ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ เล่ม 2

ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ #2

by Yue Xia Die Ying, 月下蝶影, เย่ว์เซี่ยเตี๋ยอิ่ง

เรื่องราวของหญิงสาวที่โชคชะตาเล่นตลก เพราะนางถูกบอกเลิกการหมั้นหมายมาแล้วถึงสามครั้งสามครา ครั้งแรก คู่หมั้นที่หมั้นหมายกันมาแต่ครั้งทารก กลับมีอันต้องป่วยตายตั้งแต่สามขวบปี ครั้งสอง คู่หมั้นหนุ่มกลับพาหญิงคณิกาหนีไปด้วยกัน ครั้งสาม เมื่อคู่หมั้นหนุ่มสอบรับราชการได้ก็บอกเลิกกับนาง

นางมีบิดาไม่เอาไหนที่แสนซื่อ มีมารดาฉลาดปราดเปรื่อง มองการณ์ไกลและมีน้องชายเสเพลไม่เอาถ่าน ทุกคนรักนางดังแก้วตาดวงใจ เป็นครอบครัวที่แสนจะสุขสันต์ แม้นางจะถูกบอกเลิกมาถึงสามครั้งสามครา กลับไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด ก็นางทั้งมีเงิน ทั้งสูงศักดิ์ซะอย่าง ไหนจะงดงามเป็นอันดับหนึ่งของแผ่นดิน เหตุใดจึงต้องง้อบุรุษด้วยเล่า!

Genres: China, Romance, Historical

490 pages, Paperback

Published December 1, 2018

About the author

Associated Names:
* Yue Xia Die Ying
* 月下蝶影
* เยวี่ยซย่าเตี๋ยอิ่ง, เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง, เย่ว์เซี่ยเตี๋ยอิ่ง (Thai)

Reviews

[Wduffsnk - ดัฟฟ์]

#ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ (รีวิวรวม 3เล่ม)
By เยวี่ยเซี่ยเตี๋ยอิ่ง
.
ได้เลิกส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ เรามีปณิธานแน่วแน่~
หยิบ เรื่องข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้มาอ่านค่ะ
.
รู้สึกฝืดมือสุดด มปร. เรื่องนี้เราชอบมาก เราจะพยายามเรียบเรียง
หากใครเคยอ่านงานของนข.ท่านนี้ ก็จะรู้กันเป็นแกวเนอะว่า
“เป็นแนวนอ.รักตัวเอง มากกว่าความรักหญิงชายที่ต่อไปก็อาผันแปรได้เสมอ”
ในหลาย ๆ เรื่องตอนจบของนข.ท่านนี้อาจจะมีความรู้สึกที่คลุมเครือบ้างว่า เอ๊ะ สุดท้ายนางเอกรักพระเอกบ้างหรือยัง? รักแบบลึกซึ้งไรงี้ นางเอกของเยวี่ยเซี่ยฯส่วนใหญ่จะมาแนวฉลาดรับมือ ปฏิบัติกับสามีอย่างไม่ขาดบกพร่อง แต่ก็ไม่ได้เอามาใส่ใจ จนทำให้คนที่ใส่ใจก่อนส่วนใหญ่ก่อนมักเป็นพระเอกเสมอ 555555 ใช่ค่ะ งานเขามีความเป็นเฟมินิสค่อนข้างสูง แต่ไม่ใช่เฟมินิสหัวสูงกร้าวแกร่ง ดันทุรังดื้อรั้นฉันทำได้ ฉันซูมากก
.
มาถึงเรื่องนี้ … อยากบอกว่าใครที่ชอบการสถาการณ์ไปเรื่อย ๆ แน่นๆ ไม่ได้หวือหวาฟาดฟันรับมือกับนางร้าย ตัวร้ายยอาจไม่ชอบก็เป็นได้ เพราะเนื้อเรื่องจะเล่าเรื่อย ๆ สบาย ๆไปกับชีวิตครอบครัวสกุลปันทั้ง 4ที่เป็นจอมเสเพล ไม่เอาไหนอันดับหนึ่ง
ใครที่อ่านแนวแบบด่าอ้อม ๆ ด่าเป็นคำกระทบหลายชั้นแล้วไม่ค่อยเข้าใจมาทางนี้ค่ะ
นางเอกเรื่องนี้ #ปันฮั่ว และทั้งตระกูลจะทำให้เราหายหงุดหงิดใจสุด ๆ
เพราะนางเป็นคนสวย สวยแบบไปเก็บงำ ฉันมี ฉันรวยฉันสวย ฉันโชว์
ใครนินทาว่าร้าย ฉันชอบ อิจฉาฉันล่ะสิ หึหึ
แต่ถ้าอยากโต้ด่ากับฉันก็เชิญมา ด่าตรงๆ ไม่อ้อม กระทบ1 กระทบ2
ก็บ้านฉันเสเพล รวย ไม่จำเป็นต้องคิดซับซ้อน(เรื่องใช้สมอง ฉันไม่เก่ง ถถถ)
.
อะไรนะ ไม่กลัวโดนเล่นงานคืนเหรอ ? ครอบครัวเป็นแค่ท่านโหวเสเพลไม่มีอำนาจ?
โดนถอนหมั้น 3 รอบ เพราะผู้ชายไม่ชอบหญิงงามแต่รูป แต่ไม่มีสมอง? ไม่กลัวขายไม่ออกเหรอ?
แล้วไงอะ! เสด็จย่าฉันเป็นองค์หญิงใหญ่ที่สุด! เสด็จลุง เสด็จป้าฮองเต้ฮองเฮาโปรดฉันมาก พ่อแม่ น้องชายก็รักฉันมากก ยังไม่เคยห้าม อิจฉาล่ะสิ! อิจฉาต่อไปนะ ฉันชอบบ
.
อย่างที่กล่าวข้างบนแหละค่ะ นอ.เรื่องนี้เป็นเช่นนี้จริง ๆ
เป็นครั้วแรกที่เราอ่านแล้วมีความสุขกับการอ่านเนื้อเรื่องที่ครอบครัวนางเอกรักและผูกพันกันมาก ในบ้านมีแม่เป็นใหญ่ สามีเสเพลแต่ไม่เจ้าชู้ ไม่เที่ยวหอนางโลม มีลูกเสเพล แต่ไม่เคยทำเรื่องผิดศีลธรรม หรือร้ายกาจ คนส่วนใหญ่ในเรื่องนี้ จะมาในรูปแบบวางตัวดีเป็นสุภาพชน ดูถูกครอบครัวนางเอกสารพัด แต่ลึก ๆ ในใจโคตรอิจฉาความโชคดีของตระกูลนางเอกสุด
อ่านไปแล้วขำกับความตลก กาววของครอบครัวนี้มากก
เรื่องมันเริ่มอยู่ว่า…นางเอกดันมีนิมิตรฝันถึงเหตุการณ์ในอนาคต นางเอกจะถูกถอนหมั้น อีก5ปีครอบครัวจะถูกถอดยศ ริบทรัพย์ ผลัดเปลี่ยนราชวงศ์ เป็นคนจน!!!โดยที่ในฝันชีก็เลือกจำแค่บางเรื่องที่สนใจ แถมยังไม่รู้ว่าใครจะเป็นฮ่องเต้คนใหม่ด้วย แล้วทีงี้จะทำไงดี ไม่มีเงินก็ใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อไม่ได้ ปฏิบัติการซ่อนสมบัติจึงเริ่มขึ้น แต่ไปแต่ละครั้งก็ดันเจอ #เฉิงอันปั๋ว #หรงเสีย ตลอดด
ช่าง ! ไม่ฝังแล้ว งั้นก็ใช้เงินให้เต็มที่ อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน ดื่มกิน ประโคมแต่งตัวเข้าไป เราต้องเสเพลอย่ามีลิมิต ชีวิตเกินร้อย
ดูเหมือนครอบครัวนี้จะบ้า ๆ บวม ๆ เนอะ แต่เรามีความสุขมาก แอบเบื่ออ่านเรื่องครอบครัวใหญ่อนุตบตี เจอแบบนี้เลยฮาก๊ากกก นำ้ตาเล็ดตลอด ถถถถ ชอบครอบครัวนี้มากจริง ๆ
กล่าวถึงพระเอกอย่างหรงเสีย… ขอนิยามว่า สุภาพชนซ่อนเขี้ยว
เขาเป็นสุภาพบุรุษชนที่ทุกคนยอมรับ หน้าตาหล่อเหลาเป็นเลิศ สาว ๆ ในเมืองหลวงต่างหมายปอง เป็นคนที่ไม่เหมาะสมกับนางเอกอย่างยิ่ง หึหึ แต่พระเอกมีความสามารถเป็นเลิศ ในการจีบ กันซีนผู้ชายคนอื่นออกจากนางเอกอย่างเนียน ๆ ไม่ต้องเปลืองแรงสู้รบใด ๆ เลยทั้งสิ้น
อีหรงมันรว้ายยยยย ~ แต่ถ้าเทียบเขากับผู้ชายที่มาชอบนางเอกคนอื่น ๆ พระเอกเป็นคนที่ดีที่สุด เขาเป็นคนที่รักนางเอกที่ตัวตน ไม่เคยคิดจะห้าม หรือ เปลี่ยนแปลในสิ่งที่นางเอกเป็นใด ๆ ทั้งสิ้น
และเพราะเขามีนางเอกแค่คนเดียว และรักมากกก ตอนนี้เขากลายเป็นพระเอกอันดับ1ในใจประจำต้นปีนี้ของเราไปแล้วววว กรี๊ดดดด
.
ถึงจะดูว่ามีแต่ความตลก เมิ่งเทิ่ง แต่เรื่องแฝงการเสียดสีสังคม และความคิดที่ย้อนแย้งกันระหว่างมนุษย์อย่างรุนแรง สุดท้ายคนที่ดีแต่เสเพลไปวัน ๆ กลับเป็นคนที่มีน้ำใจ และใสซื่อมากที่สุด ขอเรียกว่า อยู่เป็น55555
ความรักพระนางไม่ได้หวือหวา แต่มันค่อยซึมลึก น่ารัก หยอกเย้ากันไปมาจนเราเขินตัวบิด ที่สำคัญพอ.เปย์นอ.สุด ๆ
นอ.ของเยวี่ยเซี่ยฯที่ส่วนใหญ่เราจะสัมผัสกันยาก ว่านางเอกรักหรือไม่ คราวนี้แหละค่ะชัดเจนจนเราน้ำตาไหลจริง ๆ คำพูดคำจาที่พอ.พูดกับนอ.ค่อนข้างสุภาพและให้เกียรตินอ.เสมอทั้งที่มีอำนาจใหญ่โตที่สุดแล้วด้วย ไม่จำเป็นต้องแคร์ผู้หญิงตามแบบสังคมยุคโบราณ แต่พอ.ก็เลือกที่จะปฏิบัติแบบเดิม จนเราสัมผัสได้เลยว่านอ.เนี่ย …ที่สุดในใจพอ.แล้วค่ะ
ความจริงเรื่องนี้ไม่ใช่นิยายดราม่าอะไรเลย ฟีลกู๊ดดด แต่ครบรสทุกอย่างมาก ๆ
หลายฉากในเรื่องความสัมพันธ์ของครอบครัวในเรื่องมันทัชใจเราสุด ๆ ฉากที่ทัชใจเรามากคงเป็นฉากฮั่วฮั่วออกเรือนแต่งงาน เป็นเรื่องแรกเลยที่เรารู้สึกไม่อยากให้นางเอกแต่งออกไป เพราะครอบครัวนี้ดีมากกกก รักกันมากก ใครทำใครเจ็บช้ำ มันต้องโดนเอาคืน
ในสังคมโบราณที่ยึดเอาลูกชายเป็นใหญ่ของครอบครัว แต่ครอบครัวนี้รักลูกทุกคนเท่าเทียมกัน ถึงลูกสาวจะมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ไม่น่าฟัง แต่บุตรสาวของตระกูลนี้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจล้ำค่าจริง ๆมใครทำให้ผิดใจเพราะนางเอก ครอบครัวนี้จะไปเอาคืนน เราประทับใจมากจริง ๆ
.
ร่ายยาวมาถึงเพียงนี้ ก็แค่อยากชวนให้ไปลองอ่านกัน การเล่าเรื่องสำนวนดี แสดงความเป็นมนุษย์เทา ๆ และการเห็นใจสตรีด้วยกันเองออกมาได้อย่างชัดเจน
ถ้าใครชอบแนวที่เราร่ายมานะ แอบเขียนฝืดนิด ๆ เลยร่ายมาซะยาว ก็ตั้ง3เล่มแหนะ นี่พยามไม่สปอยมาก และพยายามรวบสุดแย้ววว
อย่างที่บอกเรื่องนี่ครบรสค่ะ แก้แค้น ชิงบัลลังก์ สู้รบ ตลก ซึ้งมีหมด ที่ไม่มีคือความรำคาญน่าหงุดหงิดใจของตัวละคร แถมความรักก็ลึกซึ้งกินใจด้วย
อวยยยยยยยยยสุดค่ะ
แล้วลองคิดกันดูนะคะว่าสุดท้าย ครอบครัวสกุลปันเหล่านี้ ฉลาดหรือโง่กันแน่?
.
.
03.01.19
Wduffsnk

