What do you think?
Rate this book
De terugkeer van Layhar
Wanneer de koning van Ōkoku tegenover een onbekende vijand komt te staan, start hij een klopjacht op alle elfen in zijn koninkrijk.
De jonge elf Ai heeft zich na een slachtpartij in haar dorp jarenlang in het woud verscholen. Wanneer ze daar ontdekt wordt, wordt ze gedwongen Ōkoku te ontvluchten, achtervolgd door jagers en de wonden van haar verleden. Wie kan ze vertrouwen? Waar is ze veilig?
Ze is wanhopig op zoek naar een manier om het verleden eindelijk te laten rusten, maar tot overmaat van ramp dreigt de wereld, eeuwen nadat de grote Rassenoorlog in één mysterieuze nacht geëindigd is, opnieuw aan chaos ten onder te gaan. Hoe kan ze zichzelf en de wereld redden?
De jonge elf Ai heeft zich na een slachtpartij in haar dorp jarenlang in het woud verscholen. Wanneer ze daar ontdekt wordt, wordt ze gedwongen Ōkoku te ontvluchten, achtervolgd door jagers en de wonden van haar verleden. Wie kan ze vertrouwen? Waar is ze veilig?
Ze is wanhopig op zoek naar een manier om het verleden eindelijk te laten rusten, maar tot overmaat van ramp dreigt de wereld, eeuwen nadat de grote Rassenoorlog in één mysterieuze nacht geëindigd is, opnieuw aan chaos ten onder te gaan. Hoe kan ze zichzelf en de wereld redden?
- GenresFantasy
390 pages, Paperback
Published November 1, 2018
5 people are currently reading
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
October 21, 2019
Shirareta Sekai deel 1 De terugkeer van Layhar. Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. Het speelt zich af in een interessante fantasywereld met allerlei wezens. Elfen, mensen , dwergen, vossen, draken nimfen. Het hoofdpersonage Ai is een elf die vanwege een aanval op haar dorp met een brand haar ouders heeft verloren. Wat een tijd moet ze hebben doorgebracht helemaal alleen in het bos, op de vlucht voor jagers.
Het leuke van dit boek vind ik ook dat het zich in Japan afspeelt. Dat vind ik leuk omdat ik interesse heb in Japan en zijn cultuur. Een ander land waar Ai komt lijkt wel op een beetje China. De fantasywereld is gebouwd op kennis over oude oosterse culturen lijkt het wel. Dat is weer eens iets anders dan wat je vaak in fantasyboeken ziet, de middeleeuwen van Europa.
Ai komt in het boek in aanraking met andere wezens. Kan ze die wel vertrouwen? Wat ook in dit boek speelt is magie, geestenschermen die gezien worden, zielmagie, bloedmagie en allerlei illusies. De vossen spelen weer een andere rol. Ik ben er nog niet helemaal achter wat de rol van de vos is die steeds bij haar is, ik denk dat hij haar in leven heeft gehouden toen ze weggekropen zat in dat bos.
Ai maakt in dit boek een ontwikkeling door en krijgt vrienden. Ze komt in benarde situaties terecht waar ze zich uit moet zien te redden. In elke streek waar ze komt geleden weer andere regels en gewoonten. Ze gaat op het eind van dit boek naar een draak. Dat is levensgevaarlij. Zal ze dat wel overleven?
Ik vond het jammer dat het verhaal stopte en kijk uit naar het volgende deel. Hoe zal het aflopen met Ai en haar vrienden?
Echt een aanrader voor fantasylezers!
Het leuke van dit boek vind ik ook dat het zich in Japan afspeelt. Dat vind ik leuk omdat ik interesse heb in Japan en zijn cultuur. Een ander land waar Ai komt lijkt wel op een beetje China. De fantasywereld is gebouwd op kennis over oude oosterse culturen lijkt het wel. Dat is weer eens iets anders dan wat je vaak in fantasyboeken ziet, de middeleeuwen van Europa.
Ai komt in het boek in aanraking met andere wezens. Kan ze die wel vertrouwen? Wat ook in dit boek speelt is magie, geestenschermen die gezien worden, zielmagie, bloedmagie en allerlei illusies. De vossen spelen weer een andere rol. Ik ben er nog niet helemaal achter wat de rol van de vos is die steeds bij haar is, ik denk dat hij haar in leven heeft gehouden toen ze weggekropen zat in dat bos.
