What do you think?
Rate this book
การมาเยือนของนายแพทย์
21 เรื่องราวคลาสสิกที่ประเด็นยังคงร่วมสมัย จากปลายปากกานายแพทย์นักเขียน ผู้ได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งเรื่องสั้น อันตอน เชคอฟ (Anton Chekhov)
ประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต ความรักหรือความเป็นจริง ความขลาดหรือความซื่อ อาภัพหรือเอาแต่ใจ โอกาสหรือศีลธรรม ประชาชนหรือรัฐ ฝืนทนอยู่หรือหลบลี้หนีไป มีอำนาจหรือมีเงิน ฯลฯ
หนังสือในโครงการร่วมแปลเรื่องสั้นโมเดิร์นคลาสสิก โดยสำนักพิมพ์กำมะหยี่
สารบัญ
- กิ้งก่าเปลี่ยนสี
- วาระสุดท้ายของเสมียนรัฐ
- ชื่อม้า ๆ
- อ้วนผอมจอมโม้
- สิบเอกปริชิเบเยฟ
- คนผิด
- รางวัลสลากกินแบ่ง
- เรื่องเล่าทั้งสาม : ชายผู้อยู่ในหีบ
- เรื่องเล่าทั้งสาม : กูสเบอร์รี
- เรื่องเล่าทั้งสาม : รักหนอรัก
ฯลฯ
ประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต ความรักหรือความเป็นจริง ความขลาดหรือความซื่อ อาภัพหรือเอาแต่ใจ โอกาสหรือศีลธรรม ประชาชนหรือรัฐ ฝืนทนอยู่หรือหลบลี้หนีไป มีอำนาจหรือมีเงิน ฯลฯ
หนังสือในโครงการร่วมแปลเรื่องสั้นโมเดิร์นคลาสสิก โดยสำนักพิมพ์กำมะหยี่
สารบัญ
- กิ้งก่าเปลี่ยนสี
- วาระสุดท้ายของเสมียนรัฐ
- ชื่อม้า ๆ
- อ้วนผอมจอมโม้
- สิบเอกปริชิเบเยฟ
- คนผิด
- รางวัลสลากกินแบ่ง
- เรื่องเล่าทั้งสาม : ชายผู้อยู่ในหีบ
- เรื่องเล่าทั้งสาม : กูสเบอร์รี
- เรื่องเล่าทั้งสาม : รักหนอรัก
ฯลฯ
240 pages, Paperback
Published March 1, 2018
5 people are currently reading
23 people want to read
About the author
Anton Chekhov
5,968 books9,782 followers
Antón Chéjov
(Spanish)
Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.
Born ( Антон Павлович Чехов ) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.
"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.
In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.
Nenunzhaya pobeda , first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.
Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.
In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party , his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd . First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.
The failure of The Wood Demon , play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.
Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu
Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.
Born ( Антон Павлович Чехов ) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.
"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.
In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.
Nenunzhaya pobeda , first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.
Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.
In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party , his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd . First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.
The failure of The Wood Demon , play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.
Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
January 16, 2019
รวม 21 เรื่องสั้นของอันตัน เชคอฟ 1 ในยักษ์ใหญ่เเห่งวงวรรณกรรมรัสเซีย เเละขึ้นชื่อว่าเป็นนักเขียนที่ดีสุดคนหนึ่งในวงวรรณกรรมเรื่องสั้น
21 เรื่องสั้นนี้มีเเกนหลักอยู่ที่การนำเรื่องราวหรือประเด็นทั่วๆไปที่เราพบเห็นในชีวิตประจำวัน เช่น
ความรักหรือความเป็นจริง ความขลาดหรือความซื่อ ฝืนทนอยู่หรือหลบลี้หนีไป มีอำนาจหรือมีเงิน
โดยเชคอฟได้หยิบองค์ประกอบของเเก่นเเท้ความเป็นมนุษย์ที่มีทั้งความสวยงามเเละความน่ารังเกียจใส่ลงไปในเรื่องสั้นของเขา
ทำให้ในเรื่องสั้นเเต่ละตอน เราอาจพบว่าสิ่งที่ตัวละครตอบสนองเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ต่างๆ ตัวละครในเรื่องสั้นเหล่านั้นคือตัวของเราเอง....