[Ning]

ยังคงปูเรื่องกันไปอย่างต่อเนื่อง
เพิ่มเติมคือ สาสายเปย์ .. พี่หลับหูหลับตาเปย์เมียแบบนี้ไม่ได้ เสียลุคมาก
คืองง พี่โดนยาตัวไหนเข้าไป จากคิดการใหญ่ เหลือแค่เปย์เมียพอ ... เฮ้ออออ

ก็ยังอ่านต่อไป

[M]

โอ้ยย ชอบบบ ชอบมากๆๆๆ ก.ไก่ล้านตัว
ในเล่มนี้พระเอกเดินหน้าจีบนางเอกเต็มที่ นางมีความละมุน รุกแบบละมุน รุกแบบไม่ทันตั้งตัว ขุ่นพระ

อ่ะ แต่อย่าได้คิดว่าทั้งเล่มมีแต่ความเบา มันก็มีความวัวความควายเข้ามาแทรกบ้าง
แต่สิ่งที่ชัดในเล่มนี้ คือเรื่องของครอบครัว

ในขณะที่บ้านของปันฮั่วรักกันมาก ทั้งครอบครัวผูกพันกันอย่างสนิทแนบแน่น ไม่สนใจว่าใครจะว่าอย่างไร แต่จะต้องดูแลคนในบ้านให้ดี
ครอบครัวสกุลสือ แม้เป็นครอบครัวที่มีอำนาจมากมาย ยิ่งใหญ่ แต่กลับไม่สามารถปกป้องดูแลบุตรตัวเองได้
คำพูดของสือเฟยเซียนทำให้เรารู้สึกเวทนาและสงสารตัวละครตัวนี้มากๆ
"ข้าไม่ได้ทำเรื่องเหล่านั้น ในฐานะที่พวกท่านเป็นครอบครัวของข้า เหตุใดจึงไม่ร้องขอความเป็นธรรมให้ข้า... ทำเหมือนจิ้งถิงกงตอนนั้น ที่ไม่ว่าใคร ถ้ามารังแกบุตรีของเขาก็จะต้องตามไปทุบทำลายถึงหน้าประตูบ้าน ถึงแม้บุตรีจะมีชื่อเสียงไม่ดี แต่ก็ปกป้องคุ้มครอง ไม่ให้นางต้องได้รับความน้อยเนื้อต่ำใจใดๆ อย่างนี้ถึงจะเป็นสิ่งที่คนเป็นบิดามารดาสมควรทำไม่ใช่หรือ"

อ่านแล้วมันรู้สึกเจ็บปวดไปกับคำตัดพ้อของผู้หญิงคนนี้จริงๆ บิดาเป็นผู้มีอำนาจ แต่กลับเลือกไม่ปกป้องลูกสาวตัวเอง...ในขณะที่ปันหวาย ปันเหิง แค่คิดว่าปันฮั่วจะเจ็บช้ำน้ำใจก็เต้นเร่าๆ เตรียมเรียกพวกไปพังบ้านเค้าแล้ว

