Ontdek de verborgen geheimen van Mars en ontmoet de laatste draak van Woudzee. Kent verliefdheid grenzen? Gaan mens en natuur samen? Verken de toekomst en het verleden op de vleugels van de beste binnen- en buitenlandse auteurs.
Tais Teng works as a writer, cover artist, illustrator and sculptor. He also paints murals and decors for theater. Tais Teng is the artist name of Thijs van Ebbenhorst Tengbergen
Disclaimer: er staat een verhaal van mij in deze bundel (Symbiose - ik ga er verder niets over zeggen, behalve dat het een Sf-verhaal is met een biologisch thema, mede geïnspireerd door een verhaal van Brian Aldiss en spannende actie) en alle andere verhalen zijn van schrijvers die mijn collega's zijn bij Uitgeverij Macc of met wie ik op andere wijze heb samengewerkt. Geheel objectief is mijn oordeel over deze bundel dus niet te noemen.
Het verschijnen van een bundel SF- en fantasyverhalen van Nederlandstalige afkomst is altijd iets om te vieren. Uitgeverij Macc had in het verleden al eens twee bundels uitgebracht en het plan voor een derde bundel lag er ook al enkele jaren, maar nu is het dan eindelijk zover! Met verhalen van schrijvers vooral uit de Macc-stal is dit een mooie manier om kennis te maken met het talent dat zich bij deze uitgeverij heeft aangesloten. Vooral nu ook Tais Teng en Jaap Boekestein uitgeven bij Macc profileert de uitgeverij zich als bron van net even wat andere verhalen, het type SF- en fantasy dat je niet bij anderen zult vinden. En deze bundel geeft daarvan een voorproefje. Het begint met een sterk verhaal van Tais Teng, dat zich afspeelt in een door klimaatverandering aangetast toekomstig Nederland, waar een terrorist havenstad Rotterdam bedreigt. Teng schrijft zoals altijd snel, verbeeldingsvol en spannend. Het verhaal is vooral entertaining, niet diep, maar de wereld is goed uitgedacht. Het is een 'ziltpunk'-verhaal - het genre dat door Teng en Jaap Boekestein in het leven is geroepen. Boekestein levert het tweede verhaal (geen ziltpunk dit keer) over een schrijfster die troost vindt in een lange afstandsrelatie maar dan opnieuw een verlies moet verwerken. Ik vond het mooi, met een prachtig einde. Theo Barkel heeft zich laten inspireren op de door Teng gemaakte cover van de bundel. Zijn verhaal 'Wedergeboorte' speelt zich af op Mars, waar een wel heel bijzonder fossiel is gevonden. Als lezer had ik de indruk dat het verhaal wat snel geschreven was (ik zag wat redactiefoutjes en herhalingen van woorden en termen), maar het was spannend en het einde zag ik niet aankomen. Een beetje grimmig, maar op een goede manier! Barkel staat vooral bekend als schrijver van horror en humoristische fantasy, maar voor SF draait hij zijn hand ook niet om. Karel Smolders is een van de nieuwe schrijvers bij Macc, maar eigenlijk al een oude rot in het veld, vooral wat jeugdboeken betreft. Hij levert een SF-verhaal over een strijd in de ruimte, waar niets is wat het lijkt, vlot, mede door de korte zinnen, met een krachtig plot (al is het thema misschien niet 100 procent origineel). De fabel van Gé Ansems sluit mooi aan op mijn eigen bijdrage. Gé doet hier zijn literaire achtergrond doorschemeren in zijn woordkeuze en stijl, maar doorspekt met zijn gevoel voor humor en observatievermogen. Heel leuk. De Duitse schrijfster Uschi Zietsch levert een verhaal in haar Woudzee-wereld. Leuk, maar het overtuigde mij er niet van meer van haar te lezen. Daarvoor vond ik het wat te clichematig, al was het einde wel mooi. Ook de stijl was niet heel vloeiend, maar dat kan aan de vertaling hebben gelegen. Ik vond er wel wat kleine foutjes in. Joke Hartog debuteerde eerder dit jaar met een fantasyverhaal en draagt ook hier een fantasyverhaal bij, bijna sprookjesachtig, over een zoektocht naar door elfen ontvoerde kinderen. Het actuele thema van je anders voelen dan anderen en transgender zijn komt mooi aan bod. Het einde was wat abrupt, maar ik heb het met plezier gelezen. Hetzelfde geldt voor het steampunkverhaal van Yvette Hazebroek, dat zich afspeelt in een wereld van zwevende steden en luchtschepen, waar het leven op de vaste grond een legende is. In een neerstortend luchtschip zoeken meerdere partijen naar een bijzondere kaart. Spannend, maar had misschien nog wat meer gestroomlijnd mogen zijn. Het slot van de bundel tenslotte is een daverende steampunkvertelling, waarvoor Roderick Leeuwenhart zich aansloot bij het duo Teng en Boekestein. In een onder water staand Nederland waar torpedo's elke boot of vliegtuig aanvallen leven mensen in torensteden. Een jonge vrouw uit fundamentalistisch Deventer krijgt een kans om te ontsnappen als op een dag de zee dichtvriest. Vol verbeelding, met levendige karakters en mooie beschrijvingen. De meesterproeve van Leeuwenhart is volgens mij als geslaagd te beschouwen en dit verhaal smaakt naar meer. Al met al een onderhoudende bundel voor liefhebbers van SF- en fantasy. Niet heel experimenteel, maar wel afwisselend en een goede manier om kennis te maken met de schrijfstijl van de diverse schrijvers. Ook de liefhebbers van het kersverse 'Ziltpunk'-genre mogen deze bundel eigenlijk niet laten liggen.
