What do you think?
Rate this book
นิโก้ เด็กแสบแห่งเจดีย์ซูเล
สารคดีสำหรับเยาวชน แว่นแก้ว รางวัลชมเชย ครั้งที่ 14
ซูเล ซูเล ซูเล มหาเจดีย์ซูเล ใจกลางกรุงย่างกุ้ง เป็นมากกว่าวงเวียนที่ถนนทุกสายในเมืองทอดผ่าน
ที่นี่คือศูนย์รวมเรื่องราวของอดีตเมืองหลวงพม่า และแหล่งชุมนุมของอีกหลายชีวิต ที่เป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งของประเทศนี้ แต่อาจไม่มีใครมองเห็นพวกเขา...
สัมผัสอีกมุมของเมืองย่างกุ้งที่ไม่เคยมีไกด์คนไหนพาคุณไป
ซูเล ซูเล ซูเล มหาเจดีย์ซูเล ใจกลางกรุงย่างกุ้ง เป็นมากกว่าวงเวียนที่ถนนทุกสายในเมืองทอดผ่าน
ที่นี่คือศูนย์รวมเรื่องราวของอดีตเมืองหลวงพม่า และแหล่งชุมนุมของอีกหลายชีวิต ที่เป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งของประเทศนี้ แต่อาจไม่มีใครมองเห็นพวกเขา...
สัมผัสอีกมุมของเมืองย่างกุ้งที่ไม่เคยมีไกด์คนไหนพาคุณไป
176 pages, Paperback
Published December 1, 2018
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 26, 2020
ลูกครึ่งสารคดี
หนังสือดี แต่ได้รางวัลเพียงชมเชย เพราะมีคุณสมบัติบางอย่างขาดหายไปจากการเป็นสารคดี
อาจเพราะใช้การเล่ามุมมองบุคคลที่ 1 ของตัวละครหลายตัว ทำให้ยากจะบอกได้ว่า ผู้เขียนสามารถถ่ายทอด fact ออกมาได้มากแค่ไหน
ยังให้ความรู้สึกก้ำกึ่งระหว่างวรรณกรรมเยาวชนและสารคดี รู้สึกไปไม่สุดทั้งสองด้าน
ถ้าเป็นสารคดี ก็จะรู้สึกว่ามีบางบทบางตอนที่ไม่ค่อยน่าเชื่อเท่าไหร่ และยังมีเนื้อหาไม่สมบูรณ์
(ซึ่งอาจจะเหมาะกับยุคสมัย ที่คนไม่ชอบอ่านอะไรหนัก ๆ ?)
ถ้าเป็นวรรณกรรมเยาวชนเรื่องก็ยังไม่บีบคั้นหัวใจ หรือ มีจุดพีคที่น่าสนใจเท่าที่ควร (เพราะมันถูกค้ำคอไว้ด้วยคำว่าสารคดี ?)
มีจุดน่าสังเกตคือตอนนิโก้ถูกแก๊งแย่งเงินที่ได้จาก ชายฝรั่งที่เพิ่งสูญเสียลูก
นิโก้พูดว่า
"นายไม่รู้หรอกว่าฉันทำอะไรมาบ้างเพื่อให้ได้เงินก้อนนี้"
ตรงนี้เหมือนผู้แต่งจะยัง ไม่เชื่อโดยบริสุทธิ์ใจถึงคำบอกเล่าของเด็กชาย (แต่แน่นอนเขาพิสูจน์ไม่ได้)
ว่าเด็กชายจริง ๆ แล้วไปทำอะไรมากันแน่ถึงได้เงินมากถึง 100 dollars
***
ถึงแม้จะมีแอร์ แต่ก้มีมุ้งด้วย
ที่นี่อะไรก้แล้วแต่ที่เป็นญี่ปุ่นจะขายดี
แต่คนหนุ่มมักจะปล่อยความโชคดีให้หลุดมือไปอย่างน่าเสียดาย
นัตคือวิญญาณ ศักดิ์สิทธิ์ ของผู้ตายร้าย ใครดันหนอเป็นผู้ตายร้าย คนที่ตายร้ายจะกลายเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ไปได้อย่างไร
ยอดไผ่ไหวเอน ดูคล้ายระบำของรูปเงาดำ >> นึกถึงเรื่องในรูปเงา รวมเรื่องสั้นของผู้แต่งคนเดียวกัน
"นายว่าแปลกไหมที่แม่ของเด็กพม่ามักจะหลับเป็นตาย"
ผู้เขียนเข้าใจมุมมองอันคับแคบของเด็กยากจนอย่างดี
*น่าแปลกใจตรงที่เด็กอายุ 12 เรียนภาษาอังกฤษได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง?