แล้วยังมีในส่วนของวันออกเรือนของปันฮั่ว คือคนเขียนพูดเลยว่าดีมาก เค้าไม่ได้พูดโต้งๆ ว่า ครอบครัวนี้รักกัน
แต่มันคือการบรรยายความผูกพัน ชอบตั้งแต่การไล่สถานที่ของปันฮั่ว แสดงให้เห็นว่านางผูกพันกับบ้านตนเองเพียงไหน การบรรยายถึงปันเหิง น้องชายที่นางเคยดูแล บัดนี้มาเป็นผู้แบกนางขึ้นหลัง รวมทั้งการไม่สนใจธรรมเนียมมองไปด้านหลังเพราะได้ยินเสียงร้องไห้จึงได้เห็นบิดาร้องไห้เหมือนเด็กๆ
แล้วยังตบท้ายด้วยการร้องไห้ถึงสองบุรุษในสกุล ที่ร้องไห้ลั่นเหมือนเสียสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต
คือ...น้ำตาไหล ไม่ได้เศร้า แต่ซาบซึ้งในความรักที่ครอบครัวนี้เค้ามีให้กันจริงๆ คือสัมผัสได้ว่า บ้านนี้เค้ารักปันฮั่ว และเห็นปันฮั่วเป็นของมีค่าในครอบครัวจริงๆ

นับถือการเขียนของเย่ว์เซี่ยเตี๋ยอิ่งในเรื่องนี้ ส่วนตัวรู้สึกเค้ามีพัฒนาการมาก
มีครบทุกรสทั้งขำกรุบกริบ หวานจั๊กจี๊ แล้วซาบซึ้งน้ำตาไหล ชอบมากจริงๆ

[RHEA]

เอื๊อยเอื่อย มีอะไรขึ้นมาหน่อยตรงกลางเล่ม แต่ก็กลับมาเอื่อยท้ายเล่มอยู่ดี

คุณพี่หรงเสียคือพระเอกในอุดมคติมาก เพอร์เฟ็กต์เลิศเลอหลงเมียขั้นสุด อะไรที่เมียว่าดีพี่ก็ว่าดี มันก็หวานแหละ แต่ก็... รู้สึกอุดมคติเกินไปหน่อย เหมือนเขียนพี่แกมาเพื่อเสริมราศีบารมีปันฮั่วอย่างเดียว มีแต่หรงเสียที่ปรับเข้าหา ปันฮั่วไม่ต้องทำไรเลย นั่งแต่งหน้าสวยๆ พอ

เล่มนี้ประทับใจฉากสือเฟยเซียน อ่านแล้วสะท้อนใจ พอจบพาร์ทนั้นก็เข้าสู่ช่วงชีวิตดีย์ๆ ของนางเอกต่อ เคค่ะ555

[Jayz]

เล่มสอง ก็ สไตร์ นข. นั่นแระ ปูพื้นความเป็นนางเอก หญิงสตรอง หญิงนำ รู้สึกได้ว่าท่านเยว่ นี่ feminist สูง แต่เสน่ห์การเล่า ผูกเรื่องดี พระเอกดี 55

[Pan]

อยากได้พระเอกกกกก แบบหลงนางเอกมาก นางเอกทำไรก็ไม่ว่า เข้าข้างอย่างโง่ๆเลย น่าร๊ากกก เหมือนเด็กน้อย เดินตามก้นสาว เล่มนี้ค่อยๆสอดแทรกความเป็นคนเสเพลที่จิตใจดีของนางเอกและน้องชาย แม่นางเอกฉลาด แต่เป็นครอบครัวที่รักกันมากจริงๆ ขำพระเอกที่เหมือนจะเป็นโรคจิตหน่อยๆ แอบชอบเรื่องประดับของมีค่า ถึงขนาดมีซื้อเก็บไว้ถึงแม้ของในจวนก็เนอะแนะมากมายอยู่แล้ว เพื่อที่จะให้สาวในอนาคต มีการจินตนาการว่าของะวกนี้จะดูดีขนาดไหนเวลาสาวใส่ เล่มนี้เริ่มมีปมโผล่มาให้คาดเดา แต่ก็ไม่ได้เครียดอะไร เป็นหนังสือที่ยังอ่านได้แบบผ่อนคลายค่ะ
ปล. สงสารสือจิ้น 😭

[Yupaporn Zuyu]

เล่มนี้จะหวานไปไหน หวานมาก พระเอกรักนางเอกมากมาย ครอบครัวนางเอกมีผู้หญิงเป็นใหญ่ เป็นครอบครัวที่อบอุ่นมาก เนื้อเรื่องมีซับซ้อนซ่อนเงื่อนมาให้ไม่เบาเกินไป อ่านแล้วน่าติดตามวางไม่ลง

[Jidapa]

มีความหวานเข้ามาค่อนข้างมาก และแนวผู้เขียนคนนี้คือนางเอกพระเอกเลิศเลอเพอร์เฟ็คไปหมด บรรยายซ้ำๆ บ้าง แต่ก็พอมีเนื้อๆเข้ามา ยังอ่านได้สบายๆ ไม่พีค ไม่ดราม่า เรื่อยๆ

[Mancho283]

หลังจากที่พระนางหมั้นหมายกันแล้ว เล่มนี้แอบมีปมมาเพิ่มในเรื่องของตัวคนร้ายที่มุ่งเป้าทำร้ายฮ่องเต้และพ่อของนางเอก นางเอกแอบโหดโมโหร้าย(แต่เข้าใจได้ว่าใครทำครอบครัวนาง นางเอกตายจริงๆ) แต่พระเอกก็มิรังเกียจสตรีเช่นนี้เลยจริงๆ สำหรับพระเอก แน่นอนไม่ชอบก็ต้องรักแน่ๆแล้ว แต่นางเอกเหมือนยังชอบที่พระเอกรูปงามมากว่ารักตัวตนพระเอก แต่เห็นอย่างนี้ท่านหรงเสียก็แอบหวานไม่เบาเลยจริงๆ องค์ชายรองถึงกับบอกว่า "คิดไม่ถึงจริงๆว่าสุภาพบุรุษที่เย็นชากับสตรีอย่างใต้เท้าหรงยังอ่อนหวานได้เพียงนี้" น่ารักจริงแหละ การแสดงการกระทำเล็กๆน้อยๆระหว่างพระนางคือโคตรรรรรรรน่ารักจริงๆ จิ้มหน้าผากกันแบบนี้ มันเหมือนจะธรรมดานะแต่สำหรับเรามันน่ารักมากจ้าาาาาาา)

