Sizden tek ricamız var... Onu üzmeyin. Bizi üzmeyin. Onun bu hayattaki son hayalini yıkmayın, size anlatacağı bütün bu resimlerin hala o albümde olduğuna onu inandırmamız için bize yardımcı olun...
Stefan Zweig was one of the world's most famous writers during the 1920s and 1930s, especially in the U.S., South America, and Europe. He produced novels, plays, biographies, and journalist pieces. Among his most famous works are Beware of Pity, Letter from an Unknown Woman, and Mary, Queen of Scotland and the Isles. He and his second wife committed suicide in 1942. Zweig studied in Austria, France, and Germany before settling in Salzburg in 1913. In 1934, driven into exile by the Nazis, he emigrated to England and then, in 1940, to Brazil by way of New York. Finding only growing loneliness and disillusionment in their new surroundings, he and his second wife committed suicide. Zweig's interest in psychology and the teachings of Sigmund Freud led to his most characteristic work, the subtle portrayal of character. Zweig's essays include studies of Honoré de Balzac, Charles Dickens, and Fyodor Dostoevsky (Drei Meister, 1920; Three Masters) and of Friedrich Hölderlin, Heinrich von Kleist, and Friedrich Nietzsche (Der Kampf mit dem Dämon, 1925; Master Builders). He achieved popularity with Sternstunden der Menschheit (1928; The Tide of Fortune), five historical portraits in miniature. He wrote full-scale, intuitive rather than objective, biographies of the French statesman Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935), and others. His stories include those in Verwirrung der Gefühle (1925; Conflicts). He also wrote a psychological novel, Ungeduld des Herzens (1938; Beware of Pity), and translated works of Charles Baudelaire, Paul Verlaine, and Emile Verhaeren. Most recently, his works provided the inspiration for 2014 film The Grand Budapest Hotel.
4,5 Stefan Zweig'dən yenə də ürəklərə toxunan, möhtəşəm psixiloji analizlər😍 Bir müddətdir Zweig'dən nəsə oxumamışdım. Həqiqətən darıxmışdım. Kitab əlimə keçər keçməz dayana bilməyib oxumağa başladım. Kitabda iki hekayə yer alıb. Birincisi "Görülmeyen koleksiyon" idi. Və ən sevdiyim və 5 ulduz verməyimə səbəb olan hekayə də bu oldu. Burada bütün həyatını kolleksiya yığmağa sərf edən bir insanın bu kolleksiyasına olan bağlılığı, onları necə bütün qəlbiylə sevib, onlarla xoşbəxt olması, hər gün onlara baxıb bütün detallarını əzbərə bilməsi, qurduğu xəyallar... hamısı o qədər möhtəşəm təsvir edilmişdi ki. Sonda gözlərim doldu. Çoxdandır Zweig'i gözümdə sırf zirvəyə qaldıran bir əsər oxumurdum. Əlbəttə oxuduqlarımın hər birini sevmişəm, amma hamısı məhz o zirvəyə qalxan əsərlər olmamışdı. Odur ki, bu əsəri mənimçün yenidən eyni hissləri yaşamağıma səbəb oldu. İkinci hekayə isə "Fragman"dır. Burada doğuşdan bəri qüsurlu olduğu üçün insanlar tərəfindən ictimaiyyətdən kənarlaşdırılan, barmaqla göstərilib təhqir edilən, heç cürə varlığı qəbul edilməyən bir qadından bəhs olunur. Daha sonra onun bir oğlu olur və bu uşaq qadının əksinə olduqca sağlam, görünüşcə qüsursuz olur. Anası bundan sonra özünü tamamilə ona həsr edir və cəmiyyətin oğlunu ondan qoparacağından qorxaraq keçirir həyatını. Və bir gün gözlədiyi şeyin baş verə biləcəyini görməsiylə birlikdə o da mübarizə aparmağa başlayır. Əsərdə təkcə bu məsələlərdən deyil, müharibənin gətirdiyi, insanların düşdüyü vəziyyət, həmçinin qadına münasibət məsələləri də analiz olunur. Olduqca maraqla oxunan və yaxşı əsər idi. Ama yenə də sanki çatışmayan nəsə var idi. Zweig'in belə gözəl mövzunu daha yaxşı işləyə biləcəyini düşünürəm. Yenə də yaxşı idi. Deməli, "Görülmeyen koleksiyon" mənimçün 5 ballıq, "Fragman" isə 4,2 ballıq əsərlər oldu. Mütləq şəkildə oxumağınızı tövsiyə edirəm👍❤
Birbirinde güzel 2 farklı olay anlatılmış. Görülmeyen koleksiyonda gözleri görmeyen bir adamın hala sahip olduğunu düşündüğü bir koleksiyon üzerine olaylar gerçekleşiyor. Fragman ise bir annenin oğlunu askere göndermemesi için yaptığı mücadeleyi anlatıyor. İkisi de akıcı kurgular.
Yalnızca manevi derinliği olan yapıtların sahiplerinin anlayabileceği, sahaf ve antika tutkunlarının epeyce güzellik bulacağı, okuyucuya barındırdığı zarif bir girişle merhaba diyen bir öykü "Görülmeyen koleksiyon". Okunmalı.
“Utandığı yoktu; bedbaht şekilde uğradığı bu tecavüzü olağanüstü bir durum olarak görmeyecek kadar az kıymet veriyordu yıllarca hor görülmüş bedenine...”