Είναι φορές που αν δεν ρισκάρεις, που αν δεν κάνεις το βήμα, το αβέβαιο, το δύσκολο, δεν θα προχωρήσει τίποτα. Θα κάθεσαι και θα βλέπεις τη ζωή σου να περνά, τους γύρω σου να προχωρούν τις ζωές τους, και εσύ να δυστυχείς μέσα στις ανασφάλειές σου. Έχε στον νου σου πως αν το πουλί δεν κάνει το βήμα να φύγει από τη φωλιά, δεν πρόκειται ποτέ να μάθει να πετάει. Ο Ελευθέριος Ελευθεριάδης μετά το πρώτο βιβλίο του "Πριν νυχτώσει", που έγινε best-seller σε λίγες εβδομάδες, επανέρχεται με ένα δεύτερο βιβλίο εξίσου ενδιαφέρον και άμεσο: Με κείμενα που αγγίζουν την καθημερινότητα του καθενός και ακροβατούν ανάμεσα στο καθημερινό και το αιώνιο!
Eleftherios Eleftheriadis was born and lives in Sidirokastro, Serres. He holds a degree in Psychology from the Aristotle University of Thessaloniki and holds a Postgraduate Diploma in Clinical and Community Psychology from the University of East London.
He works privately as a psychologist, maintaining offices in Sidirokastro and Thessaloniki. The texts he publishes on his website are about man, relationships, hope, God.
Είναι το δεύτερο βιβλίο του κυρίου Ελευθεριάδη που διαβάζω και θεωρώ πως ήταν ακριβώς το ίδιο με το πρώτο. Για όσους έχουν διαβάσει το Δώρο 1 και 2, φανταστείτε ότι είναι κάτι αρκετά κοντά σε αυτή τη φιλοσοφία.
Εμένα προσωπικά δεν με κέρδισε ούτε το προηγούμενο, ούτε και αυτό. Ήταν περισσότερο κάτι σαν κατήχηση, σα να μου κουνούσε κάποιος το χέρι και ταυτόχρονα να μου υπενθύμιζε σε κάθε σελίδα ότι υπάρχει και ο Θεός....
Ωστόσο ορισμένα σημεία μου άρεσαν, γιατί μου υπενθύμισαν πόσα πολλά θεωρώ δεδομένα(κανονικά θα έπρεπε να βρούμε τρόπους να μάς το υπενθυμίζουμε καθημερινά), πόσες πολλές φορές είμαι λάθος , πόσες πολλές φορές αδικώ τους ανθρώπους γύρω μου και πως πρέπει να με φροντίζω αλλά και να με αγαπώ. Θα έλεγα λοιπόν ότι οι σκέψεις του συγγραφέα μου άρεσαν αλλά ο τρόπος και η προσκόλληση στο Θεό με ενόχλησαν και στα δυο βιβλία.
Άλλωστε αν κάποιος είναι άθεος, δεν έχει δικαίωμα να πιστεύει σε αξίες, να έχει ήθος και να προσφέρει αγάπη γύρω του;
Λόγια βγαλμένα από την καρδιά. Ένα βιβλίο που σε βάζει σε σκέψεις και σου απαλύνει τις σκέψεις. Όλοι έχουμε ανάγκη από ένα χέρι να μας βοηθήσει όταν πέφτουμε. Σου δίνει δύναμη και κουράγιο να ανταπεξέλθεις στη δύσκολη καθημερινότητα και στα λάθη που κάνουμε. Διαβάζεται εύκολα και σε μια μέρα.
Ξεκινώντας το βιβλίο αυτό είχα μια τελείως διαφορετική εικόνα κατά νου και τελειώνοντας το έχω μείνει με μια εντελώς διαφορετική εικόνα.
Υπήρχαν αρκετά πράγματα που δεν μου άρεσαν τόσο αλλά δεν αποτέλεσαν εμπόδιο για να ολοκληρώσω το βιβλίο. Κάποια παραδείγματα ήταν ότι δεν περίμενα πως ένα βιβλίο γραμμένο απο έναν επιστήμονα,εναν ψυχολόγο,θα ειχε τόσο έντονο το θρησκευτικό στοιχειο. Δεν λέω ότι χάλασε κάποια εικόνα,απλά ήταν κάτι που δεν περίμενα να δω και δεν με ξετρέλανε,αλλά παρόλα αυτά η ανάγνωση συνεχίστηκε ομαλά. Έπειτα,το ολο υφος του βιβλιου γινόταν αρκετά επιθετικό ως προς τον αναγνώστη με την αιτία ότι ο συγγραφέας γινόταν αυστηρός μ’εμας για να τα ακούει και εκείνος. Δεκτό,κατανοητό,απλά όχι το στυλ μου όταν διαβαζω ένα βιβλιο τύπου αυτοβελτιωσης. Επίσης,νιώθω ότι υπήρχαν πολλά θέματα και εκφράσεις που επαναλαμβάνονταν και κουράζαν λίγο ενω επιπρόσθετα κάποια θέματα που θίγονταν στο βιβλιο ήταν αρκετά κλισέ.
Και μετά απο όλα αυτά τα μειονεκτήματα,ας αναφερθώ στο κύριο πλεονέκτημα του βιβλιου. Όσο το διάβαζα,έβρισκα διαρκώς κάτι που είχα ανάγκη να ακούσω μέσα στις σελίδες του. Ένιωθα ότι άκουγα υπενθυμίσεις που ήταν χρήσιμο να ακούσω και να κρατήσω λίγο παραπάνω στο μυαλό μου.
Δηλαδή,παρά το ότι δεν ήταν ένα τέλειο βιβλιο για εμένα έμεινα εν τέλη ικανοποιημένη καθώς όλα όσα ανέφερα δεν μπαίνουν εμπόδιο στο να καταλάβω το πραγματικό νόημα του βιβλίου και να νιώσω ότι πήρα κάτι απο όλες αυτές τις σελίδες. Έχει λόγια που πολλοί απο εμάς συχνά ξεχνάμε αλλά διαβάζοντας αυτό το βιβλίο μπαίνουμε λίγο σε σκέψεις και φεύγει κάποιο βάρος από πάνω μας. Μόνο καλό μπορεί να σας κάνει αν διαβάσετε αυτό το βιβλιο,όποτε και το προτείνω σίγουρα!