Ai maakt in dit boek een ontwikkeling door en krijgt vrienden. Ze komt in benarde situaties terecht waar ze zich uit moet zien te redden. In elke streek waar ze komt geleden weer andere regels en gewoonten. Ze gaat op het eind van dit boek naar een draak. Dat is levensgevaarlij. Zal ze dat wel overleven?
Ik vond het jammer dat het verhaal stopte en kijk uit naar het volgende deel. Hoe zal het aflopen met Ai en haar vrienden?
Echt een aanrader voor fantasylezers!
January 19, 2019
De terugkeer van Layhar is het eerste boek van de trilogie Shirareta Sekai.
Auteur
Kirsten Groot is geboren in Delft in het jaar 1997 als helft van een tweeling.
Met een studie van de geschiedenis en literatuur en kunst van Japan had ze de basis gevonden
voor de landen in haar boeken.
Haar eerste versie van dit boek is geschreven in 2012 en daarna enkele keren herschreven en verandert tot de huidige vorm.
Cover
De cover toont een kitsune of vossenmasker op een houten achtergrond. Afkomstig uit de Japanse folklore worden vossen geasocieerd als sluwe bedriegers of als boodschappers van de rijstgod Inari.
De vossen vormen een groot onderdeel van dit boek.
Plot
Het boek kent een spannende start die direct de focus van de lezer neemt. Bij hoofdstuk 2 zijn we al 5j verder en leren we beetje voor beetje hoe Ai dit overleeft heeft.
Er gebeurt altijd wel iets en er worden verschillende verhaallijnen gecreeerd die elk afzonderlijk hun spanning bijdragen aan het hele verhaal. In het begin van het boek zijn paar Japanse woorden niet vertaald maar dit stoort niet en past in de tijdsgeest van het boek.
Het is wel lang afwachten om te weten waar het verhaal naartoe gaat.
Het hoofdpersonage Ai laat haar reisweg vooral bepalen door anderen en kiest maar weinig zelf een route uit.
Personages
De personages krijgen veel diepgang en hun gedachtengang word gedetailleerd weergegeven.
Het ene personage heeft vooroordelen over de ander en niet zelden moeten ze toegeven het aan het verkeerde eind gehad te hebben.
De personages zijn ook divers. Ai de elf die als elf opgejaagd word. Hana en Kazuto ,broer en zus,waarvan de broer een zwaar verleden torst en niets kan eten die niet door zijn zus gemaakt is.
Hana die zichzelf stiekem magie leert.
De vos, Chimata, die enkel door Ai gezien en gehoord word.
Er zijn pratende vossen,mensen ,elfen ,magiers ,nimfen , ....
Dit alles gepresenteerd op een achtergrond in het oude japan.
Slot
Het slot kent een onverwachte wending en zet de deur al open voor het volgende deel.
Conclusie
Een verhaal die de lezer vasthoud en pas loslaat als het boek volledig verslonden is.
Zeker 4sterren waard.
Auteur
Kirsten Groot is geboren in Delft in het jaar 1997 als helft van een tweeling.
Met een studie van de geschiedenis en literatuur en kunst van Japan had ze de basis gevonden
voor de landen in haar boeken.
Haar eerste versie van dit boek is geschreven in 2012 en daarna enkele keren herschreven en verandert tot de huidige vorm.
Cover
De cover toont een kitsune of vossenmasker op een houten achtergrond. Afkomstig uit de Japanse folklore worden vossen geasocieerd als sluwe bedriegers of als boodschappers van de rijstgod Inari.
De vossen vormen een groot onderdeel van dit boek.
Plot
Het boek kent een spannende start die direct de focus van de lezer neemt. Bij hoofdstuk 2 zijn we al 5j verder en leren we beetje voor beetje hoe Ai dit overleeft heeft.
Er gebeurt altijd wel iets en er worden verschillende verhaallijnen gecreeerd die elk afzonderlijk hun spanning bijdragen aan het hele verhaal. In het begin van het boek zijn paar Japanse woorden niet vertaald maar dit stoort niet en past in de tijdsgeest van het boek.