โลงจีกับวิถีชีวิตชาวพม่า
ช่วยไม่ได้เสียแล้วล่ะนิโก้เอ๋ย
เจอประโยคคำพรรณาซ้ำถึงยอดเจดีย์ (น่าจะผิดพลาดในการเรียบเรียง)
พอธีตัดขาดจากเจ้าชีวิตในอดีต = สำคัญมากเมื่อตอนอายุ 5 ขวบ
การที่เราทำให้ใครสักคนระลึกถึงเรื่องราวของเราได้ นั่นละเป็นของที่ระลึกอย่างแท้จริง
หนังสือดี แต่ได้รางวัลเพียงชมเชย เพราะมีคุณสมบัติบางอย่างขาดหายไปจากการเป็นสารคดี
อาจเพราะใช้การเล่ามุมมองบุคคลที่ 1 ของตัวละครหลายตัว ทำให้ยากจะบอกได้ว่า ผู้เขียนสามารถถ่ายทอด fact ออกมาได้มากแค่ไหน
ยังให้ความรู้สึกก้ำกึ่งระหว่างวรรณกรรมเยาวชนและสารคดี รู้สึกไปไม่สุดทั้งสองด้าน
ถ้าเป็นสารคดี ก็จะรู้สึกว่ามีบางบทบางตอนที่ไม่ค่อยน่าเชื่อเท่าไหร่ และยังมีเนื้อหาไม่สมบูรณ์
(ซึ่งอาจจะเหมาะกับยุคสมัย ที่คนไม่ชอบอ่านอะไรหนัก ๆ ?)
ถ้าเป็นวรรณกรรมเยาวชนเรื่องก็ยังไม่บีบคั้นหัวใจ หรือ มีจุดพีคที่น่าสนใจเท่าที่ควร (เพราะมันถูกค้ำคอไว้ด้วยคำว่าสารคดี ?)
มีจุดน่าสังเกตคือตอนนิโก้ถูกแก๊งแย่งเงินที่ได้จาก ชายฝรั่งที่เพิ่งสูญเสียลูก
นิโก้พูดว่า
"นายไม่รู้หรอกว่าฉันทำอะไรมาบ้างเพื่อให้ได้เงินก้อนนี้"
ตรงนี้เหมือนผู้แต่งจะยัง ไม่เชื่อโดยบริสุทธิ์ใจถึงคำบอกเล่าของเด็กชาย (แต่แน่นอนเขาพิสูจน์ไม่ได้)
ว่าเด็กชายจริง ๆ แล้วไปทำอะไรมากันแน่ถึงได้เงินมากถึง 100 dollars
***
ถึงแม้จะมีแอร์ แต่ก้มีมุ้งด้วย
ที่นี่อะไรก้แล้วแต่ที่เป็นญี่ปุ่นจะขายดี
แต่คนหนุ่มมักจะปล่อยความโชคดีให้หลุดมือไปอย่างน่าเสียดาย
นัตคือวิญญาณ ศักดิ์สิทธิ์ ของผู้ตายร้าย ใครดันหนอเป็นผู้ตายร้าย คนที่ตายร้ายจะกลายเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ไปได้อย่างไร
ยอดไผ่ไหวเอน ดูคล้ายระบำของรูปเงาดำ >> นึกถึงเรื่องในรูปเงา รวมเรื่องสั้นของผู้แต่งคนเดียวกัน
"นายว่าแปลกไหมที่แม่ของเด็กพม่ามักจะหลับเป็นตาย"
ผู้เขียนเข้าใจมุมมองอันคับแคบของเด็กยากจนอย่างดี
*น่าแปลกใจตรงที่เด็กอายุ 12 เรียนภาษาอังกฤษได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง?
