Pustka wielkich cisz. Samotna wędrówka Łukiem Karpat

by Łukasz Supergan

Pustka wielkich cisz to opowieść o pierwszym w historii, samotnym przejściu Łuku Karpat. O wędrówce, która okazała się najtrudniejszą i najpiękniejszą drogą, jaką kiedykolwiek autor książki przeszedł. O walce z górami i samym sobą, własnymi słabościami i lękami. Oraz o marzeniu, które stało się obsesją, a spełnione przewróciło do góry nogami jego życie. Opowieść osobista, miejscami bolesna, bez koloryzowania i ukrywania tego, co bolesne, po prostu szczera. Spisywana na gorąco już w czasie drogi przez Karpaty, w notatniku niesionym w plecaku. Często w strugach padającego deszczu, w ciasnym namiocie, przy mdłym świetle latarki lub świeczki.

286 pages, Paperback

First published January 1, 2013

Reviews

[Jacek Bartczak · Rating 4 out of 5]

Jeżeli lubisz długie wędrówki po górach, a bardziej niż na Krupówkach wolisz spędzać urlop na łonie natury to ta książka jest dla Ciebie. Jeśli planujesz długą podróż, w trakcie której Twoim schronieniem będzie namiot to dowiesz się, na co powinieneś być przygotowany.

Z każdą stroną coraz bardziej przekonywałem się, że samemu muszą odbyć podobną, długą podróż. Mimo, że moich dotychczasowych górskich wędrówek z żaden sposób nie da się porównać do wyczynu Łukasza, to zauważałem, że oczekiwania co do chodzenia po górach mamy podobne.

Szkoda, że w książce nie było więcej lepszych zdjęć - polecam w trakcie czytania oglądać zwiedzanie miejsca poprzez wyszukiwarkę na Instagramie. Lepiej by się ją czytało, gdyby dołączono do niej dokładniejsze mapy, które pozwoliłyby łatwo lokalizować trasy pokonywane przez autora.

[Natalia · Rating 4 out of 5]

Książkę czytałam już jakiś czas temu, ale pamiętam, że spodobał mi się sposób, w jaki autor opisuje tytułową wędrówkę. Bez nadmiernego koloryzowania, ale z wystarczającą ilością detali, żeby wyobrazić sobie jak to jest np. iść do celu w deszczu w obcym kraju. Nie traktowałabym jej poradnikowo, szczególnie jeśli ktoś myśli o pokonaniu podobnej trasy, bardziej jak przygodówkę, gdzie każdy z nas może sobie pomyśleć "a może by tak...". Książkę oczywiście polecam, daje nieco szerszą perspektywę na to, jak to jest iść tyle czasu samemu.

[Gabriela · Rating 5 out of 5]

Blog Łukasza Supergana śledzę już od dobrych kilku lat i sięgając po książkę jego autorstwa, byłam zaciekawiona jak poradzi on sobie w dłuższej formie. Absolutnie się nie zawiodłam. Książka jest wypełniona miłością do gór i do górskich wędrówek. Jeśli ktoś ma w sobie gen włóczykija, zdecydowanie powinien sięgnąć po tę pozycję.

[Tom Aves · Rating 5 out of 5]

Długą wędrówkę Łukasza śledziłem czując jego zmęczenie i łamiącą się siłę ducha. Spanie pod gwiazdami, we mgle, na przystankach, wędrówkę w deszczu i upale - chciałoby się przeżyć choć ułamek w realu. No i mimo niewielu zdjęć wyjątkowy talent do opisów krajobrazu.