Jonas Nilsen compte les jours. Bientôt, sa mère sortira de prison, où elle purge sa peine depuis presque six ans pour avoir tué quelqu'un au volant en état d'ivresse. À son retour, Jonas devra cesser d'enjoliver. À son retour, il dira les choses telles qu'elles sont : qu'il n'a pas de véritable ami ni de petite copine nommée Bobby, qu'il n'a jamais été délégué de classe, que sa vie est en fait bien plus moche qu'il n'a jamais osé l'avouer. Pendant toutes ces années, il n'a pourtant pas été question pour lui de mentir. Juste de faire en sorte que tout soit plus beau aux yeux de l'absente... Un roman attachant et fort qui dit avec pudeur la difficulté d'être différent à l'âge où l'on se construit, la violence des espoirs déçus, la complexité du passage à l'âge adulte.
Hilde Hagerup is a Norwegian novelist and author of children's literature. She is the daughter of Klaus Hagerup. She received the Norwegian Critics Prize for Best children's book in 2002 for Løvetannsang. She is a highly acclaimed and award winning author. Her books have been translated into many languages. She teaches creative writing and literature at The Norwegian Institute of Children’s Literature.
Hilde Hagerup was born in 1976. After her childhood and youth in Fredrikstad she went to Great Britain, where she among other things studied Third World history at the University of London.
Hilde Hagerup’s books have received much acclaim and have been published in Denmark, Sweden, Iceland, Lithuania, Germany, France, Thailand, Finland, the Netherlands, and Croatia. For Spindrift (1998) she was awarded the Norwegian Ministry of Culture’s First Book Award. Dearly Loved was published in 2000, and The Dandelion Song (2002) received The Critics Prize, Sonja Hagemann’s Children’s Literature Prize, and the School Librarians’ Prize. For The Bite (2007) she received the Ministry of Culture’s Literature Prize. In 2011 the first book in the series The Ghosts of Frosty Island was published, and it shows a whole new side of Hilde Hagerup’s authorship. The series about Master Detective Tim and Co is written in cooperation with her father, author Klaus Hagerup.
Hilde Hagerup has also written a biography of Agatha Christie, several short stories, and the play Hummingbird. In 2005, the novel Folly was published, her first book for adults. In addition to her own books, several short stories she has written are published in numerous anthologies.
Realistisch verhaal geschreven vanuit het perspectief van een jongen die volgens zijn omgeving een 'gedragsprobleem' heeft. Bijt! schetst de rauwe werkelijkheid van een jongen die zich staande moet zien te houden in een wereld waarin alle volwassenen met zichzelf bezig zijn. De kloof tussen de fantasie van de hoofdpersoon en de dagelijkse werkelijkheid is groot. Als lezer ga je je afvragen bij wie het probleem nu eigenlijk ligt... Geschikt voor gevorderde lezers uit de hoogste klassen van de onderbouw.
Het boek dat ik gekozen heb is ‘’Bijt!’’. Dit boek is geschreven door Hilde Hagerub. Het boek is zelfs bekroond als beste Noorse kinder- en jeugdboek van 2008. Het boek gaat over een jongen, Jonas Nilsen. Zijn moeder zit in de gevangenis, omdat ze een man heeft vermoord. Jonas liegt tegen zijn moeder hoe het met hem gaat, waardoor hij in de problemen komt als zijn moeder plotseling vrij komt. Zou een nieuw meisje uit zijn klas hem kunnen helpen bij een nieuwe kans?
Op het boek staat groot de titel met daaronder de naam van de schrijfster, Hilde Hagerub. Er staat op de achtergrond in zwart en wit een oog. Verder staan er geen illustraties in het boek. De letters zijn niet te groot, maar ook niet te klein. Gewoon lekker om te lezen. Opvallende dingen aan het boek is dat er veel in gescholden en gevloekt wordt. Het formaat is top, hij is niet te groot en hij is goed vast te pakken. Nadat zijn moeder in de gevangenis kwam woont Jonas alleen met zijn vader. Hij heeft vaak ruzie met hem. Ze schelden en vloeken dan veel tegen elkaar. Als hij bij zijn moeder op bezoek komt in de gevangenis, vertelt hij aan haar dat hij op school heel populair is, goede cijfers haalt en een hele lieve vriendin heeft die Bobby heet. Hij vertelt al die leugens om haar gerust te stellen. Tot de dag kwam dat hij te horen kreeg dat zijn moeder de gevangenis uit mocht. Wanhopig zet Jonas alles op alles om zijn situatie te veranderen. Wanneer er een nieuw meisje in de klas komt, lijkt hij een nieuwe kans te krijgen. Is zij het meisje van zijn dromen?