Het is wel lang afwachten om te weten waar het verhaal naartoe gaat.
Het hoofdpersonage Ai laat haar reisweg vooral bepalen door anderen en kiest maar weinig zelf een route uit.
Personages
De personages krijgen veel diepgang en hun gedachtengang word gedetailleerd weergegeven.
Het ene personage heeft vooroordelen over de ander en niet zelden moeten ze toegeven het aan het verkeerde eind gehad te hebben.
De personages zijn ook divers. Ai de elf die als elf opgejaagd word. Hana en Kazuto ,broer en zus,waarvan de broer een zwaar verleden torst en niets kan eten die niet door zijn zus gemaakt is.
Hana die zichzelf stiekem magie leert.
De vos, Chimata, die enkel door Ai gezien en gehoord word.
Er zijn pratende vossen,mensen ,elfen ,magiers ,nimfen , ....
Dit alles gepresenteerd op een achtergrond in het oude japan.
Slot
Het slot kent een onverwachte wending en zet de deur al open voor het volgende deel.
Conclusie
Een verhaal die de lezer vasthoud en pas loslaat als het boek volledig verslonden is.
Zeker 4sterren waard.
September 15, 2019
De terugkeer van Layhar is een leuk boek waarin de inspiratie vanuit Japanse cultuur en mythologie duidelijk naar voren komt. De manier waarop personages met elkaar omgaan, of hoe er verwacht wordt dat ze met elkaar om (horen te) gaan zijn erg kenmerkend voor het tijdperk en de cultuur. Mensen met enige kennis van de Japanse mythologie zullen ook zeker zaken en namen herkennen, zelfs wanneer de auteur er haar eigen draai aan gegeven heeft.
Het boek volgt meerdere verhaallijnen vanuit de oogpunten van verschillende personages, zodat je als lezer goed de meerdere kanten van het verhaal leert begrijpen. Iedere verhaallijn is spannend op zijn eigen manier, maar bestaat uit een goede afwisseling tussen spannende en luchtige momenten die bij mij als lezer op meerdere momenten een lach wisten te ontlokken.
De personages zelf zijn stuk voor stuk sterk te noemen. Ze hebben duidelijk verschillende persoonlijkheden die op een goede manier bijdragen aan het verloop van het verhaal Stukje bij beetje leer je hen beter kennen, waardoor je de personages en hun motieven beter gaat begrijpen. Of dit ook per se betekent dat je als lezer alle personages mag valt te bezien, maar ook dit heeft logische redenen.
Al met al was dit een boek dat lekker weg leest. Ik kijk dan ook zeker uit naar de volgende delen, en naar op een eerstvolgende beurs gezellig met Kirsten wat over het boek na te kletsen.
Mijn enige persoonlijke minpuntjes zijn wat kleine zaken die door de redactie geglipt zijn. Bijvoorbeeld hoe de genezers consequent "helers" genoemd worden, wat toch echt een heel andere beroepstak is. ;)
Het boek volgt meerdere verhaallijnen vanuit de oogpunten van verschillende personages, zodat je als lezer goed de meerdere kanten van het verhaal leert begrijpen. Iedere verhaallijn is spannend op zijn eigen manier, maar bestaat uit een goede afwisseling tussen spannende en luchtige momenten die bij mij als lezer op meerdere momenten een lach wisten te ontlokken.
De personages zelf zijn stuk voor stuk sterk te noemen. Ze hebben duidelijk verschillende persoonlijkheden die op een goede manier bijdragen aan het verloop van het verhaal Stukje bij beetje leer je hen beter kennen, waardoor je de personages en hun motieven beter gaat begrijpen. Of dit ook per se betekent dat je als lezer alle personages mag valt te bezien, maar ook dit heeft logische redenen.
Al met al was dit een boek dat lekker weg leest. Ik kijk dan ook zeker uit naar de volgende delen, en naar op een eerstvolgende beurs gezellig met Kirsten wat over het boek na te kletsen.
