Cani d'estate

by Sandro Veronesi

L’acceso dibattito portato avanti da Veronesi contro “l’uomo che non conosce il mare”, a partire dalla vicenda delle navi Aquarius e Diciotti, la chiusura dei porti come unica soluzione al fenomeno delle migrazioni, lo sdoganamento di un linguaggio xenofobo e razzista, ma anche e soprattutto una successiva mobilitazione collettiva in difesa dei fondamentali diritti dell’uomo e della politica dell’accoglienza e della solidarietà.

Genres: Nonfiction

107 pages, Paperback

First published January 1, 2018

About the author

Sandro Veronesi, born in Florence, Tuscany in 1959, is an Italian novelist, essayist, and journalist. After earning a degree in architecture at the University of Florence, he opted for a writing career in his mid to late twenties. Veronesi published his first book at the age of 25, a collection of poetry (Il resto del cielo, 1984) that has remained his only venture into verse writing. What has followed since includes five novels, three books of essays, one theatrical piece, numerous introductions to novels and collections of essays, interviews, screenplay, and television programs.

Reviews

[Mario · Rating 3 out of 5]

A pesar de que sea una breve crónica sobre lo que pasa ‘afuera’ de los eventos del mar, es desgarrador y sobre todo iluminador. Es decir, nos pone alertas sobre un tema del cual nos habíamos proclamado en contra hace unos años... y como muchos otros temas en boga, fueron enterrándose en la miríada de noticias y tragedias.

[Kris Minne · Rating 5 out of 5]

5 stelle, vijf sterren voor Veronesi omdat hij met volle overtuiging opkomt voor de vluchtelingen die door Europa aan hun lot overgelaten worden in detentiekampen in Libië en die de gemiddelde Europeaan liever ziet verdrinken. Voilà! Onlangs verscheen dit pamflet in het Nederlands met als titel "Blaffende Honden".

[Pablo Ruiz · Rating 2 out of 5]

He aprendido algunas cosas sobre la labor de las ONG que salvan vidas de personas en el mar, pero la verdad es que podría haberlo aprendido en un reportaje o en un artículo, no creo que este texto dé para un libro...

[Alejandro Orradre · Rating 4 out of 5]

Con un tema tan en boga como la crisis en el Mediterráneo, resultaba inevitable que surgiera tarde o temprano literatura que hablara de ello.

Salvar vidas en el Mediterráneo es un ejemplo de ello, y muy reciente; en este breve libro Sandro Veronesi nos relata cómo vivió el verano en el que Salvini negó el atraque de los barcos que salvaban a los náugragos (cosa que sigue haciendo) y cómo el propio autor intentó participar en los rescates. Se trata de un pequeño ensayo no sobre la acción marítima en sí misma, sino sobre la forma en la que una parte de la sociedad reaccionó ante ello.

Un valioso testimonio, el punto de vista civil sobre uno de los dramas de principios del siglo XXI de los que se hablará en el futuro.

[Saryn · Rating 4 out of 5]

Rating alto más x lo necesario que es leer y pensar sobre el tema que por otra cosa.

[Alma · Rating 2 out of 5]

Suposo que és qüestió de gustos, però l'estil de l'autor no m'agrada gens. Capítols poc cohesionats amb anècdotes que no aporten res. Molta menys substància de la que s'esperaria. I posa la lluita contra el comunisme com una de les "coses bones" que ha fet George Soros (lol).

[Katrien Eloot · Rating 5 out of 5]

Heel direct en doorleefd ... zijn verontwaardiging wordt overtuigend verwoord. Als je niet onverschillig bent, lezen!

[Francis · Rating 4 out of 5]

Schrijvers met een maatschappelijk engagement die boeken produceren die tegen de heersende politieke stroom ingaan en het lot van zwakkeren verdedigen hebben bij mij een streepje voor.
Dit is er zo eentje.
Sommigen zullen dit pamflettair vinden. Anderen spreken waarschijnlijk van makkelijke, linkse kritiek, zonder weerwoord. Negeer al die valse excuses: een literair schrijver moet geen wetenschappelijk werk afleveren; hij mag de mensen een geweten schoppen.
Wat aardig gelukt is.