Ik zelf vind dat het verhaal niet goed in elkaar zit. Het is veel te warrig en onduidelijk om te lezen. Sommige stukjes moet ik een paar keer lezen om het te snappen en dat vond ik vervelend, zo werd ik dan elke keer weer uit het verhaal gehaald. De schrijfster neemt ook veel te grote stappen tussen de gebeurtenissen. Bijvoorbeeld op het ene moment loopt hij met een teddybeer en het andere moment heeft hij een baard. Ik snap dat je dingen uit het verleden in het boek kan stoppen, maar er word niet beschreven dat het een stukje uit het verleden is. Er zijn niet echt originele of grappige gebeurtenissen beschreven in dit boek. Wel komen er gewone normale gebeurtenissen in voor zoals: naar een feestje gaan, op een scooter rijden en naar school. Ik kan me soms wel en soms niet verplaatsen in de hoofdpersoon. Op het ene moment heb je een stukje dat je goed kan doorlezen, en je dus wel kunnen verplaatsen. En op het andere moment snap ik het niet, omdat ik mij dan niet in de hoofdpersoon kan verplaatsen. Hier een voorbeeld: “Marius trok hem aan zijn trui omhoog. Het was een groene lamswollen trui. Hij was verpest. Gescheurd. Kon zo de vuilnisbak in. Jonas dacht erover Marius voor de rechter te slepen. Hij stelde het voor toen hij en zijn vader naar huis reden in de pick-up. ‘We kunnen er een zaak van maken. We kunnen mama’s advocaat inschakelen.’ ‘Hou je bek nou maar, Jonas,’ zei zijn vader. Toen zei hij niets meer. Zoals gewoonlijk.’’
Ik was niet steeds benieuwd naar de volgende bladzijde. Wel wilde ik het boek zo snel mogelijk uitlezen, zodat ik in een leuk boek kon beginnen. :) Soms is het een verhaal en klopt het, maar soms snap ik er even niets meer van. Hier even een voorbeeld die ik ongeveer twee keer moest lezen: “ ‘Het was fijn om je te zien, Jonas,’ zegt ze. ‘Ja.’ Dit keer vloekt hij niet. Dit keer legt hij zijn armen om zijn moeders hals en laat zich knuffelen. Hij is een grote jongen. Hij is een grote jongen die liegt om de mensen van wie hij houdt te helpen. Verantwoord. Met verantwoordelijkheidsgevoel. In een pak. Goed in mooi maken. Versieren. Het is geen flauwekul. Het is belangrijk.’’ De zinnen zijn soms moeilijk te begrijpen. Verder is de taal tussen moeilijk en makkelijk. Het verhaal is vaak moeilijk te begrijpen, omdat de zinnen soms zo ingewikkeld zijn. Meestal klopt de tekst wel, maar moet je hem gewoon heel vaak lezen tot dat je hem helemaal door hebt.
Het einde snap ik ook niet helemaal. Zijn moeder gaat dus blijkbaar naar Amerika, omdat de mensen daar niet zo lelijk zijn. Ze vind zicht zelf heel lelijk. Dan opeens komt er een sirene steeds dichterbij. Waarom snap ik ook niet, want er raakte helemaal niemand gewond. Dit is het stukje: ‘’ ‘Mama gaat weg.’ ‘Waarnaartoe?’ ze denkt een poosje na. ‘Naar Amerika. Daar zijn de mensen niet zo lelijk.’ ‘Wat bedoel je?’ ‘Niet zo lelijk als ik.’ ‘Jij bent niet lelijk mama.’ ‘Ik ben het lelijkste wat ik ooit heb gezien. Ze legt Jonas’ hand op haar kloppende hart. Zo zitten ze een ogenblik voor ze verder praten. ‘Ik ga mee,’ zegt Jonas. Ze glimlacht. Maar haar ogen staan vol water. ‘Je bent een rare, Jonas. Weet je dat?’ ‘Ik denk het wel.’ ‘Pas op dat je er niet zo’n rotzooi van maakt als je moeder. Godverdomme, Jonas.’ En de sirenes zijn eerst ver weg. Dan komen ze dichtbij. Dan zijn ze hier. Dan is het allemaal voorbij.’’
Ik had dit einde totaal niet verwacht. Ook snap ik nog steeds niet waarom het boek ‘’Bijt!’’ heet, want er word niet ingebeten en er komt ook geen weerwolf voor in het boek die wel afgebeeld staat voor op. Kortom, ik zou dit boek niet aanraden om te lezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ik vond het een zeer slecht boek. Het had geen betekenis en was naar mijn mening gewoon tijdverlies. Het jongetje waar het over gaat is een zeer irritant en onbeleefd iemand en het verhaal trok op niets. Ik heb er niet echt van genoten.