Mijn enige persoonlijke minpuntjes zijn wat kleine zaken die door de redactie geglipt zijn. Bijvoorbeeld hoe de genezers consequent "helers" genoemd worden, wat toch echt een heel andere beroepstak is. ;)
March 8, 2024
Meteen opvallend zijn de sterke Japanse invloeden in De terugkeer van Layhar. De liefde die Kirsten Groot zo uitbundig voor Japan voelt, komen dan ook goed naar voren. Lezers worden direct meegesleurd in het avontuur.
Lezers volgen uiteindelijk het volwassen leven van elf Ai. De schrijfster zuigt op deze manier makkelijk haar lezers de verhaallijn binnen. Zelfredzaamheid, overleven en een andere kijk op een situatie leren krijgen zijn zaken die hoog in het vaandel staan. Daarnaast komt er een stukje emotieregulatie bij kijken. De manier hoe magie werkt in deze wereld, wordt helemaal uitgediept en duidelijker naarmate het verhaal vordert. Hoewel het verhaal voor een jongere doelgroep is aanbevolen, kan het soms nog lastig worden bevonden voor jongere lezers.
Emoties en gevoelens zijn goed uitgediept. Mooi hoe Kirsten Groot de herinneringen van de personages omschrijft en heeft laten zien. Deze herinneringen geven de karakters een gedegen achtergrondverhaal en de nodige diepgang. Ook mooi zijn de extra verhalen, oftewel de folklore en mythen die door enkele personages worden verteld. Deze geven een extra randje beklemming en aan de reis die de karakters doormaken. Uiteraard hebben de karakters een doel waar ze naar moeten streven. Het boek krijgt zeker nog een staartje. Het is een eigenzinnig fantasieverhaal, waarvan de liefhebber van nieuwe werelden zal smullen.
Lezers volgen uiteindelijk het volwassen leven van elf Ai. De schrijfster zuigt op deze manier makkelijk haar lezers de verhaallijn binnen. Zelfredzaamheid, overleven en een andere kijk op een situatie leren krijgen zijn zaken die hoog in het vaandel staan. Daarnaast komt er een stukje emotieregulatie bij kijken. De manier hoe magie werkt in deze wereld, wordt helemaal uitgediept en duidelijker naarmate het verhaal vordert. Hoewel het verhaal voor een jongere doelgroep is aanbevolen, kan het soms nog lastig worden bevonden voor jongere lezers.
Emoties en gevoelens zijn goed uitgediept. Mooi hoe Kirsten Groot de herinneringen van de personages omschrijft en heeft laten zien. Deze herinneringen geven de karakters een gedegen achtergrondverhaal en de nodige diepgang. Ook mooi zijn de extra verhalen, oftewel de folklore en mythen die door enkele personages worden verteld. Deze geven een extra randje beklemming en aan de reis die de karakters doormaken. Uiteraard hebben de karakters een doel waar ze naar moeten streven. Het boek krijgt zeker nog een staartje. Het is een eigenzinnig fantasieverhaal, waarvan de liefhebber van nieuwe werelden zal smullen.
May 6, 2022
Toen ik in dit boek begon en ook na 150 blz wist ik nog niet presies wat ik er van moest vinden en of het 3 of 4 sterren moesten worden. Maar tegen het einde van dit eerste deel nam het een verassende wending. Ik ben van de elf gaan houden. Wie is die vos toch?
Na dit eerste deel zit ik met vragen. Ik hoop daar in het 2e deel achter te komen.
Een verhaal vol magische wezens en mensen wat het net dat gene geeft waar je niet veel over leest vaak zijn het boeken zonder het mens aspect en dit vond ik ook met mensen erg leuk.
Na dit eerste deel zit ik met vragen. Ik hoop daar in het 2e deel achter te komen.
Een verhaal vol magische wezens en mensen wat het net dat gene geeft waar je niet veel over leest vaak zijn het boeken zonder het mens aspect en dit vond ik ook met mensen erg leuk.
August 24, 2024
Kirsten de Groot heeft een bachelor Japanstudies en de master East Asian Studies gedaan. Haar favoriete periode in de Japanse geschiedenis is de Edo-periode (1600 – 1860). Deze periode gebruikt ze dan ook als basis voor de trilogie Shirareta Sekai waarvan in augustus het derde en laatste deel verschijnt. In 2012 schreef ze de eerste versie van De terugkeer van Layhar. Ze heeft het daarna nog heel wat keren herschreven tot deze december 2018 werd uitgegeven door uitgeverij Zilverbron.