21 เรื่องสั้นนี้มีเเกนหลักอยู่ที่การนำเรื่องราวหรือประเด็นทั่วๆไปที่เราพบเห็นในชีวิตประจำวัน เช่น
ความรักหรือความเป็นจริง ความขลาดหรือความซื่อ ฝืนทนอยู่หรือหลบลี้หนีไป มีอำนาจหรือมีเงิน
โดยเชคอฟได้หยิบองค์ประกอบของเเก่นเเท้ความเป็นมนุษย์ที่มีทั้งความสวยงามเเละความน่ารังเกียจใส่ลงไปในเรื่องสั้นของเขา
ทำให้ในเรื่องสั้นเเต่ละตอน เราอาจพบว่าสิ่งที่ตัวละครตอบสนองเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ต่างๆ ตัวละครในเรื่องสั้นเหล่านั้นคือตัวของเราเอง....
July 22, 2019
กลมกล่อม เหนือชั้น เหนือกาลเวลา อ่านเล่น อ่านฆ่าเวลา อ่านตีความทำได้หมด สมราคาคุยครับ
Read
April 2, 2025โดยปกติแล้วไม่ค่อยคุ้นชินกับงานฝั่งรัสเซียมากเท่าไหร่ พอเจอ 21 เรื่องนี้นี่รู้สึกเหมือนได้อัดความเป็นรัสเซีย— ของศตวรรษที่ 19— จนแทบจะเต็มเหนี่ยวไปเลย
จริง ๆ เล่มนี้ดึงดูดใจตั้งแต่แรกเห็นแล้ว เพราะตอนเห็นว่าผู้เขียนเป็นแพทย์ก็อยากรู้ว่างานจะออกมาในรูปแบบไหน อ่านไปอ่านมา รู้สึกว่าไดอาล็อกตัวละครค่อนข้างมีความตรงไปตรงมา พวกเขาบางคนใสซื่อ ทว่าตีหน้ามึน สับปลับ กลับกลอก หยอกเย้า และกวนอารมณ์กันซึ่งหน้า บางคนก็มีมวลอารมณ์อะไรไม่รู้พัดวนบ้าคลั่งอยู่ในตัว พอพูดหรือแสดงอะไรออกมาก็เลยเพี้ยน ๆ แบบที่ยังพอเข้าใจได้หน่อย แล้วก็เล่มนี้เขียนในมุมมองจากชนชั้นกลาง…น่ะนะ ก็ยังมีหลายประเด็นเกี่ยวกับมุมมองของเขาที่คุยต่อได้
ส่วนตัวแล้วคิดว่ามีประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจ คือ มีประโยคหนึ่งในหนังสือที่เขียนว่า “ข้อผิดพลาดเต็มไปหมด” …ซึ่งก็ใช่ เราเห็นข้อผิดพลาดในสำนึกของตัวละคร (false consciousness) มากมาย เห็นความพิลึกพิลั่นหลายมิติที่ถูกสอดแทรกในระหว่างบรรทัดไว้ได้อย่างน่าขัน โดยรวมแล้วถือว่าไม่เสียเวลาอ่านนะ ส่วนจะสนุกหรือไม่สนุกคงขึ้นอยู่กับความชอบของปัจเจกบุคคล
จริง ๆ เล่มนี้ดึงดูดใจตั้งแต่แรกเห็นแล้ว เพราะตอนเห็นว่าผู้เขียนเป็นแพทย์ก็อยากรู้ว่างานจะออกมาในรูปแบบไหน อ่านไปอ่านมา รู้สึกว่าไดอาล็อกตัวละครค่อนข้างมีความตรงไปตรงมา พวกเขาบางคนใสซื่อ ทว่าตีหน้ามึน สับปลับ กลับกลอก หยอกเย้า และกวนอารมณ์กันซึ่งหน้า บางคนก็มีมวลอารมณ์อะไรไม่รู้พัดวนบ้าคลั่งอยู่ในตัว พอพูดหรือแสดงอะไรออกมาก็เลยเพี้ยน ๆ แบบที่ยังพอเข้าใจได้หน่อย แล้วก็เล่มนี้เขียนในมุมมองจากชนชั้นกลาง…น่ะนะ ก็ยังมีหลายประเด็นเกี่ยวกับมุมมองของเขาที่คุยต่อได้
