Sommige dingen doe je gewoon niet als je halverwege de dertig bent. Zoals je veilige vaste baan, je huis in Limburg en het vooruitzicht van een bruiloft inruilen voor een tijdelijke baan bij het Van Gogh Museum in Amsterdam. Noor doet het wél, tot verdriet van haar ouders en haar vriend. Ze betrekt samen met haar jongere zusje Kiki en studievriend Joost een verwaarloosd pandje aan de Herengracht. Kiki is bewust single, het zwarte schaap van de familie en ziet de wereld als haar speeltuin. Ze werkt voor Jeff Koons en brengt zijn spraakmakende tentoonstelling naar het Stedelijk. Joost, een vriendelijke maar ietwat stoffige vrijgezel, werkt als adviseur bij het Rijksmuseum. Noor, Kiki en Joost delen lief, leed en de voordeur met elkaar en kennen maar één harde regel: thuis wordt er niet gesproken over het werk op het Museumplein. Terwijl het huis een verbouwing ondergaat ontdekt Noor zichzelf, de waarde van vriendschap, en een groot schandaal in de kunstwereld. Kortom: ze ontdekt het leven.
Astrid Harrewijn studeerde rechten en was daarna werkzaam als vertaalster. Na het winnen van een schrijfwedstrijd debuteerde ze in 2006 met de roman Ja kun je krijgen. Ze heeft inmiddels elf romans en twee luisterseries gepubliceerd. Ze heeft een onmiskenbaar eigen stijl en schrijft met humor over de valkuilen van ons dagelijks bestaan. Astrid Harrewijn woont met haar man in Den Haag en de Vogezen. Ze heeft twee dochters en twee Duitse adoptiehonden; Lotte & Frida.
'Geluk is geen keuze. Geluk is niet maakbaar, ook al doen we krampachtige pogingen om het te grijpen. Geluk is een vluchtig moment. Het komt en het gaat. We willen het graag vasthouden omdat we bang zijn dat we het weer verliezen. We willen het vastzetten en ermee beleggen zodat we nog mer geluk krijgen, maar dat levert helemaal niets op. De kunst is juist om dat vluchtige moment te herkennen. Pas op dat moment heb je een keuze. De keuze om er iets mee te doen of niet.'
Wat was dit een heerlijk boek! Een boek met een feelgood verhaal. Daarnaast heeft het boek mij meer inzicht gegeven in de kunst van Vincent van Gogh. Ik vind het jammer dat ik het boek nu al uit heb! Er zat geregeld humor in het verhaal waardoor ik een aantal keren hardop heb moeten lachen. Ik vind het een aanrader.
Ik vond het een vermakelijk verhaal en het was niet per se een stereotype chick lit. Toch heeft het verhaal mij niet omver geblazen en blijft het bij drie sterren.
Het heeft lang geduurd voor ik dit boek uit had. Ik kwam wel makkelijk in het verhaal maar het pakte me niet zo dat ik continu door wilde lezen. De verhaallijn was wel goed alleen vond ik het einde wat afgeraffeld doordat er in een voor mijn gevoel kort tijdsbestek een hoop gebeurde. Eigenlijk neig ik nog wel naar 3,5 ster maar ja die optie heeft GoodReads helaas niet. Toch ben ik wel benieuwd naar de andere twee delen uit deze serie.
Samen met @eineriirene las ik dit leuke boek over drie vrienden, een huis en een klusjesman (met hond). Ik was erg nieuwsgierig wat voor rol tram 5 zou hebben in het verhaal (omdat ik een hekel heb aan tram 5). We hebben het boek met veel plezier gelezen. Ik herkende veel dingen rondom het Museumplein, dat maakte het extra leuk. Toch heb ik het boek uiteindelijk 3 sterren gegeven omdat er toch iets miste, maar wat precies kan ik niet zeggen 🤷🏼♀️ Ik ben wel benieuwd naar de andere delen in deze serie. Hierin hebben de andere vrienden de hoofdrol.
Ik hou niet echt van kunst. Misschien is dat gewoon omdat ik het meestal niet snap of snap ik het niet omdat het me niet interesseert? Vermoedelijk een van beide, maar dat nam niet weg dat ik dit boek met plezier heb gelezen. Er zit humor in maar ook een zekere spanning en dat is steeds een leuke combinatie. De eerste helft vond ik fijner dan de tweede, waar een dipje in zat, maar dat werd nadien weer goedgemaakt. Dus zelfs al heb je niets met kunst, dan hoef je dit boek niet links te laten liggen.
Een echte Astrid Harrewijn klassieker! Een boek wat leest als een trein. Het boek heeft een originele insteek, namelijk de kunstwereld. Iets waar ik totaal niet bekend mee ben maar door het lezen van dit boek heb ik heel wat geleerd over de kunst(wereld). Geen chicklit maar een serieus volwassen verhaal die je meeneemt in een wereld van kunst, Amsterdam en de tram!
Anders dan anders Zoveel goede dingen heb ik al gehoord over de boeken van Astrid Harrewijn; ik heb ook al een paar pockets in huis, maar was er nog altijd niet in begonnen. Toen aangekondigd werd dat er een nieuw boek uit zou komen besloot ik dat het tijd was om dan eindelijk aan een boek van haar te beginnen. Er werd gezegd dat het boek iets anders is dan haar voorgaande boeken, maar aan een vergelijking kan ik je dus niet helpen. Ik ging er open in en was erg benieuwd wat ik ervan zou gaan vinden.
Verfrissende afwisseling Ik heb helemaal niks met kunst, een toch wel groot onderwerp in het boek, maar Astrids fijne schrijfstijl zorgt ervoor dat je je direct thuis voelt in de wereld. Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) beslaat eigenlijk best wel veel. Personages die zichzelf herontdekken, omgaan met verlies, voor jezelf kiezen, relatieproblemen, familie en hoge verwachtingen van anderen. De personages zijn sprekend en hebben een duidelijk omschreven karakter. De personages zijn ook al wat ouder en volwassener ten opzichte van de personages in de boeken die ik meestal lees en dat is een verfrissende afwisseling. Je leeft direct met ze mee. Persoonlijk had ik door de titel wel verwacht dat die klusjesman een ietwat grotere rol had gehad, dus dat was jammer. Hij leek nu niet echt een functie te hebben.
Flaptekst Ik moet ook zeggen dat de flaptekst ervoor zorgde dat ik echt zat te wachten op het schandaal, maar dat dit pas tegen het einde echt duidelijk ontwikkelt. En dat terwijl ik als lezer al vrijwel in het begin doorhad waar het ongeveer om zou gaan draaien. Dat we er zolang op moeten wachten zorgde dus ook voor wat ongeduld. De uiteindelijke afhandeling voelde hierdoor ietwat gehaast. Maar dat heeft misschien meer te maken met de omschrijving van het boek die ik vooraf op de flaptekst heb gelezen, dan het daadwerkelijke verhaal.
Ook voor niet-kunstliefhebbers Toch weet ze hier en daar ook te verrassen en de lezer op het verkeerde been te zetten. Astrid Harrewijn schrijft lekker vlot en Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) bevat daarbij ook nog eens leuke humor die de zware onderwerpen van het boek een stuk luchtiger laten aanvoelen. Het leuke is dat Harrewijn ervoor heeft gezorgd dat ik heb genoten van het boek terwijl ik helemaal geen interesse heb in, of verstand heb van kunst. Voor mijn gevoel ben ik zelfs met plezier een stukje wijzer geworden. Een heerlijk boek voor tussendoor.
Conclusie Hoewel ik genoten heb van Drie vrienden een huis (en een klusjesman) kan ik het geen pageturner noemen. Het is een roman die lekker wegleest, maar je ook redelijk makkelijk even opzij legt als het tijd is om te koken. Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) is zeker een aanrader als je een fijne roman wilt lezen waar ook wat spannende momenten in zitten. Leuk voor kunstliefhebbers, maar ook als je net als ik helemaal niks hebt met de kunstwereld. Harrewijn zorgt ervoor dat je het leuk vindt. Daarnaast is het boek ook leuk voor diegenen die graag een boek willen lezen waarbij de hoofdpersoon al wat verder in het leven is, Noor is namelijk een dertiger.
Ik heb trouwens gelezen dat er een volgend deel zal verschijnen met huisgenoot Joost in de hoofdrol. Gelukkig maar, want ik had al het gevoel dat de verhaallijnen van Joost en Kiki nog niet helemaal afgesloten waren. Ik wilde nog graag wat meer over hun lezen. Al met al kijk ik dus zeker uit naar het tweede deel!
Deze recensie verscheen eerst op mijn blog Reviews & Roses. Per 1 november 2024 bestaat dit blog niet meer.
Noor krijgt bij het van Gogh museum in Amsterdam de baan als conservatator aangeboden en die kans pakt ze dan ook. Ze verhuist voor doordeweeks dan van Itteren ( bij Maastricht) naar Amsterdam . Haar vriend Ewald vind het maar niks dat ze alleen maar in het weekend thuis is. Hij en haar ouders vinden het maar niks deze drastische stap van haar. Kiki haar jongere zus die wild en onbezonnen is werkt voor een kunstenaar Jef Koons. Zijn werk komt naar Amsterdam. Joost een studievriend van Noor werkt als adviseur voor het rijksmuseum en is tevens archeoloog en kunsthistoricus. Ze betrekken met z’n drieën een pand aan de Herengracht. Thuis wordt er niet over het werk gesproken . Dit is een regel die ze hebben ingesteld en daar houden ze zich ook aan. Noor stuit op een groot schandaal in de kunstwereld en moet haar vrienden er buiten houden hoe moeilijk dit soms ook is.
Het verhaal “Drie vrienden ,een huis ( en een klusjesman) wordt verteld vanuit het oogpunt van Noor. Je begint eraan en je zit meteen in een chicklitachtige setting . Hoe verder je in het verhaal komt is het toch wel iets meer dan zomaar een chicklit. Liefde,jaloezie,kunst en geluk zijn wel de belangrijste ingrediënten die in dit verhaal verwerkt zitten. Tim is een collega van Noor en hij zorgt wel dat de spanning in het verhaal opgevoerd wordt en ook voor emotie zorgt. Hij is wat mij betreft achteraf gezien wel een persoon die zeer belangrijk is geweest voor het verloop van het verhaal. De schrijfstijl van Astrid Harrewijn is vlot leesbaar met geen moeilijke zinnen. Het is een heerlijke feelgood chiclit geworden waar ook nog een leuke dosis humor zit verwerkt.
Het verhaal heeft een logische opbouw en hoe het verloopt heeft me toch verrast.
Ik ben helemaal niet thuis in de kunst wereld, dus een boek lezen waarin kunst de rode draad is, was voor mij echt even wennen. Maar wat een super boek! Heerlijk wegdromen en je onderdompelen in een andere wereld, na alle thrillers was dit ook weleens leuk. Het is ook geen typische chicklit, sommige dingen worden in dit boek dieper besproken wat het soms ook meer een roman maakt.
Prachtig boek en vooral heerlijk om weer eens iets van Astrid te lezen. Wel anders dan anders, maar duidelijk afkomstig van Astrid Harrewijn! Een uitgebreide recensie volgt binnenkort op www.thebookdiaries.nl.
Verhaaltechnisch gezien zou ik het drie sterren geven. Prima verhaal en leuk om te lezen, maar niet super bijzonder in vergelijking met andere boeken. Toch geef ik er vier, omdat ik zo ontzettend fijn heb gelezen. Ik heb regelmatig zitten lachen om uitspraken van Noor, Joost of Kiki of om de regelmatig terugkerende 66 uitspraken over de moeder van Noor en Kiki. Harrewijns humor werkt aanstekelijk, haar schrijfstijl is prettig en de setting van het Van Gogh museum is ontzettend leuk. In het Van Gogh ben ik al vaker geweest en iedere keer met plezier, de namen van schilderijen, andere musea en bepaalde weetjes herken ik.
Het verhaal zit gewoon leuk in elkaar en de manier waarop Harrewijn onze maatschappij in duidelijke en rake bewoordingen neerzet is herkenbaar. Gewoon echt heel leuk. Snel naar deel twee dus.
Samenvatting verhaal Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) gaat over Noor die een baan aangeboden heeft gekregen in het Van Gogh Museum en hiervoor Maastricht inruilt voor Amsterdam. Haar vertrouwde leven in Maastricht en haar ouders en vriend laat ze daar achter. Zij zijn niet blij dat Noor naar Amsterdam gaat. In Amsterdam gaat ze een appartement delen met Joost, die ze nog van haar studie kent en bij het Rijksmuseum werkt, en met Kiki haar zusje. Kiki is totaal anders, is wild en doet waar ze zin in heeft en heeft er bewust voor gekozen single te zijn. Haar werk voor de kunstenaar Jeff Koons in New York heeft haar naar Amsterdam gebracht om daar een nogal spraakmakende tentoonstelling verder onder de aandacht te brengen. Zij gaan met z’n drieën in een appartement aan de Herengracht wonen waar nog het een en ander aan moet gebeuren. Ze spreken met elkaar af het niet over werk te hebben en verder alles met elkaar te delen. Noor krijgt het hier moeilijk mee doordat ze een ernstig schandaal op haar werk meemaakt. Dit kan zij niet op haar werk delen en vanwege die afspraak ook niet met haar huisgenoten. Noor is gedreven en wil haar baan bij het Van Gogh Museum een groot succes maken. Hierdoor raakt ze steeds meer vervreemd van haar vriend en ouders die haar hierin niet begrijpen. Het schandaal brengt haar in een steeds moeilijkere situatie waarin ze nog het een en ander mee gaat maken.
Beoordeling Ik heb gekozen voor dit boek omdat het verhaal mij fascineerde. Behalve dat ik nog niet eerder zo’n verhaal had gelezen, vond ik het interessant om een verhaal te lezen wat zich afspeelt in de kunstenaarswereld en ook nog in Amsterdam: één van mijn favoriete steden! Eerdere boeken die ik van Astrid Harrewijn had gelezen lazen heerlijk weg en ik was ook wel benieuwd of zij dat met dit verhaal ook weer voor elkaar zou krijgen. De cover van het boek trok mij erg aan. Erg sprekend omdat ik er duidelijk uithaal dat het verhaal zich in Amsterdam afspeelt en ik door de tram Museumplein een link zag naar het museum waar Noor werkt..Na het lezen van dit boek blijkt de tram een hele andere rol in het verhaal te spelen. Ik kon het boek moeilijk wegleggen. Dit kwam omdat het verhaal heerlijk wegleest en omdat ik nieuwsgierig was hoe het verhaal verder zou gaan. Astrid Harrewijn beschrijft de kunstwereld en beleving in een museum heel mooi. Ik ben geïntrigeerd geraakt door de beleving van Noor hoe zij naar kunst kijkt als zij in het museum rondloopt. Hierdoor ben ik enthousiast geworden om naar het Van Gogh Museum te gaan (en andere kunstmusea) en hier rond te kijken. Zelfs nu ik het boek al een tijdje uit heb denk ik hier nog vaak aan terug hoe mooi het is als kunst dit bij je los kan maken. Tijdens het lezen vond ik het af en toe frustrerend om te lezen hoe Noor omging met haar relatie. Het past echter wel goed bij het verhaal en de ontwikkelingen hierin. Ik relateer het meer naar de werkelijkheid waarin ik hoop dat iemand als Noor meer voor zichzelf opkomt in haar relatie. Ik vond het erg jammer dat het boek het einde naderde. Niet omdat ik een ander einde had willen zien. Dat paste juist goed bij de verwachtingen die ik tijdens het lezen kreeg. Ik ging mij helemaal inleven in Noor en de spanning die het verhaal met zich meebracht zorgde er wel voor dat ik bepaalde hoop kreeg bij hoe het verhaal zich zou ontwikkelen en eindigen.
Misschien is het gewoon niet mijn type boek, over het verhaal van de dertiger Noor die in een Amsterdams grachtenpand gaat wonen met haar jongere, rebelse zusje Kiki en een oude studievriend Joost. Maar ik vond er gewoon weinig aan. Wellicht had ik meer verwacht, of iets anders verwacht en stelt dit boek mij daarom wel teleur.
Het boek gaat over de carriere van Noor en haar relatie met collega's, vrienden, ouders, en ten slotte haar verloofde/ vriend Ewald. Voor de zekerheid zet ik de rest van mijn review in de spoiler.
Ja, wellicht is het gewoon stomweg niet mijn genre, wat dat dan ook moge zijn.
3,5 sterren. Paperback. Kan spoilers bevatten. Ik ontving dit boek van een vriend en was toe aan een los verhaal. Even lekker een chicklit tussen historische romans, fantasy's, thrillers en avonturen dacht ik. Maar ik werd totaal verrast door Noor, Kikki en Joost. Kiki is de zus van Noor en Joost een studievriend nu acheoloog en kunsthistoricus. Ze gaan samen in een huis wonen waar nog hevig wordt verbouwd door de klusjesman Gijs. Het verhaal wordt verteld vanuit Noor, een jonge vrouw die van Itteren, Limburg naar Amsterdam verhuisd voor de droombaan van haar leven met achterlating van haar vriend, waarmee ze al 18 jaar een relatie heeft en die dolgraag een kindje wil. Noor wil gewoon haar droom achterna, iets wat haar vriend en haar moeder niet begrijpen. Kiki is de losse vogel, de dochter die kiest voor haar eigen geluk zoals zij zegt. Ze werkt als personal assistant voor een Amerikaanse kunstenaar met wat hedendaagse kunst kan worden genoemd. - "Het is een statement. SHIT staat voor statiegeld heeft iets treurigs. Dat vind ik heel erg lutjebroek op klompen. "- Voor haar werk reist Noor de hele wereld af. Vaak wordt ze door intrim Directeur Paul overal naartoe gestuurd. De verhouding van Paul en Noor is op zijn zachtst gezegd wankel. Op een van de reizen ontmoet ze proffesor Dupieu op een congres over roofkunst. - "Ik ben er inmiddels achter dat grote schandalen en zaken die het daglicht niet kunnen verdagen eindeloos lang kunnen dooretteren als er mensen op hoge posities bij betrokken zijn." - Noor deelt een kamer met Tim en jongeman die bezig is met een studie voor een doctoraal. Als hij haar op een dag in vertrouwen neemt dat er iets niet klopt met een topstuk uit het museum wordt Noor meegezogen in een verhaal waar ze niet op zat te wachten. - "Ik heb een kleurgebruik van de latere werken geanalyseerd. Ik heb alle mogelijke testen die de afgelopen jaren zijn gedaan naast elkaar gelegd en toegepast op mijn stelling. En alles klopte. Behalve bij landschap bij avondschemering." - Wat ik enorm aan het boek waarderde was de humor die in veelvoud terugkomt in het boek. De vertelwijze vanuit Noor is ook niet vervelend maar ik vind het tempo van het boek erg wisselend . Dan gaat het langzaam en wordt er teveel op details ingegaan en dan gaat het weer met een enorme snelheid. Echt uitgewerkt wordt het spannende deel niet, het krabbelt een beetje door.
Update. Ik heb dit boek in 2021 herlezen, omdat ik deel 2 en 3 nog niet gelezen heb. Ik heb opnieuw van dit boek genoten. Op een gegeven moment kwamen bepaalde dingen mij wel bekend voor, maar toch wist ik niet meer hoe verhaal afliep. Nu verder met deel 2.
Normaal geef ik een chicklit niet zo snel vier sterren, maar dit boek verdient het. Het was al even geleden dat ik een boek van Astrid Harrewijn had gelezen. Daardoor was ik vergeten hoe leuk haar boeken zijn. Het boek leest vlot. Vanaf de eerste pagina zat ik in het verhaal. Het was dat ik een paar dagen wat minder tijd had om te lezen. Anders had ik hem al eerder uitgehad. Het boek is grappig en herkenbaar. Ondanks dat het een chicklit is, komen er ook wat serieuzere onderwerpen aan bod. Toch blijft de toon van het verhaal optimistisch. Dat de hoofdpersoon bij het Van Goghmuseum werkt en kunst een belangrijke rol speelt in het boek, vind ik erg leuk. Overigens hoef je zeker geen kunstkenner te zijn om het verhaal te kunnen volgen. Zeker een aanrader.
Ik vond het een leuk boek, het is vlot geschreven. Maar ook vlot doordat het naar mijn idee soms van 'op de hak naar de tak' geschreven is. Eerst lees je over dit, dan begint het ineens heel ergens anders over. Alsof er delen van het verhaal gemist worden. Tegelijkertijd past dit weer in het verhaal. Lekker verwarrend zo.
We volgen Noor, die in Amsterdam is gaan wonen en bij het Van Gogh Museum werkt. Tegelijkertijd gaat zij samenwonen met Joost en Kiki, haar zusje. Het verhaal gaat meer over Noor dan over die andere twee, al worden zij er soms wel bij betrokken. Ik moet zeggen dat ik mijn voorspellingen had, maar deze zijn niet uitgekomen. Daar was ik wel verbaasd over.
Ik vind het wel knap dat Astrid zo goed de informatie wat betreft de kunst in het verhaal heeft weten te werken. Het is niet moeilijk om te begrijpen maar wel noodzakelijk voor het verhaal.
Al met al een goed heerlijk lezend boek, maar had gewoon iets meer verwachtingen. Toch blijf ik de serie lezen aangezien ik het tweede boek in huis heb en het liefst het derde boek ook nog wil hebben.
Één van de betere ‘chicklit’s’ (als je interesse voor kunst hebt). Het liefdesgedeelte is zoals altijd vrij voorspelbaar. Daarnaast zo geschreven dat je het zo uitleest, geen diepgaande zinnen o.i.d. Wat maakt het dan goed? Het onderwerp van het boek: kunst. Dus, interesse in dit gebied is wel een vereiste om het boek te waarderen. Harrewijn laat zien dat ze wel het een en ander heeft onderzocht voordat ze het boek schreef. Voor mij is het namelijk echt een afknapper als schrijvers een onderwerp bespreken maar sommige feiten niet weten - ook al is het fictie. BV. Harrewijn is goed op de hoogte dat boomwortels waarschijnlijk het laatste schilderij van Van Gogh is geweest. Ondanks dat het fictie is, toch fijn als de feiten ook daadwerkelijk goed beschreven worden. Verder is het boek ook goed, omdat het relevante en recente aspecten behandelt zoals roofkunst & namaak - iets wat telkens in het nieuws is.