Ik las het e-book maar als ik naar de afbeelding van de kaft kijk, heeft het duidelijk een Japans tintje. Dat brengt je al gelijk in de sfeer.
Het boek vertelt het verhaal van de jonge elf Ai die zich na een slachtpartij in haar dorp in het bos heeft verstopt. De koning van Okuku wil alle elfen uitroeien, daarom mag ze niet ontdekt worden. Een roodbruine vos, Chimata, helpt haar in leven te blijven. Wanneer ze daar ontdekt wordt, wordt ze gedwongen Okoku te ontvluchten, achtervolgd door jagers. Wie kan ze vertrouwen? Haar vader, die ze blindelings vertrouwde, had haar immers ook beloofd te komen halen en hij is nooit gekomen! Waar is ze veilig? Kan ze toch nog ontkomen? Je leest hier alles over in De terugkeer van Layhar.
Het verhaal begint met de overval op het dorp en de opdracht die Ai krijgt om zich in het bos te verstoppen. Daarna maakt het verhaal een sprong in de tijd en zijn we vijf jaar verder. Het boek gaat heen en weer van heden naar het verleden maar Kirsten heeft de overgangen zo gemaakt dat het volkomen logisch in elkaar zit. Vijf jaar overleven met hulp van een fictieve vos lijkt erg onlogisch, maar wordt zo beschreven dat je gelooft dat het de magie moet zijn die haar geholpen heeft. Ai kan energievelden voelen van mensen en herkennen of deze zwak of sterk is. Ai maakt gebruik van die gave. Toch voelt dit niet onlogisch aan. Ik denk dat wanneer wij als mensen meer naar onze innerlijke stem, onze intuïtie zouden luisteren, we ook meer zouden weten over de mensen die we tegenkomen. Ik vind het knap dat Kirsten het zo opschrijft alsof het volkomen normaal is waardoor je gelooft in de magie en je verdwijnt in die sprookjeswereld.
Naar mijn mening is de vos een soort innerlijke stem die bijvoorbeeld aangeeft om niet op te geven. Dit stukje geeft dat goed aan:
‘Sneeuwvlokken dwarrelden naar beneden en voegden zich bij hun soortgenoten op de grond. Ai zat rillend tegen haar schamele hutje en had haar armen om haar opgetrokken benen geslagen. Haar japon was verre van dik genoeg om haar tegen de kou te beschermen en ze was er vrij zeker van dat de dood haar spoedig zou komen halen. De tranen op haar wangen waren zo goed als bevroren. Ais puntige oren gloeiden van de pijn en elke zucht verliet haar mond als een dun wolkje. Een luide stem bereikte haar. Hij leek van ver te komen.' ‘Ga je ooit nog opstaan kind?' 'Ai keek op en zag een roodbruine vos voor haar staan. De vos wierp haar een intense, haast afkeurende blik toe.’
Er komen niet veel Japanse woorden voor in het verhaal, komen ze toch voor in het verhaal dan worden ze direct verklaard. Je hoeft ze niet op te zoeken.
Ik vond dat erg prettig en kreeg daarom gelijk een goed beeld. Wel maakt ze gebruik van Japans tekens in het boek bijvoorbeeld om de naam van een theehuis aan te geven, de vertaling wordt verwerkt in het verhaal;
‘Het theehuis van Iwasaki’ zei …….
Ik vond het werkelijk een uniek boek dat vol magische wezens en fantasy zit maar tegelijkertijd ook herkenbare elementen bevat. Die innerlijke stem die je aanspoort om dingen te doen of te laten. De keuzes die Ai, soms noodgedwongen, moet maken kunnen ook keuze zijn waar jij voor staat. Luister jij dan naar je innerlijke stem? Kirsten geeft zelf aan dat het een historische psychologische fantasyroman is. Dat klopt helemaal. Ik vond het verrassend om te lezen en geef 4 sterren. Ik ga snel door met het tweede deel.