เล่มนี้ช่วงที่พระเอกขอแต่งให้นางเอกไปแล้วเท่านั้นแหละ โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย หวานกันเชียว ชอบภาษาที่เขาแปลด้วยอ่ะ ชอบๆๆๆ มีความนุ่มนวลในคำพูด ไม่รู้อ่ะอ่านแล้วรู้สึกแบบนั้น

[Paradisemedicine Trivisavavet]

ครอบครัวปันนี่ชิลดี ปันฮั่วนี่นางเกิดผิดยุคเลย ถ้าป็นสมัยนี่ก็สับๆ สวยๆเลย

[Natt]

เข้มข้นขึ้น ชิงไหวชิงพริบกันมาก

[Lomabee]

(รีวิวรวม 3 เล่ม) สนุกมากกกกก ชอบมาก ตั้งชื่อเรื่องมาเหมาะกับนางเอกมาก นางเอกสวย รวย สูงส่ง เป็นที่อิจฉาของหญิงสาวคนอื่น ซึ่งถามว่านางแคร์มั้ย นางก็ไม่แคร์ ฉันสวย ฉันรวย อิจฉาฉันสิ อิจฉาฉันเลย ... แล้วครอบครัวนางเอกก็ดี ชอบครอบครัวนางเอกมาก ใครบอกว่าครอบครัวนี้โง่ จริงๆคือไม่ได้โง่นะคะ ฉลาดมากต่างหาก ฉลาดในการใช้ชีวิตให้มีความสุข ... พระเอกก็ดี รักนางเอก หลงนางเอก เอาใจทุกอย่าง โอ๊ยยยยยยย อิจจจจจจจ เนื้อเรื่องอาจจะเรื่อยๆ เพราะเล่ม 1 ปูพื้นนางเอง เล่ม 2 ก็ปูพื้นความสัมพันธ์พระเอกนางเอก ค่อยๆ ดำเนินเรื่อง ค่อยๆ คลายปมไปเรื่อยๆ นี่เดานานมากว่าประวัติความเป็นมาพระเอกเป็นยังไง สุดท้ายก็เดาไม่ถูกจนจบ
.... สรุป สนุกดี ชอบมาก เอาไป 5 ดาว

[Wanmata]

ยังคงสนุกสนานอย่างต่อเนื่อง

เล่มนี้เนื้อเรื่องจะเข้มข้นขึ้น มีเรื่องการลอบสังหาร การชิงอำนาจ
แต่ละคนเริ่มเปิดเผยแผนร้าย

บ้านนางเอกยังคงตลกต่อเนื่อง มีความคิดไม่เหมือนกัน ไม่อยู่ในกรอบประเพณี
แต่ก็ไม่ใช่คนไม่ดี ไม่ทำร้ายคนอื่นก่อน

พระเอกพอเริ่มชอบนางเอกก็ตามจีบไม่ลดละ ดูแลเทคแคร์อย่างดี
ได้แต่งงานกันซะที หวานเว่อร์
ส่วนนางเอก ยังชิคๆ ชิลๆ อยู่

ชอบความรักใคร่กลมเกลียวของครอบครัวนางเอก ที่รักกันแบบไม่มีเงื่อนไข
ฉากแต่งงานก็แอบน้ำตาซึมนิดนึง

แอบสงสารคุณหนูสือ เป็นตัวละครที่สะท้อนครอบครัวที่ตรงข้ามกับนางเอก
ครอบครัวที่ทำเพื่อชื่อเสียง มากกว่าความรักความผูกพันธ์ในครอบครัว

[Surisa]

สนุกเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆๆๆ ถึงแม้ว่าการดำเนินเรื่องจะไปอย่างช้า แต่มีความเป็นเหตเป็นผล สำหรับรางเอกที่ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ เพราะมองว่าถ้าเราใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ก็ไม่ต้องกลัวอะไร และครอบครัวก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง ถึงแม้ว่าจะมีตำแหน่งใหญ่โต แต่ไม่มีอำนาจ ทำให้ผู้ปกครองประเทศมีความเชื่อใจ และโปรดปรานครอบครัวนางเอกเป็นอย่างมาก สำหรับเล่มนี้ในที่สุดนางเอกก็ได้แต่งงานกับพระเอกที่เพียบพร้อมไปด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และจริงใจกับนางเอก ชอบเล่มนี้มากขึ้น ดำเนินเรื่องเป็นเหตุเป็นผลเพิ่มมากขึ้น สนุกมากค่า

[Noo]

ก็สนุกนะมาเรื่อยๆ แต่มันเรียบเรื่อย นึกว่ากลางเล่มสองจะเข้มข้น ก็ไม่! แต่ก็เปลี่ยนแปลงอยู่บ้าง
...ฮ่องเต้ประชวร รัชทายาท และองค์ชายรองก็เคลื่อนไหว (เบาๆ) ด้วยความที่ทั้งคู่ไม่มีทหารในมือเลยเอาแค่ชิงไหวชิงพริบมั้ง แต่ก็จืดๆ ที่อ่านไปได้เพราะคาแรคเตอร์นางเอกรวมถึงคนในบ้าน และความเปย์ของสามีนางนั่นเอง
เราก็ยังรอว่าจะมีเสือซุ่ม มังกรซ่อนอะไรโผล่มาไหม ก็ไม่!
เหลืออีกเล่มเดียว ไม่รู้จะเทเนื้อไปในนั้นหรือจะยังชิวๆ เหมือนเดิม แต่ไงก็ต้องอ่านต่อแล้วล่ะ

