Het ouderlijk huis

by Rita Vrancken

'Vanochtend - ik lag nog in bed na mijn laatste avondschift - schrok ik wakker van de telefoon. Met een verdoofde tong, alsof ze van de tandarts kwam, somde mijn moeder de symptomen op die haar bij het ontwaken waren overvallen. Eerst had ze de huisarts gebeld, maar die nam op dat vroege uur nog niet op. Ze zette haar trots opzij en tikte mijn nummer in. Toen het tot me doordrong dat het telefoontje dat ze sinds lange tijd naar me pleegde een noodoproep was, nestelde zich een giftige glimlach op mijn lippen.'

Jaren geleden had Rozane de deur van het ouderlijk huis voorgoed achter zich dichtgetrokken en plots wordt ze opnieuw geconfronteerd met haar moeder én met een pijnlijk verleden. Rozane twijfelt: zal ze zich verzoenen of zal ze wraak nemen?

Het ouderlijk huis is een meeslepende roman over oude wonden die nooit helen, over het verlies van identiteit en vervreemding. Over de hunkering naar liefde.

199 pages, Paperback

First published February 1, 2019

Reviews

[Patrice Van Trigt · Rating 5 out of 5]

De gehele recensie is te lezen via deze link: https://perfecteburenleesclub.blogspo...

"Rauw, dat is het woord dat blijft hangen. Verdrietig ook. Alles draait om wat is geweest en wat had moeten zijn. Rita Vrancken heeft op een overtuigende wijze een beeldend verhaal geschreven dat aantoont wat trauma’s teweeg kunnen brengen, hoe dat mensen vormt, wat de schade op langere termijn kan zijn als daar geen aandacht aan wordt geschonken. Vanuit het perspectief als kind kun je je niet voorstellen dat je in zo’n gezin zou opgroeien maar vanuit het ouderlijk perspectief geldt dat precies zo, wat zegt het over jou, als mens wanneer je zo tekort schiet? Deze roman roept dan ook veel emoties op en zet je aan het denken.

Het ouderlijk huis vertelt over levens die zó anders hadden kunnen zijn. Het enige dat men had hoeven doen was oprecht bij elkaar betrokken zijn en de moeite nemen naar elkaar te luisteren, zonder vooroordelen maar met acceptatie. Omdat dát is wat ouders zouden moeten doen, onvoorwaardelijk. Wanneer dat niet gebeurt, zoals in dit verhaal, kun je alles verwachten. Dat geldt ook voor Rozane, ze moet haar verhaal kwijt, haar demonen onder ogen komen vooraleer ze verder kan. Het onvermogen tot het uiten van oprechte emoties is bij beide vrouwen voelbaar en dat maakt het zo rauw, zo aangrijpend.

Op en neer geslingerd worden tussen wens en geweten. Zo zou ik het verhaal in het kort het beste kunnen beschrijven. Het verbijstert en beklijft. Ik geef het dan ook graag 4,5 dikke ster."

[Joke · Rating 4 out of 5]

Sterk boek. Over een vrouw die, tijdens een beroerte van haar moeder, terugblikt op haar jeugd, de trauma's. Een evaluatie maakt vaan haar relatie met haar moeder, terwijl ze heen en weer slingert tussen haar ilpuls als verpleegster om in te grijpen, en haar impuls als getraumatiseerde dochter, om haar moeder te wreken.
Heel gebalanceerd geschreven. Knap.

[Marie-Paule · Rating 4 out of 5]

Dit citaat van Dirk De Wachter vat het verhaal helemaal:
"Bloedstollende kroniek van de onderhuidse verstikking waarin familiale banden kunnen ontaarden. Verplichte lectuur voor zij die denken dat psychische kwetsuren eenvoudig op te lossen zijn."

“Het verhaal begint op het moment dat Rozane, het hoofdpersonage – na jarenlang niets van het thuisfront te hebben gehoord – een noodoproep krijgt van haar mama. Van in haar kindertijd zint Rozane op wraak voor al wat haar is overkomen. Nu ziet ze haar kans schoon. Meteen besluit ze om haar doodzieke mama op te zoeken en haar alle hulp te ontzeggen, maar eenmaal ze tegenover haar zit, overvalt de twijfel haar. Aan de hand van associatief opgebouwde flashbacks begrijpt de lezer gaandeweg hoe Rozane haar innerlijk kompas is kwijtgeraakt en hoe ze zo’n eeltlaag op haar ziel heeft gekregen.”