ส่วนตัวแล้วคิดว่ามีประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจ คือ มีประโยคหนึ่งในหนังสือที่เขียนว่า “ข้อผิดพลาดเต็มไปหมด” …ซึ่งก็ใช่ เราเห็นข้อผิดพลาดในสำนึกของตัวละคร (false consciousness) มากมาย เห็นความพิลึกพิลั่นหลายมิติที่ถูกสอดแทรกในระหว่างบรรทัดไว้ได้อย่างน่าขัน โดยรวมแล้วถือว่าไม่เสียเวลาอ่านนะ ส่วนจะสนุกหรือไม่สนุกคงขึ้นอยู่กับความชอบของปัจเจกบุคคล
September 29, 2022
อ่านเพลินเลยนะ แม้บางเรื่องอ่านแล้วจะมีงงไปบ้าง
บางเรื่องก็เป็นตลกร้ายดี ๆ บ้างก็ตลกชวนขันไปเลย
เพิ่งเคยอ่านงานของเชคอฟเล่มแรก
แกได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งเรื่องสั้นด้วยนะ
ท่านใดนิยมชมชอบเรื่องสั้นอยู่แล้ว เล่มนี้ไม่ควรพลาดเลยค่ะ
มีให้อ่านกันถึง 21 เรื่องกันเลยทีเดียว
บางเรื่องก็เป็นตลกร้ายดี ๆ บ้างก็ตลกชวนขันไปเลย
เพิ่งเคยอ่านงานของเชคอฟเล่มแรก
แกได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งเรื่องสั้นด้วยนะ
ท่านใดนิยมชมชอบเรื่องสั้นอยู่แล้ว เล่มนี้ไม่ควรพลาดเลยค่ะ
มีให้อ่านกันถึง 21 เรื่องกันเลยทีเดียว
April 10, 2022
อ่านเพลินแต่ชวนใช้หัวคิดเยอะมาก บางเรื่องก็ดูเข้าใจง่ายๆ แต่ก็มีอะไรแฝง บางเรื่องก็ต้องยอมรับว่าเราเข้าไม่ถึง แต่มีหลายเรื่องที่ให้อารมณ์ตลกร้ายพออ่านแล้วก็อดนึกถึงเรื่องสั้นของคุณเบนซ์ ธนชาติไม่ได้ (แต่เป็นเวอร์ชั่นสังคมรัสเซียเมื่อร้อยกว่าปีที่แล้วนะ ฮา)
December 28, 2022
งานเขียนรัสเซียเล่มที่ 2 ที่ได้ลองอ่าน แล้วก็พบว่าตัวเองคงไม่เหมาะกับงานเขียนสัญชาตินี้เท่าไหร่ ด้วยเนื้อเรื่องที่เรียบ ไม่ค่อยมีลูกเล่นอะไรให้ว้าว เลยคิดว่าน่าเบื่อไปนิด
April 7, 2019
บทบรรยายเพื่อให้เห็นภาพดีมากเลย แต่แกเรื่องบางเรื่องอ่านแล้วไม่เข้าใจความคิดหลัก
ชอบคำเตือนของสำนักพิมพ์
คำเตือน: การอ่านหนังสืออาจทำให้พบว่ามนุษย์ไม่ได้เปลี่ยนไปเท่าใดนัก และมันก็ไม่เป็นไรหรอก
ชอบคำเตือนของสำนักพิมพ์
คำเตือน: การอ่านหนังสืออาจทำให้พบว่ามนุษย์ไม่ได้เปลี่ยนไปเท่าใดนัก และมันก็ไม่เป็นไรหรอก
Displaying 1 - 7 of 7 reviews