novel. Definitely a must see/must read.
Muuito bom, a estrutura narrativa é diferenciada acho que nunca tinha visto em hqs(talvez por ser uma adaptação de livro onde o autor optou por manter a estritura original) , pra mim é a cereja do bolo. A história é tão bem contada e plausível que alguns momentos trazem uma brutalidade de eventos reais, me fez pensar em como nosso comportamento pode mudar quando estamos em bando e somos expostos a situações atípicas, podendo encadear uma série de eventos selvagens e irracionais... A arte é maravilhosa bem parecida com a do Chabouté (achei "melhor" até, acho os rostos desenhados pelo Chabouté meio estranhos) e orna perfeitamente com o ritmo da narrativa. Enfim, livraço.
A narrativa e o desenho foi me conquistando aos poucos, não deu para entender tudo no início mas fui levando. Ao longo do enredo, as coisas foram se costurando, um suspense foi se criando, as desconfianças do protagonista começaram a ser também as minhas desconfianças... Quando percebi, estava 100% cativada na narrativa e totalmente embasbacada com os detalhes e os diálogos. Terminei a leitura com vontade de reler tudo, o que comecei a fazer imediatamente.
Não conheci a obra original, mas essa adaptação parece ter sido feita, de fato, com maestria.
Tremendo. Ilustración, guión, historia. Oscuro, tenebroso, frío, inquietante, turbio, triste. Esos claroscuros, ese mundo nevado, blanco pero negro... Una obra de arte.