Dit is de eerste keer dat ik een verhalenbundel gelezen heb met verhalen van verschillende schrijvers. Bij elk verhaal was het weer verrassend hoe het zou bevallen. Van elk verhaal geef ik kort mijn mening.
Het eerste verhaal is Achilles' keus van Tais Teng. Dit verhaal vind ik ook meteen de minst leuke van de bundel. Rommelig geschreven, personages die zich onlogisch gedragen en een einde alsof de schrijver dacht: "Ach laat maar. Ik heb er geen zin meer in."
Dan volgt Acht miljoen acht minuten kusjes van Jaap Boekestein. Dit verhaal is een heel stuk beter. Het is een romantisch science fiction verhaal met een heel mooi ontroerend einde. Prachtig.
Wedergeboorte van Theo Barkel is een heel goed verhaal. Het is mooi uitgewerkt met een mooie opzet. Het gaat over een oude archeoloog die een fantastische ontdekking doet op mars maar het loopt heel slecht met hem af.
Het eerste slachtoffer van Karel Smolders vond ik helaas wat minder. Het kwam rommelig over en ik vond het moeilijk te volgen. Oorlogsverhalen zijn sowieso niet mijn ding.
Symbiose van Johan Klein Haneveld is een mooi verhaal. Het speelt zich af in een wereld waar planten op een bijzondere manier overleven. Het is mooi uitgewerkt en het vooral mooi hoe stap voor stap meer wordt onthuld.
Michiel en de bever van Gé Ansems is het kortste verhaal in de bundel, maar wel een heel leuke. Ik heb eerder boeken van Gé gelezen en ik hou van zijn schrijfstijl. Dit verhaal heeft ook de humor en creativiteit die ik van Gé gewend ben.
De ware schat van Uschi Zietsch is een mooi fantasy verhaal over een drakendoder en een draak. Het verhaal heeft een onverwachte wending die ik niet zag aankomen.
De verwisseling van Joke Hartog vond ik het mooiste verhaal in de bundel. Het verhaal over mysterieuze verdwijningen, alfen, bultenaren en zielsverwisselingen is spannend en fantasierijk. Jammer dat het zo abrupt afloopt, want ik had graag gelezen hoe het verder ging. Dit verhaal had prima uitgewerkt kunnen worden tot een compleet boek.
Het vallende schip van Yvette Hazebroek vond ik niet zo boeiend. Ik vond de verhaalwereld raar en niet erg geloofwaardig. Het is een soort reclame voor haar boek Bay en de Pireanauten.
IJs van horizon tot horizon en elke stad is een leugen van Roderik Leeuwenhart, Tais Teng & Jaap boekestein is een verhaal dat uitblinkt in creativiteit. Het speelt zich af in de toekomst waarin het ijskoud is en Nederland is ondergelopen en slechts bewoonbaar is op opgehoogde terpen. Een mooi uitgewerkt verhaal.
Dit zijn de verhalen gesorteerd van beste naar slechtste:
De verwisseling Wedergeboorte Michiel en de bever IJs van horizon tot horizon en elke stad is een leugen Acht miljoen acht minuten kusjes Symbiose De ware schat Het vallende schip Het eerste slachtoffer Achilles' keus
Maar alles bij elkaar is het een hele goede verhalenbundel. Een aanrader voor wie van science fiction en fantasy houdt.
Ik kreeg dit boek met Jolabokaflod 2021, een IJslandse traditie om elkaar met kerst een boek cadeau te doen. Verhalenvertellers bevat tien verhalen binnen het fantastische genre. De één wat langer dan de ander. Er is voor elk wat wils. Verhalen die meer richting de fantasy gaan, over elven en draken. Maar ook steampunk en een expeditie op een buitenaardse planeet komen voorbij. Sommige verhalen vond ik beter dan andere. Er waren verhalen die ik iets te ongeloofwaardig vond, hoewel eentje daarvan, De warde schat van Uschi Zietsch, mij aan het eind aangenaam wist te verrassen. Van andere verhalen heb ik meer genoten. Soms met een glimlach, soms vol spanning over hoe het zou aflopen voor de hoofdpersonen. Leuk is dat aan het begin van elk verhaal een korte bio en foto van de betreffende auteur staat. Mijn favoriete verhalen, in willekeurige volgorde: Symbiose van Johan Klein Haneveld. Waarbij planten heel ver gaan om symbiotisch te leven met andere wezens. Ik ben blij dat de planten uit het verhaal niet op aarde voorkomen. IJs van horizon tot horizon en elke stad is een leugen van Roderick Leeuwenhart, Tais Teng en Jaap Boekestein. Ik vind het sowieso al knap dat je met drie personen één verhaal kunt schrijven. Los daarvan vond ik het een geweldig grappig, absurdistisch verhaal waarbij veel dingen worden uitvergroot en op de korrel genomen. Wedergeboorte van Theo Barkel. Dit is het coververhaal. Wat zit er verborgen onder de rode aarde van Mars? Maar ook ethische vragen kwamen bij mij op.