Пътешествието на Синята стрела

by Gianni Rodari, Джани Родари, Николета Коста (Illustrator)

В Италия има предание, че всяка година, в нощта срещу 6 януари, добрата фея Бефана прелита над покривите, яхнала метлата си, и раздава играчки и лакомства на децата. Според Джани Родари тя е „благовъзпитана и много благородна синьора, почти баронеса“, но… подарява играчките от своето магазинче само на онези деца, чиито родители са платили за тях. А малкият беден Франческо всеки ден съзерцава витрината с тъга и надежда.

Една нощ играчките оживяват. Те имат собствено мнение по въпроса къде да отидат и никак даже не смятат да се подчинят на Бефана. И приключението започва! Кукли и плюшени животни, храбри оловни войници, каубои и индианци, натоварени във влакчето Синята стрела, потеглят дружно напред. Войнстващ генеpал и морски капитан всяват смут и неразбории в редиците им, пилот на caмолeт paзузнaвa пътя, а Началник-гарата и Началник-влакът предвождат този пъстър свят.

Искате ли да надникнете във влакчето? А да поемете на пътешествие заедно с обитателите му? Очакват ви безброй приключения – и смешни, и тъжни, които сполетяват играчките в реалния свят!

Един от първите шедьоври на Джани Родари, „Пътешествието на Синята стрела“, е издаден за пръв път през 1954 г. Десет години по-късно творбата е преиздадена в обновена версия под заглавие „Синята стрела“. Следват безброй преиздания.

Genres: Childrens, Fantasy, Classics, Italian Literature, Fiction, Italy, Audiobook

160 pages, Paperback

First published January 1, 1964

About the author

Italian journalist and writer, particularly famous for his children books, which have been translated in many different languages but are not well known in the English speaking world. In 1970 he was awarded the Hans Christian Andersen Medal for children's literature.

http://en.wikipedia.org/wiki/Gianni_R...

Reviews

[Noemi Veneziani · Rating 4 out of 5]

È il primo libro di Gianni Rodari che leggo – o, quantomeno, che ricordo – e mi è piaciuto da pazzi.
L'ho trovato irriverente e spiritoso: chi non vorrebbe conoscere una Befana come quella?
I messaggi nascosti tra le righe sono di una dolcezza infinita e, ahimè, sempre molto attuali.
Promosso, nulla da ridire!

[Alessandro Canale · Rating 5 out of 5]

Grazie alle favole e ai racconti di Rodari, sto riscoprendo la bellezza della narrativa italiana per bambini.
Se solo storie come "La freccia azzurra" venissero lette e raccontate alle nuove generazioni, forse, potrebbe esserci ancora speranza per il futuro.

[MonicaEmme · Rating 4 out of 5]

Che carino!!!
L’ ho letto nel periodo giusto perché la storia ha a che fare con la Befana (o la Baronessa come ama farsi chiamare dalla sua aiutante Teresa)!
È un libro dolcissimo in cui i giocattoli prendono vita e chiaccherano e si confrontano ognuno con la loro personalità. È la storia anche di un’ amicizia tra un bimbo molto povero ed un cagnolino che da giocattolo si trasforma in un cane vero.
Ascanio Celestini è un artista della recitazione e mi è scappata più di qualche risata mentre imitava la voce della Befana romanaccia.
Proprio bello!

[Collezionedistorie · Rating 3 out of 5]

La befana asservita al capitalismo! Ero tanto affezionata alla buona vecchina del cartone animato, dove la parte del cattivo se la prende Scarrafoni... E invece qui è lei che vuole far quadrare i conti, che delusione!
Si tratta comunque di un piacevolissimo racconto per l'Epifania, divertente in puro stile Rodari, dove insieme ai giocattoli viviamo un'avventura in grado di far sognare grandi e piccoli. Continuo tuttavia a preferire il cartone animato di Enzo D'Alò, la trasposizione ha davvero fatto un ottimo lavoro!

[gufo_bufo · Rating 3 out of 5]

Ironico, dissacrante, pacifista, egualitario. Not my cup of tea.

Lea: 'A te è piaciuto, nonna? A me ha fatto un sacco paura quando i ladri costringono il bambino a rubare'.
Io: 'Be', quel capitolo assomiglia a Oliver Twist '
Lea : 'Ah si, l'ho visto nell'ultimo libro che mi hai portato.'
Lea, sei anni, si alza, va alla libreria e torna con 'Amici da leggere'. Piumini ha nettamente battuto Rodari.