[Fonfoniny]

อยากรู้จริงๆในหัวองค์ชายรองนี่มีอะไรบ้าง ทำแต่เรื่องโง่ตลอดๆ ชอบตอนปันฮั่วดุหรงเสียตอนทำแผล หรงเสียก็อยากให้หญิงมาหาแต่ก็แกล้งสุขุม ขนาดตู้จิ่วยังเชอะใส่ 5555 พระเอกก็ขยันออ่อยเหลือเกิน กินข้าวก็แกล้งทำเสื้อเปิดตลอดปันฮั่วก้เอาแต่จ้อง ชอบตอนเข้าหอด้วย คงมีปัฯฮั่วคนเดียวมั้งที่เข้ากอคืนแรกไม่บ่นเจ็บแต่ขออีกที แบบ...อย่างนี้ก็ได้หรออออ

[Keen]

เดินเรื่องเรื่อยๆ แต่ชอบมาก ตลกดีค่ะ

[Momomewzix Mew]

มาเล่มนี้คือรู้ละว่าพระเอกของเราตกหลุมรัก ฮั่วฮั่ว อย่างจัง
เราก็เริ่มหมั่นไส้พระเอกทันที นางทำตัวคอยกันบุรุษทุกคนที่เข้ามาใกล้นางเอก ที่น่าหมั่นไส้สุดๆ อย่างเช่นทำตัวอ่อนแอให้นางเอกประคองต่อหน้าคนอื่นไรงี้
แต่ชอบที่สปอยนางเอกทุกอย่างอ่ะ เหมือนเป็นทาสรับใช้ผู้สื่อสัตย์มากกว่าจะเป็นสามี 555
ส่วนฉากที่เศร้าก็เศร้าน้ำตาไหลพรากเลยเด้อ ฉากที่ ฮั่วฮั่ว ผู้น่ารักของเราต้องสูญเสียแบล็กสุดอลังการ
แต่เราก็เริ่มรู้สึกแล้วว่านางเอกต้องมีสกิลเทพติดตัว แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
คือดีวางไม่ลง แนะนำซื้อมาอ่าน

[Vyll]

ปันฮั่ว นางเก่ง มีความสามารถโน่นนี่ซ่อนอยู่ที่ไม่รู้มาก่อน หรงเสียอึ้งตะลึงไปแล้วก็ยิ่งชอบมากกว่าเดิม ใครจะไปคิดว่าองค์หญิงจะถือกระบี่ ไล่ฟันนักฆ่าปกป้องหรงเสีย เล่มนี้หรงเสีย ไม่ต้องอ๊อมๆแอ๊มอีกต่อไป ราดน้ำมันบนกองไฟ แล้วจะเป็นยังไง คริคริ องค์หญิงก็ไม่มีเขิน จั๊กจี้กันไป เอ็นดูวว ครอบครัวปันตอนส่งปันฮั่วออกเรือน ร้องไห้กะนทั้งพ่อแม่ลูก โดยเฉพาะเจ้าน้องชาย เค้ารักของเค้ามากจิงๆ ส่วนแผนที่หรงเสียวางไว้ก็ยังไม่เฉลย อีกห้าปีใครจะเป็นยังไงไม่รู้

[Esther]

เล่มนี้ยังคงดำเนินไปอย่างเรื่อยๆ น้ำๆเต็มเลย แต่ยังรู้สึกบันเทิงดีในความช้าของเรื่อง และปม จุดพีคนั่นไม่ได้เห็นได้ชัดเจนนัก และเหตุการณ์รองๆมักจะเล่ามาอย่างสั้นๆด้วย ถ้าเผลออ่านข้ามเนี้ยงงเลยนะ

จริงๆเล่มนี้ให้ 3.5 นะ รู้สึกพระเอกหลงนางเอกเยอะไปหน่อย ชอบแบบเล่ม1มากกว่า ส่วนนางเอกเล่มนี้ก็ซูเยอะกว่าเดิม

[Lunae Enciel]

เล่มนี้จะมีช่วงเนือยๆ เยิ่นเย้อ ดูไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องเลยน่าเบื่อนิดหน่อย แต่ก็มีช่วงสนุกอยู่ถ้าไม่ถอดใจวางไปซะก่อน แต่เล่มนี้ทำให้เราเห็นเงาหลิวฉู่อวี้กับหรงจื่อจากหงส์ขังรักในตัวพระเอกนางเอกเรื่องนี้อยู่หน่อยๆ คือเคมีสองคนนี้คล้ายๆคู่นั้นน่ะ นางเอกมีEQดี

[Kittenlittle]

ยังอ่านได้เพลินๆ เรื่อยๆอยู่ เล่มแรกอ่านแล้วยังไม่ค่อยรู้โครงเรื่องว่าจะไปทิศทางไหน เล่มนี้ก็จะเริ่มชัดเจนขึ้น มีการแย่งชิงอำนาจตระกูลต่างๆ ตัวนางเอกก็จะอยู่รอดปลอดภัย มีพระเอกคอยเอาใจนาง พระเอกก็แสดงออกว่ารักชัดเจน แต่นางเอกยังดูคลุมเครืออยู่

[Nattapan]

Still entertaining.

[Pok M. Srithongchai]

นางเอกน่ารัก พระเอกงานดีมาก รักนางเอกแบบค่อยเป็นค่อยไป ประทับใจครอบครัวนางเอกทุกเล่มเลย

[Moon Shine]

ชุดหนังสือที่ควรมี....ชอบนางเอก ชอบบ้านนางเอก ในความไม่แคร์ใครก แต่ก็รักพักพวกตัวเองมาก...ในความไม่เอาไหน แต่ดันเก่งเวอร์
#ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้

[Tkpslc.]