Ik las het e-book maar als ik naar de afbeelding van de kaft kijk, heeft het duidelijk een Japans tintje. Dat brengt je al gelijk in de sfeer.
Het boek vertelt het verhaal van de jonge elf Ai die zich na een slachtpartij in haar dorp in het bos heeft verstopt. De koning van Okuku wil alle elfen uitroeien, daarom mag ze niet ontdekt worden. Een roodbruine vos, Chimata, helpt haar in leven te blijven. Wanneer ze daar ontdekt wordt, wordt ze gedwongen Okoku te ontvluchten, achtervolgd door jagers. Wie kan ze vertrouwen? Haar vader, die ze blindelings vertrouwde, had haar immers ook beloofd te komen halen en hij is nooit gekomen! Waar is ze veilig? Kan ze toch nog ontkomen? Je leest hier alles over in De terugkeer van Layhar.
Het verhaal begint met de overval op het dorp en de opdracht die Ai krijgt om zich in het bos te verstoppen. Daarna maakt het verhaal een sprong in de tijd en zijn we vijf jaar verder. Het boek gaat heen en weer van heden naar het verleden maar Kirsten heeft de overgangen zo gemaakt dat het volkomen logisch in elkaar zit. Vijf jaar overleven met hulp van een fictieve vos lijkt erg onlogisch, maar wordt zo beschreven dat je gelooft dat het de magie moet zijn die haar geholpen heeft. Ai kan energievelden voelen van mensen en herkennen of deze zwak of sterk is. Ai maakt gebruik van die gave. Toch voelt dit niet onlogisch aan. Ik denk dat wanneer wij als mensen meer naar onze innerlijke stem, onze intuïtie zouden luisteren, we ook meer zouden weten over de mensen die we tegenkomen. Ik vind het knap dat Kirsten het zo opschrijft alsof het volkomen normaal is waardoor je gelooft in de magie en je verdwijnt in die sprookjeswereld.
Naar mijn mening is de vos een soort innerlijke stem die bijvoorbeeld aangeeft om niet op te geven. Dit stukje geeft dat goed aan:
‘Sneeuwvlokken dwarrelden naar beneden en voegden zich bij hun soortgenoten op de grond. Ai zat rillend tegen haar schamele hutje en had haar armen om haar opgetrokken benen geslagen. Haar japon was verre van dik genoeg om haar tegen de kou te beschermen en ze was er vrij zeker van dat de dood haar spoedig zou komen halen. De tranen op haar wangen waren zo goed als bevroren. Ais puntige oren gloeiden van de pijn en elke zucht verliet haar mond als een dun wolkje. Een luide stem bereikte haar. Hij leek van ver te komen.' ‘Ga je ooit nog opstaan kind?' 'Ai keek op en zag een roodbruine vos voor haar staan. De vos wierp haar een intense, haast afkeurende blik toe.’
Er komen niet veel Japanse woorden voor in het verhaal, komen ze toch voor in het verhaal dan worden ze direct verklaard. Je hoeft ze niet op te zoeken.
Ik vond dat erg prettig en kreeg daarom gelijk een goed beeld. Wel maakt ze gebruik van Japans tekens in het boek bijvoorbeeld om de naam van een theehuis aan te geven, de vertaling wordt verwerkt in het verhaal;
‘Het theehuis van Iwasaki’ zei …….
Ik vond het werkelijk een uniek boek dat vol magische wezens en fantasy zit maar tegelijkertijd ook herkenbare elementen bevat. Die innerlijke stem die je aanspoort om dingen te doen of te laten. De keuzes die Ai, soms noodgedwongen, moet maken kunnen ook keuze zijn waar jij voor staat. Luister jij dan naar je innerlijke stem? Kirsten geeft zelf aan dat het een historische psychologische fantasyroman is. Dat klopt helemaal. Ik vond het verrassend om te lezen en geef 4 sterren. Ik ga snel door met het tweede deel.
December 31, 2022
Dit boek sprak me aan vanwege het oud Japanse thema en elementen die er in verwerkt zitten. Dit in combinatie met fantasy maakt het geen standaard verhaal. Het duurde even voordat het echt spannend werd, maar daarna stelde het niet teleur. Ik ben benieuwd naar het volgende deel.