[Camilla Pruccoli 🎃☕️🪄 · Rating 5 out of 5]

Non ce la faccio, troppi ricordi.

(Appena riletto, e mi sono stupita di quanto mi ricordassi quasi a memoria alcuni passaggi che fecero breccia nel mio cuore quando ero bambina. Tanto amore per Spicciola, il mio personaggio del cuore).

[Ily · Rating 5 out of 5]

Lettura per il tema del mese di settembre 2018: i colori.

Questo libro è un classico intramontabile, nonché prezioso e rievocativo della mia infanzia. I fatti accadono nel giro di una notte magica dove alcuni giocattoli decidono di ribellarsi al volere della Befana, proprietaria del negozio dei balocchi.

[Payam Ebrahimi · Rating 2 out of 5]

این حجم از معمولی بودن برای داستانی از جانی روداری به‌نظرم خیلی عجیبه
داستان خیلی خیلی معمولی و قابل پیش‌بینی جلو می‌رفت. همه‌چیز قابل پیش‌بینی بود. اندیشه و نگاه جانی روداری کاملاً در کار مشخص بود، اما خبری از اون قدرت نویسندگی، خلق موقعیت‌های جذاب و شگفتی که مولفه‌های اصلی کارهای نویسنده‌ست، توی این داستان نبود
ترجمه‌ی فارسی نشر هوپا هم به طرز وحشتناکی بوی ترجمه می‌داد. برعکس خود داستان‌های روداری، این‌بار ترجمه بود که با بعضی کلمات یا جملات کاری می‌کرد که برق از سه فازم بپره.
در نهایت این‌که اگر عاشق روداری هستید، شاید خوندن این کتاب بد نباشه تا پستی و بلندی‌های مسیر این نویسنده رو درک کنید و بدونید روداری هم گه‌گاه داستان معمولی می‌نوشته. در غیر این‌صورت به هیچ‌وجه توصیه نمی‌کنم خوندنش رو.

[Huy · Rating 3 out of 5]

Dễ thương ơi dễ thương. Đọc cuốn nào của Gianni Rodari cũng cảm thấy ông yêu trẻ em kinh khủng.

[Arybo ✨]

❤️

[SensationDaria · Rating 4 out of 5]

Un toy story italiano ambientato nella bottega della Befana.

Penso che questo basti per convincervi a leggere questa deliziosa storia!

[Nente · Rating 3 out of 5]

Настрой тот же, что и в знаменитом Чиполлино, но сюжет куда менее связный - скорее представляет собой набор сценок - а заканчивается хорошо, но не для всех. С одной стороны, это правдоподобно; с другой, автор пытается сделать вид, что все эти его социальные запросы закрыты такой концовкой, но ведь это не так. Есть что обсудить с детьми.

[Книжни Криле · Rating 5 out of 5]

Любимец на майки и татковци, на баби и дядовци, а да се надяваме и на днешните деца, Джани Родари неизменно присъства в семейните библиотеки у нас. От приказки, през детски романи, до закачлива научна фантастика за всички възрасти, творбите на италианския фантазьор са повече от добре познати на българските читатели. А наближаващите празници са повече от хубав повод да се завърнем към една направо тематична история - „Пътешествието на Синята стрела“. Вълшебният влак на Джани Родари пристига по книжарниците в прелестно ново издание от изд. „Колибри”, с илюстрациите на Николета Коста. Прочетете ревюто на "Книжни Криле": https://knijnikrile.wordpress.com/201...

[Anna [Floanne] · Rating 4 out of 5]

A tender fairy-tale for children and adults as well. The language may sound a bit old-fashioned for modern Italian children though. As a matter of fact, the book was originally written in 1954 and published in the '60s. This must be the reason why my kids got tired of the book after few chapters, eventhough they love the animation movie inspired by it and they have watched it at least a thousand times. Nevermind. I ended up reading the book by myself and I really enjoyed it!

[Lucrezia Ruggeri · Rating 5 out of 5]

Meraviglioso!!!!
Era un sacco di tempo che non leggevo più questo libro, e sono sempre stupita di quanto Rodari sia bravissimo con le parole.
Questo libro lo farei leggere a tutti, adulti e bambini, per riscoprire la gioia vera di un dono, della speranza, della capacità di sognare.