อ่านมาจนถึงเล่ม 2 แบบทุลักทุเลเกือบจะวางไปหลายรอบ จนถึงเล่ม 2 ก็เหมือนยังไม่เข้าเนื้อหาใจความเท่าไหร่ อะ ต้องอ่านไปอีกก

[Pollarin]

ทั้งๆ ที่คิดว่าเรื่องไม่มีอะไรแท้ๆ เลยน้า ทำให้อ่านจนเช้าอีกจนได้ โกลด์ปีนี้ที่ว่าจะนอนเร็วขึ้นเป็นอันต้องพับเก็บตั้งแต่วันแรกเลยค่ะ555555

เล่มนี้คนที่มีอาชีพที่เราชอบโผล่มาด้วยล่ะ แน่นอนอยู่แล้วว่าคือผู้หญิงที่หนีตามคู่หมั้นคนที่สองของนางเอกไปนั่นเอง ชอบทรรศนคติที่นางเอกมองคนนี้ กับคนนี้มองนางเอก แบบต่างฝ่ายต่างก็รู้อะว่าตัวเองหรืออีกฝ่ายไม่ผิด ที่ผิดก็คือไอ้คุณชายอะไรนั่น ทิ้งเค้าไว้ที่นู่นสองปี แล้วเหตุผลที่พาหนีตอนแรกยังเป็นเพราะเรื่องโง่ๆ อีก ทำร้ายจิตใจคนไปตั้งเท่าไหร่ เฮ้อ เฮ้อ

ตัวละครที่เป็นศัตรูกับนางเอกมีอยู่สองคน คนหนึ่งคือคุณหนูสื่อที่ถูกขับออกไปรับโทษที่อื่นแล้ว

ที่อ่านมาส่วนใหญ่มักจะเห็นแต่ครอบครัวที่พร้อมจะสละลูกสาวเพื่อลูกชาย ไม่ได้รักลูกขนาดนั้น แต่มาเล่มนี้ก็เป็นเครื่องยืนยันอยู่ว่าพวกนั้นมันสุดโต่งเกิ๊น อย่างพ่อพี่ชายและญาติผู้ชายในบ้านมีอะไรกับลูกหลานหญิงของตัวเองเป็นธรรมเนียมนั่น.......แค่คิดก็สะอิดสะเอียนจะแย่อยู่ละ

ท่านแม่ของคุณหนูสื่อน่าสงสารมาก ตอนที่ไปร้องห่มร้องไห้ในคุก บอกว่าตัวเองไม่มีความสามารถจะปกป้องลูกได้ คือเนี่ย ความรักของแม่ อ่านแล้วเศร้า TT พ่อมันน่ะช่างเถอะ ยังไงซะก็เป็นผู้ชายประเภทที่เห็นอำนาจดีกว่าคนในครอบครัว แต่คุณพี่ชายเนี่ยสิ ตั้งใจไปลาแต่โดนพ่อแท้ๆ บอกเวลาปิด สงสารมาก ทั้งพี่ชาย ทั้งคุณหนู ทั้งท่านแม่ อิพ่อนี่สมควรไปแทน TTTTT

คุณหนูอีกคนที่ตอนนี้ได้เลื่อนขั้นเป็นพระชายาเอกขององค์ชายรองนั่น คือคนอื่นเค้าก็คิดได้กันหมดแล้วไง (ว่าอย่าตั้งตัวเองศัตรูกับนางเอก เดี๋ยวจะซวย) มีแต่นางที่วางท่าโง่ๆ อยู่นั่น เห็นแล้วรำคาญลูกกะตา

อ้อ อันที่จริงควรมีองค์หญิงคังหนิงหรืออะไรทำนองนั้นอยู่ด้วย แต่พอเห็นท่าทีที่ยอมตัดใจจากพระเอกอย่างแน่วแน่แบบนั้นก็...อืม นี่แหละท่าทีของผู้สูงศักดิ์ ก็ต้องมีศักดิ์ศรีกันหน่อยจริงไหม


นางเอก เล่มนี้ก็มีความหวั่นไหวให้กับชายรูปงามอีกแล้ว (ไม่ใช่พระเอก5555) ความน่ารักของทั้งคู่ก็อ่านแล้วสบายใจดี หวานชื่นจนคนติดตามได้แต่เงยหน้ามองฟ้าแล้วบอกเอาที่พวกท่านสบายใจ55555555

ไม่รู้ว่าเล่มต่อไปซึ่งเป็นเล่มจบแล้ว อะไรยังไงจะเข้มข้นขนาดไหน เห็นพระเอกบอกว่าอาจจะทำให้นางเอกโกรธกับการกระทำของตัวเองที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ ถ้าเป็นเรื่องชิงบัลลังก์ นางเอกก็คงไม่ค่อยเท่าไหร่มั้ง อะ...แต่ว่าองค์หญิงใหญ่ช่วยให้ฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์นี่นา อ้อ แต่อิฮ่องเต้นี่ก็ฆ่าสามีท่านอีก แถมยังหาเรื่องใหเสกุลปันอยู่บ่อยๆ เพราะเห็นว่าเป็นสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์อีก แม่ม โอเค ลุยล้างราชวงศ์เลย หักล้างจนติดลบเกินไปละ

แต่ถ้าเป็นเรื่องอื่น...จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับความตายของนางเอก ที่เล่มนี้ก็มีคนดูดวงว่าชีวิตสั้นไหม แต่นางเอกก็ดูพร้อมตายอยู่แล้วนี่นะถ้าครอบครัวปลอดภัย อืม แต่ถ้าเป็นเรื่องหญิงอื่นอะไรอย่างนั้นก็คงเป็นพระเอกแล้วล่ะที่ตาย เห็นนางเอกใช้แส้ฟาดนักเลงที่จะฆ่าพ่อตัวเองตอนนั้นแล้วแบบ หูย ดุจริง แต่ก็สมควรล่ะนะ ครอบครัวนี่...ครอบครัว

