در میان دینهای ایران دین مهرپرستی یکی از رازآمیزترین آنهاست و این نه تنها به دلیل کهن بودن، بلکه به سبب برخی از ویژگی های این دین است که آگاهی از آن را بسیار دشوار گردانیده است.پژوهشگر این کتاب در اثر خود به جستجوی نشانه های این دین در کتاب های دینی باستانی همچون اوستا، یشت ها و غیره پرداخته و روند دگرگونی و نفوذ اندیشه های دین مهری رادر ادیان و فلسفه تا به امروز و همچنین تأثیر آن در حافظ را بررسی کرده است.
الان چند ماه از خوندن این کتاب میگذره. نصفی از کتاب رو توی هواپیما خوندم. نثر روون و ایده های جذابی داره. اگه دانشجوی ادبیات فارسی هستید یا کلا به آیین میترائیسم علاقه دارید، این کتاب نقطه شروع خیلی خوبیه و گستره ی ایده هایی که مطرح میکنه خیلی پهناوره.
اما نقصی که به این کتاب و خیلی از کتاب های نقد ادبی و فرهنگی دیگه ای که بعنوان کار اکادمیک فارسی چاپ میشن اینه که نوع استاندارد رفرنس دادن و استفاده از منابع اصلا ، حتی در تزهای دکترا، جا نیفتاده. این کتاب همون طور که گفتم "ایده" های جذابی داره که دلایل قانع کننده ای از منابع معتبر برای اثباتشون ارائه نشده. به عنوان کسی که تز آکادمیک توی سیستمی غیر از ایران نوشته، باید بگم نقص از نویسنده نیست، از سیستم اموزشی ایه که توی استفاده از اطلاعات با دنیای خارج از خودش بیگانه ست.توی سیستم اموزشی ما متاسفانه نوشتنacademic essay کلا اموزش داده نمیشه بلکه انشا نویسی (خوشگل نویسی) هست که مطرحه. منابع، توی سیستم ایزوله و درونگرای ما، همه ارزش یکسان دارند. این کتاب، و کتاب اقای سیروس شمیسا با همه ی نقص رفرنس هاشون هم رتبه ی کتاب های اکادمیکی که اصولی نوشته شده ن قرار میگیره. البته باز افرین به این ادم های خوبی که حداقل به فرهنگ و ادبیات کشورشون فکر میکنند و می نویسند. من این کتاب رو و کتاب های شمیسا رو دوست دارم، اما هیچ وقت نمبتونم با اطمینان رو حرفشون حساب کنم. متاسفانه کتابایی که خیلی بهشون امید داشتم که راهگشام باشن جمعی از ایده هایی اند که دلیل و مدرکی برای تزشون ارائه نمیدن.