[Silvia Maiorano il_mondodeilibri · Rating 5 out of 5]

“Ma i bambini più fortunati di tutti sono quelli italiani, perché, se sono stati buoni, nella notte dell’Epifania ricevono degli altri regali. Questi doni li porta loro la Befana, che vola di casa in casa a cavallo di una scopa.”

Questo è una parte dell’incipit del film di animazione di Enzo d’Aló tratto dal libro “La freccia azzurra”. Il libro - e il cartone - vogliono celebrare la notte dell’Epifania; una sera in cui, come in quella di Natale, accadono i miracoli e tutto diventa più magico.

Nella notte della Befana i giocattoli si animano e decidono di donarsi ai bambini più bisognosi. Questa storia infatti parla di povertà e di difficoltà economiche, ma lo fa attraverso i giochi e gli occhi dei bambini, in particolare di Francesco, un bimbo che desidera ardentemente La freccia azzurra, ma sa di non poterla ricevere.

È un libro che mette al centro l’amicizia, la generosità, il buon cuore, e la missione di fare del bene a chi ne ha bisogno, ma soprattutto di riscoprire la vera bellezza del dono. Il regalo più vero e sincero è quello che viene fatto con il cuore.

Gianni Rodari con questo racconto ci ricorda di come può rendere donare e donarsi, non solo ricevere, ma dare qualcosa agli altri incondizionatamente.
Le cinque stelline sono assolutamente meritate ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️5/5

[Sofia Fresia · Rating 5 out of 5]

La Freccia Azzurra è uno dei più bei libri per bambini che abbia letto negli ultimi anni. Conoscevo vagamente la storia per via di un cartone animato visto tantissimo tempo fa, ma la lettura si è rivelata migliore, inaspettatamente coinvolgente, emozionante e delicata. Rodari riesce a trattare di tematiche importanti come l’amicizia, la solidarietà e il coraggio in maniera egregia, apparentemente semplice ma a una seconda occhiata molto più profonda e incisiva. Letto in questo periodo dell’anno poi, La Freccia Azzurra è il libro perfetto sia per i bambini di ogni età che per gli adulti che ancora credono nella magia dei sogni e delle feste.

[Khrystyna Nyzhnyk · Rating 4 out of 5]

"Подорож Блакитної стріли". Різдвяна історія з мого дитинства.

[Silvia · Rating 3 out of 5]

3.5

[Giorgia Scalise · Rating 3 out of 5]

Erano anni che non lo rileggevo & non ricordavo che la storia originale fosse completamente diversa dal film animato. È figlio del suo tempo, ma mi ha ricordato perché da piccola mi piacevano le storie di Rodari. Mi si è un po' stretto il cuore.

[Sarah Corsi · Rating 5 out of 5]

mi ha scandato il cuore

[Книжни Криле · Rating 5 out of 5]

Любимец на майки и татковци, на баби и дядовци, а да се надяваме и на днешните деца, Джани Родари неизменно присъства в семейните библиотеки у нас. От приказки, през детски романи, до закачлива научна фантастика за всички възрасти, творбите на италианския фантазьор са повече от добре познати на българските читатели. А наближаващите празници са повече от хубав повод да се завърнем към една направо тематична история - „Пътешествието на Синята стрела“. Вълшебният влак на Джани Родари пристига по книжарниците в прелестно ново издание от изд. „Колибри”, с илюстрациите на Николета Коста. Прочетете ревюто на "Книжни Криле": https://knijnikrile.wordpress.com/201...

[Дмитрий · Rating 5 out of 5]

Какая прекрасная и добрая книга. Sono molto contento di averlo letto in italiano : )

[Dari · Rating 5 out of 5]

OMG! У меня была книга с точно такой же обложкой. Картинки в ней были чудесные, я их и сейчас могу представить. Я даже не знаю, сколько раз я ее перечитывала. В ней было место и сказке, и настоящей жизни. Кто-то, возможно, посчитает, что для детей такие сказки рановато читать, только потом ее будет читать уже поздновато. А прочитать ее стоит, она слишком хороша, чтобы пройти мимо.

[Vladimir · Rating 2 out of 5]

Добрая волшебная новогодняя сказка про игрушек, сбежавших из магазина. На игрушечном же поезде под названием "Голубая стрела" они ночью поехали дарить себя бедным детишкам. Позитивное произведение, но очень уж детское, поэтому местами читать было утомительно.