เล่มนี้พระนางได้แต่งงานกันแล้ว เร็วกว่าเดิมเพราะไอ้ฮ่องเต้เลอะเลือนนั่นแก่จะตายบวกความร้อนตัวเรื่องที่เคยทำผิด ฮึ่ม ทำผิดกับพ่อไว้แล้วจะเอาลูกมาป้องกันงี้เหรอ เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวปั๊ดแช่งให้พิการจริง

ยังมี...เรื่องที่ปกป้องลูกตัวเองแล้วให้ร้ายคนอื่น ก็คือลูกก็สันดานเดียวกับพ่อเลยเนอะ เห็นชีวิตคนเป็นผักเป็นปลา ส่งคนไปฆ่าพระเอกแล้วยังจะเรียกใช้เค้าแบบหน้าด้านๆ มีลงหวายจนลุกไม่ขึ้นอีก โอโห หนากี่เซ็นคะนี่ พ่อลูกรวมกันแผ่นดินไหวสิบริกเตอร์ยังไม่สะเทือนเลยมั้ง

แต่จะว่าไปก็ เหมือนจะไม่เคยเจอเรื่องที่ฮองเฮาฮ่องเต้เป็นแบบนี้เลยแฮะ ชอบคนงาม เห็นนางเอกพระเอกก็เอ็นดู เมินสะใภ้สองคนยังพอว่า แต่ยิ่งตอนนางเอกด่าองค์ชายรองต่อหน้าฮองเฮา ฮองเฮายังไม่โกรธเลยอะ แบบ ประทับใจ มีแม่ที่ไม่เข้าข้างลูกขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

วกกลับมาเรื่องพระนางก่อน แฮ่ม ก็ แต่งงานกันไปท้ายเรื่อง นอกจากความข้าวใหม่ปลามันเล็กๆ น้อยๆ ก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย แต่พระเอกก็ยังคงแสนดีเสมอต้นเสมอปลายตั้งแต่ตอนแรกมาจนถึงตอนนี้ คอยออกหน้าเวลามีคนด่านางเอก เอาอกเอาใจกันขนาดนี้ หรือเรื่องที่จะทำต่อไปมันร้ายแรงขนาดนั้นเลยฟะ55555

นางเอกก็สบายใจจริง เดี๋ยวก็จับหัว เดี๋ยวก็หยิกแก้ม เรียกตัวเองเป็นพี่สาว แหมมมมม ไม่ค่อยจะเป็นกวางน้อยเท่าไหร่เลยอะค่ะ แล้วราชสีห์พ่อบ้านใจกล้าอย่างพระเอกก็คือยอมทู้กอย่าง ก็ดีแล้วที่ทำตอนอยู่กันสองคนอะเนอะ ต่อหน้าคนนอกก็ต้องให้หน้าให้ตากันหน่อย (แต่จะว่าไปเหมือนนังก็จับหัวพระเอกในที่สาธารณะนี่หว่า....)


อ่านครั้งที่ 2 : 20.03.2019 – 20.03.2019
คะแนน : 9
บันทึกหลังอ่าน :
กำลังจัดไฟล์นู่นนี่ในแฟลชไดรฟ์อยู่ดีๆ ก็ดันเปิดบันทึกตอนอ่านครั้งที่แล้วขึ้นมา อ่านไปอ่านมาก็นึกอยากอ่านขึ้นมาอีก รู้สึกเหมือนว่าอ่านเรื่องนี้ไปเมื่อนานมาแล้ว พอดูวันที่ถึงได้รู้ว่า อ้อ เพิ่งผ่านมาสามเดือนเองเหรอ ตกใจเลย5555

เสียดายนิดหน่อยที่ตอนแรกคิดว่าจะอ่านแค่ผ่านๆ ตาหาฉากที่ชอบ แต่สุดท้ายก็ติดลมบนอ่านมันอย่างจริงจังติดๆ กันจนไม่ได้บันทึกความรู้สึกอะไรไว้เลย55555 เอาเป็นว่าก็เห็นด้วยกับบันทึกครั้งที่แล้วแล้วกัน เพิ่งจะผ่านมาไม่ถึงร้อยวันเองนี่ ไม่เปลี่ยนใจเร็วขนาดนั้น5555 เอาไว้รอบหน้าอยากอ่านอีกเมื่อไหร่จะมาเขียนเพิ่มแล้วกัน

[Curio Pun]

แต่งแล้วจ้า หนุ่มหล่อสาวสวยเล่มนี้ไหว้ฟ้าดินกันแล้ว
ดูออกว่าพระเอกชอบนางเอกมาก รักถนอมดูแลตามใจไปหมด
ฝั่งนางเอกเหมือนจะยังไม่มีความรู้สึกลึกซึ้งอะไร แค่เริ่มหวั่นไหว

[Tikanicky]

รักกกกกกกกก ความเป็นฮั่วฮั่ว รักทุกอย่างของสกุลปัน อ่านไปน้ำตาไหลไปตอนฮั่วฮั่วแต่งงานนนนนนน โอ้ยยย !!!

[MeooooW ^ㅍㅅㅍ^]

เรื่องราวของปันฮั่ว อ่านไปอ่านมาก็รู้สึกว่าเป็นผู้หญิงที่ซับซ้อนมากกว่าที่คิด เรื่องปูมาว่าธรรมดา แต่คนธรรมดาไม่มีทางมองเรื่องราวชีวิตทะลุปรุโปร่งได้ขนาดนี้ น้ำตาจะไหล