โลงจีกับวิถีชีวิตชาวพม่า
ช่วยไม่ได้เสียแล้วล่ะนิโก้เอ๋ย
เจอประโยคคำพรรณาซ้ำถึงยอดเจดีย์ (น่าจะผิดพลาดในการเรียบเรียง)
พอธีตัดขาดจากเจ้าชีวิตในอดีต = สำคัญมากเมื่อตอนอายุ 5 ขวบ
การที่เราทำให้ใครสักคนระลึกถึงเรื่องราวของเราได้ นั่นละเป็นของที่ระลึกอย่างแท้จริง
January 16, 2022
ตอนหยิบมาก็ไม่คิดว่าจะได้อ่านอะไรที่มันกึ่งๆ สารคดีชีวิตชาวพม่าที่พยายามเรียกดราม่าแบบนี้
เพราะจากหน้าปกกับชื่อเรื่องและรางวัลชวนให้นึกถึงวรรณกรรมเยาวชนสดใส โดยเฉพาะชื่อเรื่องทำให้นึกถึงแนวๆ บลัดเล่ฯ แต่พออ่านจริงมันไม่ใช่อ่ะ มันคือสารคดีชีวิตเด็กวัยสิบสองขวบคนนึงที่เคยทำอะไร กำลังทำอะไร ครอบครัวเป็นอย่างไร แล้วก็ไม่พีคเลย ราบเรียบ เออก็ดูเป็นชีวิตคนๆนึงดี แต่บางครั้งเวลาอ่านก็ชวนให้สงสัยว่า นี่เป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งที่คิดเอาเองเพิ่มเติมเพื่อเรียกสีสันให้กับเรื่องกันแน่ แล้วความรู้สึกหลังอ่านจบมันไม่สุดอ่ะ ไม่อิ่มเอม ไม่ประทับใจ ไม่ได้อะไรเลย รู้สึกแค่ว่า เย้! อ่านจบสักที เก่งมากตัวเราที่ทนอ่านได้ขนาดนี้
เพราะจากหน้าปกกับชื่อเรื่องและรางวัลชวนให้นึกถึงวรรณกรรมเยาวชนสดใส โดยเฉพาะชื่อเรื่องทำให้นึกถึงแนวๆ บลัดเล่ฯ แต่พออ่านจริงมันไม่ใช่อ่ะ มันคือสารคดีชีวิตเด็กวัยสิบสองขวบคนนึงที่เคยทำอะไร กำลังทำอะไร ครอบครัวเป็นอย่างไร แล้วก็ไม่พีคเลย ราบเรียบ เออก็ดูเป็นชีวิตคนๆนึงดี แต่บางครั้งเวลาอ่านก็ชวนให้สงสัยว่า นี่เป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งที่คิดเอาเองเพิ่มเติมเพื่อเรียกสีสันให้กับเรื่องกันแน่ แล้วความรู้สึกหลังอ่านจบมันไม่สุดอ่ะ ไม่อิ่มเอม ไม่ประทับใจ ไม่ได้อะไรเลย รู้สึกแค่ว่า เย้! อ่านจบสักที เก่งมากตัวเราที่ทนอ่านได้ขนาดนี้
Displaying 1 - 2 of 2 reviews