Ένα βιβλίο σχετικά με το πώς πρέπει να αντιεμετωπίζουμε τη ζωή, τον εαυτό μας, τους άλλους και κάποια βασικά ζητήματα. Παρόλο που περιέχει κάποιες καλές (αλλά σε καμία περίπτωση πρωτότυπες) ιδέες, το βιβλίο είναι φλύαρο, με ύφος έκθεσης μαθητή Λυκείου, σχεδόν ηθικοπλαστικό, σχυνά κουραστικό, με πολλές απόλυτες τοποθετήσεις αρκετές από τις οποίες δυστυχώς είναι ανακριβείς έως και εντελώς λανθασμένες.
Για παράδειγμα, στο θέμα της διαχείρισης των συναισθημάτων το παιχνίδι χάνεται τελείως: Ιδεοληψίες όπως ότι εμείς επιλέγουμε απόλυτα τα συναισθήματά μας (σελ.105) ή ότι στόχος των αρνητικών συναισθημάτων μας είναι η ανωτερότητα και των θετικών "να συνεργαστούμε με τους άλλους ανθρώπους, σε ισότιμη βάση και χωρίς καμία τάση επικράτησης πάνω τους" (σελ. 271) ξεφεύγουν εντελώς από την πραγματικότητα και τα επιστημονικά ευρήματα και οδηγούν σε πολύ προβληματικά μονοπάτια...
Δεν το συνιστώ σε καμία περίπτωση.