"Bu kitabın temelini, Prof. Dr. Murad Adji'nin 1994 yılında Rusya'nın Novgorod şehrinde yayınlanmış olan "Polin Polovetskogo Polya" adlı eseri oluşturmaktadır.
-3. bölüm, s.215 -tengri han ve oğlu İsa, -kaybolan miras, -hizip ve hizipçiler, -temel kaynaklar,
-4. bölüm, s.323 -deşti kıpçak bilinmeyen bir ülke mi, -temel kaynaklar,
-5. bölüm, s.375 -aziz georginin pınarında, -farklı georgiler, -unutulan vatanın sesi, -haçın sırrı, -demir kapı, -grigoris-georgi (george), -suçsuz cezalanan diocletian, -her halkın kendi georgisi var, -felaketin başlangıcı, -ermenistanın ulu maarifçisi, -tezatlar, -hıristiyanlar yeniden hıristiyan olsunlar, -buradan nereye, nereye gitmeliyiz, -calgan köyü, -efsanenin kaynağı,
-ek ile ilgili açıklamalar, s.447 -kaynakça, s.471.
Türk tarihi konusunda uzman olan M. Adji'nin, "Avrupa, Türkler, Büyük Bozkır-KIPÇAKLAR" adlı bu kitabı, 1998 yılında Moskova'da yayınlanmıştır. Rusça'dan dilimize kazandıran ise, Prof. Dr. Zeynep Bağlan ÖZER.
Bu kitap, bir tarihçi için "tarih bilimi" alanı ve sınırları açısından pek çok soruyu akla getirebilir veya "böyle, masal gibi tarih olur mu?" diye düşünülebilir.
Bu kitabı okurken, bazen tarihî bir roman okuduğunuz hissine kapılabilirsiniz. Bazen tarihî bir efsane, mit veya bir masal… Kadim zamanlarda meydana gelmiş hadiselerin, günümüz şartlarına göre yeniden değerlendirilmesinde abartılı heyecan, duygu ve bazen çok farklı renkleri görebilirsiniz. Bir toplumda tarihi bilmek, tarihi sevdirmek, kendi tarihini dünya tarihi içerisinde tahlil edebilmek, asırlar halkasındaki yolu izleyebilmek son derece önemlidir.
Düşünmeye sevk etme, kendi tarihine duyarlı olma, araştırmayı öğrenme ve dünya tarihi içerisinde kendini bulma gibi önemli hususlar, bu kitabın amaçları arasındadır. Yayınevimiz herkesin rahatlıkla okuyabileceği bu önemli kaynağı yayınlayarak, Türk tarihinin anlaşılmasına katkıda bulunmaktadır. Murad Adji'nin elinizdeki kitabını heyecanla okuyacak, tarihsel bilgilerle karşılaştıkça şaşıracaksınız.
Заранее скажу очень интересная книга. Исторические факты неотделимы от так называемых исторических доказательств. Тут в ход идёт всё и язык, и артефакты, и логические умозаключения….трудно не поверить.
Укажу один момент в конце книги. Автор пишет, что со взятием Азербайджанского города Гянджи царскими войсками (1804 году) город был переименован в Елизаветраполь, и связывает это с легендой о святом Георгии .В действительности, исторический имел место быть , хотя причина переименования не совсем верно указана. Дело в том, что город был переименован в честь жены царя и не имеет ни какого отношения к легенде.