December 16, 2019
2,5 sterren. Het verhaal is erg leuk bedacht, maar ik vind de uitwerking niet helemaal goed gelukt.
May 21, 2022
2,5 ⭐
Het verhaal vond ik vrij vlak, net als de personages.
De schrijfstijl vond ik wat simpel en pakte niet.
Helaas niet voor mij weggelegd.
Het verhaal vond ik vrij vlak, net als de personages.
De schrijfstijl vond ik wat simpel en pakte niet.
Helaas niet voor mij weggelegd.
May 27, 2024
Levenservaring doe je op door dingen uit te proberen en het maken van fouten waar je van leert. De dingen die je ondervindt zorgen voor een leerproces die kan helpen bij bijvoorbeeld het verwerken van schuldgevoelens en verdriet. In De terugkeer van Layhar, het eerste deel in de Shirareta Sekai-trilogie van Kirsten Groot wordt hoofdpersonage Ai geconfronteerd met haar angsten en verlangens. Het gevoel anders te zijn dan anderen is heel sterk bij haar aanwezig doordat zij vrij plots haar ouders moest missen en zo een trauma opliep.
De jonge elf Ai leeft al vijf jaar alleen in het Omoriwoud na een brute overval op haar dorp, waarbij geen overlevenden waren. Dankzij Chimata, een vos weet ze te overleven onder soms barre omstandigheden. Als wijze vos geeft hij haar inzichten in haar handelswijze. Jaren heeft ze tevergeefs gehoopt dat haar ouders terugkwamen. Wanneer ze ontdekt wordt door jagers moet ze vluchten en start voor haar een avontuurlijke reis vol ontberingen. Bij een aanval door rovers wordt ze gered door twee mensen Hana en Kazuto. Heel langzaam weten zij het vertrouwen van Ai te winnen en haar te helpen. Maar de ellende voor Ai is nog niet voorbij, omdat koning Tora jacht maakt op de laatste elven. Ai wordt in haar dromen bezocht door een elf met zwarte ogen. Wie dat is, moet zij achter zien te komen op haar queeste. Zij hoort verontrustende dingen onderweg die duiden op een ophanden zijnde drastische wereldverandering. Onderweg ontmoet zij nimfen, halfelfen, elven en zelfs een blauwe draak.
Het verhaal begint spannend en wordt langzaam opgebouwd rond Ai en Hana. In de eerste hoofdstukken maak je kennis met elven die in aanraking komen met een vos met negen staarten. Wie dat is en de betekenis ervan, is iets dat in dit deel nog in de kinderschoenen staat. In het tweede deel De keuze van Amar zal hier vast meer duidelijkheid over komen. In de Japanse mythologie is een vos een intelligent wezen met magische krachten. Dit gegeven wordt gebruikt in het boek met de vos Chimata die alleen door Ai gezien wordt en die haar steunt en raad geeft. Iets wat Ai niet altijd ter harte neemt, omdat zij haar eigen pad in het leven wil kiezen. Door de overval op haar dorp is ze wantrouwig ten opzichte van mensen geworden. Door toedoen van Hana leert ze vertrouwen te krijgen en doet haar eerste ervaringen met magie op. Hana is haar tijd als vrouw vooruit en de omgeving waar ze leeft bekijkt haar argwanig, omdat ze zich niet gedraagt zoals van een vrouw verwacht wordt. Zowel Ai als Hana maken een evolutie door, ontdekken de wereld, leren zichzelf kennen en ontwikkelen nieuwe vaardigheden. Groot heeft een vlotte en gedetailleerde schrijfstijl die je meetrekt in een fantasywereld vol op handen zijnde conflicten. Gebruikte Japanse termen en tekens worden door voetnoten verduidelijkt.
Kirsten Groot studeerde Japans, wat in de fantasy De terugkeer van Layhar, tevens haar debuut, te merken is. Haar interesse in Japan komt onder andere terug in het verhaal in de vorm van kleding, eten, tradities, gewoonten en Japanse uitspraken. Ook de hoofdstukken worden aangegeven met Japanse karakters.
