Þótt Gríma Pálsdóttir búi í þorpi þar sem allt snýst um fisk er hún ekki gerð fyrir fiskvinnu og ætlar sér ekki að verða sjómannskona. Hún stefnir hærra og dreymir um annað og litríkara líf. Metnaður hennar og óhefðbundin framkoma, ekki síst gagnvart karlmönnum, kemur hins vegar miklu róti á hið venjubundna þorpslíf og brátt hriktir í öllum stoðum. Benný Sif Ísleifsdottir er þjóðfræðingur frá Háskóla Íslands. Gríma er fyrsta skáldsaga hennar og hlaut hún nýræktarstyrk Miðstöðvar íslenskra bókmennta vorið 2018.
Ég var lengi vel á báðum áttum hvað þessa bók varðar og var meira að segja næstum búin að leggja hana frá mér á ákveðnum tímapunkti. Það var vegna þess að Gríma er algjörlega óþolandi persóna. Hún er frek, spillt, hégómagjörn, montin, afbrýðisöm og tiltölega illgjörn auk þess sem siðferði hennar er verulega ábótavant. Ég á almennt séð mjög erfitt með bækur þegar ég kann ekki við aðalpersónuna svo þetta var verulegt átak fyrir mig. Ég hefði t.d. miklu frekar viljað fylgja Önnu meira en hún er vissulega ekki eins skrautlegur persónuleiki og Gríma. Þegar ég náði að komast yfir þessar tilfinningar mínar til Grímu og leyfa henni bara að vera eins og hún er náði ég loks að njóta bókarinnar til fullnustu og þess sem hún hefur upp á að bjóða. Þetta er nefnilega virkilega góð bóð. Hún er vel skrifuð og það var ekki oft sem textinn truflaði mig. Þá er lýsingin á sjávarþorpinu og lífi sjómannskvennanna mjög trúverðug og ég gæti best trúað að hún nái að lýsa því mjög nákvæmlega. Þarna eru atriði eins og þetta að hlusta á sjómannaþáttinn til að bíða eftir kveðju (og í Grímu tilfelli að bera saman fjölda og gæði), hin langa bíð eftir fréttum þegar veðrið er vont, vonbrigðin þegar breytt er um löndunarstað, o.s.frv. Svo text höfundi mjög vel að vinna úr þeim fléttum sem upp koma og mér finnst takast vel að ganga frá öllum fléttum. Ég á pottþétt eftir að lesa meira eftir Benný Sif. Þarna er greinilega kominn sterkur höfundur fram á sjónarsviðið. Ég hefði sennilega gefið bókinn fimm stjörnur ef Gríma væri ekki svona gjörsamlega óþolandi - sem er auðvitað mikilvægur hluti af sögunni.
Mæli með þessari bók, virkilega góð frá nýjum höfundi og svo er hún skrifuð um allt annað efni en flestir íslenskir höfundar hafa verið að skrifa um á undanförnum árum. Þarna er sleginn annar tónn og kannski fara fleiri að feta þessa slóð.
Kom skemmtilega á óvart! Ég mæli með hlustun, hún er snilldarvel lesin á Storytel. Ég vona að höfundur skrifi fleiri bækur með þessu þjóðfræði- og söguívafi.
Bókin Gríma fjallar um ungu konuna Grímu sem elst upp í sjávarþorpi og fólk sem tengist henni. Til að byrja með fannst mér Gríma metnaðargjörn og með framtíðina á hreinu. En svo kemur í ljós að hún svífst einskis og hugsar aldrei út í hvernig öðrum líður. Löngu bréfin sem Gríma skrifar trufluðu mig aðeins. Ég hefði hraðlesið þau ef ég hefði verið að lesa bókina en ég var að hlusta og gat ekki hraðspólað. Ég skil að bréfin séu löng því að móttakandinn vildi löng bréf og einnig notar höfundur bréfin til að koma því að hvað er að gerast í hausnum á Grímu og sýna hvernig persóna hún er. En það voru nokkur svona bréf og skilaboðin um persónu Grímu voru vel komin til skila. Ég náði því ekki hvað útskýrir ástand Grímu, hvort hún sé með geðsjúkdóm, siðblind eða hvort hún sé bara svona hömlulaus afbrýðisöm snobbuð frekja. Það er heldur ekki útskýrt vel af hverju eiginmaðurinn hefur ekki fyrir löngu skilið við Grímu en það má giska á að það hafi verið tíðarandinn en ekki var ég fædd á þessum tíma. Einnig er endirinn furðulega þægilegur. Þar vantar útskýringar á afhverju Gríma róast, mér fannst síðasta áfall sem hún verður fyrir ekki alveg passa til að opna augu hennar fyrir því hvernig hún sjálf er.
Ég sé að bókin er skrifuð af þjóðfræðingi af Austfjörðum og henni tekst mjög vel til við að koma vinnu húsmæðra á sjötta áratugnum og daglegu lífi inn í bókina t.d. matargerð, saumaskap og skólagöngu barna. Eiginlega bara mjög vel heppnað því stundum yfirgnæfir svoleiðis fróðleikur annað í sögum. Bókin hélt mér líka vel við efnið og var virkilega áhugaverð.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Var spenntur fyrir tímabilinu og var að reikna með skemmtilegri sögu um Íslensk þorp kringum 1950.
Ágætlega skrifuð... En bókin fjallar eiginlega bara um hver svaf hjá hverjum og afhverju. Ekki mikið fyrir minn smekk. +2 stjörnur í viðbót fyrir fólk sem elskar þannig.
Mæli frekar með Sextíu kílóum af Sólskini eða Dalalífsbókunum.
Framan af fannst mér þessi fyrsta bók höfundar ekki eins grípandi og seinni bækur hennar. Smám saman vann bókin hins vegar á, söguþráðurinn varð meira spennandi og náði hámarki í lokin. Ótrúleg og margslungin flétta. Ég þurfti hvað eftir annað að fletta til baka til upprifjunar. Get hiklaust mælt með bókinni.
Virkilega skemmtileg saga af Grímu og dramatísku lífinu í Fiskiþorpi á Austurlandi. Það er heilmikið sem á sér stað í litlu þorpi þar sem erfitt er að leyna nokkrum hlut. Skemmtileg persónusköpun og höfundur leyfir okkur að kíkja inn í hugarheim nokkurra persóna.
Æ hún var bara svona allt í lagi. Of lengi verið að byggja upp drama sem var afgreitt frekar hratt miðað við hitt og of seint í uppbyggingunni. Ég kláraði samt sem segir eitthvað.
Góð og skemmtileg lýsing um lífið um miðja síðustu öld, kryddað tungumáli þess tíma. Ólík hlutskipti kynjanna, gagn- og samkynhneigðra. Erfitt þegar ein aðalsöguhetjan verður andhetja.