(перевод Ирины Константиновой)

[Olga · Rating 5 out of 5]

Грустная сказка, открывающая сердца

Новый год и Рождество всегда были особыми и самыми любимыми мною праздниками, прежде всего из-за того, что именно в это время над всем миром витает особый дух волшебства и надежды. Мне всегда казалось, да и до сих пор кажется, что вот-вот должно произойти что-то необыкновенное, такое, что даже в носу щекочет от нетерпения. Но при всем при этом, эти праздники всегда окутаны легкой дымкой грусти и тоски. Наверное именно поэтому я не люблю шумных гуляний и суеты, а также приторно счастливых и розово светлых сказочек про зимние праздники. А книга, речь о которой пойдет ниже совсем не такая, ее автору удалось воссоздать особую волшебно-грустную атмосферу, которую я так люблю.

Итак, поговорим о сказке «Путешествие Голубой Стрелы» известного итальянского писателя и борца с социальной несправедливостью Джанни Родари. Когда мы говорим о сказках, то мы как правило рисуем себе идеальный мир, где добро всегда побеждает зло и с помощью волшебства происходят самые невероятные вещи, способные сделать наш мир добрым и радостным. Но Джанни Родари отнюдь не из таких сказочников, он не искореняет из своих сказок реальность, зачастую очень жестокую и несправедливую. Его дети не наряжают радостно елку и не развешивают рождественские носки для подарков, а пытаются утолить голод нарисованной едой, и до смерти замерзают от лютого мороза. Его феи не раздают подарки всем деткам, если их родители заранее их оплатили.

Вот почему перед витриной магазина Феи полной потрясающе красивых игрошек стоит мальчик Франческо и с печалью в глазах рассматривает шикарный блестящий поезд "Голубая Стрела", который никогда ему не достанется. Он из бедной семьи, и его мама и так задолжала Фее за предыдущие новогодние сюрпризы. И как бы маленькому Франческо не хотелось, чтобы волшебство помогло восторжествовать справедливости, он в свои юные годы, понимает, что без тяжелого труда – это просто не возможно.

Но зато в сказке Родари есть игрушки, оживающие по ночам, которые во что бы то ни стало, хотят зажечь радость в грустных глазах Франческо и в новогоднюю ночь отправляются на его поиски. Никто из них, ни блестящий поезд «Голубая Стрела» с машинистом, и начальником поезда, ни Желтый Медвежонок, ни тряпичный щенок Кнопка, ни мудрый индеец Серебряное Перо, не хотят играть ни с каким другим мальчиком или девочкой. Но как же они были не правы! На протяжении своего длинного и полного испытаний путешествия, они сталкиваются с такими же обделенными детьми, как и Франческо, и их игрушечные сердца, хотя они порой и просто нарисованные, не могут не дрогнуть.

Джанни Родари ничего не скрывает от детей, он им честно рассказывает о бедности, несправедливости и смерти. Но при этом он дарит небывалую надежду в лучшее! Ведь скряга Фея оказывается не такой уж и плохой, игрушкам удается зажечь огонек радости и надежды в самых грустных детских глазах, а истинная преданность и усердие вознаграждается приобретением самого настоящего живого друга!

«Путешествие Голубой Стрелы» - это книга, помогающая воспитать в детях чувство сострадание, научить настоящей дружбе и трудолюбию. Но, что бы ни говорили, эту книгу автор писал скорее для взрослых с надеждой растопить их черствые сердца и сподвигнуть их на создание действительно сказочного и волшебного мира для всех деток на земле.

Читайте о приключениях Голубой Стрелы, ведь зимние праздники – это не время для открывания подарков, это время для открывания сердец!

[Tamiris Cypriano Libri per Oggi · Rating 5 out of 5]

Siamo in un piccolo paese italiano, alla vigilia dell’Epifania. La Befana è malata (povera vecchietta!) e il suo assistente decide di vendere i regali solo ai bambini che possono permetterseli. Ingiusto, vero? Ma qui entra in scena la magia: i giocattoli prendono vita e decidono di portare i regali a chi non può comprarli. La locomotiva Freccia Azzurra, il soldatino, la bambola di pezza… ognuno ha una personalità speciale, e insieme ci regalano una storia che scalda il cuore.

Rodari, con la sua solita maestria, intreccia leggerezza e profondità. Ci parla di disuguaglianze, empatia e piccoli gesti di generosità che possono cambiare tutto. Ma lo fa senza appesantire, rendendo questa lettura un’esperienza tenera e coinvolgente, perfetta per grandi e piccini.

