Het verhaal van Staf en Louis die de tweede oorlog van zeer nabij meemaken. Staf de slimme broer die zich bij de SS aansluit omdat dat in zijn ogen de enige manier is om de oorlog te kunnen overleven. Louis daarentegen gaat bij het verzet om oa de joden te redden. deze tweestrijd zorgt al voor een splitsing in het gezin. Moeder Anna probeert alles nog te lijmen maar het kwaad is geschied. Een mooi boek maar de musical was prachtig
Net als heel veel andere mensen had ik de reclamebeelden al meermaals voorbij zien komen en heb ik de CD al een aantal keren gedraaid op Spotify. Naar het theater gaan om de productie te zien zit er voorlopig nog niet in, dus ik ben blij dat Studio 100 besloten heeft om het verhaal ook in boekvorm op de markt te brengen.
En de bewerking van de musical tot een jongerenboek is heel goed geslaagd. Nergens voelen dialogen geforceerd aan en ik zou ook niet met zekerheid kunnen stellen welke stukken bewerkt zijn van een song. Daarnaast loopt het verhaal lekker en zijn vooral de innerlijke gevechten die de karakters met zichzelf voeren goed geschreven.
Het boek is overduidelijk geschreven voor een generatie die niet meer uit eerste hand heeft gehoord hoe de tweede wereldoorlog was en wat er toen gebeurd is. Hier en daar is uitleg en achtergrond toegevoegd om bepaalde begrippen toe te lichten en bepaalde scenes beter in de historische context te kunnen plaatsen. Nergens verstoort dit echter het verhaal. Sterker nog, het versterkt het vooral.
Het knappe van het verhaal is het feit dat het oog heeft voor veel mogelijke posities die mensen in een oorlog innamen en deze posities ook uitlegt, zonder daar een eindoordeel over te vellen. Probeerde je er van te maken wat er van te maken viel? Zat je bij het verzet? Was je te bang om echt iets te doen? Wist de SS toch tot je door te dringen en je mee te sleuren in een ideologie die mensen niet meer als mensen zag? Aan het einde, maakt dat niet eens zo heel veel meer uit. Het verhaal maakt vooral duidelijk dat oorlog eigenlijk alleen maar verliezers kent, aan welke kan je ook stond en wat je ook gedaan hebt.
Ik hoop dat het nog gaat lukken om de productie te zien. Ik merkte zelf dat het boek emotioneel niet helemaal binnenkwam, maar ik weet vrij zeker dat ik in het theater tranen met tuiten ga janken.
40-45: Het Verhaal van de Spektakel Musical is een boek dat een fascinerende inkijk biedt in de Tweede Wereldoorlog, geschreven door Ria Maes. Het boek vertelt het verhaal van verschillende personages, bijvoorbeeld van de moedige broers Louis en Staf Segers, die elk op hun eigen manier proberen te overleven en te vechten tijdens deze moeilijke periode.
Wat mij het meest aansprak in dit boek, was de manier waarop de schrijver de emoties van de personages beschrijft. Je voelt echt met ze mee en begrijpt waarom ze bepaalde keuzes maken. Zo voelde ik bijvoorbeeld de angst en de moed van Louis en Staf die oog in oog met elkaar kwamen te staan en eigenlijk niet wisten wat ze moesten doen, en de innerlijke strijd van Anna de moeder van Louis en Staf die alles gewoon aan zich voorbij moest laten gaan. Dit maakte de personages heel levendig en herkenbaar voor mij.
Een ander aspect van het boek dat me bijbleef, was de boodschap van hoop die erdoorheen geweven werd. Ondanks de duisternis van de oorlog, houden de personages vast aan hoop en proberen ze een lichtpuntje te vinden in de chaos. Dit vond ik heel inspirerend en gaf me een gevoel van blijdschap en hoop, zelfs in het midden van alle ellende.