[Noel · Rating 3 out of 5]

Me gustó la aproximación y reflexión de lo que se puede hacer desde cada lugar, el detenimiento en algunas personas relevantes en este contexto me pareció clave, pero sin dudas lo mejor del libro es haber llegado a conocer el trabajo de Óscar Camps y su organización. Ya han pasado 7 años de la publicación del libro y la crisis de humanidad pareciera cada vez más grave.

[Paco Bellsolaire · Rating 2 out of 5]

Entretenido y con una temática de gran relevancia. Algo vago en su mensaje y nutrido de algunos esterotipos acerca de los refugiados. Inclusión de algunas anécdotas desvinculadas con el objeto del texto.

[gallizio · Rating 5 out of 5]

Bau!

[Goinga · Rating 3 out of 5]

Interessante dibattito, solo in apparenza breve.

[Gianni Ascione · Rating 2 out of 5]

Quando qualcuno è in pericolo di vita, non gli chiedi il documento di identità.

[Valentina · Rating 2 out of 5]

2,5/5

[Blanca · Rating 3 out of 5]

Me gustan estos ensayitos tontorrones mucho y aunque creo que el hecho de abordar este tema me pareció muy interesante, me parece un meh

[Vincent Coomans · Rating 2 out of 5]

Werd aangesproken door de thematiek, en Welja, ook door de auteur wiens werk ik vrij goed ken. Maar voor mij was dit niet het beste dat ik al van hem las. Ik vond de plot wat mager, het werkte niet echt naar iets toe volgens mij. De taal was wel heel mooi en de auteur speelde ook met vorm maar als je dit werk in de weegschaal legt met het vluchtelingenverhaal 'Vertel me het einde' van Valeria Luiselli dan slaat het wel erg bleek uit...

[Bert Decavel · Rating 3 out of 5]

OWanneer de grove bek van de Italiaanse minister van binnenlandse zaken Matteo Salvini bootvluchtelingen vergelijkt met luxepassagiers op cruiseschepen wordt het de vooraanstaande Italiaanse schrijver Sandro Veronesi (1957) te gortig en hij besluit de man in een vlijmend schotschrift van antwoord te dienen : Blaffende honden .
We zijn dan in de zomer van 2018 en het patrouillevaartuig Diciotti ligt dan , met 150 vluchtelingen aan boord, al weken voor anker in de havengeul van Catania omdat Salvini , die Veronesi spottend en steevast aanduid als 'de man die de zee niet kent' de havens sloot. De schrijver kan niet om met de in Italië ( en in Europa) teruggekeerde barbarij en engageert zich om zelf met zo'n boot te gaan meevaren, waarin hij uiteindelijk niet slaagt omdat het vaartuig middels eindeloze en georchestreerde controle's op zeewaardigheid in de haven van Barcelona vast wordt gehouden. Niet enkel Italië wordt geviseerd, hij legt uit hoe heel Europa dit cynische spel meespeelt.
Uiteindelijk was het de bedoeling Italië wakker te schudden, te hopen dat er andere honden zouden opstaan en met hem zouden meeblaffen. Daar is naar mijn aanvoelen niet zoveel van in huis gekomen. Het is nog steeds de brulboei Salvini die de frontpagina's van Italiaanse kranten haalt en ze nog steeds vult met tenenkrullende grofbekkerij.
Blaffende honden is een samenraapsel van teksten, interviews en tweets waardoor het wat aan kracht inboet. Het zijn vooral de tweets die blijven hangen.

[Sara · Rating 3 out of 5]

3’5/5. El tema es importantísimo, pero la colección de ensayos (o reflexiones) de Veronese al respecto se me ha hecho un tanto pesada aun siendo un libro tan corto.

[Johannes · Rating 3 out of 5]

https://johanneslievens.portfoliobox....

[J. Kselles · Rating 3 out of 5]

Que si tal y que si cual. Salvini, ¡malo! Buena tesis, estilo meh,

[Lola Ti · Rating 2 out of 5]

Solo se salva la entrevista a Òscar Camps, el resto de reflexiones aportan poco.