Ho letto questo libro con mio figlio ed è stato magico. Non solo per la storia, ma per quello che mi ha fatto ricordare: quanto sia importante insegnare, anche attraverso un racconto, che la generosità è il dono più grande.

Se non l’avete mai letto, fatelo ora. Vi prometto che, come me, chiuderete l’ultima pagina con un sorriso e una nuova fiducia nella magia del quotidiano. E se volete sapere di più, vi aspetto sul mio blog per tutti i dettagli!

https://libriperoggi.com/

[Abel Estiarte · Rating 4 out of 5]

Regal inesperat després de les pràctiques de docent, La Fletxa Blava m'ha sorprès cap a bé. És la història d'unes joguines que, la nit de Reis (o, més concretament, la nit de la Befana, l'equivalent a Itàlia de Melcior, Gaspar i Baltasar) decideixen abandonar la botiga on es troben exposades i anar a buscar a bord del tren elèctric del mateix nom que el llibre un nen pobre que no es pot permetre cap joguina per la seva situació familiar. Durant el breu viatge, aniran omplint d'alegria i color (de vegades, literalment) les vides de les persones més desafavorides amb les quals es van creuant.

És una narració entretinguda en què destaca l'execució lèxica de la traducció que fa (qui si no) Josep Vallverdú. És bonic i, a vegades, melancòlic veure la reacció de les joguines al món real, i com interpreten amb la mateixa visió que els seus futurs amos tot allò que els passa, procurant sempre portar felicitat allà on van. Només diré, sense fer massa més spoilers, que en un moment m'he arribat a ennuegar amb les llàgrimes (en un llibre per a nens).

I no és bo llegir lectures més infantils de tant en tant? Gianni Rodari et demostra que sí. Gràcies Cezar per aquest regal tan maco. Si podeu, estigueu atents a un seguit de llums blaves, un grapat de cowboys i indis, un veler de dos pals, un biplà veloç i als miols i gemecs d'un gosset entranyable. Quan sentireu la banda de música afinar i les nines, titelles i colors xisclar, haurà passat la Fletxa Blava, disposada a seguir portant la seva història a tots els nens i nenes desemparats.

[Manuel Messina · Rating 4 out of 5]

Gianni Rodari, maestro di storie (e non solo...), confeziona una fiaba natalizia moderna dal sapore agrodolce nonostante ci sia spazio per il lieto fine. Con la stessa delicata eleganza di Andersen, Rodari racconta lo scomodo connubio povertà e infanzia, ci mostra bambini che devono crescere in fretta, in un'Italia fatta di contrapposti, ricchezza e miseria, fortuna e abbandono. La Befana è una donna piena di sé e del suo quasi-titolo di baronessa, che guarda al profitto, è un po' capitalista ma l'autore non gliene fa del tutto una colpa, dopotutto è la società dove vive e il consegnare giocattoli per lei è un business. Il problema etico scatta di fronte a Francesco e a tutti quei bambini poveri che scrivono letterine alla Befana speranzosi di ricevere un dono che non arriva mai. Allora scatta la rivoluzione, protagonisti i giocattoli che scappano dalla bottega della Befana per andare a dispensare gioia e felicità a chi è meno fortunato. Il finale porta grandi cambiamenti e redenzione a tutti i personaggi: la Befana mostra anche il suo lato buono, il cane Spicciola vive un destino simile a quello di Pinocchio e Francesco trova il suo posto nel mondo. Da leggere e rileggere.

[G. · Rating 4 out of 5]

Letto con mia figlia di 5 anni, avevamo visto prima il cartone animato e considerando che Rodari mi piace avevo pensato di leggerle il libro. È stato sconcertante la differenza con il cartone animato, ancora più sconcertante una befana così antipatica!
A mia figlia è piaciuto molto, nonostante le differenze. Io rimango legata alla mia infanzia e dico che mi è piaciuto di più il cartone, anche se il libro aveva molti spunti di riflessione soprattutto sulla povertà.
È ovviamente un libro di altri tempi, l'ho trovato un po' maschilista, soprattutto nei giocattoli maschili e nella visione delle bambole. Mi son permessa di cambiare alcune frasi in lettura per evitare lo stereotipo e alcuni insulti misogini di Mezzabarba.
La scena della vecchietta e della bambola ha spezzato il cuore sia mio che di mia figlia, una scena ben descritta e senza pietismi, un'ottima occasione per parlare delle persone dimenticate dalla società.

Una bella lettura che penso rifaremo in periodo natalizio il prossimo anno.