Dit beklijvend boek van de Leuvense Rita Vrancken speelt zich bijna volledig af op de dag van de noodoproep (van 5:08 tot 6:31u). Het verhaal wordt verteld door middel van flashbacks; we kijken mee door de ogen van Rozane, de oudste dochter en verpleegster, naar het ontwrichtte gezinsleven van de familie Robberecht. De dramatische gebeurtenissen ontvouwen zich geleidelijk en de tragische herinneringen laten een onuitwisbare indruk na.

[Annika Sels · Rating 3 out of 5]

Wel een goed boek maar zwaar om te lezen. Een schrijnend verhaal over een vrouw die mishandeld werd zowel lichamelijk als psychisch in haar jeugd. Die voor een dilemma staat of ze haar moeder de hulp zou bieden die ze eigenlijk niet verdiend.

[Mieke · Rating 5 out of 5]

Hard en tegelijk gevoelig, mooi en tegelijk lelijk, liefde en haat, ... zelfs een donkere jeugd is niet 100% zwart, er is ook wat wit...
Met beroepsmatige” precisie beschrijft het hoofdpersonage de toestand van haar moeder... mondjesmaat komt het tragische tevoorschijn... de lezer voelt het onheilspellende van het verleden dat wordt blootgelegd.
Geen boek om snel te vergeten.

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Hij staat weer tegenover me in dit huis. Breed. Gedrongen en groot . Een buldog. Zijn gezicht glanst van het zweet en de aftershave. Zijn mond grijnst de neptanden bloot. Hij knoopt zijn stropdas los en zet een stap naar voren.
Review : Rita Vrancken debuteerde in februari 2017 met 'Buiten blijft het zondag', een roman die gebaseerd is op haar ziektegeschiedenis die haar op 48 uur tijd in een locked-in deed belanden. Buiten blijft het zondag kreeg heel veel media-aandacht en won de Gouden Lettervreter bij leesclub De Perfecte Buren. Het is een boek waarin spoedafdelingen, intensieve zorgen, revalidatiecentra, verplegend personeel en het leven in het algemeen centraal staan.



In ‘Het ouderlijk huis’ haar tweede boek zijn verpleging en verlenen en niet verlenen van zorg het centrale thema. De auteur gunt ons een inkijk in de psyche van Rozane, een verpleegster die opgroeide in een hel van een thuissituatie die levenslange jeugdtrauma's naliet. Wanneer Rozane plots geconfronteerd wordt met haar moeder die dringende medische hulp nodig heeft, broeit in haar hoofd een duivels wraakplan. Jaren geleden had Rozane de deur van het ouderlijk huis voorgoed achter zich dichtgetrokken en plots wordt ze opnieuw geconfronteerd met haar moeder én met een verschrikkelijk verleden. Dit is het moment waar Rozane jaren op gewacht heeft. Ze gaat naar haar ouderlijk huis en ze geeft haar moeder niet de hulp die ze haar als spoedverpleegkundige zou kunnen geven maar in de plaats daarvan dwingt ze haar moeder te luisteren naar 'haar verhaal' dat door toedoen van haar egocentrische ouders voor haar en haar broertje een echte nachtmerrie werd. Eens was Rozane een machteloos kind dat in de greep van haar meedogenloze moeder was, maar nu zijn de rollen omgekeerd en laat zij haar moeder door het slijk kruipen en haar dezelfde angst en machteloosheid voelen die zij als kind dagelijks kende.



‘Het ouderlijk huis’ zit fantastisch goed in mekaar en ergens waart de geest van Patricia Highsmith in het boek rond. Alhoewel de lezer duidelijk weet dat Rozane schuldig verzuim pleegt, kan hij ergens begrip opbrengen voor de handelswijze van Rozane. Het is een uiterst geslaagd werk dat vele ethische vragen oproept en ook diep inzoomt op de schade die jeugdtrauma's aanrichten.

[Silke Utt · Rating 4 out of 5]

- ben dit vergeten reviewen op het moment van uitlezen -
Vond het een speciaal maar wel goed boek

[Rei Lee · Rating 5 out of 5]

Ik had het boek gekocht omwille van de cover die gemaakt werd door een kunstenaar wiens werk me (telkens weer) aanspreekt.
Het boek, heerlijk spannend, in één ruk uitgelezen. Niets gebeurt zomaar.