ماذا تَفْعَل؟

by Guido Van Genechten, أمينة عابد (Translator)

ماذا تَفْعَلُ لَوِ اسْتَيْقَظْتَ غَدًا، وَوَجَدْتَ قُرونًا عَلى رَأْسِكَ؟
سُؤالٌ غَريبٌ، لا شَكَّ في ذَلِكَ! وَالإِجابَةُ عَلَيْهِ غَيْرُ سَهْلَةٍ…

Genres: Picture Books

24 pages, Hardcover

First published June 1, 2015

About the author

Guido Van Genechten is een Vlaamse schrijver en illustrator.

Guido Van Genechten in de Nederlandstalige Wikipedia


Guido Van Genechten is a Flemish writer and illustrator.

Reviews

[Nouru-éddine · Rating 5 out of 5]

!هل ستكونين ذات القرون خاصتي؟



***

[Shaimaa · Rating 4 out of 5]

SO CHARMING!

[Etienne · Rating 5 out of 5]

Charmant, bien illustré, drôle, mais surtout une belle réflexion sur le respect de la différence!

[Mehsi · Rating 4 out of 5]

Wat zou jij doen als... je opeens wakker wordt met een gewei? Ik zou het best gaaf vinden hoor! Nou ja, misschien zou ik niet meer naar buiten durven want ik weet hoe hard de wereld is, maar dan nog zou ik nog steeds geweldig vinden. In dit boek zien we een kleine jongen met een groot gewei zich afvragen wat hij ermee moet, we zien hem door verschillende fases gaan (ontkenning, verdriet, zorgen, en ook hoe mensen reageren op zijn gewei. Het einde maakte me erg blij, wat fijn voor de jongen, en leuk om te zien wat we zien in de verte. Met mooie illustraties.

[Tahani.O · Rating 5 out of 5]

ماذا تفعل؟ قصة عن الاختلاف، قد يكون في الشكل أو الصحة او غيرها، تجعل الطفل يضعه نفسه موضع المختلف ويتقبله، ويرى الجمال في الاختلاف.
رسوماتها جميلة وتخدم في إيصال الفكرة للطفل بكل سهولة.

[Desmione · Rating 3 out of 5]

"simpele", rustige illustraties die mooi en duidelijk zijn. Leuk boek voor kinderen om met een duidelijk verschil waar niemand omheen kan te leren dat het niet uit maakt.

[Dettie Leestafel · Rating 3 out of 5]

Natuurlijk is de boodschap dat je beter kunt accepteren hoe je eruit ziet, hoe je bent, maar waarschijnlijk is mijn grootste bezwaar dat het boek eindigt met "Ach, misschien valt zo'n gewei op je hoofd best mee. Tenslotte heeft iedereen wel wat..." Bij deze tekst zie je een afbeelding van allemaal mensen waarbij ik me afvraag wat er dan met hen is.

Ik heb die afbeelding keer op keer bekeken. Bedoelt Guido van Genechten dat meisje met die bril misschien? Of die oude man met de rollator? Of de jongen met de donkere huidskleur? Of die man met dat kale hoofd? Dat is in mijn ogen vrij normaal allemaal, wat heeft zo'n gewei ermee te maken? Een gewei is zo extreem, zo buiten alle proporties, het slaat in deze context eigenlijk helemaal nergens op.

Misschien had Guido van Genechten beter zijn verhaal een andere kant op kunnen laten gaan en een mooi origineel verhaal kunnen maken over kinderen met geweien, koehoorns, schapenvachten, konijnentanden e.d. Maar een gewei vergelijken met een bril of rollator... nee.


Het kan best zijn dat ik als volwassene het leuke of de clou niet zie en dat kinderen het verhaal helemaal geweldig vinden en zich slap lachen om het verhaal rond het jongetje met dat gekke gewei op zijn hoofd. Zou zomaar kunnen

[Luisa · Rating 5 out of 5]

This book touches deeply inside every one of us because it deals with one of the most complicated aspects of human emotions – self-acceptance.

What if one day you woke up and realized that you have grown horns on your head (wink to Kafka’s Metamorphosis)? That is the situation that encounters our young hero in this beloved book that describes the fear and pressure of fitting in a judgmental society.

The huge format of the book allows for gigantic illustrations that makes the delight of young (and not so young) readers. Its blatant message does not sweeten a reality that each of us face almost on a daily basis.

We have all experienced the insecurities that overcome us when we find in ourselves some trait that we don’t like or we are ashamed of. As the hero of this book shows us, though, we all have something that makes us different and that should not be a reason of embarrassment.

I love the great illustrations made by Guido van Genechten – so simple and yet so effective. It’s also great that the message of this story is not told in a cheesy way but it’s direct and undiluted.

The conclusion is a deep reflection that we all should take into account.