Hoewel ik ook de musicalversie van het verhaal heb gezien en deze erg indrukwekkend vond, vond ik het boek nog beter. In het boek kreeg ik meer achtergrondinformatie over de personages en wat ze echt denken en voelen. Hierdoor kon ik me nog beter inleven in hun verhaal en voelde ik me echt verbonden met ze. Het boek bood meer diepgang wat voor mij de beleving verrijkte.
De schrijfstijl van Ria Maes is heel vlot en meeslepend, waardoor ik het boek bijna niet kon wegleggen. Het tempo van het verhaal was goed, met genoeg spannende momenten en ook rustige momenten waarin je de personages echt leert kennen. Ik vond het ook knap hoe de schrijver de sfeer van die tijd wist neer te zetten, waardoor het voelde alsof ik zelf in die periode was.
Al met al vond ik "40-45: Het Verhaal van de Spektakel Musical" een buitengewoon indrukwekkend boek dat me aan het denken heeft gezet over hoe mensen omgaan met moeilijke situaties. Ik zou het zeker aanraden aan andere mensen van mijn leeftijd die geïnteresseerd zijn in geschiedenis en boeiende verhalen. Het is een boek dat me nog lang zal bijblijven.
Enkele weken geleden passeerde ik de boekhandel en dit boek had onmiddellijk mijn aandacht. Een aantal maanden voordien had ik namelijk al tickets besteld om deze spektakel musical te gaan bekijken en toen ik zag dat er een boek van gemaakt was kon ik gewoon niet anders dan deze te kopen. Met Ria Maes als schrijfster van dit boek kan het alleen maar erg goed zijn, ik hou persoonlijk enorm van haar schrijfstijl. Het was nog een tijdje wachten voordat ik de musical kon gaan bekijken en ik wou de voorstelling eerst gezien hebben alvorens het boek te lezen. Ik wou namelijk verrast worden en meegevoerd door het verhaal zonder het al op voorhand te kennen. Ik kan je verzekeren dit waren de langste weken ooit. Ik heb de musical ondertussen gezien, en jawel het is een absolute aanrader! Als je de mogelijkheid hebt, ga het zeker bekijken! Ik vond het erg fijn om dit boek nadien te lezen. Tijdens het lezen kon ik me zo de scenes uit de musical opnieuw voor de geest halen. Het verhaal is geweldig geschreven en leest enorm vlot. Je kan het boek natuurlijk perfect lezen zonder de musical te zien want het is een erg sterk verhaal op zich. Maar de combinatie van de musical en het boek gaf het toch een meerwaarde voor mij.
De schrijfstijl is vlot en toegankelijk, waardoor het boek makkelijk te lezen is, ondanks het zware thema. Het trauma van WOI komt sterk naar voren, met name in het personage van de vader, wiens innerlijke strijd en pijn voelbaar zijn. Ik had wel graag meer van de band tussen de broers, Staf en Louis, gezien, aangezien zij zogezegd centraal staan in het verhaal. In de musical kwamen zij naar mijn gevoel meer naar voren, maar in dit boek mis ik hun relatie soms. De adaptatie van liedteksten naar dialoog is goed gelukt. Je kunt nauwelijks zeggen waar de nummers normaal gesproken plaatsvinden. De dagboekfragmenten die in het verhaal zitten, vond ik niet altijd even leuk en ze waren soms iets te veel aanwezig. Ik begrijp dat ze belangrijk waren voor de vader, maar hierdoor zagen we veel minder van de echte dialogen en relaties tussen de familieleden, en werd er meer over verteld dan getoond. Er is extra context toegevoegd om bepaalde scènes historisch te duiden, en dit zorgt ervoor dat het verhaal duidelijker wordt. De thematiek van oorlog als een strijd zonder echte winnaars wordt sterk naar voren gebracht. Je leeft mee met de personages en begrijpt hun keuzes. Ondanks de duisternis van de oorlog blijft er hoop. De personages zoeken naar lichtpuntjes, wat hen menselijk maakt.