Ik mocht dit boek lezen voor de blogtour van Zilverspoor en Zilverbron.
De jonge elf Ai leeft al vijf jaar alleen in het Omoriwoud na een brute overval op haar dorp, waarbij geen overlevenden waren. Dankzij Chimata, een vos weet ze te overleven onder soms barre omstandigheden. Als wijze vos geeft hij haar inzichten in haar handelswijze. Jaren heeft ze tevergeefs gehoopt dat haar ouders terugkwamen. Wanneer ze ontdekt wordt door jagers moet ze vluchten en start voor haar een avontuurlijke reis vol ontberingen. Bij een aanval door rovers wordt ze gered door twee mensen Hana en Kazuto. Heel langzaam weten zij het vertrouwen van Ai te winnen en haar te helpen. Maar de ellende voor Ai is nog niet voorbij, omdat koning Tora jacht maakt op de laatste elven. Ai wordt in haar dromen bezocht door een elf met zwarte ogen. Wie dat is, moet zij achter zien te komen op haar queeste. Zij hoort verontrustende dingen onderweg die duiden op een ophanden zijnde drastische wereldverandering. Onderweg ontmoet zij nimfen, halfelfen, elven en zelfs een blauwe draak.
Het verhaal begint spannend en wordt langzaam opgebouwd rond Ai en Hana. In de eerste hoofdstukken maak je kennis met elven die in aanraking komen met een vos met negen staarten. Wie dat is en de betekenis ervan, is iets dat in dit deel nog in de kinderschoenen staat. In het tweede deel De keuze van Amar zal hier vast meer duidelijkheid over komen. In de Japanse mythologie is een vos een intelligent wezen met magische krachten. Dit gegeven wordt gebruikt in het boek met de vos Chimata die alleen door Ai gezien wordt en die haar steunt en raad geeft. Iets wat Ai niet altijd ter harte neemt, omdat zij haar eigen pad in het leven wil kiezen. Door de overval op haar dorp is ze wantrouwig ten opzichte van mensen geworden. Door toedoen van Hana leert ze vertrouwen te krijgen en doet haar eerste ervaringen met magie op. Hana is haar tijd als vrouw vooruit en de omgeving waar ze leeft bekijkt haar argwanig, omdat ze zich niet gedraagt zoals van een vrouw verwacht wordt. Zowel Ai als Hana maken een evolutie door, ontdekken de wereld, leren zichzelf kennen en ontwikkelen nieuwe vaardigheden. Groot heeft een vlotte en gedetailleerde schrijfstijl die je meetrekt in een fantasywereld vol op handen zijnde conflicten. Gebruikte Japanse termen en tekens worden door voetnoten verduidelijkt.
Kirsten Groot studeerde Japans, wat in de fantasy De terugkeer van Layhar, tevens haar debuut, te merken is. Haar interesse in Japan komt onder andere terug in het verhaal in de vorm van kleding, eten, tradities, gewoonten en Japanse uitspraken. Ook de hoofdstukken worden aangegeven met Japanse karakters.
Ik mocht dit boek lezen voor de blogtour van Zilverspoor en Zilverbron.
December 9, 2024
Het duurde even voordat ik begreep wat er gaande was in dit boek. Het is nogal veel! Maar als je eenmaal een paar 100 pagina's door bent lees je het in een stuk uit
January 4, 2026
1.5 Misschien interessant als je het leuk vindt om over Japanse elementen te lezen en daar helemaal blij van wordt, ik heb dit niet uit kunnen lezen. Het verhaal is te simplistisch en onsubtiel geschreven; ik kon de naam 'Ai' ook niet serieus nemen helaas. Het plot voelt ook vrij generiek aan en ik mis een interessant karakter, conflict of een leuke spanningsboog om door te willen lezen. Ik begrijp nog steeds niet goed waarom een verhaal over een willekeurige elf zo vol zat met Japanse onderdelen als katana's, continu Japanse tekst, alle namen etc., waarom?
June 7, 2021
Fantasy en ik zijn een slechte combinatie. Dit boek heeft veel Japanse invloeden, waarschijnlijk is het het interessantst voor lezers die kennis hebben van de Japanse cultuur.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews