What do you think?
Rate this book
Il Re Sole
Nella Francia del Seicento ogni decisione rilevante in campo bellico, politico, amministrativo, religioso, economico, agricolo e architettonico discendeva da un solo uomo: Luigi XIV di Borbone, il Re Sole. Tutti i suoi sforzi furono rivolti ad accentrare a Parigi la vita politica della nazione, eliminando le ultime vestigia di feudalesimo e obbligando la nobiltà a una vita di corte oziosa e fastosa nella reggia di Versailles: un processo che fu determinante per la formazione e diffusione dello Stato moderno in Europa e nel mondo. L'aspetto decisivo dell'assolutismo di Luigi xiv fu indubbiamente la sua straordinaria forza simbolica. Ogni gesto era pensato per trasmettere ai sudditi l'idea di una personalità eccezionale, da seguire in modo incondizionato: rappresentato centinaia di volte nella pittura, nella scultura, nelle medaglie, in opere e balletti, al centro di ogni canale d'informazione e intrattenimento dell'epoca, Luigi XIV doveva apparire il fulcro di un regno che Racine definì «una ininterrotta serie di meraviglie». La costruzione dell'immagine del Re Sole fu soltanto manipolazione dell'opinione pubblica, parossistica megalomania del sovrano, adulazione di artisti e cortigiani? Oppure fu una risposta consapevole a esigenze psicologiche collettive, che rendevano universale la credenza nelle virtù taumaturgiche del tocco reale? Peter Burke ricostruisce le vicende e i simboli di un regno che ha cambiato il mondo, analizzando gli snodi della complessa politica mediatica a cui si applicarono il sovrano e i suoi ministri. Grazie a un dialogo serrato con i testi ufficiali, le architetture, i manufatti, i manifesti, i dipinti dell'epoca - molti dei quali riprodotti in queste pagine -, "II Re Sole" non si propone solo come il ritratto di una delle figure più affascinanti, controverse e decisive della storia, ma anche come un saggio indispensabile sulla funzione politica della magnificenza e sulle relazioni tra arte, media e potere.
345 pages, Paperback
First published January 1, 1992
8 people are currently reading
445 people want to read
About the author
Peter Burke
280 books211 followersPeter Burke is a British historian and professor. He was educated by the Jesuits and at St John's College, Oxford, and was a doctoral candidate at St Antony's College. From 1962 to 1979, he was part of the School of European Studies at Sussex University, before moving to the University of Cambridge, where he holds the title of Professor Emeritus of Cultural History and Fellow of Emmanuel College. Burke is celebrated as a historian not only of the early modern era, but one who emphasizes the relevance of social and cultural history to modern issues. He is married to Brazilian historian Maria Lúcia Garcia Pallares-Burke.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 30 reviews
Read
February 5, 2021no thoughts head empty. this is another book i had to read for uni. i also wrote a paper on a portrait of louis xiv, so i have been reading about this bitch for over 3 months now. i’m so over him at this point, bye.
August 3, 2023
4 stelle perché è Burke. Il testo ripete alcuni schematismi di storia sociale, ma dall'alto.
Personalmente l'ho trovato semplice, forse anche troppo. Ma con un paio di spunti veramente notevoli, che riguardano l'utilizzo di messaggi classici - che cambia durante la stagione del razionalismo francese - e la ricezione dell'immagine politica nel corso dei secoli.
Personalmente l'ho trovato semplice, forse anche troppo. Ma con un paio di spunti veramente notevoli, che riguardano l'utilizzo di messaggi classici - che cambia durante la stagione del razionalismo francese - e la ricezione dell'immagine politica nel corso dei secoli.
January 29, 2022
It is a shame I was not taught in my French high school in Istanbul that our glorious Louis XIV was once called "The most christian Turk" in a satirical pamphlet. Nor that he was a represented on a medal being part of a malicious alliance named "Against The Spirit of Christ" side by side with Sultan Suleiman and the scary Mezzo Morto (half dead!) Hüseyin Pasha. Fortunately Burke stepped in and wrote this book which I swallowed in about 48 hours while giggling constantly in the train that took me from Chamonix to Paris. Then I revisited Château de Versailles with a different eye and tried to analyse the whole palace from the point of view of communication strategies.
p.s: The costume design entitled "Louis as Apollo" (p.46) is gorgeous with its numerous feathers and high heels all right but my favourite Apollo will forever remain the naked Constantine on the column now known as Çemberlitaş.
p.s: The costume design entitled "Louis as Apollo" (p.46) is gorgeous with its numerous feathers and high heels all right but my favourite Apollo will forever remain the naked Constantine on the column now known as Çemberlitaş.
April 30, 2025
Den gjorde sitt jobb väl
May 3, 2024
Die Inszenierung des Sonnenkönigs ist multimedial, elitär ausgerichtet und ein Faszinosum.
Zwischen Schlößern, Statuen, Wandteppiche, Malereizyklen, aber auch Tanz und Musik, nicht zuletzt das Balett, bettet sich eine Rhetorik ein, die Louis XIV. als Sonne, als Apoll und als neuen Augustus feiert. Literaten und Historiographen produzieren panegyrisch eine für die Nachwelt geformte Gestalt, quasi einen Mythos, der sich vor allen an französischen Herrschervorbildern orientiert und Regierende bis in die heutige Zeit hinein inspiriert.
Die vielseitigen Formen der multimedialen Rhetorik im Dienste Louis XIV. werden sinnvoll strukturiert unter die Lupe genommen, wobei ausreichend Einblicke in die Regierungszeit Ludwigs geliefert werden. Die Sprache ist gut nachvollziehbar und es gibt eine Fülle an bildlichen Referenzen, die passend in den Kontext eingeordnet werden und der Argumentation dienlich sind.
Das Buch klärt m.E. sehr gut über die Möglichkeiten politischen Zusammenspiels unter den Künsten auf, ohne dabei den Zauber zu nehmen, der für mich diese epochenmachende – oder zumindest epochenbebildernde– Gestalt umgibt.
Zwischen Schlößern, Statuen, Wandteppiche, Malereizyklen, aber auch Tanz und Musik, nicht zuletzt das Balett, bettet sich eine Rhetorik ein, die Louis XIV. als Sonne, als Apoll und als neuen Augustus feiert. Literaten und Historiographen produzieren panegyrisch eine für die Nachwelt geformte Gestalt, quasi einen Mythos, der sich vor allen an französischen Herrschervorbildern orientiert und Regierende bis in die heutige Zeit hinein inspiriert.
Die vielseitigen Formen der multimedialen Rhetorik im Dienste Louis XIV. werden sinnvoll strukturiert unter die Lupe genommen, wobei ausreichend Einblicke in die Regierungszeit Ludwigs geliefert werden. Die Sprache ist gut nachvollziehbar und es gibt eine Fülle an bildlichen Referenzen, die passend in den Kontext eingeordnet werden und der Argumentation dienlich sind.
Das Buch klärt m.E. sehr gut über die Möglichkeiten politischen Zusammenspiels unter den Künsten auf, ohne dabei den Zauber zu nehmen, der für mich diese epochenmachende – oder zumindest epochenbebildernde– Gestalt umgibt.
January 8, 2021
En torr men kunnig beskrivning av propagandahantverket i skapandet av kung Ludvig XIV.
August 21, 2021
Burke is op zoek naar het beeld van de koning in de ‘publieke opinie’ en hoe dit beeld ‘gefabriceerd’ werd. Hij schrijft een geschiedenis van de communicatie: vervaardiging, verspreiding en beleving, een geschiedenis van iconografie, propaganda en de legitimatie ervan. Het resulteert in een gevalsanalyse van de betrekkingen tussen kunst en macht, binnen het kader van het creëren van ‘grote mannen’.
De vraag die ik graag beantwoord zag door het lezen van dit boek wordt, zij het indirect, beantwoord. Die vraag was: hoe groot is het deel van de Franse bevolking (toen 20 miljoen) dat een ‘redelijk geïnformeerd’ beeld heeft van zijn koning?
Lodewijk XIV regeerde 72 jaar, van 1643 tot aan zijn dood in 1715. In de loop van zijn bewind werden nieuwe instellingen gesticht ter verheerlijking van de koning, de verkoop en de marketing van Lodewijk XIV, met ideologie, propaganda en met de manipulatie van de publieke opinie (hoewel deze begrippen toen nog niet bestonden).
De hedendaagse cultus van oprechtheid bestond in de zeventiende eeuw ook niet. Andere waarden golden, zoals decorum.
Zijn imago was niet gewoon positief, het had een heilig (!) karakter.
Burke beschrijft de invloed van de gecreëerde mythe op het Franse publiek, op buitenlanders en op de koning zelf. Hij beschrijft het decor (Versailles) en het spektakel vóór- (balletten, de openbare gang naar zijn bed, de openbare maaltijd aan tafel) en achter de schermen (onder meer zijn maîtresses).
Media waarmee het imago van Lodewijk XIV werd gefabriceerd:
Piramides
Zuilen
Ruiterbeelden
Kolossen
Triomfbogen
Erepoorten
Borstbeelden
Bas-reliëfs
Wandtapijten
Frescoschilderingen
Gravures
Gedichten
Sonnetten
Madrigalen
Oden
Panegyriek (feestrede, gespeend van elke kritiek)
Toneelstukken
Geschiedenisboeken (w.o. penningkundige folio uitgaven)
Balletten
Opera’s
Hofceremonies
Statiebezoeken (met name in juist veroverde steden)
Blijde gebeurtenissen (huwelijk, geboorte, genezing)
Penningen
Munten (Louis d’or)
Schilderijen
Portretten
Prenten
Proza
Uithangborden (van hofleveranciers?)
Aardewerken borden (goedkoop, voor ‘het volk’)
Het leger (500.000+ soldaten)
Academies - nationaal
(wetenschap, literatuur, schilder en beeldhouwkunst, etc.)
Academies - provinciaal
Namen van gebouwen en plaatsen (Louisiana)
Periodieken:
Gazette de France (week-?-blad)
Mercure Galant (maandblad)
Clef du cabinet (maandblad)
Taferelen werden niet alleen in verschillende media op dezelfde manier afgebeeld. Ruiterstukken en ruiterbeelden imiteerden elkaar. Lofzangen werden geschreven in de vorm van beschrijvingen van schilderijen, etc..
Maar ook de (dure) kunstwerken zelf waren onderwerp voor andere kunstuitingen. Denk aan gedenk penningen (minder kostbaar) om het moment van de onthulling te gedenken. Van deze penningen en monumenten werden dan weer gravures gemaakt (in grotere oplage tegen relatief lage kosten), en zo daalde het imago van de koning langzaam de sociale ladder af. Evenzo werden toespraken en preken in gedrukte vorm uitgegeven (Hofpredikers). Zo is zelfs een gravure geproduceerd van een bezoek aan de Académie des Sciences dat Lodewijk helemaal niet afgelegd heeft.
De catalogi waar de penningen chronologisch in werden afgebeeld vormden op zich weer een geschiedenisboek van de daden van de koning (‘koninklijke almanakken’).
KWANTIFICERING.
Om wie te overtuigen werd het imago van Lodewijk XIV zeven decennia lang gesmeed?
In zijn omgeving werd hij slechts omringd door een kleine groep hovelingen. Hoe komt dan het imago bij het grote publiek tot stand? Zijn contact met het gewone volk was zeer beperkt, behalve (een keer per jaar) tijdens de ‘koninklijke handoplegging’, die volgens de overlevering genezend zou zijn. Dan toucheerde hij 1.500 tot 3.000 mensen per keer. Er wordt ook gesproken van een totaal van 350.000 gedurende zijn bewind. Dat komt neer op 1,75% van de bevolking, er vanuit gaande dat de handoplegging effectief was en dus geen sprake is van doublures.
Bij het koninklijk huwelijk werd Lodewijk waarschijnlijk door zo’n 100.000 mensen gadegeslagen, d.w.z. 0,5%. Maar dit was natuurlijk geen regelmatig terugkerend evenement.
De middelen die Lodewijk gebruikte waren geen massamedia. Penningen werden niet in enorme aantallen geslagen. De koninklijke vertrekken werden drie dagen per week opengesteld voor ‘alle voorname personen’, niet voor het volk.
De Gazette de France verscheen per week 1 a 2 keer. In 1685 werd zij ook buiten Parijs gedrukt, in 5 provincie steden (1699 – 21 steden, 1715 – 30 steden) maar; een enkele oplage van de Gazette bedroeg waarschijnlijk niet meer dan 2.000 ex..
De penningkundige (historische) folio uitgaven kende oplagen van een tiental duizenden, maar bleven mede door hun prijs voorbestemd voor de elite.
Uit wie bestond dan zijn publiek?
Belangrijk: het begrip ‘publieke opinie’ bestond nog niet.
De imagebuilders van die tijd zagen 3 doelgroepen:
1)
In het binnenland, de hoge Franse adel. Dit zal duidelijk zijn naar aanleiding van boven geschetste aantallen.
2)
In het buitenland de (hoofdzakelijk Europese) buitenlandse hoven (vooral als deze net onderworpen waren).
Ambassadeurs maakten een belangrijk deel uit van het publiek bij de hoffeesten. Vaak kregen zij geschenken die het imago van de koning moesten vergroten (penningen, wandtapijten, boeken met de koninklijke verzamelingen).
Pamfletten werden daartoe in diverse talen vertaald (Behalve in het Nederlands omdat het Frans de taal van de heersende klasse was. Een extra aanwijzing dat 'het volk' geen doelgroep vormde).
3)
Het nageslacht.
Tijdloze monumenten (van marmer en brons) vormden een middel om Lodewijks glorie aan het nageslacht te tonen.
Penningen werden in de fundamenten van gebouwen begraven (Louvre, Observatorium, Pont Royal). En van de bijna honderd schrijvers waarvan sprake is in de correspondentie met minister Colbert waren minstens 20 ‘historiographe du roi’.
Terug naar mijn oorspronkelijke vraag.
Hoe groot is het deel van de Franse bevolking (toen 20 miljoen) dat een ‘redelijk geïnformeerd’ beeld heeft van zijn koning?
Het antwoord: klein, bijzonder klein, verwaarloosbaar klein.
De vraag die ik graag beantwoord zag door het lezen van dit boek wordt, zij het indirect, beantwoord. Die vraag was: hoe groot is het deel van de Franse bevolking (toen 20 miljoen) dat een ‘redelijk geïnformeerd’ beeld heeft van zijn koning?
Lodewijk XIV regeerde 72 jaar, van 1643 tot aan zijn dood in 1715. In de loop van zijn bewind werden nieuwe instellingen gesticht ter verheerlijking van de koning, de verkoop en de marketing van Lodewijk XIV, met ideologie, propaganda en met de manipulatie van de publieke opinie (hoewel deze begrippen toen nog niet bestonden).
De hedendaagse cultus van oprechtheid bestond in de zeventiende eeuw ook niet. Andere waarden golden, zoals decorum.
Zijn imago was niet gewoon positief, het had een heilig (!) karakter.
Burke beschrijft de invloed van de gecreëerde mythe op het Franse publiek, op buitenlanders en op de koning zelf. Hij beschrijft het decor (Versailles) en het spektakel vóór- (balletten, de openbare gang naar zijn bed, de openbare maaltijd aan tafel) en achter de schermen (onder meer zijn maîtresses).
Media waarmee het imago van Lodewijk XIV werd gefabriceerd:
Piramides
Zuilen
Ruiterbeelden
Kolossen
Triomfbogen
Erepoorten
Borstbeelden
Bas-reliëfs
Wandtapijten
Frescoschilderingen
Gravures
Gedichten
Sonnetten
Madrigalen
Oden
Panegyriek (feestrede, gespeend van elke kritiek)
Toneelstukken
Geschiedenisboeken (w.o. penningkundige folio uitgaven)
Balletten
Opera’s
Hofceremonies
Statiebezoeken (met name in juist veroverde steden)
Blijde gebeurtenissen (huwelijk, geboorte, genezing)
Penningen
Munten (Louis d’or)
Schilderijen
Portretten
Prenten
Proza
Uithangborden (van hofleveranciers?)
Aardewerken borden (goedkoop, voor ‘het volk’)
Het leger (500.000+ soldaten)
Academies - nationaal
(wetenschap, literatuur, schilder en beeldhouwkunst, etc.)
Academies - provinciaal
Namen van gebouwen en plaatsen (Louisiana)
Periodieken:
Gazette de France (week-?-blad)
Mercure Galant (maandblad)
Clef du cabinet (maandblad)
Taferelen werden niet alleen in verschillende media op dezelfde manier afgebeeld. Ruiterstukken en ruiterbeelden imiteerden elkaar. Lofzangen werden geschreven in de vorm van beschrijvingen van schilderijen, etc..
Maar ook de (dure) kunstwerken zelf waren onderwerp voor andere kunstuitingen. Denk aan gedenk penningen (minder kostbaar) om het moment van de onthulling te gedenken. Van deze penningen en monumenten werden dan weer gravures gemaakt (in grotere oplage tegen relatief lage kosten), en zo daalde het imago van de koning langzaam de sociale ladder af. Evenzo werden toespraken en preken in gedrukte vorm uitgegeven (Hofpredikers). Zo is zelfs een gravure geproduceerd van een bezoek aan de Académie des Sciences dat Lodewijk helemaal niet afgelegd heeft.
De catalogi waar de penningen chronologisch in werden afgebeeld vormden op zich weer een geschiedenisboek van de daden van de koning (‘koninklijke almanakken’).
KWANTIFICERING.
Om wie te overtuigen werd het imago van Lodewijk XIV zeven decennia lang gesmeed?
In zijn omgeving werd hij slechts omringd door een kleine groep hovelingen. Hoe komt dan het imago bij het grote publiek tot stand? Zijn contact met het gewone volk was zeer beperkt, behalve (een keer per jaar) tijdens de ‘koninklijke handoplegging’, die volgens de overlevering genezend zou zijn. Dan toucheerde hij 1.500 tot 3.000 mensen per keer. Er wordt ook gesproken van een totaal van 350.000 gedurende zijn bewind. Dat komt neer op 1,75% van de bevolking, er vanuit gaande dat de handoplegging effectief was en dus geen sprake is van doublures.
Bij het koninklijk huwelijk werd Lodewijk waarschijnlijk door zo’n 100.000 mensen gadegeslagen, d.w.z. 0,5%. Maar dit was natuurlijk geen regelmatig terugkerend evenement.
De middelen die Lodewijk gebruikte waren geen massamedia. Penningen werden niet in enorme aantallen geslagen. De koninklijke vertrekken werden drie dagen per week opengesteld voor ‘alle voorname personen’, niet voor het volk.
De Gazette de France verscheen per week 1 a 2 keer. In 1685 werd zij ook buiten Parijs gedrukt, in 5 provincie steden (1699 – 21 steden, 1715 – 30 steden) maar; een enkele oplage van de Gazette bedroeg waarschijnlijk niet meer dan 2.000 ex..
De penningkundige (historische) folio uitgaven kende oplagen van een tiental duizenden, maar bleven mede door hun prijs voorbestemd voor de elite.
Uit wie bestond dan zijn publiek?
Belangrijk: het begrip ‘publieke opinie’ bestond nog niet.
De imagebuilders van die tijd zagen 3 doelgroepen:
1)
In het binnenland, de hoge Franse adel. Dit zal duidelijk zijn naar aanleiding van boven geschetste aantallen.
2)
In het buitenland de (hoofdzakelijk Europese) buitenlandse hoven (vooral als deze net onderworpen waren).
Ambassadeurs maakten een belangrijk deel uit van het publiek bij de hoffeesten. Vaak kregen zij geschenken die het imago van de koning moesten vergroten (penningen, wandtapijten, boeken met de koninklijke verzamelingen).
Pamfletten werden daartoe in diverse talen vertaald (Behalve in het Nederlands omdat het Frans de taal van de heersende klasse was. Een extra aanwijzing dat 'het volk' geen doelgroep vormde).
3)
Het nageslacht.
Tijdloze monumenten (van marmer en brons) vormden een middel om Lodewijks glorie aan het nageslacht te tonen.
Penningen werden in de fundamenten van gebouwen begraven (Louvre, Observatorium, Pont Royal). En van de bijna honderd schrijvers waarvan sprake is in de correspondentie met minister Colbert waren minstens 20 ‘historiographe du roi’.
Terug naar mijn oorspronkelijke vraag.
Hoe groot is het deel van de Franse bevolking (toen 20 miljoen) dat een ‘redelijk geïnformeerd’ beeld heeft van zijn koning?
Het antwoord: klein, bijzonder klein, verwaarloosbaar klein.
April 7, 2013
It's wonderfully weird, never thought there would be a professional book studying on a person's image. Burke's research method and narrative structure open up a new avenue, at least to me it is.
In the other hand, the fabrication of LOUIS XIV is a systematical engineering, and guys in this project are so professional. WuMaos of Celestial Empire have a lot to learn from the way the professional ones do, rather than screaming "Viva XXX".
In the other hand, the fabrication of LOUIS XIV is a systematical engineering, and guys in this project are so professional. WuMaos of Celestial Empire have a lot to learn from the way the professional ones do, rather than screaming "Viva XXX".
August 5, 2018
製作路易十四 2018-08-05
十七世紀路易十四自我公眾形象是藉由外在官方、非官方、藝術家與贊助人所共同「製作」的。對應對照現今，我們與公眾人物的關係，仍是一樣，我們藉由接收電子媒體所「製作」完成的公眾形象來認知每位公眾人物。
十七世紀公眾人物的形象傳播方式，對應對照現今，存在了技術性轉變。由肖像畫、雕刻與紀念章，轉變成電視、收音機與電視機等電子媒體呈現給大眾。
傳播路易十四公眾人物的形象，只有傳播國王單一的正面形象，不斷的堆疊、抬高路易十四。對應對照現今，不同新聞媒體對同一位公眾人物會有不同正反兩面的形象宣傳。
十七世紀路易十四自我公眾形象是藉由外在官方、非官方、藝術家與贊助人所共同「製作」的。對應對照現今，我們與公眾人物的關係，仍是一樣，我們藉由接收電子媒體所「製作」完成的公眾形象來認知每位公眾人物。
十七世紀公眾人物的形象傳播方式，對應對照現今，存在了技術性轉變。由肖像畫、雕刻與紀念章，轉變成電視、收音機與電視機等電子媒體呈現給大眾。
傳播路易十四公眾人物的形象，只有傳播國王單一的正面形象，不斷的堆疊、抬高路易十四。對應對照現今，不同新聞媒體對同一位公眾人物會有不同正反兩面的形象宣傳。
October 30, 2015
He set out to answer some specific questions, but at the end of the day he had not answered all of them...
It was a very enjoyable read though.
It was a very enjoyable read though.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 6, 2025
Si te gusta el Champagne, los espejos a cuerpo completo, los zapatos de tacón alto, el maquillaje, la moda de época e incluso los peinados exóticos; entonces le debes las gracias a Luis XIV de Francia.
El conocido peor Rey de Francia, es en verdad el rey más contemporáneo que existe, claramente si Luis estuviera vivo hoy en día, sería Tik Toker.
Peter Burke explora el cómo los reyes no son y no nacen, sino que se hacen. Luis XIV logró inventar un personaje para gobernar e incluso marcar tendencia en cada una de sus excentricidades; dando paso a "Le Mode", a la champagne en eventos importantes y otras cosas. Cada página de este libro desnuda por capas al humano detrás del rey. Cada capítulo le quita un encaje a sus ropas e incluso explora los miedos más íntimos de Luis.
En ningún caso es una novela, es un manual de historia, pero Burke tiene una pluma tan elegante que le abre de par en par al resto de la sociedad las puertas del estudio histórico.
El conocido peor Rey de Francia, es en verdad el rey más contemporáneo que existe, claramente si Luis estuviera vivo hoy en día, sería Tik Toker.
Peter Burke explora el cómo los reyes no son y no nacen, sino que se hacen. Luis XIV logró inventar un personaje para gobernar e incluso marcar tendencia en cada una de sus excentricidades; dando paso a "Le Mode", a la champagne en eventos importantes y otras cosas. Cada página de este libro desnuda por capas al humano detrás del rey. Cada capítulo le quita un encaje a sus ropas e incluso explora los miedos más íntimos de Luis.
En ningún caso es una novela, es un manual de historia, pero Burke tiene una pluma tan elegante que le abre de par en par al resto de la sociedad las puertas del estudio histórico.
January 9, 2022
Aunque posteriormente me especialicé en la Historia Contemporánea, "La fabricación de Luis XIV" fue una de las obras que me decidió con mayor pasión hacia lo que quería dedicarme en la vida. El análisis sobre las imágenes, la iconografía y, en definitiva, la fabricación de todo un sistema a partir de Luis XIV me parece magistral.
August 28, 2025
Rimane sospeso tra un saggio storico artistico (è ricco di riferimenti alla storia dell'arte e della letteratura ma sono troppi e alla lunga diventano un po' sterili) e tra le intriganti osservazioni degli ultimi capitoli sull'evoluzione dell'immagine dei potenti nella storia. Purtroppo non riesce ad evolversi in nessuna direzione.
December 8, 2020
Excruciating to read about such Narcissistic idiocy.
July 3, 2023
Luigi XIV sempre una garanzia di successo! Libro che analizza diversi aspetti della vita del Re, libro adatto a chi già conosce la storia de vuole approfondire l'argomento.
July 14, 2023
It was, at times, a bit long winded. A thorough synopsis of the life of Louis XIV, though.
December 11, 2024
Interpreting how the image project of Louis XIV has been made.
Must read: chapters 9 & 11
Just an outline.
Must read: chapters 9 & 11
Just an outline.
December 31, 2024
Kursbok. Hade aldrig läst denna på egen hand. Snacka om en bok utan något av värde
February 21, 2019
Ao analisar a construção da imagem pública do monarca francês Luís XIV, Peter Burke quer destacar o processo mesmo de fabricação do "mito" do "Rei Sol" a partir da trama de interdependências na qual está inserido, que envolve a articulação entre propaganda, opinião pública e ideologia. Isto porque há importantes personagens e narrativas, especialmente artistas e suas obras, que ajudam a (re)produzir uma imagem mítica projetada por um arsenal de símbolos (cores, gestos, imagens e objetos) e por outros meios (jantares públicos, ballets, textos de ode) que ampliam a carga religiosa em torno do rei, contribuindo para a conformação de uma "história do rei".
.
Interessa observar que a definição de mito para Burke (2009) está associada a uma história com significado simbólico e, ademais, se apresenta como narrativa: se ele busca compreender a própria trajetória de construção da figura mítica do rei, ou seja, como ele efetivamente se torna o Rei [Sol], devemos pensar nela a partir do arsenal simbólico que é sua força-matriz.
.
Com isso, o percurso executado por Burke aponta que a fabricação/produção da imagem pública de Luís XIV na França como “onisciente, invencível e divino” se faz mediante a reprodução de tal imagem principalmente por meio das artes, da poesia à pintura, passando por representações teatrais. O autor ressalta que os estilos artísticos adotados para retratar o rei apresentavam-no sempre de maneira “grandiosa”, “magnífica” e, portanto, a figura de linguagem mais utilizada era a hipérbole, um exagero que se prestava a esta narrativa dinâmica, uma história do rei: “Um poeta chegou introduzir 58 adjetivos (…) num único soneto. Em geral, Luís era qualificado de augusto, belo, iluminado, sábio. (…) Numa palavra, era grande”.
.
Interessa observar que a definição de mito para Burke (2009) está associada a uma história com significado simbólico e, ademais, se apresenta como narrativa: se ele busca compreender a própria trajetória de construção da figura mítica do rei, ou seja, como ele efetivamente se torna o Rei [Sol], devemos pensar nela a partir do arsenal simbólico que é sua força-matriz.
.
Com isso, o percurso executado por Burke aponta que a fabricação/produção da imagem pública de Luís XIV na França como “onisciente, invencível e divino” se faz mediante a reprodução de tal imagem principalmente por meio das artes, da poesia à pintura, passando por representações teatrais. O autor ressalta que os estilos artísticos adotados para retratar o rei apresentavam-no sempre de maneira “grandiosa”, “magnífica” e, portanto, a figura de linguagem mais utilizada era a hipérbole, um exagero que se prestava a esta narrativa dinâmica, uma história do rei: “Um poeta chegou introduzir 58 adjetivos (…) num único soneto. Em geral, Luís era qualificado de augusto, belo, iluminado, sábio. (…) Numa palavra, era grande”.
December 5, 2016
This book was thoroughly enjoyable, highly informative, and written in a style that kept me hooked right from the start. I would recommend it to anyone; amateur historians, scholars of image creation, ordinary adults with some time to spare, etc. I have learnt quite a bit about Louis XIV himself and the court that surround him, the change in political image he underwent, and even some about his rivals and (in the last chapter) his predecessors and successors on the world-stage. It is also quite short, which is a boon for people who haven't got the time or inclination to bury themselves in a long narrative about a long dead French King and his public image.
June 27, 2012
This book emphasizes the making and creation of King Louis XIV and his image as the French "Sun God". I'm not sure that I would call it entertaining in the way other books may be defined. It is very informative of French history during the time of his reign and tells a lot about manners and where our rules of etiquette came into play...rules we use even to this day, without thinking, and maybe sometimes wonder "why can't I put my elbows on the table?" or "why do I have to hold my utensils this way?" ...who decided what is proper anyway? I thought the book has a sort of cleverness to it.
September 12, 2015
(No, no, it took far less than a year to read it!) Very interesting and informative book, amazing read despite two minor "issues": b/w illustrations only and setting aside almost the whole, magical world of music as the most extraordinary tool of Louis 'fabrication'. The world re-discovered in these years... But the rest of the story is simply fabulous.
June 7, 2007
A leveza narrativa de Peter Burke encontra um persongem intrigante: Luís XIV. É impressionante como você consegue ter carinho e pena da figura mais arrogante e cruel do século XVII.
October 18, 2009
Interesting to see how early kings created a public image in the abscense of modern day media. Makes you think about private vs public spheres and one's role as king.
September 4, 2010
Valid reasoning with lots of support. An interesting book for people who like the time period.
Read
January 14, 2010An excellent work on the construction of identity and culture in early modern France based around art work and the visual image (coins, culture, public commemoration).
June 19, 2010
Looks at how the Crown carefully constructed it's image through the use of art, coins, and literature during the time of the Sun King, Louis the XIV.
August 10, 2011
Dubost, notre bien-aimé prof de Moderne à Caen, nous en avait parlé: je l'ai lu en conséquence. Comment Louis XIV a fabriqué son image en contrôlant les arts et les lettres. Excellent.
February 13, 2013
Really interesting subject matter, but really dry writing.
April 4, 2017
Incredibly fascinating. I've never been particularly interested in material cultural history but books like this make me think I'm really missing out.
Displaying 1 - 30 of 30 reviews